அட்டகாஸமான சாப்பாடும், அமைதியான புத்தரும்....... (தலைநகரத்தில் ! பகுதி 11)

நண்பர் ராம்ஸ் வீட்டுக்கு  ஒருமணிக்கு முன்னே வந்துருவோமுன்னு சொல்லி விலாசம் வாங்கிக்கிட்டோம்.  நாம் தங்கியிருக்கும் ட்ராவல் லாட்ஜில் இருந்து ஒரு 20கிமீ தூரம்தான்.  21 நிமிட்லே போயிறலாமுன்னு கூகுள்காரர் சொல்றார்.  கொஞ்ச நேரம் சிட்டிக்குள்ளே சுத்திட்டு  அப்புறம் அங்கே போகலாம்.  அவுங்களுக்கும் ஆக்கிஅரிக்க நேரம் கொடுக்கணுமுல்லே!


ஹார்பராண்டை வரும்போது  குக் ஸ்ட்ரெய்ட் ஃபெர்ரி வர்றது தெரிஞ்சது.  இது இப்போ பிக்டன் என்ற ஊரில் இருந்து வந்துக்கிட்டு இருக்கு.

நாம் வசிப்பது க்றைஸ்ட்சர்ச்  என்னும் நகரம். இது தெற்குத்தீவின்  நடுப்பக்கம் கிழக்குக்கரையாண்டை.  பிக்டன் என்ற ஊர் இருப்பது தெற்குத்தீவின் தலைப்பக்கம்.  வெலிங்டன் நகரம்  இருப்பது வடக்குத்தீவின் கீழ்க்கோடியிலே.  ரெண்டு தீவுகளுக்கும் இடையில் இருப்பதுதான் இந்த குக் ஜலசந்தி Cook Strait)  ஒரு 63.5 மைல் வரும். கடலுக்கடியில் இருக்கும் பாறைகளைச் சுத்திக்கிட்டுப் போகணும்.  விமானத்துலே கடந்தால்  40 மைல்.  இது இந்தப் பிக்டன் என்ற ஊரிலிருந்து  வெலிங்டன்  ஹார்பர் வரை.

நம்மூரில் இருந்து பிக்டன் போகணுமுன்னா காரில் அஞ்சு மணி நேரப்பயணம்.  அப்புறம் இங்கிருந்து ஃபெர்ரி எடுத்தால் அது ஒரு  மூணரை மணி நேரப்பயணம்.  என்ன ஒன்னு அதிகமான சாமான்கள், கூடவே கார் எடுத்துக்கிட்டுப் போகணுமுன்னால்  ஃபெர்ரிதான்.

நாங்க ஒரே ஒருமுறை  இந்த  கப்பலில் பயணம் செஞ்சுருக்கோம். அதுகூட அப்ப நம்ம  ரங்கா மாமா ரொம்ப உடல்நிலை மோசமாகி  ஆஸ்பத்திரியில் இருந்த  நேரம். நாள் குறிச்சிட்டாங்க.  எங்கே பார்க்கமுடியாமப் போகுமோ என்ற பதைப்பில்  கார்ப்பயணமா பிக்டன் வரை போய் அங்கே வண்டியைப் பார்க்கிங்கில் விட்டுட்டு கப்பலில் பயணம்.  வெலிங்டன் ஆஸ்பத்ரிக்குப்போய்   அவரைப் பார்த்துட்டு, அக்கா வீட்டில் இரவு தங்கி, மறுநாள் அதிகாலைக் கப்பலைப் பிடிச்சு  பிக்டன்வந்து சேர்ந்து, காரை ஓட்டிக்கிட்டு ஊர் வந்து சேர்ந்தோம்.

 எனக்கு கடல்பயணம் ஆகாது. வெலிங்டனில்  கப்பலேறி  ஒரு  காமணி நேரத்துக்குள்ளே வயித்தைப் பிரட்டிக்கிட்டு  வழியெல்லாம் ஒரே டேஷ் தான். வாஷ் பேஸின் கிட்டே நின்னே  முழுப்பயணமும் போச்சு. பிக்டன் வந்த பின்தான்  மூச்சே ஒழுங்க வந்துச்சு.   இந்தக் கடல்பயணத்தில் உண்மையா அனுபவிக்க வேண்டியது  டால்ஃபின்களை. நமக்கு  அதிர்ஷ்டம் இருந்தால் கூட்டங்கூட்டமா கப்பலைத் தொடர்ந்து  வரும்.  மகளும் கோபாலும்  ரொம்ப நல்லா இருந்துச்சுன்னு சொன்னாங்க.

நம்ம ஊருக்கு  அஞ்சு மணி நேர ட்ரைவ். நல்ல  குளிர்காலம்.  வழியெல்லாம் பனி மூடிக்கிடக்கும் சாலைன்னு  ரொம்பவே ஆபத்தான பயணமா இருந்துச்சு. விமானத்தில் போனால் முக்காமணி நேரப்பயணம்தான்.  ஆனால் அப்ப  செலவு ரொம்ப அதிகம். நாங்க மூணு பேர் போய் வர ஆயிரம் டாலர்.  கொள்ளை அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு ஏர் நியூஸிலேண்ட்.  இப்பப் பாருங்க நாம் வந்துருக்கோம், ஸ்பெஷல் ஃபேர்ன்னு  49 டாலர் ஒன்வே!

(அப்புறம் ஒரு வாரத்தில் மாமா, சாமிக்கிட்டே போயிட்டார். நான் மட்டும் காலை நேர விமானத்தில்  போய்  இறுதிச்சடங்கில் கலந்துக்கிட்டு  மாலை விமானத்தில் ஊர் திரும்பிட்டேன். ஆச்சு 20 வருசம்!)

இப்ப ஃபெர்ரி வருதுன்னதும்  போர்ட்டுக்குள்ளே போய்வண்டியை நிறுத்திட்டு வேடிக்கை பார்த்தோம்.அப்படியே திரும்பி ரிவர்ஸ் எடுத்து ஜெட்டியில் போய் நின்னது. பிக்டனில் காலை எட்டுக்குக் கிளம்பி, இங்கே சரியா  பதினொன்னரைக்கு  வந்துருச்சு. கப்பல் பயணம் இனிதே, இந்த டேஷ் தொல்லை மட்டும்  இல்லையெனில்!

 இந்தக் கப்பல் தவிர  Interislander என்னும்  இன்னொரு கப்பல் சர்வீஸ் 1962 இல் ஆரம்பிச்சதும்  இருக்கு.  இதை நடத்தறது  Kiwi Rail. ரயில் கப்பல் ரயிலுன்னு மாத்தி மாத்திப் பயணம் செஞ்சு   நாட்டின் வடகோடியிலிருந்து தென் கோடிவரை போகலாம்.   கார்கள் பெருகிப்போனதால் ரயிலுக்குப் போக ஆட்கள் இல்லைன்னு  ஆகிப்போச்சு . இப்போ வெறும் சரக்கு ரயில்கள்தான் போய் வருது.

நகரின் முக்கிய சாலைகளை ஒருமுறை வலம் வந்தபின்,  லோயர் ஹட் போகும்  வழியில் போறோம்.  இதைத்தாண்டித்தான்  நண்பரின் பேட்டை வருது. கடலையொட்டியே போகும் சாலை.  மழை வேற ஆரம்பிச்சது. சிறு தூறல். சொன்ன நேரத்துக்குப் போய்ச்  சேர்ந்தோம்.  நண்பர் ராம்ஸ்   நம்ம குறிஞ்சி முருகன் கோவில் பூசகர்களில் ஒருவர். இதெல்லாம் வாலண்டியர்  வேலைதான். அவரவர்  ஆஃபீஸ் போய் வந்துட்டு  கோவில் வேலைகளில் பங்கெடுத்துக்கறாங்க.  நண்பரின் மகன் எங்க ஊர் யூனியில் படிக்கிறார்.

  குறிஞ்சிக்  குமரனைப் பார்க்காமல் விட்டவர்கள் இங்கே பார்க்கலாம்.


பேச்சு,  அட்டகாசமான  சாப்பாடு எல்லாம் நல்லபடியாப் போய்க்கிட்டு இருக்கும்போது  'இங்கே பக்கத்தில் ஒரு புத்தர் கோவில் இருக்கு போகலாமா'ன்னு கேட்டாங்க தோழி.  கரும்பு தின்னக்கூலியா?  ஆனாலும்  மாலை ஃப்ளைட் பிடிக்கணும். இன்னொரு இடமும்  போற வழியில் பார்த்துக்கணுமுன்னு இருக்கேன். இப்ப.... ...

இதைத்தவிர டிஸ்ஸர்ட்டுக்கு பாதாம்கீர்.

பக்கத்துலேதான்.  ஒரு , ஒரு மணி நேரம் ஒதுக்கினால் போதும்.  நல்லபேரமைதி அங்கேன்னதும் கிளம்பிட்டோம்.  ஸ்டோக்ஸ் வேலி (  Stokes Valley  ) என்ற இடத்தில்  புத்தமடம் ஒன்னு கட்டி இருக்காங்க.  போதிஞானராமா மடம்  என்று பெயர். ( Bodhinyanarama  monastic sanctuary )


தாய்லாந்து பிக்ஷூ  Ajahn Chah  என்பவர்  மேற்குலக மக்களை  புத்தமதத்துக்கு தன்  நகைச்சுவைப் பேச்சால் கவர்ந்துருக்கார்.  நிறைய நாடுகளில் (Australia, Switzerland, Italy, Canada, United States, France and Malaysia)  போதிஞானராமா மடங்கள்   ஆரம்பிச்சு நடத்திக்கிட்டு வந்தார்.   1982 ஆண்டு  Ajahn Chah  நியூஸிக்கு வந்துருந்தார்.  இங்கேயும்  நிறைய ஆதரவாளர்கள்  இருப்பதால்  ஒரு மடம் தொடங்கலாமுன்னு  திட்டம் போட்டு,  காடாக இருந்த இந்த ஸ்டோக்ஸ் வேலி என்னுமிடத்தில் 126  ஏக்கர்   நிலம் வாங்கி  1985 இல் மடத்தைக் கட்டி எழுப்பிட்டாங்க.   ரெண்டு புத்த பிக்ஷுக்களை  இங்கிலாந்து மடத்தில் இருந்து இங்கே கூட்டிவந்து நித்தியப்படி அனுஷ்டானங்களை ஆரம்பிச்சாங்க.

ராம்ஸ் வீட்டில் இருந்து  பத்து கிமீக்கும்  குறைவுதான். காமணியில் போய்ச் சேர்ந்தோம். ரொம்ப  தொலைவில் இருந்தே  குன்றின் மேலொரு கோபுரம்  தெரிஞ்சது. அதன் அடிவாரத்தில்தான் மடம். நாங்க  குன்றின் மேல் ஏறிப்போகலை.  கீழே இருக்கும் மடத்துக்குள் போய்  புத்தரை தரிசித்தோம்.


கேட்டைக் கடந்து போனதுமே  திறந்த வெளியில்  ஒரு புத்தர் நின்ற கோலத்தில் ஸேவை சாதிக்கிறார்.  அவருக்கு முன்னால்  சின்ன மண்டபத்தில் ஒரு பெரிய மணி!

மேலே 2 படங்கள், உபயம்:  ராம்ஸ்.



அடுத்த பகுதியில்  மூணுபக்கமும் பெரிய தாழ்வாரங்களோடும்  நாலாவது  பக்கம் பெரிய ஹாலோடும்  ஒரு அமைப்பு  இருக்கு. நடுவில் ஒரு திறந்தவெளி முற்றம்.  இங்கேயும்  ஒரு நின்ற கோலம்.

 ஹாலுக்குள்ளே   அமர்ந்த கோலத்தில் புத்தரின் சிலை.  அங்கே உக்கார்ந்து தியானம் செஞ்சுக்கலாம்.  சுற்றிவர அடர்த்தியான  மரங்கள்.  ஈ பறந்தால் கூட சத்தமாக் கேட்கும் அளவுக்கு பேரமைதி. நம்மை அறியாமலேயே நாமும் ரகசியக்குரலில்  பேசறோம்.

மேலே படம், உபயம்:  ராம்ஸ்.

மேலே படம், உபயம்:  ராம்ஸ்.

ஹாலையொட்டி இருந்த ஒரு சின்ன இடத்தில் நிறைய புத்தமத சம்பந்தமுள்ள புத்தகங்களை வச்சுருக்காங்க.  இலவசம். எடுத்துக்கலாம். ரொம்ப உயர்தரமான தாளில் அச்சடிச்சு வேறேதோ நாட்டில் இருந்து வந்தவை. பக்கத்தில் ஒரு  உண்டியல்.  விருப்பம் உள்ளவர்கள் எதாவது தானம் செய்யலாம்.  கோபாலும் ராம்ஸ்ம் சில புத்தகங்களை எடுத்துக்கிட்டு  உண்டியலில் ஒரு தொகையைப் போட்டாங்க.

இடமெல்லாமே அப்பழுக்கு இல்லாமல் படு சுத்தமாவும் நேர்த்தியாவும் இருக்கு!

கொஞ்சம் படங்கள் க்ளிக்கினேன்.  ராம்ஸ் எடுத்த படங்களை எனக்கு அனுப்பினார்.



அங்கிருந்து கிளம்பி,  ராம்ஸ் தம்பதியினரின் பேட்டை வந்ததும்  டாட்டா சொல்லிட்டு அவுங்க அந்தப்பக்கமும், நாங்க வெலிங்டன் சிட்டி பக்கமுமா பிரிஞ்சுட்டோம்.  வீட்டில் இருந்து கிளம்பும்போதே  அவுங்க பூஜை அறையில் போய்  கும்பிட்டுட்டு, வச்சுக் கொடுத்ததை எல்லாம் வாங்கி வச்சுக்கிட்டேன்:-)  மூணு வீடு மூணு வசூல்!


சொன்னாப்போல  மடத்துக்குக் கிளம்பிப் போய், தரிசனம் முடிச்சு   ஒரு மணி நேரத்துலே  வெலிங்டன் நகருக்குள் நுழைஞ்சாச்சு. லீவுநாள் (ஈஸ்ட்டர் மண்டே) என்றதால் அவ்வளவாப் போக்குவரத்து இல்லை. ஏற்கெனவே போகலாமுன்னு பார்த்து வச்ச இடத்துக்குப் போய்ச்சேர்ந்தோம். அஞ்சு மணிக்கு மூடிருவாங்க.  இப்போ  மணி,   மாலை  4.

தொடரும்........:-)

தேன்கூட்டுக்குள்ளே...... (தலைநகரத்தில் ! பகுதி 10)

இன்றைக்கு முக்கியமாப் பார்க்க வேண்டியது தேன்கூடு.  உள்ளே எப்படித்தான் இருக்கும்?  அனுமதி கூட இலவசம்தான்.  ஆனால்  கொட்டு தாங்க முடியுமா?  பயம் வேணாம். வாங்கன்னு சொல்லியிருந்தாங்க.  நாம்  அங்கிருக்க வேண்டியது  காலை 9.15க்குத்தான்.  அக்கம்பக்கமெல்லாம் சுத்திப் பார்க்கலாமேன்னு  ப்ரேக்ஃபாஸ்ட் முடிச்சுட்டு எட்டேகாலுக்கே கிளம்பினோம்

.
இன்றைக்கு ஈஸ்ட்டர் மண்டே.  அரசு விடுமுறை என்பதால் தெருவில் போக்குவரத்தே இல்லை. வெறிச்சோடிக் கிடக்கு.  போய்ச் சேரவேண்டிய இடம் சரியா ஒரு கிமீ தூரத்தில்.  நின்னு நிதானமா நடந்தே போயிறலாம்.  ஆனால்  கைவசம் கார் ஒன்னு இருக்கே:-)  கூகுள் சொன்ன அதே மூணு நிமிட்தான் ஆச்சு நமக்கும்!

வளாகம் ரொம்பவே பெருசு.  தேன்கூட்டுக்கு அக்கம்பக்கம் ஈக்களொன்னும் காணோம்! இன்றைக்கு அரசு விடுமுறைன்னா ஈக்களுக்குமா?  ச்சும்மா.....  எங்க நாட்டின் நாடாளுமன்றத்துக்குத்தான் இந்தப்  பெயர் வச்சுருக்காங்க.
 தெருவோரப் பார்க்கிங்கில் வண்டியை நிறுத்திட்டு  போனோம்.  பார்க்கிங் மீட்டர் இருந்தாலும்,  பப்ளிக் ஹாலிடேஸ் என்பதால்  இன்றைக்கு  இலவசம்.  நடைபாதையை ஒட்டி இருக்கும் தோட்டத்தில்  ரெண்டு  நெடும் தூண்கள்  (White Pou).  ஆதிகாலத்துலே இந்த ஏரியாவிலிருந்த ரெண்டு மவொரி குழுக்களின் எல்லைகளாம். அப்போ நடுவிலிருப்பது  நோ மேன்'ஸ்
லேண்டா:-)

 உண்மையைச் சொன்னால்  இப்ப நாம் நிக்கும் இடம் ஒரு காலத்தில் கடற்கரைதான்.  மவொரிகுழுக்கள் படகுகளை கொண்டு வந்து  விட்டு வைக்கும் இடம்!  1855 இல் வந்த  8.2 அளவிலான நிலநடுக்கம் கடலுக்குள் கிடந்த நிலத்தை ஒரு பக்கம் தூக்கி விட்டுருந்துச்சு.   ஊருக்கு இடம் வேணுமுன்னு  1874 இல்  அதே இடத்தில் கடலில் இருந்து  சுமார்  86  ஏக்கர் இடத்தை மீட்டெடுத்து அங்கேதான்  அரசு அலுவலங்களைக் கட்டி விட்டுருக்காங்க.

நகரின்  போர் நினைவுச் சின்னமும்  இங்கேதான் இருக்கு.  ரெண்டு பக்கமும் சிங்கங்கள். கடந்து நேரப்போனால்  சின்னதா  வாசல் உள்ள அறை. பூட்டி இருக்கு.  ஆனால் கண்ணாடி வழியே உள்ளே பார்க்கலாம். வாசலுக்கு ரெண்டு பக்கமும் முதல் & இரண்டாம் போர் நடந்த காலங்களின்  விவரம்  உள்ள  கேடயங்கள். அறைக்குமேல் நெடுநெடுன்னு  உசந்து போகும் கோபுரத்தின்(!) மேல்  குதிரை ஒன்னு  ஒருமுன்னங்காலைத் தூக்கி நிற்க, அதன் மேல் உள்ள வீரன் , கடவுளே  காப்பாத்துன்னு  வானை நோக்கி ஒரு கை நீட்டிக் கூவுகிறார்! போருக்குப் போகும் குதிரை  வாலைக்கூட வெட்டிருவாங்களா என்ன?  சின்னதா இருக்கே! (எனக்கென்னமோ இப்படித்தான் தோணுச்சு)

சாலையின் எதுத்த  பக்கமும் அரசு அலுவலகங்கள் உள்ள கட்டிடங்கள். கட்டிட முகப்பில் Coat of Arms for Wellington County.  ஒத்தைக்கொம்பு குதிரையும்  சிங்கமும்! எல்லாமே நாட்டின் சரித்திரம் சொல்லுபவை.

முழுக்க முழுக்க மரத்தால் கட்டுன கட்டிடங்களாம்.  ஆனால் இதுக்கு ஸ்டோன் பேலஸ்ன்னு பேர்!   உள்ளே வந்து பாரேன் ன்னு ஒரே வேண்டுதல் வேற!

கூப்புடறாங்களேன்னு போனால்  தோட்டத்தில் நிக்கறார்  ரைட் ஹானரபிள் பீட்டர்  ஃப்ரேஸர்.  1940   முதல் 1949 வரை பிரதமரா இருந்துருக்கார்.  ரெண்டாம் உலகப்போர்  நடந்த காலக்கட்டத்தில் ரொம்பவே அப்பழுக்கில்லாமல் நிர்வாகம் செஞ்சதா பெயர் வாங்குனவர்.   திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை   காலை 9 முதல் மாலை 5 வரை  தரைத்தளத்தையும், முதல் தளத்தையும்  பொதுமக்கள் பார்வைக்கு  விட்டுருந்தாலும், இன்றைக்கு  அரசு விடுமுறை என்பதால்  மூடி வச்சுருக்கும் கட்டிடத்துக்குள்   போகமுடியலை.  வேலைக்கு ஆட்கள் வந்தால்தானே?  நேத்தே   டேலைட் ஸேவிங் முடிஞ்சாலும் பணியாளர்கள்  நாளைக்கு வந்துதான்  முகப்பில் இருக்கும் கடிகாரத்தின் நேரத்தை மாத்தணும்.  கெமெராக் கண்ணைக் கண்ணாடி வழியா அனுப்பினேன்:-)

நாடாளுமன்ற வளாகத்துலே  இன்னொரு சிலையும் இருக்கு.  தொடர்ந்து அஞ்சு முறை பிரதமராக  13 ஆண்டுகள் சேவை செய்த  ரிச்சர்ட்  ஜான் ஸெட்டன் (Richard John Seddon) அவர்களுக்கு.  மிகவும் முக்கியமானவர்களுக்கு  ப்ரிட்டிஷ் அரசு   வழங்கும் ஸர் என்னும்  விருதை , வேணாமுன்னு மறுத்தவர் இவர்.  அண்டைநாடான அஸ்ட்ராலியாவில்  1950 ஆண்டு நடந்த ஒரு மாநாட்டில் கலந்துகொண்டு, சிட்னி நகரில்  இருந்து  நியூஸிக்குக் கப்பலில்  வரும் சமயம்  திடீர்னு சாமிகிட்டே போயிட்டவருக்கு அப்போ வயசு வெறும் 66 தான். அங்கிருந்து கிளம்பும் சமயம் விக்டோரியா ஸ்டேட் (மெல்பெர்ன்) முக்கிய மந்திரிக்கு  'Just leaving for God's own country  என்று தந்தி கொடுத்துட்டுக்  கிளம்பியவர், நியூஸி வந்து சேரும்போது  சடலமா வந்தார்.  இதயக்கோளாறும்,  தினமும் நீண்ட நேரம் பணியாற்றும்  பழக்கமும், இடைவிடாத  உழைப்பும் இவரை  காவு வாங்கிருச்சு:(

நியூஸி நாட்டைக் கண்டறிந்த  நம்ம கேப்டன் குக் அவர்கள்  மறைந்து இருநூறாண்டுகள் ஆன நினைவுச்சின்னமுன்னு  ஒன்னு வச்சுருக்காங்க.  அதுலே 1769-1969ன்னு  பொறிச்சுருக்கு.  ஆனால் அவர் இறந்தது 1779லேதான்.  பத்து வருசத்தைக்  குறைச்ச காரணம் தெரியலையே?  எதுக்கு சீக்கிரம் சாகடிச்சாங்களோ!!!!    இந்த நினைவுச் சின்னத்தைத் திறந்து வைச்சது  எங்கள் மாட்சிமை தாங்கிய மஹாராணியாரால் என்பது விசேஷம்.

நம்மைப்போல சுற்றுலா வந்த பயணிகள்  மட்டுமே வளாகத்தைச் சுத்திப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தோம்.   சர்ச், நூலகம்,  வெவ்வேற  கமிட்டிகளுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட  கூடங்கள்  இப்படி ஏராளம்.   வரிசையா விதவிதமான கட்டிடங்கள்.  விக்டோரியன் பில்டிங்ஸ்!

 ஆமா...  அது இருக்கட்டும், பெயருக்கு ஒரு செக்யூரிட்டியைப் போடக்கூடாதா?  ஒரு கெடுபிடியும் காணோமே.....  ராஜ்பாத் போன நினைவுகள் வந்துச்சு.  ஒரு நிமிசம் நிக்க விட்டாலும்.....

தேன்கூட்டுக்குள்  நம்மைக் கூட்டிப்போய் காமிக்க    அரசு  ஏற்பாடு செஞ்சுருக்கு.  ஒரு மணி நேர டூர். காலை  9.30 முதல் மாலை 4 வரை.  ஒவ்வொரு அரைமணிக்கும்  ஒரு புது பேட்ச்.  டூர் ஆரம்பிக்க  கால் மணி  இருக்கும்போது அங்கே  ஆஜராகிடணும்.


எல்லோரும் ஒன்பதே கால் மணி ஆகட்டுமுன்னு  காத்திருந்து ,   சரியான நேரம் வந்ததும்  விஸிட்டர்ஸ் சென்ட்டருக்குள் நுழைஞ்சோம்.  முதல் அறிவிப்பு பார்த்ததும் எனக்குத்தான்  கைகள் வெலவெலத்துப்போச்சு:-(

வெறுங்கையா  உள்ளே போகணுமாம்.  எலெக்ட்ரானிக் கேட் வழியா நாமும், நம்ம  கைப்பைகள் மற்றும் கையோடு  கொண்டுபோன சாமான்கள் எல்லாம்  ஸ்கேனர் வழியாகவும் அந்தப்பக்கம் கடந்தாச்சு.  இன்னொரு இடத்தில்  நம்ம பைகளை எல்லாம்  வாங்கிவச்சுப் பத்திரமாக் காப்பாத்தி நாம் திரும்பி வரும்போது கொடுக்கறாங்க. சின்னதா ஒரு குட்டிப்பர்ஸ் மட்டும் ஓக்கே! நான் எல்லாத்தையும்  (கோபாலின் பர்ஸ், செல்) என் கைப்பையில் போட்டுக் கொடுத்தேன்.  காசையெல்லாம் எடுக்கலையான்னார்  கோபால்.  இல்லை. பார்லிமெண்டில் திருடு போச்சுன்னா  அதை விட வேற கேவலம் நாட்டுக்கு  இருக்கா?  நாட்டைக் காக்கும் இடம் இதையும் காக்கட்டும்.


நமக்கு  டூர் கைடா ஒருத்தர் வந்து நம்மையெல்லாம் ஊர் ,நாடு எல்லாம் கேட்டுப் பரிச்சயபடுத்திக்கிட்டார்.  ஒரு  முப்பத்திரெண்டு நபர்கள் இருக்கும்குழு நம்மது. நாடாளுமன்றத்தைப் பத்தி ஒரு அறிமுகம் கொடுத்துட்டு நம்மை மாடிக்குக் கூட்டிப்போனார்.  வட்டக்கட்டிடம், ஒரு  மூணுமாடி உசர ஸீலிங். அங்கே வச்சுருந்த படங்களெல்லாம் பார்க்கவே ப்ரமிப்பு.  இதுலே அங்கே ஒரு க்ராண்ட்  ப்யானோ வேற!  பார்லிமெண்ட் அங்கங்கள்  எல்லோரும் ப்யானோ வாசிக்கத் தெரிஞ்சவங்களா இருக்கணுமோ என்னவோ:-)


நியூஸியின் முதல் நாடாளுமன்றம்  1854 இல் ஆக்லாந்து நகரில் ஆரம்பிச்சது.  அப்புறம் 11 வருசம்  கழிச்சு 1865 இல் இந்த வெலிங்டன் நகருக்கு மாத்திக்கிட்டாங்க. 1907 இல் ஏற்பட்ட தீ விபத்தில் இந்த மரக்கட்டிடம் எரிஞ்சு போச்சு. அதுக்கு பதிலா புதுசா ஒரு கல்லுக் கட்டிடம்  கட்டுனாங்க.   அதுதான் இது(கீழே படம்)

நியூஸிக்கான தனிப்பட்ட  டிஸைனில் இன்னும் ஒரு கட்டிடம் கட்டணுமுன்னு தீர்மானிச்சப்ப , ஸ்காட்லாந்து  கட்டிடக்கலை நிபுணர்  Sir Basil Spence ஒரு டிஸைன் வரைஞ்சு (1964) கொடுத்து அதையொட்டி மற்ற விரிவாக்கங்களை  நியூஸி Ministry of Works  செஞ்சு முடிச்சாங்க.  அஞ்சு வருசமா திட்டம்  தீட்டி  1969 இல் கட்ட ஆரம்பிச்சு  முழுசாக் கட்டி முடிக்கப் பத்து வருசமாச்சு.  பத்து மாடிக்கட்டிடம். பூமிக்குக் கீழே நாலு மாடி.  மேலே ஆறு மாடின்னு கணக்கு.

இந்த (Beehive ) தேன்கூட்டுக்குப் பக்கத்தில்  இன்னொரு 22 மாடிக் கட்டிடம் நவீனகால டிஸைனில்  1988 இல் ஆரம்பிச்சு  1990 இல் கட்டி அதுவும் பயன்பாட்டுக்கு வந்துருக்கு.  மற்ற  பார்லிமெண்ட் கட்டிடப்பகுதிகளில்  பழுதுபார்த்தல், பராமரிப்பு வேலைகள் நடக்கும்போது  இந்தக் கட்டிடத்தைப் பயன்படுத்திக்கறாங்க. இதுக்கு அடியில்  கார்பார்க்கிங்  வச்சு அது  தேன்கூட்டுக்கு அடிப்பாகம் வரை வருதாம்!


மாடிக்களுக்கும் பலவித  கமிட்டிகளுக்கான  சேம்பர்களுக்கும் நம்மைக் கூட்டிட்டுப் போனார்  கைடு.ஒவ்வொன்னும் ஒரு வித  அலங்காரத்தில் ரொம்பவே விசாலமா இருக்கு. மேலே கீழே மேலே கீழேன்னு  நடந்து நடந்து கால்வலி வந்தது உண்மை.


நாங்க எல்லோரும் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்த பிரதிநிதிகள் கூடும் சபைக்கு வந்து சேர்ந்தோம்.  இங்கேதான்  வாக்குவாதங்கள் நடந்து   சட்டங்கள்  இயற்றப்படும்.  கீழே நாடாளுமன்றம்  சபை கூடி வாதங்கள்  நடக்கும்போது , பார்வையாளர்கள்  மாடியில் இருக்கும் பால்கனியில் இருந்து கவனிக்க முடியும்.  எப்போ சபை கூடுதுன்னு  ஃபோன் செஞ்சு கேட்டுக்கிட்டுப் போய் வரலாம். முன்னேற்பாடுகள் ஒன்னும்தேவை இல்லை.

எனக்குப் பிடித்தமான  அரசியல்வாதி ( நியூஸி ஃபர்ஸ்ட்) வின்ஸ்ட்டன் பீட்டர்   உக்காரும் இடம் எதுன்னு கேட்டு வச்சுக்கிட்டேன்.  (யார் கண்டா? அந்த இடத்துக்கு  நான் போவேனோ என்னவோ!) இங்கேயே டெலிவிஷன் கேமெராக்கள் பொருத்தி இருக்காங்க. சபை நடக்கும்போது  நியூஸியில்  யார் வேணுமுன்னாலும்  வீட்டில் இருந்தே டிவியில் பார்த்துக்கலாம்.  வாரம் மூன்று முறை சபை கூடுது.   செவ்வாய் புதனில்  பகல் 2 முதல் இரவு 10 வரையும், வியாழனில் பகல் 2 முதல்  மாலை 6 மணி வரையிலும் சபை கூடுது.  ஒரு வருசத்துக்கு 33 வாரம்  இந்த வேலை.  பாக்கி  19 வாரங்கள்,  பிரதிநிதிகள் அவுங்கவங்க தொகுதிகளில்  இருப்பாங்க.

பார்லிமென்ட் ஸ்பீக்கர்  இருக்குமிடத்துக்கு முன்னால் ஒரு பெரிய மேசையில்  குண்டுத் தலையுள்ள கத்தி போல ஒன்னு வச்சுருக்காங்க.   முந்தி இது  இங்கிலாந்து மஹாராஜாக்கள் சார்பில் இருந்துச்சாம். இப்போ ...   சபாநாயகரின் அத்தாரிட்டியாக இருக்காம். எட்டுகிலோ எடையில்  சுத்தமான வெள்ளியில் செஞ்சு, 18 காரட் தங்கமுலாம் பூசி  ஜொலிக்கும்  இந்த   'The New Zealand  Mace'  1906 இல்  தயாரானது!  ஆச்சு 99 வருசம்!

புதுசா ஒரு சட்டத்தைக் கொண்டுவந்து  அமுல்படுத்த  என்னெல்லாம் செய்ய வேணும் என்பதையும் சொல்லிப்போனார் நம்ம கைடு.

செய்தி சேனலில்   அரசு, அரசியல் சம்பந்தமுள்ளவர்களை  மீடியா  மினி பேட்டி எடுப்பதும், சபை  உள்ளே நடந்த சமாச்சாரத்தைப் பற்றி  மக்களுக்கு   சுருக்கமா  நாலு வரி சொல்வதுமா இருக்கும்   மீடியாவுக்கான  முன்னறை மாடிப்படிக்குப் பக்கம் ஒரு பெரிய மரயானை நிற்பது நான் அநேகமுறை  டிவியில் பார்த்திருக்கேன்.  அது எங்கேன்னு கேட்டேன். அம்மாந்தூரம் போனவ, யானையைப் பார்க்காம வரமுடியுமோ?  அந்த இடத்துக்குக் கூட்டிப்போய்க்  காமிச்சார் கைடு:-)

கையில் கேமெரா இல்லையேன்னு மனசு பூராவும் துக்கம் எனக்கு!  டிவியில் வந்ததைக் க்ளிக்கிப் போட்டுருக்கேன் உங்களுக்காக:-)


கட்டக் கடைசியா  இந்த தேன்கூடு, நிலநடுக்கத்தில் இருந்து  தப்பிக்க என்ன ஏற்பாடுகள் இருக்குன்னு   அடித்தளத்துக்குக் கூட்டிப்போய்  காமிச்சார்.

 கட்டிடம் கட்டி முடிச்சு, 13 ஆண்டுகள் ஆனபிறகு பேஸ் ஐஸொலெஷன் டெக்னிக் முறையில்  417 ரப்பர் பேரிங்ஸ் வச்சுருக்காங்க.  பகுதிபகுதியா இதை வச்சு முடிக்கவே  மூணு வருசங்கள் ஆகி இருக்கு.  விவரம் இந்தப்படத்தில்.

சொல்ல மறந்துட்டேனே....   பார்லிமெண்ட் கட்டிடத்துக்குள்ளே எங்கே போனாலும் அது சம்பந்தப்பட்ட விவரங்கள் அடங்கிய  தாள்கள்  அடுக்கடுக்கா வச்சுருக்காங்க.   அதையெல்லாம் வாரிக்கிட்டு வந்துதான் கொஞ்சம் 'சுருக்' ன்னு  எழுதினேன். இன்ஃபர்மேஷன் இஸ் வெல்த்!

எந்த வழி போனோம், எப்படி வந்தோமென்பதே ஒரு புதிர் மாதிரி.  தனியா அகப்பட்டுக்கிட்டால்  செத்தேன்.  தேன்கூட்டுக்கு ரெண்டு பக்கமும் இருக்கும் ( Bowen House,  Beehive, Parliament House) கட்டிடங்களுக்குள்ளேயெல்லாம் புகுந்து புறப்பட்டுருக்கோம் என்று நினைச்சால்....  ப்ரமிப்புதான்!


சரியா ஒரு மணி நேரத்தில்  மீண்டும் விஸிட்டர் சென்டரில்   இருந்தோம். இப்போ மணி பத்தரை.  நாம் இன்னைக்கு   மாலை  தலைநகரில் இருந்து கிளம்பறோம். ஹொட்டேலில்   ஒருமணி நேரம்  லேட் செக்கவுட்  11 வரை கிடைச்சது.  போய் சாமான்களைத் தூக்கிக் காரில் போட்டுக்கிட்டு   மாலை வரை ஊர் சுத்தலாம்.


பகல் சாப்பாட்டுக்கு நண்பர் வீட்டுக்குப் போறோம்! வேற பேட்டையாக்கும்:-)
 தொடரும்.......:-)

PIN குறிப்பு:  உள்ளே தானே படம் எடுக்கக்கூடாது.  ஹாஹா....வெளியே எடுத்த 175 படங்கள் கைவசம் இருக்கே.  ஒரு நாள் கூகுள் ஆல்பத்துலே போட்டு வச்சுட்டு, இங்கே வந்து சொல்றேன், ஓக்கே!