Wednesday, February 08, 2023

பெருமாளும் பெருமானும்..... (கோவிட்டுக்குபின் பயணம் ) பகுதி 11


பத்தெட்டுலே முதல் சந்து, அடுத்த பதினைஞ்செட்டுலே ரெண்டாவது !  வழிநெடுக ரெண்டு பக்கங்களும் சின்னச் சின்ன கடைகளால் நிறைஞ்சுருக்கு. அப்பப்ப திடுக் னு ஒரு கோவில்.  சின்னதா ஒரு சிவலிங்கம், அதன் தலையில் ஒரு சாமந்திப்பூ.  போதாதா என்ன ? 
மனுஷர்களுக்குச் சரியா மாடுகளும் போக்குவரத்தில். ஆனா ஒன்னு,  பயந்து ஒதுங்கும் என்னைச் சட்டை செய்யாமல் போகுதுகள்.  நாய்களோ.........  இன்னும்.   நீ கூடவான்னு .... மனசு நினைச்சது.  போகட்டும். மரியாதை காரணம் இடிக்காமல் போகுது !
 சட்னு ஒரு போர்டு கண்ணில் பட்டது. ஆ...... பெருமாள். அந்தச் சந்துக்குள் நுழைஞ்சால்  அங்கங்கே ஒவ்வொரு சந்து முனையிலும்  இதே போர்டுகள் வழிகாட்டியான்னா  இருக்கு !
ஆனால் போகும்போதே சந்து முனைகளைப் பார்த்து மனசுக்குள் அடையாளம் வச்சுக்கிட்டேன்.  போகவேண்டிய சந்தைப் பிரிஞ்சு உள்ளே போய்க்கிட்டு இருக்கோமே.....
கடைசியில் ஒரு போர்டு வடக்கர்களுக்குப் புரியும் வகையில்  ஸ்ரீ லக்ஷ்மி பாலாஜி மந்திர்னு இருக்கு.  ஒரு வீடுதான். முன்பக்க அறையிலே சின்னக்குழந்தைகள் ரெண்டுபேர் விளையாடிக்கிட்டு இருந்தாங்க.  திறந்திருந்த கதவை மெல்லத்தட்டியதும், ஒரு பெண் எட்டிபார்த்து  'வாங்க'ன்னு கை காமிச்சுட்டு உள்ளே போயிட்டாங்க. 

நாங்க நாலடி எடுத்து உள்ளே போனால் இடதுபக்கம் பெருமாள் சிலை  ஒன்னு.  பக்கத்துலே தாயார். இன்னும் சின்னச் சின்ன விக்ரஹமா ஒரு ஏழெட்டு. இது மாடிப்படிக்கட்டின் கீழே இருக்கும் மாடம்.  எண்ணெய் விளக்குகள்  தீபம்.   இன்னொரு ஆள் உள்ளேயிருந்துவந்து  பெருமாளுக்கு என்னவோ  சின்னப் பாத்திரத்தில் காமிச்சார். அம்சி பண்ணறார் போல ! 

படம் எடுக்கலாமான்னு கேட்குமுன்னே....   அவர் சட்னு வீட்டுக்குள் போயிட்டார்.  நாங்க திரும்பிப்போயிடலாமான்னு நினைச்சப்ப, இன்னொரு வயதான அம்மா வந்து, மாடிப்படியைக் கைகட்டி, மேலே போகச் சொன்னாங்க.எல்லாமே ஜாடையில்தான் !  மௌனவிரதமா என்ன ? 

 இடுக்கமான மாடிப்படிகளில் ஏறிப்போனால்..... மாடியில்  கம்பி கூண்டுக்குள்ளே   பெருசா  மஹாமேரு,  சின்னதா ஒரு கும்மாச்சி கோபுரம்,  ரெண்டு ஸ்படிக லிங்கங்கள், காயத்ரி  இருக்காங்க.  இந்தாண்டை தனியா ஒரு சாமி சிலை. புள்ளையாரோன்னு நினைச்சேன்.  ஆனால் இல்லைபோல... முகம் மாலைகளுக்கிடையில் சரியாத்தெரியலைன்னாலும்  புள்ளையார்  கிடையாது.....  துல்ஸிக்கு யானை முகம் தெரியாதா என்ன ?  நாலைஞ்சு க்ளீக்ஸ் ஆச்சுதான். 







கீழே இறங்கி வந்தோம்.  ரெண்டுபக்கமும் கம்பி போட்டுருப்பதால் தடுமாறாம  இறங்கிட்டேன். 

அப்ப பெருமாள் சந்நிதியில் பட்டர் போல உக்கார்ந்திருந்தார் ஒருவர். அவரிடம் படம் எடுக்கலாமான்னு கேட்டேன். கூடாதுன்னார்.  சரின்னுட்டு பெருமாளைக் கும்பிட்டு, ஒரு இருபது ரூ தட்டில் போட்டதும், கொஞ்சம் குங்குமத்தைச் சின்னக் காகிதத்தில் பொதிஞ்சு கொடுத்தார் 'பட்டர்' !
வெளியே சுவரில்  சேவைகளுக்கான கட்டணம் போட்டுவச்சுருக்காங்க. எப்படியோ பெருமாள்  பிழைப்புக்கு வழி செஞ்சுருக்கார்னு தோணுச்சு.  காலை ஆறுமணிக்குத் திறந்தா, ராத்ரி ஒன்பது மணிக்குத்தான் மூடுவாங்களாம்.
 
இந்தப் பதிவை எழுதும்போது, கூடுதல் விவரம் ஏதானும் இருக்குமான் னு பார்க்க, போர்டுலே இருந்த  நெட் லிங்க்கைத் தேடினால்  சைட் விற்பனைக்கு இருக்காம் !  420 ஆக இருக்குமோன்னு இப்ப ஒரு டவுட்....

போனவழியைக் கவனமா மனசுலே வச்சதால்  பத்திரமா நம்ம  ரெண்டாம் சந்துக்கு வந்துட்டோம். அப்படியும் ஒரு இடத்தில் சின்னதா வழிதவறினோம்தான். போகட்டும்.....

வழியில் ஒரு டீக்கடை.  அநேகமா ரெஸ்ட்டாரண்டுன்னு சொல்லலாம். மேஜை நாற்காலி எல்லாம் இருக்கே !  கடைக்காரம்மாவைப் பார்த்ததும்  'சாய் இருக்கா'ன்னு கேட்டேன்.  'உக்காருங்க. இதோ போட்டுத்தர்றேன்'னாங்க.  வெளியே போட்டுருக்கும் பெஞ்சே போதுமுன்னு உக்கார்ந்தோம். கொஞ்ச நேரத்தில் சாயா வந்தது. பரவாயில்லை. நல்லாத்தான் இருந்தது. 
சாயங்காலம் கொஞ்சம் சூடா உள்ளே போனவுடன்  புத்துணர்ச்சி வந்தது உண்மை.  கொஞ்சதூரத்துலே ஒரு ஆஞ்சி கோவில் !  சிந்தூரப்பூச்சில் இருக்கார்.  ஒவ்வொரு சந்திலும் குறைஞ்சது மூணு கோவிலாவது இருக்கு ! 
வீட்டுத் திண்ணைகளில் அகல்களை ஏத்திவச்சுருக்காங்க. தீபாவளி வருதே !

ஏகப்பட்டக் கடைகள் இருக்கும் பகுதிக்கு வந்துருந்தோம். கவனிச்சதில் எல்லாமே தேங்காய் பழம் பூ  மற்றும் பூஜை சாமான்கள் விற்கும் கடைகளே. இந்தப்பக்கம்  இன்னொரு காலணிக்கடல்.  அப்ப இங்கெதான் கோவில் இருக்கணும். பார்வையை இந்தப் பக்கம் திருப்பினால் தூண்கள் நிறையத் தென்பட்டன. கொஞ்சம்  காவிப்பட்டைகள் வேற ...... நீளமாப் பாதைமாதிரி போகுது ஒருபக்கம்.  அதுக்குள்ளே நுழைஞ்சு பார்க்கலாமுன்னா  அது கோவிலுக்குள் கொண்டு விட்டுருச்சு. 

இங்கே  கங்கையில் படகில் போகும்போது படித்துறைகள்தான் விதவிதமாத் தெரியுதே தவிர, அந்தாண்டை  தெருப்பக்கம்  நுழைவுவழி எப்படி இருக்குன்னே தெரியறதில்லை.  அழகெல்லாம் பின்பக்கம் !!!!  அதிலும் இப்போ இருட்டினபிறகு வந்துருக்கோம்... சுத்தம்....
போனமுறைப் பயணத்தில் இந்தப்படித்துறையை கங்கையில் படகில் போகும்போது பார்த்ததுதான்.  (மேலே  படம் ) இருக்கும் இத்தனைப் படித்துறைகளில் தனிப்பட்டுத் தெரியும்விதம் கட்டியிருக்காங்க.  எல்லாம் நம்ம தெற்கத்திக் கட்டடக்கலைதான்.  இங்கே போய்ப் பார்க்கணும்னு நினைச்சது போனமுறை நிறைவேறலை. 

கோவிலுக்குள் போனால்.... ரிஷப வாஹனத்தில் ஈசனும், ஈஸ்வரியுமா அலங்கரிச்சுக்கிட்டு  உலாப்போக ரெடியா இருக்காங்க.  சனிப்ரதோஷமாம் !  ஓ..... அப்ப ஊர்வலம் முடிஞ்சாட்டுச் சும்மாத்தான்  உக்கார்ந்துருக்காங்களா !!!
 மூலவருக்கு சாயரக்ஷை  பூஜை நடக்குது.  கணகணன்னு மணி ஒலிக்க,   பெரிய சைஸ் உடுக்கைகள் / டமருகம் ? டுமுடுமுக்கன்னு ஒரே  அமர்க்களம் போங்க.

 சின்னப்பசங்கதான்  பெரிய டமருகத்தைப் பிடிச்சு உலுக்கி எடுக்குதுங்க.  அதுலே நடுவிலே கட்டித்தொங்கும் தோலுருண்டை  ரெண்டு  பக்கங்களுக்கும் மாறிமாறிப் போய் அடிக்குது !


நடுவில்  சின்ன  முற்றம் போலிருக்கும் இடத்தைச் சுத்தி உயரத்திண்ணைகள்! அதுலே சில சந்நிதிகள்.  மூலவருக்கு ஷோடஸ உபசாரம் ஆனதும்,  திண்ணைமேல் பாய்ந்து ஏறிப்போகும் சின்னவயது குருக்கள்  அந்தந்த சந்நிதிகளில் ஆரத்தி எடுத்துக்கிட்டே போறார். கூடவே ஊம் ஊம்னு கத்திக்கிட்டே ( வழியில் நின்னுருக்கும் மக்களை விலகி நிற்கச் சொல்லும் செய்கை ! )போகும் சின்னக்கூட்டமும் !    டமருகம் அவுங்களைத் தொடர்ந்து போய்க்கிட்டு இருக்கு !  எனக்கென்னவோ... போனமுறை  விவரம் தெரியாமல்   ஒரு அகடாவுக்குள் போய் சாயரக்ஷை பார்த்த நினைவு வந்தது உண்மை.   இங்கே இருக்கும் சின்னகுருக்கள் ஏறக்குறைய  அகோரி வேஷம் !!!!

கூடவந்துக்கிட்டு இருந்தவரைக் காணோமேன்னு திரும்பிப் பார்த்தா...... ஒரு சாமியார் முன் பவ்யமா நிக்கறார்.  அந்த சாமியார் இவர்  நெற்றியில் கைவச்சு என்னவோ சொல்லிக்கிட்டு இருக்கார்.   அப்புறம்  பார்த்தால் இவர் பாக்கெட்டில் இருந்து காசு எடுத்துத் தர்றார்.

நான் மெதுவாப்போய் நம்மவர் பக்கத்தில் நின்னேன். இணக்கமான புன்னகையுடன் சாமியார் நகர்ந்துட்டார்.   போகட்டும்.... சிலசமயம் இப்படி நெற்றியில் கைவச்சு ஏதோ வசியம் பண்ணுவாங்கன்னு கேள்விப்பட்டுருக்கேன்.  அப்படியெல்லாம் ஒன்னுமில்லை போல. நம்மவருக்கு என்னை அடையாளம் தெரிஞ்சது :-)

மேலே பார்க்கமுடியலைன்னா... கீழே இதில் பார்க்கலாம் :-)

https://www.facebook.com/1309695969/videos/8701349609935938/

அந்தாண்டை இருந்த வாசல் வழியா கங்கைப்படித்துறைப்பக்கம் போனோம்.  கொஞ்சம் கூட்டமா மக்கள் படிகளில் உக்கார்ந்துருக்காங்க.  அங்கே கங்கையில் மிதக்கவிடும் விளக்குகளை விற்பவரிடம் ஒரு விளக்கு வாங்கினதும், தீப்பெட்டி கொடுத்தாங்க அந்தம்மா.  சின்ன தொன்னையில் கொஞ்சம் பூக்கள், நடுவிலே ஒரு அகலில் நெய்யில் (! ) தோய்த்த திரி!  கீழே படி இறங்கிப்போய்  தண்ணீர் தொடும் படியில் நின்னதும் நம்மவர் விளக்கைப் பற்றவச்சுட்டாரு.  பெருமாளிடம் போன பெரியத்தையை மனசில் நினைத்து வணங்கி அவுங்களுக்கு ஒரு மோட்சதீபம் கங்கையில் மிதக்கவிட்டேன்.  மெதுவா நீரோட்டத்தில் நகர்ந்து போகுது விளக்கு.  மனசு கொஞ்சம் கனத்தது . 

திரும்ப மேலேறலாமுன்னா.... எல்லா படிகளில் ஜனக்கூட்டம் !  எப்போ இத்தனைபேர் வந்தாங்க?  கங்கை ஆரத்தி நடக்கப்போதாம் !  அடிச்சக்கை. நாமும் படிகளில் இடம்பிடிச்சு உக்கார்ந்தோம்.

இளைஞர் ஒருவர் , கொஞ்சம் பெரிய அகலில் எண்ணெய் ஊத்தித் திரி போட்டு, விளக்கைப் பத்த வச்சுச் சின்னதா இருக்கும் மூங்கில் கூடைக்குள்ளில் வச்சு அதற்கான மூடியைப் போட்டார். அந்தக்கூடையைக் கயிற்றில் கட்டித்தூக்கி  கொடியேத்தறதைப்போல் செய்யும்போது  அலுங்காமல் குலுங்காமல் கூடை மெள்ள ஏறிப்போகுது.  படிகளுக்கருகில் நட்டு வச்சுருக்கும்  மூங்கில் கழிகள்தான் கொடிமரம் !
ஆரத்தி எடுப்பவர் கங்கா ஆரத்தி கமிட்டியின் அங்கம்.  ஆரத்தி எடுப்பவர்களுக்குப் பயிற்சி கொடுத்து,  யூனிஃபாரமும் கொடுத்துருக்காங்க.   நிறையப்பேர் நின்னு ஒன்னுபோல ஆரத்தி எடுக்கும்போது பார்க்க ரொம்ப நல்லாவே இருக்கும் ! இங்கே போன பயணத்தில்  தஸ் அஸ்வமேதகாட்டில் ஆரத்தி பார்த்தோம். அது ப்ரமாண்டம் !  ஒரு  ப்ராட்வே ஷோ மாதிரி இருந்தது.   அதுக்கு முன்னே ஹரித்வாரில் பார்த்திருந்தோம்.  ஆறு வருஷத்துக்குமுன் போன பத்ரிநாத் பயணத்திலும் ரிஷிகேஷில் ஆரத்தி பார்த்தோம்.

ஆரத்தி எடுக்கும்போது  வரிசைக்கிரமமா....  ஊதுபத்தி, ஒற்றை தீபம், அடுக்கு தீபம், சர்ப்பதீபம்னு வகைகள்  தொடர்ந்து வருது ! இங்கே இப்போ ஆரத்தி எடுக்க ஒரே ஒரு பண்டிட்தான். ஆரம்பிக்கும்போது, ஒரு பொடியன் கீழ்ப்படிக்கட்டில் நின்னு டமருகம் அடிக்கிறான். ஒரு வேகமோ, ரிதமோ இல்லாமல் டொக் டொக்குன்னு நல்லாவே இல்லை. இதுக்குப் பேசாம பண்டிட்டே பூஜை மணியை அடிக்கலாம்.  யாராவது  ஆரத்திப்பாட்டு /பஜன்  பாடினால் கூடத்தேவலைன்னு தோணுச்சு. அடுக்கு விளக்கு கனம் அதிகம் என்பதால் கஷ்டம்தான்.  அப்புறம் ஸர்ப்ப ஆரத்தி எடுக்கும்போது அவரே பூஜைமணியை அடிச்சார்.  இந்த ஒலிதான் நமக்கு ஒரு ஆன்மீக அனுபவத்தைக் கொடுக்குது. பழக்கமான சப்தம் பாருங்க !  

சின்னதா ரெண்டு மூணு வீடியோ க்ளிப்ஸ் எடுத்தேன். இப்பதான் ஃபேஸ்புக்கில் போட்டேன்.  இதுதான் லிங்க்.

https://www.facebook.com/1309695969/videos/756373862820061/

https://www.facebook.com/1309695969/videos/907789487079398/

https://www.facebook.com/1309695969/videos/1215558392400714/
ஆரத்தி முடிஞ்ச அடுத்த க்ஷணம்........  காக்கைக்கூட்டத்தில் யார் கல்லை எறிஞ்சதுன்னு........  கூட்டம் காலி. அமைதியாக இருக்கு, கங்கை படித்துறை.  கொஞ்சநேரம் உக்கார்ந்து 'நாமம்' ஜெபிச்சேன்.  நம்மவர் படியிறங்கிப்போய் கங்கையில் கால் நனைச்சுட்டுத் தண்ணீரைத் தலையில் தெளிச்சுக்கிட்டார். வெள்ளைக்காரர் ஒருவர் இறங்கிப்போய் கங்கையில் முங்கி எழுந்தார். 
முக்காலிருட்டில்  ஜொலிப்போடு ஒரு படகு ஊர்ந்து போகுது.  அதுலே போக ஆசை வந்தது.  எங்கே........ ? சொக்கா ... அது எனக்கில்லை.....
மெதுவாப் படிகளேறி வந்து உள்ளே போய்  கேதாரீஸ்வரரை வணங்கிட்டு வெளியே சந்துக்குப் போனோம். நம்ம காலணிகள் எல்லாம் பத்திரமாத்தான் இருக்கு !
இந்த கேதார் காட்டைத் தொட்டடுத்த காட் விஜயநகரம்காட்.  கேதார்நாத் மடம் ஒன்னு இங்கிருக்கு.  1346 வது வருஷம் ஆரம்பிச்சதுன்னு ஒரு தகவல்.  இவுங்கதான் கேதார்நாத், காசியில் இருக்கணும் என்று விரும்பி சிவலிங்கம் ஒன்னு ஸ்தாபிச்சாங்களாம். கேதாரீஸ்வரர் !   பதினெட்டாம் நூற்றாண்டுலே விஜயநகர மன்னர்,  இங்கே அவுங்க சார்பில் ஒரு படித்துறை கட்டுனப்ப, தொட்டடுத்து இருந்த கேதாரீஸ்வரரை வணங்கி,  இப்ப இருக்கும் கேதார் காட்டையும் கட்டிக்கொடுத்துருக்கார்.  மடத்து மக்களும் அப்பப்பப் பழுது பார்த்து,  மேலே இருக்கும் சுதைச் சிற்பங்களுக்கெல்லாம் வர்ணம் பூசி,  சுவருக்குக் காவிப்பட்டை அடிச்சு, சிவசிவ ன்னு எழுதி நல்லாவே வச்சுருக்காங்க.
இப்ப நாம் வந்த வழியாகவே திரும்ப சீதாவுக்குப் போகணும்.  அப்படியே வரும்போது ஒரு க்ரிஷ்ணன் கோவில் கண்ணில் பட்டது. குழலூதும் கண்ணனுக்கு இருபுறமும் இருப்பவர்கள் ருக்மிணி & ராதையாக இருக்க  வேணும்.  பண்டிட்டைக் கேக்கலாமுன்னா எங்கே ?  கோவில் அலங்காரம் ரெண்டு வாழைப்பழம் :-)
இன்னும் கொஞ்சம் நடந்து போனால் மோனாலிஸா கேஃபே & பேக்கரி. ராச்சாப்பாட்டுக்கு எதாவது வாங்கிக்கணும்.  மோனாலிஸா இண்டியன் ஸ்டைலில் நகைநட்டும், குங்கட்டுமா இருக்காள் !
இன்றைக்கு ரொம்பவே சுத்தியாச்சு.   முழங்கால், 'என்னைக்  கொஞ்சம் கவனி'  என்றது. மீறமுடியுமா ?

பொழுது விடியட்டும். கங்கையைப் பார்க்கலாம்!   



தொடரும்........ :-)










Monday, February 06, 2023

64 யோகினிகளும் ஒற்றை உருவில் ! (கோவிட்டுக்குபின் பயணம் ) பகுதி 10

நாட்கோட் என்றதும்   அதன்  சந்து முனையில் இறக்கிவிட்டார் ஆட்டோக்காரர். நம்மைப்பார்த்த செக்யூரிட்டி, நாம் லிஃப்டுக்குள் நுழைஞ்சதும்  ரெண்டாம் மாடின்னார். ஒவ்வொரு தளத்திலும் ஒரு வெராந்தா காலணிகளுக்காகவே ஒதுக்கி அதுக்கொரு ஸ்டேண்டும் போட்டுருக்காங்கதான். ஆனால் அடங்கணுமே...........
ஹாலுக்குள்ளே நுழைஞ்சால்....  நம்ம மக்கள்  தரையில் அங்கங்கே  நின்றும், இருந்துமா  சாப்பிட்டுக்கிட்டு இருக்காங்க.  அந்தாண்டைக் கதவுப்பக்கம்  ஒரு ஏழெட்டுப்பேர் நின்னு பரிமாறும் வேலையில் !  நம்ம ராஜேந்திரனும் அங்கே இருந்தார்.  நம்மைப் பார்த்ததும் ஒரு புன்முறுவலுடன் தலையசைப்பு.  கூடத்தின் ஒரு பக்கம் ரெண்டுமூணு மேஜை போட்டு வச்சுருக்காங்க.   அங்கே நமக்கிடம் கிடைச்சது. 
தட்டுகளில் ஒரு பேப்பர் மாதிரி ஒன்னு போட்டு அடுக்கி வச்சுருக்காங்க. அதை எடுத்துக்கிட்டுப்போய் சாப்பாடு வாங்கிக்கணும். அங்கே ஏற்கெனவே வரிசையில் நின்னுருந்தவங்க செய்வதைக் காப்பி அடிச்சால் ஆச்சு. Food grade paper  ஆகத்தான் இருக்கணும்.   சக்கரைப்பொங்கல்,  சாதம், சாம்பார், கூட்டு, கறி, வறுவல், அப்பளம், பாயஸம்!   எல்லாம் அருமை !   சாப்பாட்டுக்கு டோக்கன் வாங்கிக்கலையேன்னு  விசாரிச்சால்  அன்னதானமாம்.  பொதுவா திங்கக்கிழமைகளிலும் அமாவாசை தினங்களில் மட்டும் நடக்கும் அன்னதானம், இப்போ தீபாவளிப் பண்டிகை சமயம் என்பதால்  தினமும்தானாம். 
சாப்பிட்டு முடிச்சதும் அந்தாண்டை இருக்கும் அறைக்கு நம்ம தட்டுகளைக் கொண்டுபோய், அந்தப் பேப்பரை எடுத்துக் குப்பைத்தொட்டியில் போட்டுட்டு, அந்தத் தட்டை மட்டும்  அங்கிருக்கும் தட்டு வரிசைகளில் வச்சுடணும்.  ஆளுயரத்துக்கு அடுக்கி இருக்கும் தட்டுகளை இன்னொரு மூலையில் வச்சுத் தேய்ச்சு அலம்பிக்கிட்டு இருக்காங்க சில பணியாளர்கள்.   அந்தப் பேப்பர் போட்டதால் தட்டு அழுக்காகாமல் இருக்கு. ஓ.... அதுதான் சூட்சுமமா !!!!

வயிறாற உணவளித்த அன்பை நினைச்சு, திரும்பக் கீழ்தளத்துலே இருக்கும்  கோவிலுக்குப்போய் நகரேஸ்வரியைக் கும்பிட்டுக்கிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினோம். இப்ப எனக்கு ஒரு மாதிரி வழி தெரிஞ்சு போச்சு.  நாட்கோட்  அருகில் இருக்கும் புடவைக்கடை (அன்னபூரணா சேலைகள் பேக்டரி )சந்தில் போனால்  மெயின் ரோடு. அங்கிருந்து இடப்பக்கம் கொஞ்சதூரம் போனால் நம்ம சந்தின் நுழைவாசல்!  பொடிநடையாகப் போனால் ஆச்சு.  நம்ம சீதாவுக்கு இறங்கும் இடம்வரை பிரச்சனை இல்லை.  அப்புறம் அந்தப் படிகள்தான்.......... ஐயோ.....  
இன்னும் கொஞ்சம் ஆராய்ஞ்சு பார்த்து, குறுக்குவழி இருக்குன்னு தெரிஞ்சுக்கிட்டேன். மெயின் ரோடு வரை வராமல் நாட் கோட்டுக்கு இடதுபக்கச் சந்திலேயே  போனால் குறுக்கும் மறுக்குமா இருக்கும் சந்துகளில் திரும்பி (அதான் வாயிலே இருக்கே வழி !) நடந்தால்  பத்து நிமிட்டுக்குள்  சீதா போயிருக்கலாம். கூகுள்காரன் ஏழுன்னு சொல்றான் !

இருபது நிமிட்டில் அறைக்குப் போனதும்  கங்கையைப் பார்த்துட்டு, நம்ம பையில் இருந்த மாலைகளைக் களையும் முன் ஒரு ஃபோட்டோஷூட் பண்ணியாச். இப்ப மணி மூணுதான்.  கொஞ்சநேர ஓய்வுக்குப்பின், வெய்யில் தாழ்ந்ததும்  வெளியே போகலாமுன்னு நம்மவர் ஏஸி போட்டுக்கிட்டு ஒரு தூக்கம் போட்டார்.   எனக்குத்தான்  கங்கையும்  செல்ஃபோனும்  இருக்கே ! நோ ஒர்ரீஸ்.

காலையில்  எடுத்த படங்களைப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.  தஸ் அஸ்வமேதகாட் நம்ம காட்டுக்கு இடப்புறம் இருக்குன்னா........ அஸ்ஸி வரை இருக்கும்  மற்றவை  வலப்புறம் வரணும் இல்லையோ ! 

நாலே முக்காலுக்கு ரெடியாகிக் கீழே வந்தோம். வரவேற்பில் இருந்த மேனேஜர் பாண்டே,  விஷ்வநாத் மந்திர் போய் வந்தாச்சான்னார். ஆச்சு. இப்போ கேதார் காட் போக என்ன வழின்னு  விசாரிச்சோம்.  உயரப்படிக்கட்டுகளில்  ஏறிப்போனதும் , மேலே சந்தில் போகும் போது   இடதுபக்கம்  வரும் ரெண்டாம்  சந்தில் திரும்பணும் என்றார்.  நான் யூகிச்சது சரி !  அந்த மேலே ஏறிப்போவதுதான்  நினைச்சாலே பகீர்னு இருக்கு.
முக்கித்தக்கி மேலே ஏறிப்போகணும். படிகள் முடியும் இடத்தில் புத்தா கெஸ்ட் ஹௌஸ் இருக்கு.  பேசாம அங்கே ரூம் எடுத்திருக்கலாமோ ?   சந்தில் நுழைஞ்ச கொஞ்சதூரத்தில் காலையில் பார்த்த கோவில்! சௌஸாத்தி கோவில். 
நம்ம சீதா இருக்கும் Gகாட் சௌஸாத்தி Gகாட்தான்.  64 வது படித்துறை.  அதுதான் சௌஸாத்தி  கோவில்னு இருக்குமோ ?  ஊஹூம்..... இல்லை.   மஹா காளியின்   சக்தி  64  யோகினிகளா உருவாகி இருக்கு.  அந்த  64 யோகினிகளையும் ஒரே சிலையில் ஆவாஹனம் செய்த  மஹிஷாசுரமர்த்தினி உருவம்தான்  இங்கே மூலவர் !  அதனால்தான்  இந்த படித்துறைக்கே  அறுபத்திநாலாம் படித்துறை (Chausathi Ghat) னு பெயர்.  

நான் முதலில் ஹொட்டேல் கார்டு பார்த்ததும் இது Gகாட் நம்பர் 64 ன்னு நினைச்சேன். எந்த ஊரில்  தங்கினாலும்  முதலில் ஹொட்டேல் கார்டு ஒன்னு எடுத்துப் பையில் வச்சுக்கணும்.  அவசர ஆபத்துக்கு வேண்டி இருக்கும். இது ஒரு முக்கியப் பயணக்குறிப்பு !

காசியில் இப்போ இருக்கும்  Gகாட்களே மொத்தம் 88 னு  கணக்கு என்றதால் நம்ம 64 எங்கியோ கடைசியில் வருமுன்னு பார்த்தால் , இது Gகாட் நம்பர் இல்லைன்னு இப்பப் புரிஞ்சது.

(கங்கைன்னாலே முக்கியமாச் சொல்ல வேண்டியது  (Ghats ) படித்துறைகள்தான். மக்கள்ஸ் நடமாட்டமும் படித்துறைகளில் அதிகம்தான். ஒன்னையொன்னு தொட்டபடி கரை முழுசும்  படித்துறைகளே!  இந்த வருணா, அஸி நதிகளுக்கிடையில்தான் இந்தப் படித்துறைகள் இருக்கின்றன.  நூத்தியெட்டு, நூறு இப்படி பல எண்ணிக்கைகள் சொன்னாலும் இப்போதைக்குக் கணக்கில் இருப்பவை  ஒரு எண்பத்திநாலு தான்.  இப்பதான்  பண்டிட் மதன் மோஹன் மாளவியா படித்துறைன்னு   புதுசா ஒன்னைக்  கட்டிக்கிட்டு இருக்காங்க. Ghat என்பது கூட ஸ்நானக் கட்டம் என்ற பொருளில்தான் போல!)  இது நம்ம போன பயணத்தில் எழுதியது .


காசியில் இருக்கும் கோவில்களில் மூத்தது இதுன்னார் அங்கே இருந்த பண்டிட்.  காசியில் எல்லாமே ப்ராச்சீன்தான்!!!!

நம்ம ஒடிஸ்ஸா பயணத்தில்  ஹிராப்பூர்  64 யோகினி கோவில் பார்த்த நினைவு வருதோ?  அப்பப் பார்க்கலைன்னா இப்போ பார்க்கலாம் இந்தச் சுட்டியில் !

http://thulasidhalam.blogspot.com/2019/09/146.html

கம்பிகேட்டுக்குள் நுழைஞ்சால்  சின்னதா திறந்தவெளி முற்றம், அதைச் சுத்தியோடும் சின்ன வெராந்தா. அங்கிருக்கும் சிங்கம்  வான்னு கூப்பிட்டமாதிரி இருந்தது.  முற்றத்தின் இடது பக்கமும் வலது பக்கமும் ரெண்டு தேவி சந்நிதிகள். வாசலுக்கு நேரெதிரா இருக்கும் வெராந்தாவில் பண்டிட் இருக்கை. பின்புறசுவரில் படங்கள். 

பண்டிட் கோவிலைப்பற்றி விளக்கிச் சொன்னார் கோபாலிடம். நான் ? அவரிடம்  அனுமதி கேட்டுக்கிட்டு படம் எடுப்பதில் பிஸி ஆகிட்டேன் :-)
இடப்பக்க சந்நிதியில் காலடியில் மஹிஷன் கிடக்க மஹாகாளி !   மஹிஷாசுரமர்த்தினி !

வலப்பக்கம் சந்நிதியிலும் காளிதான்.  64 யோகினிகளை உள்ளடக்கிய உருவத்தில் ! இங்கேயும் ஒரு அசுரவதம் செஞ்சுதான் இருக்காள் ! அதோ காலடியில் கீழே கிடக்கறானே.....

நவராத்ரி சமயங்களில் பெருமளவு கூட்டமா இருக்குமாம். தீபாவளிக்குச் சொல்லவே வேணாமாம். நாளைக்கு தீபாவளி வேலைகள் ஆரம்பிச்சுரும் என்றார்.  மறுநாள் அங்கே திறந்த முற்றத்தில் பெரிய  கேஸ் அடுப்புகளில் ப்ரமாண்டமான கடாயில் பூந்தி பொறிக்கும் வேலை நடக்குது. லட்டு செய்யறாங்க.  இதுதான் சீதாவுக்குப் போகும்வழி என்பதால் போகும்போதும் வரும்போதும் கண்ணில்படாமல் இருக்காது. 

இப்ப அந்த ரெண்டாவது சந்து தேடிப்போகணும் !

தொடரும்.......... :-)