சாமியும் பூதமும்......

வந்தா எல்லாமே சேர்ந்து ஒன்னாவே வந்துரும் ! இதுலே எதை விடறது சொல்லுங்க ?

மஹாநவமி முடிஞ்ச மறுநாள் விஜயதசமி, நம்ம வீட்டுப்பெருமாளுக்கு விசேஷம்.  குடும்ப நண்பர்களோடு ஸ்ரீ விஷ்ணு சகஸ்ரநாம பாராயணம் கால்நூற்றாண்டா நடத்தறோம். முந்தியெல்லாம் ப்ரஸாதவகைகள், விருந்து எல்லாம் நானே சமைச்சுருவேன்.   அப்புறம் ஒரு நல்ல இண்டியன் ரெஸ்ட்டாரண்ட் ஓனர் நமக்கு நண்பரானதும்,  அவர் மூலமாகவே விருந்துக்கான சமாச்சாரங்களை வரவழைச்சோம். ஆனால் ப்ரஸாதங்களை மட்டும் எப்பவும் நானே தயாரிப்பேன்.

எங்கூர் நிலநடுக்கத்துக்குப்பின் ஊரின் நிலையே தலைகீழாச்சு. நண்பரும் ஊரைவிட்டுப்போயிட்டார். அப்புறம்  சில வருஷங்கள் வெவ்வேற  ரெஸ்ட்டாரண்டுகளில்.... கடந்த சில வருஷங்களாக  கேட்டரிங் பிஸினஸ் நண்பர் நம்ம செந்தில்தான்  நமக்கு உதவி! உள்ளூரில் ரொம்ப நல்ல பெயர் இருக்கு அவருக்கு !  அழைக்கும்போது செந்தில்தான் கேட்டரிங் செய்யறாருன்னு  சொன்னால் போதும். வழக்கம்போல் அவரிடம் மெனுவைக் கொடுத்தோம்.  இனி கவலை இல்லை.

விஜயதசமிநாள் இந்த முறை சனிக்கிழமையில் !  காலையில் ப்ரஸாதவகைகளை சமைத்து முடிச்சு, நானும் நம்மவருமாக ஸ்ரீவிஷ்ணு சகஸ்ரநாமம் வாசித்துப் பூஜையை முடிச்சோம். சனிக்கிழமைகளில் நம்ம ஹரேக்ருஷ்ணா கோவில் தரிசனத்துப் போகும்  வழக்கத்தை, விடவேணாமேன்னு கோவிலுக்குப் போயாச்சு.

இன்றைக்கு துர்கா பூஜைக்குப் போகவேணும். எல்லா விழாக்களையும் சனிக்கிழமைக்கு நேர்ந்து விடறதுதான்  ஊர்ப்பொது வழக்கம். உண்மையான விழாநாள் எப்போ என்றதெல்லாம் நமக்குக் கணக்கிலேயே இல்லை.  இன்றைக்கு சனி !

நம்மூர்லே வங்காள மாநிலமக்கள் நிறையப்பேர் இருக்காங்க. அவர்களுக்கும் சங்கம்/ க்ளப் எல்லாமும் இருக்கு !  வங்காளத்தை ரெண்டாப்பிரிச்சு ஒரு மாநிலம், கடைசியில் ஒரு தேசமாகவே ஆனது உங்களுக்கும் தெரியும்தானே..... 

 

அங்கே இருக்கும்  மக்கள், அவரவர் சமய விழாக்களைக் கொண்டாடாமல் இருப்பாங்களா அங்கிருந்தும் மக்கள் நியூஸிக்குப் புலம்பெயர்ந்து, இங்கே தமக்கான அடையாளமா ஒரு சங்கம் வச்சுக்கிட்டுத்தான் இருக்காங்க. ஒரே கலை & கலாச்சாரம், ஆனால் வெவ்வேறு நாடு !

மேற்படி ரெண்டு தேச மக்களும் நமக்கு ரொம்பவே தெரிஞ்சவங்க என்பதால் விழாக்களுக்கான அழைப்புகளைத் தனித்தனியே அனுப்பி வச்சும்,  நேரில் பார்த்தும், ஃபோன் மூலமாகவும்  அவுங்க மகிழ்ச்சியில் பங்கெடுக்கச் சொல்லிக் கூப்பிட்டுக்கிட்டே இருப்பாங்க.  இது சிலபல வருஷங்களாவே இப்படித்தான்..... 

இன்னொரு தோழியின் அற்புத நடனம்  இங்கே !

https://www.facebook.com/1309695969/videos/824985986379684/

கலைநிகழ்ச்சி, விருந்து இப்படி அங்கே  ஒரு முழுநாள்  கொண்டாட்டம்தான்.  கலைநிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்கும் மக்களும் நமக்கு ரொம்பவே வேண்டியவர்கள் என்பதால்.... அவுங்களும் நம்மைக் கூப்பிட்டுக்கிட்டே இருப்பாங்க.   கலைக்குழுக்கள்  ஒவ்வொன்னும் வருஷத்துக்கொரு புது நடனம் தயாரிச்சாங்கன்னா போதும்.  உள்ளூர் கொண்டாட்டங்களில் எல்லா இடத்துலேயும் அதைப் பார்க்கலாம்.   ஒரு இடத்தில் தவறவிட்டோமுன்னாக்கூட பிரச்சனையில்லை.  எப்படியும் நம்ம கண்ணுலே பட்டுரும் . சின்ன ஊர்தானே..... யஹாங் ஸே வஹாங்.... வஹாங் ஸே யஹாங்......

 

ரெண்டு இடங்களிலுமே காலையில் பூஜை. கொஞ்சம் விஸ்தாரமாகவே செய்யறாங்க.  அப்புறம் விருந்து.  அது முடிஞ்சதும் கலைநிகழ்ச்சிகள். நாமும் நாளை ரெண்டாப்பிரிச்சு, முற்பகல் வங்காள மக்கள் விழாவுக்கும், பிற்பகல்  வங்காளதேச மக்களின் விழாவுக்கும் போய்க்கிட்டு இருக்கோம். அதே போல அன்றைக்கும் போய்வந்தாச்சு.  

முற்பகல் போன வங்காளமக்கள் விழாவில் நம்ம செந்திலின் சமையல்தான்! நம்ம யோகா குழு மக்களும் வந்துருந்தாங்க !

 

மாலை ஆறுமணிக்கு நம்ம வீட்டில் விசேஷம். நம்மவரின் ஐடியாப்படி,  மாலையில் ஆரத்தி மட்டும்தான். 'சேர்ந்து வாசிப்பதில் கவனம் செலுத்த முடியலை நம்ம மக்களுக்கு'ன்றார்.  இப்ப ரெண்டு வருஷமா இப்படித்தான். 

நண்பர்கள் குடும்பமும், மகளின் குடும்பமும் சரியான நேரத்துக்கு வந்தாங்க.  குசலவிசாரிப்பு முடிஞ்சு ஸ்வாமி ஆரத்தி முடிச்சோம். செந்தில், விருந்துணவைக் கொண்டு வந்துட்டார். எல்லாமும் நல்ல முறையில் நடந்து, கடைசி விருந்தினர் கிளம்பும்போது மணி பத்தரை !

இதுக்கிடையில் நம்மவர் முயற்சியில் என்கால்வலிக்கான ஆயுர்வேத மருந்துவகைககள்  பொதி வந்தாச்சு, ஏழு கிலோ!!!   என்ன மருந்துகள் எந்தெந்த வேளைக்கு எடுக்கணும் என்பதே  மனசில் சட்னு பதியலை. ஏகப்பட்டவை !!!! 

அலோபதி சிகிச்சையும் தொடர்வதால்  நம்ம விசேஷ மருத்துவரிடம் கேட்டுக்கிட்டுத்தான் ஆரம்பிக்கணும்.  முதல் PRP  ஊசி போட்டாங்க. ஒரு விசேஷ மருத்துவர் குழு இந்த சிகிச்சைக்கு.  ஊசி போட்டதும், பத்து நிமிட் கழிச்சு எழுத்து நின்னால் காலைக் கீழே ஊன்றவே முடியலை.  அஞ்சு நிமிட் உக்கார்ந்துட்டுப் போகலாமுன்னா....  லேசா இடுப்பை அசைச்சு இருக்கையில் உக்காரவும் முடியலை. நம்ம பயனுக்கு வீல்சேர்கள் இருந்தாலும்  உக்காரவே  முடியலைன்னா எப்படி? கார் பார்க் வரைகூடப் போக முடியாது.  நம்மவர் போய் , வண்டியை வாசலுக்குக் கொண்டுவந்தார்.  கைத்தாங்கலாக என்னைப் பிடிச்சு, எப்படியோக் கஷ்டப்பட்டுக் காரில் ஏற்றி உக்காரவச்சாச்.  ஐயோ..... வலி....வலி

வீடு வந்ததும்   காரில் இருந்து வெளியே இறங்க......... ஐயோ ஐயோ..... நாலுநாள் நரகவாழ்க்கை...... அஞ்சாம்நாள்  கொஞ்சம் பரவாயில்லை. அடுத்த ஊசி இன்னும் மூணுநாளில்.  பீதியிலேயே..... இருந்தேன்.

முதல் ஊசி போட்டதும்  சரியா ஒரு வாரத்தில் அதே நேரத்துக்கு ரெண்டாம் ஊசி. பயந்து நடுக்கத்தோடு போனேன்.  இந்த முறை நம்ம மருத்துவர் ஒரு சீனர்.  விசாரிப்புகள் எல்லாம் ஆனதும்  ஊசி போட்ட கையோடு,  முழங்காலில் கட்டி நின்ன திரவத்தை இன்னொரு ஊசியால் உறிஞ்சி எடுத்தார். நாற்பது மில்லி. அல்ட்ரா ஸ்கேனர் காண்பிக்கும் எல்லாத்தையும் பெரிய மானிட்டரில் பார்க்கலாம்.

பத்து நிமிட் ஆனதும் பயந்துக்கிட்டே  எழுந்து காலைக் கீழே வைச்சேன். அப்பாடா......   அவ்வளவா வலி இல்லை.  லேசா நொண்டிக்கிட்டு நடக்க முடிஞ்சது. ஆல்ரெடி மெய்ன் லங்டி ஹோ ச்சுக்கி. ஏகப்பட்ட வலி நிவாரணி மருந்துகள். கொஞ்சம் வலிகளை சமாளிக்க முடிஞ்சது. போனமுறை போலக் கொடுமை இல்லை.  இந்த ஊசி'மருந்து' வேலை செய்ய எட்டுவாரங்கள் ஆகுமாம். (நம்ம சொந்த ரத்தம்தானே ?  எதுக்கு எட்டுவாரம் ? ) முதல் ரெண்டு வாரங்களுக்கு காலுக்கு ஓய்வு கொடுக்கணுமாம். சரி.... கிடந்தால் ஆச்சு !

அப்புறம் ஒரு மாசம் கழிச்சு நமக்கு ஸ்பெஷலிஸ்டின் அப்பாய்ன்ட்மென்ட்.  அப்ப அவர் சொல்றார் , நல்லபடி குணம் தெரிய ஆறுமாசம் ஆகுமாம்.  அதனால் அடுத்த அப்பாய்ன்ட்மென்ட் இன்னும் ஆறுமாசம் கழிச்சுத்தான்.  அப்பவும் குணமாகலைன்னா மூணாவது ஊசி போட்டுக்கவேண்டி இருக்கும் )

இப்போதைய நிலை..... வலி கொஞ்சம் குறைஞ்சமாதிரி இருக்கு.  ஆச்சு மூணு மாசம், இல்லையோ ? 

 இந்தமுறை ஹாலோவீனும் தீபாவளியும் சேர்ந்தே வந்ததால்.... அது பாட்டுக்கு அது, இதுபாட்டுக்கு இதுன்னு... 

நம்ம எதிர்வீட்டில் இந்த ஹாலோவின் விழாவை ரொம்பவே பெரிய அளவில் கொண்டாடறாங்க.  மொத்தத் தெருவிலும்  இந்த ஒரு வீட்டில்தான் விழாவே ! கோவில் திருவிழா போலக் கொடியெல்லாம் ஏத்துவாங்க ! ஒரு மாசம் இருக்கும்போதே அலங்காரங்கள் செய்ய ஆரம்பிச்சுருவாங்க.... தினம் எனக்கு வேடிக்கை பர்க்கலாம். 

 பேரனைக்கூட்டிப்போய்க் காமிச்சோம். ஒன்னரை வயசாச்சே....  நடக்கத் தெரியும்போது போய்ப் பார்க்கத்தானே வேணும்.  எப்பவும் நம்ம ஜன்னுவுக்கு ஹாலோவீன் வேஷம்  ஒன்னு  போட்டுவிடுவேன். இந்த முறை இல்லை. ஒரு பூனையும் 12 எலிகளும் வாங்கி வந்தேன். ஹாலோவீன் 'மண்டையோடு டிஸைன்' இனிப்பு செஞ்சாச். 

நம்ம ஹரே க்ருஷ்ணா கோவிலில் தாமோதர மாசம் நெய்விளக்கு ஏத்திட்டு வந்தோம்.  ப்ரஸாதமா  மலர்மாலை கிடைச்சது !

மறுநாள் தீபாவளி.     

நவராத்ரி............. விழா !

போன வருஷக்கொலு முடிஞ்சாட்டு வந்திறங்கிய கொலுப்படிக்கு இந்த வருஷம்தான்  முதல் நவராத்ரி.   நல்லா வருதான்னு பார்க்க செட் பண்ணிட்டுத் திரும்பப் பிரிக்க முடியாமல் அப்படியே வச்சுட்டதால்..........  படி அடுக்கும் வேலை இனி மிச்சம் ! 

அப்போப் படிகள் செட் செஞ்சு பார்த்தப்ப நம்ம ரஜ்ஜு இருந்தான். படிகள் ஏதோ ஜங்கிள் ஜிம்  என்ற நினைப்பில் அதுலே ஏறுவதும் அங்கிருந்து குதிப்பதுமாக ஒரே விளையாட்டு. படிகளுக்கடியில் போய் அங்கிருந்து குதிச்சு மேலே  வருவான்.  அதனால்  படிகளின் பக்கவாட்டில் இருக்கும் பகுதியை மூடி வைக்கணும்னு தேடியதில் திருப்பதி தேவஸ்தான பழைய காலண்டர் கண்ணில் பட்டது.  அந்தப் படங்களையே  ஒட்டியதில்  ஆன்மிகக்களை வந்துருச்சுப் படிகளுக்கு ! 

அந்தப் படிகளுடன் மேலே போட்டுவைக்க உறையும் சேர்த்தே வாங்கியிருந்தோம். அதைப் போட்டுப் பார்த்தால் நல்லாவே இருக்குன்னாலும்,  நம்மவன் அதுலே ஏறி விளையாடும்போது கால் கை நகங்கள் மாட்டி, துணியையே இழுத்துத் தள்ளிட்டான்.  சரியாப் போச்சு..... இருக்கும் நாலு பொம்மைகளுக்குத் தலைவலி இல்லையோன்னு, அந்த துணி உறையை எடுத்து வச்சுட்டோம்.  படிகளுக்கிடையில் இடைவெளி தெரியாமல் இருக்க, வால்பேப்பர் எடுத்து கட் பண்ணிப் போட்டேன். ஒரு விதமாச் சரியாத்தான் இருக்கு.  

இதையெல்லாம் செய்யும்போது, மனசு மட்டும் ரொம்ப பேஜாரா இருந்தது.  பாவம்.... ரஜ்ஜு.....  பெருமாள் கிட்டே போனவனை நினைச்சு ஒரு பாட்டம் அழுதேன். 

தாம்பூலத்தட்டுக்காக மூணேமூணு தேங்காய்கள் ஆச்சு. சுமாராகத்தான் வந்துருக்கு..... ப்ச்..... ஒரு தேங்காயை உடைச்சும் பார்த்தாச் !

மரப்பாச்சிகளுக்கு உடுப்பு மாத்தினேன்.  மாளய அமாவாசைக்குச் சின்னதா ஒரு படையல்.  அன்றைக்கு இரவே கொலுப்பொம்மைகளை அடுக்கியாச்சு.  பொழுது விடிஞ்சா நவராத்ரி முதல்நாள்.  

இந்த ஒன்பது நாட்களுக்கு என்ன ப்ரஸாதம் புதுசாச்  செய்யறேனோ இல்லையோ..... கோலம் மட்டும் விதவிதமா........ கார்பெட் தரையில் ஏது கோலம் போடறதெல்லாம்.?  காலத்துக்கேத்த மாடர்ன் வகைதான்.  ஒரு பத்து செட் வரை சேர்ந்துருக்கு.  அதை வச்சே நாளும் ஒரு வகை......

அதிசயமா.... முதல்நாள் கொலு விஸிட்டர், வடக்குத்தீவில் இருக்கும் நம்ம வலைப்பதிவர் தோழிதான் !  நம்மூருக்கு வர்றதா நேத்துத் தகவல் சொன்னபோது, லஞ்சு நம்ம வீட்டில்னு மட்டுமே சொன்னேன். கொலு சமாச்சாரம் மூச் விடலை. சர்ப்ரைஸாக இருக்கட்டுமே!  அப்படியே ஆச்சு ! 

சாயங்காலம் நம்ம 'தொரை' வந்துருந்தார். 

இந்தமுறை நிறையப்பேரை அழைக்கலை.  எல்லாம் இந்தக் கால் பிரச்சனைதான் காரணம். பொழைச்சுக்கிடந்தா அடுத்த வருஷம் கொஞ்சம் நல்லாக்  கொண்டாடினால் ஆச்சு ! 

நம்ம புள்ளையார் கோவிலிலும் கம்யூனிட்டிக்  கொலு வச்சுருக்கோம். விருப்பமிருந்தால் நாம் ஒரு பொம்மையைக் கொண்டுபோய்க் கொலுவில் வைக்கலாம்.  நவராத்ரி முடிஞ்சதும் திருப்பிக் கொண்டு வந்துறலாம். ஒருமுறைக் கொலுவில் வச்ச பொம்மைகளை, கொலு  முடிஞ்சாட்டுத்தான் எடுக்கணும். நடுவில் எடுத்துறக்கூடாதுன்னு ஒரு சாஸ்த்திரம் இருக்குல்லே ?  எப்பவும் அதை மட்டும் கவனமா ஞாபகம் வச்சுருப்பேன். நம்மிடம் 'ஒரு பொம்மையைக் கொலுவுக்குத்தாங்க'ன்னதும்,  சாஸ்த்திரத்தை நம்மவருக்கு 'எடுத்துச் சொல்லி'   இண்டியன் கடையில் போய், ஒரு தேவி பொம்மை புதுசா வாங்கிக் கோவில்கொலுவுக்குக் கொண்டுபோய் வச்சாச். நம்மிடம் ஏற்கெனவே இல்லாததா இருந்தால் நல்லதில்லையோ !!!!   ஹிஹி.... கடை ஓனர் நம்ம நண்பர் என்பதால் கொஞ்சம் நல்ல டிஸ்கவுண்ட் கிடைச்சது!

நவராத்ரி மூணாம்நாள் நம்மூரில் திவாலி விழா!    வீட்டில் காலை பூஜையை முடித்துக்கொண்டு, சனிக்கிழமையாக இருந்ததால்  வழக்கம்போல் நம்ம ஹரே க்ருஷ்ணா கோவிலுக்குப்போய் வந்தோம்.  மாலை திவாலிக்குப் போவதால்  இன்று விஸிட்டர்ஸ் வருகை இல்லை. 2024 முதல் தீபாவளி, ஃபிஜி மகளிர் குழு, கலைநிகழ்ச்சி, ராமாயணக்காட்சி நாடகம்னு  அமர்க்களமா இருந்தது உண்மை. 

எப்பவும்   அக்டோபர் முதல் வாரத்தில் இருந்தே திவாலிக் கொண்டாட்டங்கள் ஆரம்பிச்சுரும். சிலசமயம் டிசம்பர் முதல் வாரம் வரை நீண்டுபோகும் தீபாவளி விழாக்களை அனுபவிச்சுருக்கோம். அதான் ஏகப்பட்ட தனித்தனிக் குழுக்கள் இருக்கே!  ஆனால் எதா இருந்தாலும்  சனிக்கிழமைதான். வீக்கெண்ட்!!!  இப்படி ஒவ்வொரு வீக்கெண்டும் திவாலின்னு ஒரு சமயம் 11 சனிக்கிழமைகள் கொண்டாட வேண்டியதாப் போச்சு. அக்டோபர் 26 நம்மூரில் தொழிலாளர் தினம் என்று அரசு விடுமுறை உண்டு. அதையுமே அதேநாள் 26 இல்   வைக்காம, அதையொட்டிவரும் வீக் எண்டில் சேர்த்து லேபர்டே  வீக்கெண்ட்ன்னு சனி ஞாயிறோடு, திங்களையும்  கூட்டி லாங்க் வீக்கெண்ட் ஆக்கிரும் அரசு.  அந்த லாங்க் வீக்கெண்டில்தான் நம்ம இண்டியன் சோஸியல் கல்ச்சுரல் க்ளப்பின் தீபாவளி எப்பவுமே  நடக்கும். நம்மவர்  1997 ஆம் ஆண்டு ஆரம்பிச்ச க்ளப்தான் இது. இந்திய சுதந்திரம் பொன்விழா ஆண்டு அது !   ஆச்சு 27 வருஷம் ! 

நாலாம் நாள் ஞாயிறு, நம்ம யோகா குடும்பத்தினரின் வருகை, நம் வீட்டுக் கொலுவுக்கு !  பாட்டும் பஜனும், இடைக்கிடையே சின்னதா வாய்க்கு வேலையும் !  புழக்கடைத் தோட்டத்துப் புல்வெளியில் கர்பா நடனம் ஆடினோம். எல்லோருமாச் சேர்ந்து ஆரத்தி எடுத்தோம். இனிமையான மாலைப்பொழுது!

அன்று மாலையே இன்னொரு தோழியும்  நண்பரும் கொலு விஸிட் வந்தாங்க.  இன்றைக்குப் புள்ளையார் கோவில் ட்யூட்டி அவுங்களோடது என்பதால் இங்கிருந்து கொஞ்சம் சீக்கிரமாக் கிளம்பிட்டாங்க. பொதுவா  நம்ம கோவிலை தினமும் மாலை ஏழு மணி முதல் எட்டரை வரை திறந்து வைக்கிறோம். 

கோவில் மூடியபின், கோவில் பண்டிட்டுகளின் கொலு விஸிட்.  கொலு விஸிட் நேரம் நம்ம வீட்டில் ரொம்பவே  flexible தான்.  யாருக்கு எப்போ நேரம் கிடைக்குதோ அதைப் பொறுத்தே !

சொல்ல மறந்துட்டேனே..... நம்ம ஃபேஸ்புக் தோழி சிவசாந்தி முத்து அவர்கள், ஆன்லைன் பிஸினஸா புடவைகள் (இப்போ நகைநட்டும் ) விற்கறாங்க. புடவைகள் விலையை நான் எப்பவும் நியூஸி டாலரில் மாற்றிப் பார்ப்பதால் சல்லிஸாகத்தான் தெரியும். எப்பவும் சுண்டைக்காய்க் காப்பணம், சுமைகூலி முக்காப்பணம் என்ற வகைதானே.... கூரியர் செலவு அதிகம்தான். இந்த முறை,  வாங்கிய  புடவைகளை அவர்களையே பாதுகாத்து வைக்கச் சொல்லியிருந்தேன்.  இந்தியப்பயணம் இருக்கே.... அப்போ  நேரில் போய் எடுத்துவர்றதா எண்ணம். எப்படியும்  உறவுகளுக்கும், நட்புகளுக்கும்  கொஞ்சம் புடவைகள் பரிசாகப்போயிரும் . மீதி நமக்குன்னு திட்டம் ! கடைசியில் கால்வலியால் பயணம் ரத்து ஆனது! 

உறவும் நண்பருமான  மகருக்குச் சொன்னதும்,  அவர் போய் புடவைகளை எடுத்துவந்து நமக்கு அனுப்பிட்டார்.  பெருமாள், எல்லாப் புடவைகளிலும் நம்ம பெயரையே எழுதி இருந்தாருன்னு தெரிஞ்சது. தினம் ஒரு புதுப்புடவைன்னு இந்த நவராத்ரிக்குத் தாளிச்சுக்கிட்டு இருக்கேன் ... ஹிஹி....

அஞ்சாம்நாள், அற்புதக் குழந்தை அரோஹாவின் வருகை ! ஆறுவயசுதான் ஆறது.......... பத்தரை நிமிட் நீண்ட 'அயிகிரி நந்தினி....' மஹிஷாசுரமர்த்தினி ஸ்லோகத்தை,  மனப்பாடமாப் பாடுனது க்ரேட் ! நம்ம ஃபேஸ்புக் பதிவு இது...... விருப்பம் இருப்பவர்கள் க்ளிக்கலாம் !

https://www.facebook.com/1309695969/videos/417058704467709/

மறுநாள் பேரன் வரும்நாள். வந்தவுடன்  வழக்கம்போல் நேராப் பூஜை அறைக்கு ஓடினான்.பெரிய பக்தி'மான்' ஆக்கும் கேட்டோ !!!

பிற்பகல் இன்னொரு தோழி வந்தாங்க. எங்க நட்புக்கு வயசு இருபத்தியாறு !   நம்ம ஊரின் முதல் பரதநாட்டியப்பள்ளி இவுங்களோடதுதான் !  நம்ம கொலுவுக்கு இவுங்க நடனம் ஒரு விசேஷம் !  அவுங்களோட  அலுவலக வேலைக்கு நடுவில் நமக்கும் கொஞ்சம் நேரம் ஒதுக்கிருவாங்க.  வீக் எண்டுகளில் நாட்டியப்பள்ளி மாணவிகளுக்கு பயிற்சி கொடுப்பாங்க !

 பார்வையாளருக்கும் நடனம் பார்ப்பது  இதுவே முதல்முறை !!!! தாத்தா மடியில் உக்கார்ந்து ரசித்துப் பார்த்தான் ! பெரிய கொலுப்படி, இடத்தைப் பிடிச்சுக்கிட்டதால் மேடை சுருங்கிப்போச்சு !  இவுங்க நடனத்தையும் ஃபேஸ்புக்கில் பதிவு செஞ்சுருக்கேன்.

https://www.facebook.com/1309695969/videos/8768411283223021/

நவராத்ரி ஏழாம்நாள், எங்க யோகா வகுப்பில்  Gகர்பா யோகா !  நடனமும் ஒரு உடற்பயிற்சிதானே ! ஆளுக்கொரு ஐட்டமா சமைச்சுக் கொண்டு போனோம்.   

தேவி பூஜை ஆரத்தி, பஜனை, கோலாட்டம். Gகர்பா  நடனம் எல்லாம் ஆடி முடிச்சு டின்னர் !  விசேஷ விருந்தினராகப் பேரன் தன் பெற்றோருடன் வந்தான் ! 

எட்டாம்நாள் துர்காஷ்டமி . இன்றும் இரண்டு தோழிகள் வருகை.  எல்லாம் ஆஃபீஸ் முடிச்சு வந்து அவசர விஸிட்.  இதில் ஒரு தோழி குழந்தையைக் கூட்டி வந்துருந்தாங்க. நம்ம பேரனைவிட நாலுமாசம் சின்னவள்.

மறுநாள் மஹாநவமி. சரஸ்வதி பூஜை என்பதால்  ரொம்பவே சுலபமான நைவேத்யம் !  இன்றே கொலுவின் கடைசிநாள் என்பதால்,  நேரம் சரியாக அமையாமல் ஒத்திப்போட்டு வந்த தோழி ஒருவர், காலை பதினொரு மணிக்கு வரலாமான்னு கேட்டாங்க. நோ ஒர்ரீஸ்னு சொன்னேன்.  கைக்குழந்தைக்கு வயசு ஒன்னு ! 

இங்கே எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும் நாங்கள்தான்  நியூஸி அம்மம்மா & தாத்தா ! 

நம்ம நவராத்ரி விழா ஓரளவு நல்லாவே  அமைஞ்சதுதானே !

PIN குறிப்பு : கொஞ்சம் நீண்ட பதிவுதான்..... மன்னிக்கணும், கேட்டோ !