Wednesday, April 06, 2016

அனுமன் மைனஸ் ராமர் !!! (இந்தியப் பயணத்தொடர். பகுதி 17)

நம்ம பயணத்திட்டத்தில் இருக்கும் கோவில்தான்.  25 கிமீ தூரம். அரைமணியில்  கோவில் கண்ணில் பட்டது.  பனிரெண்டேகால் ஆச்சு இப்பவே....   ஒருவேளை கோவில் மூடி இருந்தா......?  எப்போ திறப்பாங்கன்னு கேட்டுக்கிட்டு,  கடப்பாவில் இருந்து  திரும்ப இங்கே வந்தால் ஆச்சு. அதே 25 தானே இடையில்!

சாலையில் வரும்போதே......... ஒற்றை மேடு கோதண்டராமர் கோவில் கண்ணுக்குப் புலப்பட்டது!  சட்னு பார்த்தப்ப அந்த கோபுரங்கள் நிக்கும் ஸ்டைல் நம்ம அங்கோர்வாட்டை மனசுக்குள் கொண்டு வந்தது.  ( அய்ய.... டூ மச்.  இப்படித்தான் சம்பந்தம் இல்லைன்னாலும் சில நினைவுகள்  வந்து நிற்கும் மனசு.... )

வொன்ட்டிமிட்டா என்னும் பெயருக்கேத்தபடி ஒரு ஒற்றை மேடு (குன்று?). கோவில் முகப்புக்கு வந்தால்தான்  மேட்டுலே கோவில் இருக்குன்னு தெரியும்.ஒரு முப்பது படிகள் ஏறிப்போகணும்.  நல்ல விசாலமான நீண்ட படிகள்.

ராஜகோபுரம் அஞ்சடுக்குதான்.  165 அடி உயரமாம்.  Tavarniyar என்ற ப்ரெஞ்சுப் பயணி  ஒருவர் இங்கே 1652 AD ஆண்டு வந்து போனவர்    கோபுரத்தின் அழகையும், கோவில் சிற்பங்களின் அழகையும்  ரொம்பபே சிலாகிச்சு எழுதி இருக்காராம். மேட்டின்மேல் இருப்பதால் ரொம்ப உசரமாத் தெரியுது.  இந்தப் பக்கங்களில் நாம் ராஜகோபுரம் என்று சொல்வதை காலி கோபுரம் என்று சொல்றாங்க. அதுவும் ஒருவிதத்தில் சரிதான்.  கோபுரவாசலில் எப்பவும் காத்து  அட்டகாசமா இருக்குமே... அதேதான்!  காலி  Gali  = காற்று  (தெலுகு மொழியில்)
பலிபீடமும் கொடிமரமும் கண்ணெதிரில். அதைத்தாண்டி ஒரு பெரிய மண்டபம். 32 தூண்கள். ஒவ்வொன்னிலும் சிற்பக்கூட்டங்கள்!  இந்த முன்மண்டபத்துக்குள் போக  இடமும் வலமும் படிக்கட்டுகள் இருக்கு. படிகளுக்கு  எதிர்த்தாப்போல   கோபுரம் உள்ள வாசல்கள்.  கிழக்கு, வடக்கு தெற்குன்னு  மொத்தம் மூணு கோபுரங்கள் இந்தக் கோவிலில். எல்லாமே அஞ்சு நிலைகள்தான்!
முன்மண்டபத்துக்கு இங்கே ரங்கமண்டபம்னு பெயர்.   மூலைத்தூண்கள் எல்லாம் மூணு பக்கத்தூண்களா இருக்கு!  ஒரிஜினல் அழகை ரசிக்க முடியாமல் ரெண்டுபக்கங்களிலும் சின்ன  சந்நிதிபோல காங்க்ரீட் லே கட்டி வச்சுருக்காங்க. யாருடைய ஐடியான்னு தெரியலை :-(  ஆனால்  நல்ல வேளையா  ரொம்ப அசிங்கமாக் கட்டாமல்  ரொம்ப சுமாரா இருக்கு.
மண்டபத்துக்குள்ளேயே  சின்ன மண்டபமா டிசைன் செஞ்சு  அங்கேயும்  மூணுபக்கத் தூண்கள் நாலு இருக்கு.  இது மத்யரங்க மண்டபமாம். ஒவ்வொரு தூணுமே நாலுஅடுக்கு சிற்பங்கள்! இதைத்தவிர சாதாரண சதுரத்தூண்களில்  அடுக்கடுக்காச் சிற்பங்கள். தசாவதாரங்களும், அப்சரஸ்களும், ரிஷிமுனிவர்களும், ஆச்சார்யர்களுமா  எதைச் சொல்ல எதை விட?

கல்லில் செதுக்கிய கருடனும், ஆலிலைக் கிருஷ்ணனும்..........  அள்ளிக்கிட்டுப் போகுது!

மண்டபத்தின் மேற்குப்பக்கம் கருவறை. உள்ளே  லைஃப் ஸைஸில்  ராம, லக்ஷ்மண, சீதா!  தனித்தனி சிலைகளா இல்லாமலொரு பெரிய கல்லில் மூணுபேரையும்  வடிச்சுருக்காங்க.  இதனாலேயே இந்த ஊருக்கு  ஏகசிலா நகரம் என்ற பெயர் !        (ஏக சிலா = ஒரே கல்)
சுட்டபடம்:  நன்றி கூகுளாண்டவரே!

ஸ்ரீராமர், இடது கையில் கோதண்டம் என்னும் வில் ஏந்தி, வலது கையில் ராமபாணம் வச்சுக்கிட்டுக் கம்பீரமா நிக்கறார். அதனால் கோதண்டராமர்!  கோவிலுக்கும் ஸ்ரீ கோதண்டராமர் ஆலயம் என்றே பெயர்!

வனவாசம் தொடங்கி இந்தப் பக்கங்களில் வந்துருந்த சமயம் அது என்பதால்  இங்கே  நம்ம ஆஞ்சி கிடையாது.  அனுமனை   அப்போ மீட் பண்ணலை  பாருங்க.  ஆனால் ஒன்னு,   ஆஞ்சி  இங்கே இருந்துருந்தால் சீதை இருந்துருக்க முடியாதுதானே? வனவாசம்  ஸீன்   இல்லையோ!!
சந்நிதின்னு இல்லையே தவிர சிற்பங்களில்  ஆஞ்சி நிறைய இடத்தில் இருக்கார்!

கருவறையில் நிற்கும் மூவரின் முகபாவம், அழகு எல்லாம் சுமார்தான்.  திருத்தமான மூக்கும் முழியுமா இல்லை.  இதுலே ஏகப்பட்ட பூ அலங்காரம் இருப்பதால்  உத்துப் பார்த்தாலும் ரொம்ப அழகுன்னு சொல்லிக்கமுடியலை. போகட்டும். சாமியை சாமியாப் பார்த்துக் கும்பிட்டுக்காம இது என்ன ஆராய்ச்சின்னு மனசைத் திட்ட வேண்டியதாப் போச்சு.

அப்புறம் கிடைச்ச விவரம்  கோவில் மூலவரைச் செஞ்சு இங்கே பிரதிஷ்டை செஞ்சவர் ஜாம்பவானாம்!  ராமாயணகாலத்தில் இருந்தவர்.  ராமரை நேரில் கண்டவர் என்றாலும்.... கரடி கையால் செதுக்க முடிஞ்சது இவ்ளோதான்னு நினைச்சுக்க வேண்டியதுதான்.


இந்த ஊரை ஒன்ட்டிமிட்டா, வொன்ட்டிமிட்டா இப்படியெல்லாம் இப்போ சொல்றாங்க. இங்லிஷில் எழுதும்போது இது Vontimitta .

உள்ளூர் கதை ஒன்னில்....  வொன்ட்டோடு, மிட்டோடுன்னு ரெண்டு நண்பர்கள்.  வேலைன்னு பெருசா ஒன்னுமில்லை திருட்டுத் தொழில்தான்.  இந்தப்பக்கம் போற மக்களிடம் கொள்ளை அடிப்பாங்க. ஒரு சமயம் ராமனும் லக்ஷ்மணனும் இந்தப்பக்கம் வந்தப்போ, அவுங்ககிட்டே கைவரிசையைக் காமிக்கப்போய், ராம தரிசனம் கிடைச்சுருக்கு!  கடைசியில் மனம் திருந்தி இந்தக் கோவிலைக் கட்டுனாங்கன்னு  சொல்றாங்க. அதானே  வனவாசத்தில் காட்டில் அலையும் போது நகையும் நட்டுமாவா போட்டுருப்பாங்க? வெறும் மரவுரிதாரிகள் இல்லையோ?   அது இருக்கட்டும்...........  கோவிலோட பிரமாண்டத்தையும் கலை அழகையும் பார்க்கும்போது  ஜேப்படித் திருடனுங்க கட்டுன மாதிரியா இருக்கு?


கட்டட அமைப்பைப் பார்த்தால்  முதலில் கோவிலைக் கட்ட ஆரம்பிச்சவங்க சோழர்கள் என்றும், பிற்பாடு அதை முடிச்சு வச்சவங்க விஜயநகர அரசர்கள் என்றும்  கல்வெட்டு  சொல்லுது.  கோவிலைக் கட்டுனது மட்டுமில்லாமல்  கோவில் செலவுகளுக்காக ஏராளமான நிலங்களையும் கிராமங்களையும் அரசர்கள் சாஸனம் செஞ்சுருக்காங்க. கோவிலுக்குள் சில கல்வெட்டுகள் இருக்குன்னாலும் கல்வெட்டு மொழி நமக்குத் தெரியணுமே :-(

தொல்லியல் துறையின் கீழ் இப்போ கோவில் இருப்பதால்  காலை 6 முதல் மாலை 8 வரை திறந்தே வச்சுருக்காங்க. வெளியே பிரகாரம் நல்லா சுத்தமாத்தான் இருக்கு. கோவிலுக்கு வயசு ஆயிரத்துக்கு மேலே இருக்கணும்!
அந்நியர் படையெடுப்பு இங்கே இருந்துச்சான்னு தெரியலை. நிறைய சிலைகள் உடைக்கப்பட்டு இருக்கு.  நம்ம  மக்களும்  குறைஞ்சவங்க இல்லை தானே? அதிலும் பெண்கள் சிலைன்னா.....   ப்ச்.  புறநானூறு  வீரத்தாய்களா ஆக்கிவச்சுருக்காங்க :-(




வெளியே பிரகாரம் சுத்தப் போனோம். அரளிச் செடிகள்தான் அங்கங்கே. நடுவில்  இருக்கும் கருவறை, முன்மண்டபத்தைச் சுத்தி கம்பித்தடுப்பு போட்டு வச்சுருக்காங்க.
உற்சவர் பிரகாரம் சுத்திவர பாடாவதியா ஒரு சப்பரம். இவ்வளோ அழகான கோவிலுக்குத் திருஷ்டி பரிகாரம்.

ப்ரகாரத்தின் தென்மேற்கு, வடகிழக்குக் கோடியில் பக்கத்துக்கொன்னா ரெண்டு கல்மண்டபங்கள்.

முதல்மண்டபத்தின்  நாலு தூண்களிலும்  வேலைப்பாடும் சிற்பங்களும்......  ஹைய்யோ!!! ஒவ்வொரு தூணுக்கும் நாலு பக்கங்களிலுமா  பதினாறு பக்க அற்புதம்! ஒரு தூணில் மூணு அடுக்குகளாச் சிற்பங்கள். 

கோமாளி ஒருத்தன் ஒளிஞ்சு விளையாடறான்.   எங்கேன்னு அவனைத் தேட?




வடக்கு கோபுரவாசலுக்குப் பக்கம்  ஸ்ரீராமலிங்கேஸ்வர ஸ்வாமி இருக்கார். பெரிய கருங்கல் ஆவுடையாரில் சின்ன வெண்பளிங்கு லிங்கம்.

தென்கிழக்கு மண்டபத்தில் தூண்கள் விரிசல்விட்டு இருக்கு :-(  தொட்டடுத்து  ஒரு  நாகர் சந்நிதி. இதுலே விஷ்ணுபாதம் இருப்பதா ஐதீகம்.  அடடா.... காலைச் சுத்துன பாம்போ? பிள்ளை வரத்துக்கு இங்கே வேண்டிக்கலாம்.



கிழக்கு கோபுரத்து  உள்பக்கத்தில்  அப்படி ஒரு சிற்பங்கள்!  நவரசம் காண்பிக்கும் வட்ட முகங்கள். கீழே  போர்க் காட்சிகள்!  கூட்டமாக இருக்கும் சிற்பங்களில் ராமன் லக்ஷ்மணன் சீதை இருப்பதைக் கண்டுபிடிக்க நமக்கு சிரமம் வைக்காமல், அங்கு மட்டும் குங்குமம் தீற்றி வச்சுருக்கு  சனம்.
இதையெல்லாம் க்ளிக்கினதும் கோபுரத்தை அண்ணாந்து பார்த்தால்.....   அங்கே எல்லாம் சுதைச் சிற்பங்கள். ஏறக்கொறைய   பாதி அளவுக்குப் பாதி சிதைஞ்சு போய் இருக்கு.  தலைகளைக் காணோம்!  ஒரு சில சிலைகளைச் செஞ்ச சிற்பியின் வக்ரபுத்தி வேதனையைக் கொடுத்தது என்றாலும்,  கோபுரத்தை சீர் செய்யும் காலம் வரும்போது,  இதையே திரும்பப் புதுப்பிக்காது இருக்க அந்த சீதை அருள்புரிய வேணும்.


முகமண்டபத்திலும் ரொம்பமேலே விதானத்துக்கு அருகில் ஒரு சில பாலியல் சிற்பங்கள் இருந்தாலும், அவை  சட்னு கண்ணுக்குப் புலப்படாமல்தான் இருக்கு. அளவில் சின்ன சிற்பங்கள் தான் அவை. அப்ப உனக்கு மட்டும் எப்படிக் கண்ணுலே பட்டதுன்னு கேக்காதீங்க.  வேறு சில சிற்ப வரிசைகளுக்காக் அந்தப் பக்கம்  என் கேமெராக் கண்ணை அனுப்பினபோது பட்டவைதான். 


கோவிலை எத்தனை சுத்து சுத்தினால்  என்ன பலன்னு எழுதிப் போட்டுருக்காங்களா என்ன?  வாசிக்கத்தெரிந்தவர்கள் சொன்னால் நல்லது.  ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு ஓம் நமோ நாராயணாய ன்னு ஒரு வரி 'கண்டுபிடிச்சேன்'  :-)

காலி கோபுரவாசலைக் கடந்து வரும்போதும்  வரிவரியா, அடுக்கடுக்கா சிற்பங்களோ சிற்பங்கள்.


வாசலில் கோவில்  புத்தகங்கள் விற்பனைக்கு வச்சுருக்கும் நபரிடம்,  ஸ்தலபுராணம்  இங்லிஷில் இருக்கான்னு  விசாரிச்சால்.... தெலுகுவில் மட்டும்தான் இருக்காம். போகட்டும் அதுலே படங்களாவது இருக்கான்னு பார்த்தால்  த்ராபையா சில படங்கள். இதுக்கு நாம் எடுத்தவைகளே மேல் இல்லையோ?

சும்மாச் சொல்லக்கூடாது கோவில் கதவில் தசாவதாரம் சிற்பங்களோடு ஹயக்ரீவர், ஹனுமன், காளிங்கன் தலையில் கால் வைத்திருக்கும்  கண்ணன் இப்படி மரத்தில் செஞ்சவைகள் பிரமாதம்!




பெரிய திருவடியின்  சிறகுகளைப் பாருங்க. இதே டிசைன் உள்ளே கல்லிலும் இருக்கே!





இன்னும் கொஞ்சநேரம் சிற்பங்களை ரசிக்க எண்ணம் இருந்தாலும்,  நமக்கு நேரம் இருக்கணுமே:-( மேல்படிகளில் நின்னு பார்த்தால் எதிரில் ஒரு அனுமன் கோவில். ராமர் இருக்குமிடத்தில் அனுமன் இல்லாத குறையைத் தீர்க்கன்னே சமீபகாலங்களில் கட்டுனது.  இவர் பெயர் சஞ்ஜீவராயா! இவருக்குன்னு ஒரு நல்ல தேர் கூட இருக்கு! கிழக்கே பார்க்கும் ராமனும் மேற்கே  பார்க்கும் அனுமனுமா  இருக்காங்க.
ஸ்ரீ கோதண்டராமர் கோவிலில் ஸ்ரீராமநவமி ரொம்பவே விசேஷமாம்.  அன்றைக்கு மட்டும் சுமார் ரெண்டு லட்சம் பக்தர்கள் தரிசனத்துக்கு வர்றாங்களாம்.   அவ்ளோ பேருக்கும் 'மற்ற வசதி'களுக்கான ஏற்பாடு நல்லமுறையில் செஞ்சுருக்கணுமே ராமான்னு  இருந்தது!
சில கோவில்களில்  மூலவரைக் கண்டு   மனம் உருகி  நிற்பது போல் இங்கே  மனசு லயிக்கலைதான். ஊஹூம்... பக்தி போதாது......  ஆனாலும் கோவிலின் தூண்களையும் சிற்பங்களையும் கண்டு  ரசிக்க  இன்னொருக்கா வந்தால் கொள்ளாமுன்னுகூடத்   தோணுச்சு!

நேரே கோவிலுக்குள் போய் வந்தோமே தவிர  கோவிலின் வெளிப்ரகாரத்துக்குப் போகவே இல்லை :-(    பேஸ்மெண்ட்க்குப் போக, தெற்கு வாசலில் இறங்கிப்போய் பார்த்திருக்கலாம்.....   ப்ச்.
ரொம்ப அழகான பகுதியை இப்படிக் கோட்டை விட்டுருக்கோமே...........

என்ன கோவில்டா ராமா..........

PINகுறிப்பு:  எடுத்த படங்களின் ஆல்பமொன்னு  இங்கே!  விருப்பம் இருந்தால் எட்டிப் பாருங்க.




தொடரும்.....  :-)



Monday, April 04, 2016

கோபாலசாமி இங்கேயும் வந்துட்டார்....................(இந்தியப் பயணத்தொடர். பகுதி 16)

முகப்பில்  மஹாவிஷ்ணு, தேவிகளுடன் பெரிய திருவடியும் சிறிய திருவடியுமா ஒரு அலங்கார வாசல். கடந்து உள்ளே போனால் அடிப்பம்பு.  முதலில் போன சீனிவாசன் நம்மவருக்குக் கால் நனைக்கத்  தண்ணீர் அடிச்சார். அப்படியே ப்ரீஸ்ன்னு ஒரு க்ளிக்:-)
நேரெதிரா  கொஞ்சம் வித்தியாசமான மூணடுக்கு வெள்ளைக்கோபுரத்துடன் இருக்கும் கோவிலுக்குள் போறோம். ஸ்ரீ சென்னகேசவ ஸ்வாமி கோவில். இந்தக்கோவிலுக்கு வயசு 1200 என்றார் நம்ம கூடவே இங்கே(யும்) வந்துட்ட  செக்யூரிட்டி!   கொஞ்சநேரத்துக்கு முன்னால் போன  சித்தேஸ்வரா கோவில் வாசலில்தான் இருந்தார். ஒருவேளை  இந்த ரெண்டு கோவில்களுக்கும்  இவர்தான் ட்யூட்டி செய்யறாரோ என்னவோ!


நம்ம பக்கங்களில் சின்ன கிராமம், ஊர் இப்படி இருந்தாலும் சிவன் கோவில் ஒன்னும் பெருமாள் கோவில் ஒன்னும் இருக்கும் வழக்கப்படி  டிப்பிக்கல் கிராமமா இருக்கு தல்லபாகா. அன்னமய்யாவால் மட்டுமே பிரபலமான ஊர்!
இந்தக் கோவிலையும் இப்போ மார்ச் 1991 முதல் திருப்பதி தேவஸ்தானமே ஏற்று நடத்துது. அதனால் ஸ்வாமிக்குக் குறையேதுமில்லை!  நேராப்போய் மூலவரை ஸேவிச்சதும், கையில் கிடைச்சது ப்ரஸாதங்கள்.  இதுலே தனியா எனக்கும் ஒரு பங்கு தர்றார் பட்டர்ஸ்வாமிகள்....   ஒரு செட்டே போதும்  எங்க ரெண்டுபேருக்குமுன்னு, அப்படியே ஆச்சு.  சக்கரைப்பொங்கல், புளியோதரை, ததியன்னம் !  கூடுதல் ப்ரஸாதமா எனக்கொரு ரோஜா!

ஸ்ரீதேவி, பூதேவியருடன் இருக்கார் ஸ்ரீ சென்னகேசவ ஸ்வாமி.
ஸ்ரீ ப்ரஸன்ன ஆஞ்சநேய ஸ்வாமிதான் இங்கே க்ஷேத்ரபாலகர்! தனிச்சந்நிதியில் வாலைத் தலைக்குமேல் கொண்டுபோய் வளைச்சு  வலப்பக்கம் கொண்டு  வந்துருக்கார் பாருங்க.
கோயில் தலவிருட்சம் அரசும் வேம்புமா  சேர்ந்தே இருக்கு!

எந்த உற்சவம் என்றாலும் சிவன் கோவிலுக்கும் பெருமாள் கோவிலுக்கும் சேர்த்தே செய்யறாங்க. கல்யாண உத்ஸவம் கூட பெருமாளுக்கும் சிவனுக்கும் உண்டு!

சக்ரத்தாழ்வாருக்கு ஒரு தனி சந்நிதி, சின்னக்கோவிலாவே இருக்கு! ஸ்ரீ கோபாலஸ்வாமி ஸமேத சக்ரத்தாழ்வார்னு  பெயர்! சந்தான கோபாலன் என்ற புகழும்! பெரிய திருவடிக்கும் ஒரு தனி சந்நிதி.
மேலே:  கூகுளாண்டவர் அருளிச்செய்த சுதர்ஸனர். நம் நன்றிகள்.


இந்த வளாகம் ரொம்பவே பெருசு. 2006 ஆம் ஆண்டு கோவிலுக்கு  வலப்பக்கம் அன்னமய்யாவுக்குத் தனி  அலங்காரமண்டம் அமைச்சு அவர் சிலையை வச்சுருக்காங்க.  இதெல்லாம் சமீபத்தியக் கட்டுமானங்கள் தானே?  விளக்கு போட்டுருப்பதைப் பார்த்துச் செய்யக்கூடாதோ? பத்து வருசத்துக்கு முன்னே  ஒயர் தெரியாமல் விளக்கு வைப்பதெல்லாம்  ஆகாத காரியமா?   கட்டும்போதே மின்சார விளக்குக்கான ஒயரை  சுவருக்குள்ளேயே கொண்டுபோய் வச்சுருக்கலாமுல்லே? ப்ச்....
மண்டபத்துக்குப் பக்கத்துலே ஒரு  ஓப்பன் ஷெட்!  விழா நடத்திக்க ஒரு ஏற்பாடோ?

ஷெட்டுக்கு அடுத்தாப்லெ  ஒரு  பெரிய ஹால் இருக்கும் கட்டடம்.

அன்னமய்யா  தியான மண்டபமாம். கட்டட முகப்பில்  ஸ்ரீநிவாசன் பத்மாவதி கல்யாணம். ஆகாஸ ராஜன், கன்யாதானம் செஞ்சு கொடுக்க, ப்ரம்மா, சரஸ்வதி,  லக்ஷ்மி, விஷ்ணு,  நாரதர், சிறிய பெரிய திருவடிகள் ஆகியோர்  கல்யாண சாட்சிகளா  இருக்காங்க.

1982 இல் திருப்பதி தேவஸ்தானம்  கட்டிமுடிச்ச இந்த 'த்யான மந்திரத்தில்'  வருசந்தோறும் அன்னமய்யாவின்  பிறந்த நாளையும், மறைந்த நாளையும் மறக்காமல் விசேஷ பூஜைகள் செஞ்சு அனுசரிக்கிறாங்க.

ஹாலுக்கான வாசல் நிலையில்   ரெண்டு பக்கங்களிலும் அன்னமய்யா!
உள்ளே  போனால் ஹாலின்  மறுகோடியில் சின்ன மேடை அமைப்பில் அன்னமய்யாவுக்கு  ஒரு சந்நிதி.  ஒரு ஓரமா  தேவியருடன் விஷ்ணு!

நம்ம ஊர்களில் எல்லாத்துக்கும் ஒரு அசிரத்தை, அலட்சியம் எல்லாம் பார்த்தால் எரிச்சலா இருக்கு.  இந்த சந்நிதியில் ப்ளாஸ்டிக் சேர்,  அசிங்கமா பெஞ்சுகள் எல்லாம் வேணுமா?  போதாக்குறைக்கு அசிங்கமா ஒரு ஒயரிங்..........  ப்ச்.....:-(  எதையும் நீட்டா வச்சுக்கணும் என்ற எண்ணமே வராது போல........
இந்த தியான மந்திரம் கட்டுனபிறகுதான் கொஞ்சம் கொஞ்சமா வெவ்வேற வருசங்களில்  ராஜம்பெட்டுக்கான  நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் தயவில் (அன்னமய்யாவுக்கு  எதாவது செய்யணும் பாஸ்!) 2006 இல்  இதே வளாகத்தில்  அலங்காரமண்டபத்தில் சிலையும், அடுத்த ரெண்டாம் வருசம் (2008)  நாம் Boyanapalli போயனபள்ளியில் பார்த்த (கடப்பா - திருப்பதி ரோடு) 108 அடி உயரச்சிலையும்  வந்துருக்கு நினைக்கிறேன்.  எப்படியோ...நல்லது நடந்தால் சரி.

இந்த தியானமந்திரம் பார்க்கும்போது, எனக்கு நம்ம திருவையாறில் பார்த்த தியாகப்ரம்மம் தியாகைய்யரின் சமாதி கோவில் நினைவு வரலைன்னு சொன்னால் அது பொய் :-)   நீங்களே பாருங்க இங்கே!


மூணு கிமீ பயணிச்சு திரும்ப  108 உயரச்சிலைக்குப் பக்கம் மெயின் ரோடுலே போய் சேர்ந்துட்டோம். கடப்பா நோக்கிப் போறோம். ஆனா   அடுத்த ஸ்டாப்பிங் நமக்கு இன்னும் அரைமணியில்!

தொடரும்...........:-)


Friday, April 01, 2016

தலைவலி ஸ்பெஷலிஸ்ட் டாக்டர் ஏகதாதைய்யா ஆஃப் தல்லபாகா! (இந்தியப் பயணத்தொடர். பகுதி 15)

கோவிலுக்குள்ளே நுழையும்போதே ஏதோ திருவிழா நடந்து முடிஞ்சதுபோல் இருக்கு. மஞ்சள் பூசி நிக்கும் கொடிமரத்தில் திரிசூலம்! என்னடா இதுன்னு  தலையைத் திருப்பினால் கால்மடிச்சுப்போட்டு உக்கார்ந்திருக்கும்  ஒரு நந்தி!  சிவன் கோவிலா என்ன? சும்மாச் சொல்லப்டாது....   நந்தி  அதிரூப சுந்தரன்!



நந்திக்கு அந்தாண்டை நவக்ரக சந்நிதி.  ஆனால்... நந்திக்கு முன்னால்  கோவில் வாசல் இல்லை. வெறும் சுவர்தான்!  வலம் போய்ப் பார்க்கலாமுன்னு  நமக்கிடதுபக்கம் போனால்  கோவிலுக்குள் போகும் வாசல் கதவு.  வாசலில் நின்னுருந்த காவி உடைக்காரர் உள்ளே வரச்சொல்லி கை அசைச்சவர், என் கையில் இருந்த கேமெராவைப் பார்த்தார். நான்  சட்னு கைப்பைக்குள் வச்சுட்டேன். கோவிலில் மூலவரை படம் எடுக்கமாட்டேன் என்றாலுமே......   எதுக்கு வம்பு?

இவர்தான் இங்கே குருக்கள்.  பெரிய சிவலிங்கம். ரெண்டடி உசரமிருக்கும்!  தீபஆரத்தி எடுத்து  விபூதி பிரஸாதம் கொடுத்தவர், இந்தப்பக்கம்  இருக்கும் காமாக்ஷி அம்மனுக்கும் தீபம் காட்டி குங்குமமும் கொடுத்தார்.  சாதாரண ஹால் மாதிரி  இருக்கும் ஒரு பக்கத்தில் கருவறை சின்ன ரூம் மாதிரி இருந்துச்சு.

கோவிலுக்கு வயசு 1300.  ரொம்ப சக்தியுள்ளவர் சித்தேஸ்வரர்.  இவரை இங்கே பிரதிஷ்டை செய்தது கொஞ்சதூரத்தில் இருக்கும்  முனிமலையில் (முனி கொண்ட)பலகாலம் தவம் இருந்த முனிவர்களாம்.  அவர்கள் தவம் பலித்து சித்தி அடைஞ்சதால் ஸ்வாமிக்கும் சித்தேஸ்வரர் என்றே  வச்சுட்டாங்க. Sri Siddeshwara swamy temple. Tallapaka

ஹாலின் இந்தப் பக்கம் பரசுராமர் சிலை ஒன்னு  இருக்கு.  கருவறைக்கு நேரா  பொதுவா நந்தி இருக்குமில்லையா.... அது  இல்லை. சுவர்தான் இருக்கு. அதுக்கு வெளியேதான் நாம் முதல்லே பார்த்த நந்தி.

ஆனால் சுவருக்கு இந்தாண்டை சுவரையொட்டியே  மூலவரைப்பார்த்தபடி ஒரு சிலை. சின்ன பள்ளத்தில் இருக்கார். நான் முதலில் பள்ளத்துக்குள் இருந்து வெளிவர்றமாதிரி இருக்கேன்னு நினைச்சேன். இல்லை. ரெண்டு கால்களையும் மடிச்சு பத்மாஸனத்தில்.

ஏகதாதைய்யா என்னும் மகானுடைய சிலை. பலகாலம் யாத்திரை செய்துக்கிட்டே  இமயமலை வரை போய் வந்தவர், இங்கே வந்ததும் ஈசனின் அருளால்  இங்கேயே தங்கி தவம் செய்தாராம். அப்படியே கோவிலோடு ஒன்றிப் போனவருக்கு ஏகப்பட்ட சித்திகள் லபிச்சுருக்கு. அதிலொன்னு நோயாளிகளுக்கு  ஒரு சேவை.  இவரை வந்து தரிசித்தவர்களுக்கு நோய் தீர்ந்து சுகம் கிடைச்சிருக்கு.  முக்கியமா தலைவலியில் இருந்து ரிலீஃப்!

இவர் சிலைக்கு முன்னால் மண்டியிட்டு  அவர் நெற்றியில் நம் நெற்றியை வச்சு பிரார்த்தனை செஞ்சுக்கிட்டால் தலைவலி போயே போயிந்தி! இட்ஸ் கான்!  'உனக்குத்தான் எப்பப் பார்த்தாலும் தலைவலி  வருதே.... நீ கும்பிட்டுக்கோ'ன்னார் நம்மவர். கும்பிட்டுக்கிட்டேன். மண்டி போட்டபின் திரும்ப எழுந்து நிற்பதற்கு கஷ்டமாப்போச்சு. 'முழங்காலுக்கும் சிகிச்சை  கொடுங்கோ'ன்னும் வேண்டினேன்.

தலைவலி வைத்திய சேதி புதுசு என்பதால், தாத்தய்யாவை மட்டும் படம் எடுத்துக்கவான்னு கேட்டதுக்கு சரின்னுட்டார் குருக்கள்.

கோவிலை வலம் வந்தோம். அங்கங்கே  சந்நிதிகள் . தக்ஷிணாமூர்த்தி, காலபைரவர், வீரபத்ரர், புள்ளையார், வள்ளி தேவசேனாவுடன் சுப்ரமண்ய ஸ்வாமி,நவக்ரஹங்கள்,  சண்டிகேஸ்வரர்ன்னு இருக்காங்க. சிலைகளெல்லாம் கொஞ்சம் பெரிய சைஸ்தான்.
ஸ்தலவிருட்சமா இருக்கும்   வன்னிமரத்தில் கூடவே அரசும் ஆலும் சேர்ந்து வளர்ந்துருக்கு. பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகிய மும்மூர்த்திகளும் சேர்ந்தே இருப்பதின்  அடையாளமாம்.  நன்மக்கள் பிறக்கணும் என்ற  வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றும் மரமாம். பிராத்தனை செஞ்சுக்கிட்டுப் பைகளாக் கட்டிவிட்டுருக்கு சனம். பைக்குள் என்னவோ?





அவ்வளவா  பக்தர்களும் வருமானமும் இல்லாமல்  க்ஷீணமாகிக்கிட்டு இருந்த  இந்தக் கோவிலை 1991 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாசம் 14 முதல் திருப்பதி தேவஸ்தானம் தன்னுடைய பராமரிப்பில் கொண்டுவந்துருக்கு.  அப்போ முதல் தினசரி பூஜைபுனஸ்காரங்கள், தூபதீப நைவேத்திய ஏற்பாடுகள் எல்லாம் முடங்காமல் நடந்து வருதுன்னாங்க. ப்ரம்மோத்ஸவம் கூட நடத்தறாங்களாம்.  அந்த விழாதான் இப்போ நடந்து முடிஞ்சுருக்கு.  அதான் இன்னும் பந்தலைப் பிரிக்கும் வேலைகள் பாக்கி இருக்கோ!
கோபுரத்துக்கும் கோவில் சுவர்கள் சந்நிதிகள் இப்படி சகல இடங்களிலும் வெள்ளையடிச்சு வச்சுருக்காங்க. நம்ம பக்கங்களில் கோபுரம் எல்லாம் கலர்ஃபுல்லா இருப்பதால் இங்கே என்னவோ வித்தியாசமா இருந்துச்சு. அப்புறம் நேற்றையப்  படங்களை இன்னொருக்காப் பார்த்ததும்தான்  திருப்பதிக் கோவில்கள் எல்லாமே வெள்ளைக் கோபுரமுன்னு புரிஞ்சது :-)
இந்தக்கோவிலுக்குப் பக்கத்துலேயே இன்னொரு சமீபகாலக்  கோவில் இருக்குன்னேன், பாருங்க. மாலையைக் கையில் ஏந்தி யானைகள் கூப்புடுதேன்னு அங்கேயும் போனோம். யானைகளுக்கு ரெண்டு பக்கமும் ஒரு பத்துப்  படிகள்!  ஏறி மேலேபோனால் யானைகளுக்கு இடையில் சின்ன மேடையில் நம்ம  ஆஞ்சி! செல்லம்போல் கைகூப்பி நிக்கறார். முன்பக்கம் சின்ன மண்டபம். எதிரே கருவறையில் நம்ம ராமர்  அண்ட் கோ!




முக்கிய அட்ராக்‌ஷன் என்னன்னா... மண்டபத்தின் மேல்விதானம்!  தாமரைப்பூ போல மூணு அடுக்கு. மலரின் இதழ்கள் எல்லாம் பாம்ப்ஸ்! நட்ட நடுவில் மேலிருந்து இறங்கும் குட்டி வட்ட மேடையில் குழலூதும் கண்ணன். அவன் காலுக்குக் கீழே  மின்சாரவிளக்கு. ஐய்ய.......  இவ்வளவு அழகா எல்லாம் செஞ்சவங்க விளக்கு அமைப்பதில் கோட்டை விட்டுட்டாங்க பாருங்க:-(

வலது பக்க சுவத்துலே கண்ணுக்கு மை போட்டுருக்கும் ஒரு மஞ்சப் புள்ளையார்!

உள்ளூர்  இளைஞர்கள் ஒருசிலர்  இந்த மண்டபத்தில் உக்கார்ந்து பேசிக்கிட்டு இருந்தாங்க. டைம் பாஸ்!

இன்னொரு முக்கியமான கோவிலைத் தேடவேண்டிய அவசியமே இல்லாமல்  அடுத்த கோவில் ஒரு நிமிச ட்ரைவில் இருக்கு:-)
கோவிலுக்கு எதிர்வாடையில் இருக்கும் வீட்டின் சேவல்....  நம்மைப் பார்த்ததும்  உடலை சிலிர்த்துக்கிட்டு  'கொக்கரகோ.............. '  :-)

தொடரும்..........  :-)