இதுக்குமேலே வண்டி ஓடாது......

தேசிய நெடுஞ்சாலை  எண் ஒன்று.  இன்றைக்குப்  பயணம் இதில்தான், தென் திசை நோக்கி. சரியா 30 கிலோ மீட்டர்.  அறையைவிட்டுக்  கிளம்புனதும்    ஒரு கிலோ மீட்டரில் இருக்கும் 'மேரி'யம்மன் கோவிலுக்குப்போயிட்டுப் போகலாமுன்னு  போனால் கோவில்  கதவு சாத்திக்கிடக்கு.  படிக்கட்டுவரை போய் கதவைத் தள்ளிப் பார்க்கலாமான்னா  ஒரே மழை.  காருக்குள்  இருந்தே கும்பிடு ஒன்னு போட்டுட்டு ரெண்டு க்ளிக்கிட்டுப் பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம்.


 கடலை ஒட்டிய சாலைதான். வளைவுகளில்  இடம் வலமுன்னு கடல்கண்ணில் பட்டுக்கிட்டே இருக்கு.  நல்லநாளிலேயே நாழிப்பால். இப்போ கனத்த  மழை வேற. சாலை ஜிலோன்னு கிடக்கு. எப்பவாவது ஒரு வண்டி நானும் வரேன்னு தலைவிளக்கைப் போட்டுக்கிட்டுக் கடந்து போகும்.

ஊர் எல்லையில் வரவேற்பு போர்டு.  ப்ளஃப் அடிக்காமச் சொல்றேன் ஊர் பேரே ப்ளஃப்தான். இடப்பக்கம் பிரியும்  ரோடு நம்மை துறைமுகத்தில் கொண்டு தள்ளிருது. சௌத் போர்ட்.  சின்ன, பெரிய கப்பல்கள் ரெண்டு மூணு, ஏராளமான படகுகள்,  காற்றின் ஒலியோடு போட்டிப்போடும் கடலலைகள் ஓசை.

கடல்மியூஸியம் ஒன்னு இருக்கு.  10 மணிக்குத்தான் திறப்பாங்களாம்.  35 நிமிசம் இருக்கு. அதுவரை  தேவுடு காக்கணுமா என்ன?  கொஞ்ச தூரத்தில்  Stewart Island  Experience Ferry Terminal இருந்துச்சு. உள்ளே நுழைஞ்சு விவரம் கேட்டுக்கிட்டோம்.  ஒம்பதரைப்படகு  கிளம்ப ரெடி. ஓடிப்போய் ஏறலாமா?  ஊஹூம். நடக்காத காரியம். குறைஞ்சது 20 நிமிசம் முன்னாலே வந்து செக்கின் செய்யணுமுன்னு விதி.  எட்டிப்பார்த்தேன். படகு  சொன்ன நேரத்துக்கு  டாண்ணு புறப்பட்டுப்போகுது!

இன்வர்கார்கிலில் இருந்து  ஆறு பேர் பயணிக்கும் சின்ன விமான சர்வீஸ் ஒன்னு இருக்கு. குறைஞ்சபட்சம் 2 பேர் இருந்தால்தான் வண்டியை வெளியே எடுப்பாங்க.  அதுலே போகலாமான்னு   ஒரு நினைப்பு . ஆனால் இப்படி மழை அடிக்கும்போது நாங்க ரெண்டு டிக்கெட்ஸ் இருந்தாலுமே கேன்ஸலாக வாய்ப்பு உண்டு. பேசாம ஃபெர்ரியே   எடுக்கலாம்.  என்னுடைய ஸீ சிக்னெஸுக்கு  முன் ஜாக்கிரதையா மாத்திரைகள் எல்லாம் பயணத்துக்கு வாங்கி வச்சுருக்கேன்.  அது அறையிலே இருக்கு.  பேசாம நாளைக்கு பதிவு செஞ்சுக்கலாம்.  வருசம் முழுசும் காலை 8 மணிக்கு ஒரு போட்  இருக்குன்னாலும் இப்ப கோடைகாலம்(???!!!) என்பதால் இந்த 9.30 எக்ஸ்ட்ரா  போட்.   எட்டுமணி வேணாமுன்னு கோபால் சொன்னார்.  நானும் சரின்னேன்!!!!  மறுநாளைக்கு டிக்கெட் எடுத்தாச்சு.


சரி, வாங்க கன்யாகுமரி  போகலாமுன்னு தொணப்பி மீண்டும்  ஹைவே 1 இல் வந்து சேர்ந்துக்கிட்டோம்.  இதுலேயே போங்கன்னு சொன்னதோடு இங்கே  ஒரு கோவில் இருந்தால் எவ்ளோ நல்லா இருக்குமுன்னு  சொல்லி வாய் மூடலை.......  சின்னதா கும்மாச்சிக் கோபுரம் கண்ணில் பட்டது!!!  நியூஸியின் கன்யாகுமரி. இன்னும் கொஞ்சதூரம் போனால்.... கோபுரத்துக்குக் கீழே  சின்னதா ஒரு  அறுகோணக் கட்டிடம். அதுக்குப்போகும் பாதை ஒன்னு சரேலுன்னு  இடதுபக்கம் கீழிறங்குது.

எங்கேயும் திரும்பாம நேரா ஹைவேல போங்கன்னு 'ஆர்டர்' போட்டேன்:-) ஸ்டிர்லிங் பாய்ண்ட் ன்னு  தகவல் சொல்லுது. அதையும் தாண்டுனதும்  ஒரு 200 மீட்டரில் இந்த  2047 KM  நெடுஞ்சாலை சட்னு முடிஞ்சு போச்சு.  இதுக்குமேலே வண்டி ஓடாது... நோ நிலம்!!!!!  நேராத் தண்ணியில் போய் விழலாம்.

Signpost ( கைகாட்டி மரம்?) ஒன்னு  வச்சுருக்காங்க. ஆட்டொமொபைல் அஸோஸியேஷன் நியூஸியின் ஏற்பாடு. இதைப்பார்க்கவே ஆயிரக்கணக்கான சுற்றுலாப்பயணிகள் இங்கே வர்றாங்களாம்.  ஹிஹி.... சும்மா ஆயிரம் நூறுன்னு  ப்ளஃப் விடுவோம் கேட்டோ:-))))  நாளுக்குப் பத்து, கணக்குன்னு சொல்லிக்கலாம்.  நாங்கபோய்ச் சேரும்போதே ஒரு  ஆறுபேர் இருந்தாங்க.

இதுக்குத்தானே ஒத்தைக்காலில் தவம் இருந்தேன்:-))))

இப்படி ஒன்னு வச்சது 1960 ஆம் ஆண்டுதான். மரத்துலேசெஞ்சு ஒரு ஆறு இடங்களை  அந்தந்தப்பக்கம் இருக்குன்னு கை காட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.  விஷமிகள் (இங்கெயும் இருக்காங்க!  என்ன விகிதாச்சாரம் கம்மியா இருக்கும். அம்புட்டுதான். கெட்டமனசு, ஒரு நாட்டுக்கு மட்டுமா சொந்தம்?)  கைவரிசை காட்டினதால்  நல்ல இரும்புலே செஞ்சு  சிமெண்டு போட்டு உரப்பிச்சுட்டாங்க. ஆறு இடத்துக்கு பதிலா இப்போ பனிரெண்டு இடங்கள் காமிக்குது.   இங்கிருந்து நியூயார்க்கை விட தென் துருவம் ரொம்பவே பக்கம் கே ட்டோ!!!
இந்த ஊருக்கும் ஒரு ஹெரிட்டேஜ் ட்ரெயில்  ப்ரோஷர்  உண்டு. அதுலே கூட இதுதான் கட்டக்கடைசி. 17 வது இடம்! மற்ற இடங்களை(யும்) ஒவ்வொன்னா பார்க்கலாம். கூடவே வர்றீங்கல்லே?)

இந்தப் போஸ்டுக்கு எதிரில்  லேண்ட்'ஸ் எண்ட் நியூஸிலேண்ட் என்ற பெயரில் ஒரு  ஹொட்டேல் இருக்கு வித் பார் & ரெஸ்ட்டாரண்ட். இப்போதைக்கு மூடி இருக்காங்க.  யாவாரம் இல்லை போல:( ஆனால்  பிஸினெஸ் விக்கப் போட்டுருக்கு.  யாருக்காவது கோடிக்கடை போட ஆசைன்னா, இதை வாங்கி நடத்தலாம்.

இந்த  இடத்தை  ஸ்டிர்லிங் பாய்ண்ட்ன்னு   ஏன் சொல்றாங்க.? வில்லியம் ஸ்டிர்லிங்  1840 இல்  இங்கிலாந்தில்  கெண்ட் பகுதியில் பிறந்தவர்.  (அப்போதான் வெள்ளையர்கள் மவோரிகள் ஒப்பந்தம் அமலுக்கு வந்தது. இப்போ சரியா கொத்ஸ்?)


வில்லியம் தன்னுடைய 20 வயதில் நியூஸிக்கு வந்து சேர்ந்தார். கடலோடி. திமிங்கில வேட்டைக்குழு தலைவர்.  இந்த  ப்ளஃப் பகுதியில்  முதன்முதலா வந்த பைலட் இவரே! ( அப்போ கப்பல் அதிகாரிக்கு கேப்டன் என்றுசொல்றதில்லையோ என்னவோ? அப்படீன்னா   கேப்டன் குக்ன்னு சொல்றாங்களே அது எப்படி? ஆராயணும்) 21 வருசம் வேட்டையாடிட்டு  இங்கே பக்கத்துலே டிவாய்ன்னு இருக்கும் சின்னத்தீவில்   சாமிகிட்டே போயிட்டார். ஆயுசு 41 மட்டுமே!

இவருக்காக இங்கே ஒரு  நடுகல்  (கல்வெட்டு?)  வச்சுருக்காங்க.  பெரிய பாறையில்  ஒரு சரித்திரக்குறிப்பு விவிலியத்தில் வரும் வசனத்துடன்.


வாங்க....கடல் & நில ஓரத்தையொட்டியே கீழிறங்கும் பாதையில் போகலாம்.  வளையம் வளையமா பெரிய சங்கிலி அமைப்பு.  சங்கிலியின் ஒரு கண்ணூடாக பாதை போகுது.   எதுக்கு இம்மாம் பெரிய சங்கிலி?  அதுவும் அலுமினியத்தில்?  ( இவ்ளோ பெரிய சங்கிலி தங்கத்துலே இருந்தால் நல்லாவே இருக்காது . ச்சீச்சீ. புளிச்ச பழம் :-)

சங்கிலிக் கதை ஒன்னு  இப்போ சுருக்கமா :-)))

கடவுளுக்குச் சமமான  சக்தி உள்ள  பாலினீஸிய  கடலோடி ஒருத்தர் இருந்தார்.  ( இங்கே இருந்து  ஆயிரத்துச் சொச்சம் வருசங்களுக்கு  முன்னால் வந்தவர்கள்தான் நியூஸியின் பழங்குடிகள். இங்கே இவுங்களுக்கு மவொரியர்கள்  என்று பெயர். )அவருடைய பெயர் மௌஇ ( MAUI).  தன்னுடைய நீளப்படகிலே  கடலில் வந்துக்கிட்டே இருந்தப்ப  ஒரு சமயம்     மீன் பிடிக்கத் தன்னுடைய படகை நங்கூரம் போட்டு அங்கே  நிறுத்தறார்.  அந்த நங்கூரம் போய் கடலினடியில்  போய் நல்லாப் பதிஞ்சுருது.


பெரிய மீன் (திமிங்கிலமோ என்னவோ?)ஒன்னைப் பார்த்துட்டு அதைப் பிடிக்கும்போது  அது படகை இழுக்க இவர் மீனை இழுக்கன்னு  கொஞ்சம் ' டக் ஆஃப் வார்'  நடக்க நங்கூரம் அப்படியே பதிஞ்சுருந்த பூமித்தரையோடு மேலே வந்துருது. நங்கூரச் சங்கிலியில் ஒட்டி வந்த தரை  'ரகியூரா' ( Rakiura)  என்ற ஒரு  சின்னத் தீவாகவும்  அந்த நீளப்படகு  நியூஸியின் தெற்குத் தீவாகவும், பிடிபட்ட மீன் நியூஸியின் வடக்குத் தீவாகவும் மாறி நிலைச்சு நின்னு போச்சுன்றது   மவொரிகளின் பழங்கதைகளில் ஒன்னு.  அப்புறம் அந்த மௌஇ என்ன ஆனார் என்றதெல்லாம்  இன்னும் பெரிய கதை.

 ( போன வருசம் ,மவொரி கதைகள் புத்தகத்தை மொழி பெயர்க்கலாமுன்னு  வாங்கியாந்துருக்கேன்.  கிடைக்கும் நேரத்தைப்பொறுத்து  வேலையை ஆரம்பிக்கணும்)



உள்ளூர் கம்யூனிட்டி ட்ரஸ்ட் ஆரம்பிச்சு 20 வருசம் முடிஞ்சதையொட்டி   2008 வது ஆண்டு இந்தச் சங்கிலியை  பழங்குடிகளுக்கும்  இந்த ஊருக்கும்  இருக்கும் பாரம்பரிய உறவுகளின் குறியீடா  இங்கே  அமைச்சு இருக்காங்க.  சங்கிலியின் மறு முனை  ரகியூரா தீவில்  (  இதுதான் இப்போ ஸ்டீவர்ட் ஐலேண்ட்)  உள்ள லீ பே  ( Lee Bay) என்ற இடத்தில்   இருக்கு!


அலை வந்து மோதும் சிறு பாறைகளும், கடலோரச்செடிகளும் புதர்களுமா  வளைஞ்சும் நெளிஞ்சும் இருக்கும்  பாதையினூடாக நாம்  நடந்து போறோம்.  பாதிவழியில்  ஒரு கக்கூஸு.  நியூஸி (தெற்குத்தீவின் )யின்  கடைசிக் கழிவறை இதுதான்!  எல்லாம்  பரிசுத்தமாக  இருக்கும் நவீன கழிப்பறை இது.  நாடு அசிங்கப்படக்கூடாது என்பதில் அரசு கவனமா இருக்குன்னு எனக்கு ஒரே பெருமை.  (இந்தியாவைப்பத்தி  நான் வாயைத் திறக்க மாட்டேன் கேட்டோ!)

இன்னும் நாலடி வைக்கக் கோவில் இப்போ நல்லாவே கண்ணுக்குத் தெரியுது.  அது கடலில் இருக்கும் இன்னொரு பெரிய பாறையில் கட்டப்பட்டுள்ளது.   ஒரு நாப்பதடி தூரம் இருக்கும்.  அங்கே போக ஒரு மரப்பாலம். பாலம் கடந்து போய் நாலைஞ்சு படிகளோடு இருக்கும் கோவில் வாசலில் நின்னோம். பூட்டப்பட்டிருக்கு. உள்ளே என்ன ?  அம்மனோ? சாமியோ?  ஊஹூம்.

கடற்பாறைகளில்  படகுகள் வந்து மோதிவிடாமல் எச்சரிக்கை செய்யும் லைட் ஹவுஸா இந்த இடம் 1877 முதல் இயங்குது. இப்போ நாம் பார்க்கும் இந்த அறுகோண வடிவக் கட்டிடம் 1912 ஆம் ஆண்டு,  பழசுக்குப் பதிலா  கட்டப்பட்டது.  வெளியே மரத்தில் டெக் போட்டு கொஞ்சம் சரித்திர பூகோள விவரங்கள் வச்சுருக்காங்க.  படிச்சுப்பார்த்துட்டு க்ளிக்கிட்டு இருக்கும்போது  நாலு பேர் வந்தாங்க.  (ஆஸிகள்) அஸ்ட்ராலியாக்காரர்கள்.  எல்லாம் பைக்கீஸ்.  மோட்டர்சைக்கிளில்  தெற்குத்தீவைச் சுத்தறாங்களாம்.

நல்ல பெரிய பைக். சும்மா ஓட்டிப்பார்க்கலாமான்னு  நினைச்சேன்:-))))
திரும்பி நடந்து  ஸைன் போஸ்டுக்கு வந்து  இன்னும் கொஞ்சம் க்ளிக்கிட்டு  17 இல் ஒன்னு போச்சு இன்னும் 16 இருக்குன்னு புறப்பட்டோம்.



தொடரும்............:-)

பேட்மேனுடன் ஒரு சந்திப்பு.

அவனை சின்னக்குழந்தையா  போட்டோவில்தான் பார்த்திருந்தேன்.  அதே நினைப்புடன் இவனை சந்திக்கப்போனபோது........... அடேயப்பா.... என்னமா வளர்ந்துட்டான்!!!!! இவனா இவனான்னு  கேட்டு திகைச்சு நின்னதைப்பார்த்து  சுநிதாவுக்கு சிரிப்பு தாங்கலை:-)


க்வெஸ்ட்டில்  நுழைஞ்சதும் வரவேற்புப் பெண்மணி  செக்கின் டைம் பகல் 2 மணிக்குன்னதும்  ஐயோன்னு கூவிட்டேன்(போல). ஆனால் உங்களுக்கு  ஒதுக்கப்பட்ட அறையில் நேற்று யாரும் கெஸ்ட் இல்லாததால் தயாராகவே இருக்குன்னு சாவியைக் கொடுத்து மனசில் பால் வார்த்தாங்க.  வேலை நேரம் முடிஞ்சபிறகு அபார்ட்மெண்ட் உள்ளே வர தனியா ஒரு  பார்கோடு போட்ட அட்டைத்துண்டு வேற.  கெஸ்ட்டுக்கான க்வெஸ்ட்டு பார்க்கிங், கட்டிடத்தின்  வலப்புறம் தனியா இருக்கு. அதுக்கு ஒரு மாதிரி பின் தெரு வழியாச் சுத்திக்கிட்டுப் போகணுமாம்.

கார் பார்க்  கண்ணை நோவடிக்காமல் இருக்க தெருப்பார்த்த அலங்காரம்.


முதல் மாடியில் அறை.  என்ன வ்யூன்னு ஜன்னல் திரைச்சீலையைத் தள்ளினதும்  கட்டிடத்தின் பின்பகுதியின்  மெட்டல்கூரை கண்ணில்பட்டது:(  அறை என்னமோ நல்ல வசதியாத்தான் இருக்கு.  மைக்ரோவேவ்,  டோஸ்டர், எலெக்ட்ரிக் கெட்டில்,  சின்னதா ஒரு ஃப்ரிட்ஜ், சின்ன பாட்டில் பால், காஃபி, டீ போட்டுக்க பொடிகள், சக்கரை,  ஒரு குக்கீ, சமைக்க எலெக்ட்ரிக் ஃப்ரைபேன், கொஞ்சம் பாத்திரங்கள்,  வெவ்வேற  பயனுக்கு நாலைஞ்சு கத்திகள், கட்லெரி, தட்டு  டம்ப்ளர்ஸ்,  கப்புகள்,  கிண்ணங்கள் இப்படிச் சாமான்கள். ஸிங், அதுக்கடியில் உள்ள கப்போர்டில்  சுத்தம் செய்ய க்ளீனிங் ஸ்டஃப்ஸ், கிச்சன் டவல்,  ஃபுட் ராப், காய்கறி வெட்டிக்க பலகை இப்படி சகலமும் அடங்கிய கிச்சனெட்.   டிவி, டிவிடி ப்ளேயர் இப்படி பொழுதுபோக்கும் சாதனங்கள். நாட் பேட்.  அஞ்சு நட்சத்திர  அந்தஸ்த்துன்னு  சொல்லிக்கறாங்க.

எனக்கு என்ன ஆச்சரியமுன்னா  இத்துனூண்டு கப்போர்டில்  சமைக்கத் தேவையான சகலமும் அடங்கிரும்போது  நம்ம வீட்டு 16 சதுர மீட்டர் கிச்சன் ஏன் பத்தமாட்டேங்குது?

தொலைபேசி கூப்பிட்டது. கீழே வரவேற்பில் இருந்துதான். எல்லாம் வசதியா இருக்கான்னு கேட்டாங்க. எல்லாம் இருக்கு ஒன்னு மட்டும் இல்லைன்னேன்.  வியூ !! தெருப்பக்கம்  இருக்கும் அறை வேணுமுன்னா இருக்கு. பகல் 2 மணிக்கு மாத்தித் தரவா?  தெருவில் போக்குவரத்துச் சத்தம் கொஞ்சம் இருக்கும் பரவாயில்லையான்னதும்   வேணவே வேணாம். அமைதியான  அறைதான் வேணுமுன்னுட்டார் கோபால்.  நான் கூடவே இருக்கேன்  தொணப்ப என்பதை  மறந்துட்டார் போல:-)

இந்தப்பக்கங்களில் பாருங்க..... எந்த ஊருக்குப் போனாலும் அதைப்பற்றிய விவரங்கள், அக்கம்பக்கம் பார்க்க வேண்டிய இடங்கள், ஊரோட  வரைபடம், சரித்திர முக்கியத்வம் உள்ள இடங்கள், பொழுதுபோக்கு அம்சங்கள்  இப்படிச் சுற்றுலாப்பயணிகளுக்கான தகவல்கள் கொட்டிக்கிடக்கு. இன்ஃபர்மெஷன் இஸ் வெல்த் என்பதை நல்லாவே புரிஞ்சு வச்சுருக்காங்க. எல்லா மோட்டல்/ஹொட்டேல்களிலும்  முக்கிய சாலையின் நடைபாதைகளிலும், தகவல் மையங்களிலும்   வண்ணப்படங்களுடன் அச்சுப்போட்டு  வச்சுடறாங்க.  நம்ம இந்தியாவில் இதெல்லாம்  கொஞ்சம்  காப்பியடிக்கக் கூடாதான்ற ஏக்கம்தான்.

டீ தெருவும் டே தெருவும் நல்ல அலங்காரங்களுடன் நடந்து முடிஞ்ச கிறிஸ்மஸ் விழாவை அடுத்துப் புதுவருசத்தை எதிர்நோக்கிக் காத்திருக்கு. பேங்க் ஆஃப் நியூ சவுத்வேல்ஸ் கட்டிடம்  நமக்கு எதிர்ப்புற மூலையில். பேங்க் கார்னரின் விளக்கம் புரிஞ்சது. 1856 ஆண்டு முதல்  வங்கி வேலை செஞ்சுக்கிட்டு இருக்கு.

  ரெண்டு தெருக்களும் சேரும் முனையில்  ஒரு  ரவுண்ட்  அபௌட்டும் நடுவில்  மணிக்கூண்டும் அதன்மேல் நிற்கும் வீரரும்.  ட்ரூப்பர்ஸ் மெமோரியல். சவுத் ஆஃப்ரிகன் போயெர் வார் நடந்தபோது அதில் கலந்து  சண்டை போட்டு வீரமரணம் அடைந்தவர்களின் நினைவுக்காகவும், உயிருடன் திரும்பி வந்த வீரர்களை மரியாதை செய்யவும் வச்ச  28 அடி உயர நினைவுச்சின்னம்.

ரெண்டு முறை இந்த போயெர் வார் நடந்துச்சுன்னாலும் (1880 - 1881  &  1899 - 1902 ) ரெண்டாவது போரில்தான் பிரிட்டிஷ் காலனி நாடுகள் கலந்து சண்டைக்குப் போனாங்க.

1903 வது ஆண்டு நினைவுச் சின்னம் வேணும் என்ற கோரிக்கையை  போரில் மரித்தவர்களின் குடும்பம் வச்சது.  செஞ்சுருவொம்னு  ஏற்பாடுகள் நடந்துச்சு.  வேலை முடிய வருசம் அஞ்சாச்சு. ஜூன் மாசம் 3 ஆம் தேதி  1908 இல்  இங்கே கால்பந்து விளையாட்டுப்போட்டியில்  பங்கெடுக்க வந்த ப்ரிட்டிஷ் ஃபுட்பால் டீம் முன்னிலையில் ஊர்மக்கள் அனைவரும் கூடி  திறப்புவிழாவை நடத்துனாங்க. மதர்லேண்டு பிரதிநிதிகள்ன்னு அந்த டீமுக்கு ஏகப்பட்ட மரியாதை!

ஆரம்பத்தில்  இங்கே கடிகாரம் இல்லை. குடிதண்ணீர்  நீரூற்று அமைப்பு மட்டும் வச்சுருந்தாங்க. மக்கள் தண்ணீர் குடிக்கத் தலை குனியும்போது போரைப்பற்றிய விவரங்கள், இறந்தவர்களின் பெயர்கள் எல்லாம்  அவர்கள் கண் பார்வையில் படும்படி ஒரு ஏற்பாடு.   பட்ஜெட் 800 பவுண்ட். ஆனால்  எந்தக்காலத்தில்தான் பட்ஜெட்படி வேலை நடக்குது? கடைசியில் 2000 பவுண்ட் ஆனது.  இதில்  வீரர் சிலையை தூக்கி வைக்கும்போது தவறி விழுந்து சிலை உடைஞ்சு போய் மீண்டும் ஒரு  புதிய சிலையை வடிக்கும்படி ஆனதும் சேர்த்தி.  பலவருசங்கள் கழிச்சு (1986)தான் கடிகாரம் பொருத்துனாங்க.


இது இல்லாம இன்னொரு வார் மெமோரியலும் இருக்கு இங்கே. இது உலகப்போர்களில் கலந்து வீரமரணம் எய்தியவர்களுக்காக.  இந்தப் பக்கங்களில்  சின்ன ஊரோ பெரிய ஊரோ  அந்த ஊர் மக்களில்  ஒரே ஒருவர் போரில் வீரமரணம் அடைஞ்சு இருந்தால் கூட  ஒரு போர் நினைவுச் சின்னம்  சின்ன அளவிலாவது நிறுவி, பின் வரும் தலைமுறைக்கு  அவர்கள் தியாகத்தை நினைவுபடுத்தறாங்க. இது பாராட்டப்பட வேண்டிய அம்சம்.

நம்ம தங்குமிடத்தையொட்டி  திறந்த வெளியில் ஒரு சின்னச்சதுக்கம் . இதுக்கு  Wachner Place என்று பெயர்.  நகர சபையைச் சேர்ந்தது.  சதுக்கத்தின் ஒரு பக்கம் பஸ்  நிலையம்.  பொதுமக்களுக்கான ஓய்வறைகள், குளிக்கும் வசதியுடன்  இதுக்குள்ளே அமைச்சுருக்காங்க.  சதுக்கத்தில்  ஒரு மணிக்கூண்டு  இருக்கு. கடிகாரத்தின் பாகங்கள் எல்லாம்  நாம் பார்க்கும்படி கண்ணாடி அமைப்பின் உள்ளே. ஒவ்வொரு கால் மணிக்கும் டிங்டாங்  ஒலி எழுப்புது இது.  மணி கூண்டுக்கு நேரெதிரா போகும் தெரு (ESK Street)  சதுக்கத்துக்குள் நுழையுமிடத்தில்  நாலு பக்கமும் பிரமாண்டமான தூண்கள் வேற!

தோழி வீடு இருக்கும் விண்ட்டனுக்கு  டீதெருவில்  நேராப்போய்க்கிட்டே இருக்கணும். அரைமணி ஆனதும் ஊர் வந்துரும். வரைபடம் கையில் இருந்தால் தொலைஞ்சு போக சான்ஸே இல்லை:-) தோழியும் கணவரும் எதிர்பார்த்துக் காத்துருந்தாங்க.  அஞ்சு மாசமாச்சு அவுங்க இங்கே வந்து. இந்த ஊர்  ரொம்பச் சின்னதுதான். மக்கள் தொகை 2000. எல்லாரையும் எல்லாருக்கும் தெரியும்:-)   தெருவில் அங்கங்கே  க்ரெஸெண்ட்  ( பிறை நிலா?) அமைப்பில் உள்தெருக்கள். எல்லாமே ஒருவழிப்பாதை.  அதனால் எல்லார் வீட்டுக்கு முன்னாலும்  தெருவைத்தாண்டுனா பொதுவா ஒரு அரைவட்டத் தோட்டம். ஏதோ பார்க்குலே இருக்கும் உணர்வு. இந்த ஊருக்குக்கூட  சரித்திர பாரம்பரியம்  விவரங்கள் அடங்கிய  ஒரு  ப்ரோஷர் போட்டு வச்சுருக்காங்கன்னா பாருங்க!  ஹெரிட்டேஜ் ட்ரெய்ல்.

தோழியின் மகள் குடும்பமும் வந்து பகல் சாப்பாட்டில் எங்களோடு கலந்துக்கிட்டாங்க. டிஸ்ஸர்ட்க்கு  ச்சீஸ் கேக் . அட்டகாசம்!  இன்னும் நாலு நாளில்  ரெண்டாவது  பொறந்தநாள் கொண்டாடப்போகும் குழந்தை நிஷா எங்களோடு ஒட்டிக்கிச்சு.  நாய்ப்படங்கள் உள்ள புத்தகம் காமிச்சு நாயோட வகைகள் எல்லாம் சொல்றாள்.  அப்பாவும் அம்மாவும் வெட்ஸ்.பின்னே ஏன் சொல்லாது:-))))

 பக்கத்துலே வெட்னரி  க்ளினிக் ஒன்னு,  இன்னும் மூணு வெட்னரி ஃப்ரெண்ட்ஸுடன் சேர்ந்து சொந்தமா நடத்துறாங்க. ஒரே பேட்ச்சில் படிச்சவுங்க.  தோழியின் மகள் மாடு ஸ்பெஷலிஸ்ட்.  இப்போ ஆடுகளின் பிரசவக்காலம் முடிஞ்சு மாடுகளின் பிரசவம் ஆரம்பிக்குதாம்.  இது சம்பந்தமான வேலைக்கு காலை 3 மணிக்குப் பண்ணைகளுக்குப்போய்  பசுக்களுக்கு ஸ்கேன் எடுக்கணுமாம். நாலரைக்குள்ளே முடிஞ்சால்தான் அஞ்சு மணிக்கு பசுக்கள் பால் கறக்க போக சரியா இருக்குமாம்.  அஞ்சரைக்கு பால் வண்டி (டேங்கர்) வந்துருமே.  'ஆ..'ன்னு பிளந்த வாயோடு எல்லாத்தையும் கேட்டுக்கிட்டு  இருந்தேன்.  இந்தப் பொண்ணு  எனக்கும் மகள் தான்.  இவுங்க கல்யாணம் பற்றிக்கூட முந்தி ஒருக்கா எழுதி இருக்கேன்.  வேணுமுன்னா சுட்டியை க்ளிக்குங்க:-)))

தோழி மகள் பெரிய குடும்பி.  குழந்தை நிஷா உட்பட  மொத்தம் 17 பேர் வீட்டுலே! தோழியும் கணவரும் இதில் சேர்த்தி இல்லை. அவுங்க தனியா வீடெடுத்து வசிக்கிறாங்க. மற்ற குடும்ப அங்கத்தினர்களைப் பார்க்கணும் எனக்கு. எல்லோரும் கிளம்பிப் போனோம்.  நாம் திரும்பி  இன்வர்கார்கில் போகும் வழியில்  கிளை பிரியும்  தார் ரோடில்  கொஞ்சம் உள்ளே போகணும். இங்கொன்னும் அங்கொன்னுமா  பெரிய காலி இடங்கள், பண்ணைகள். நடுவில்  வீடுகள்.


வண்டியை விட்டு இறங்குனதும்  மிகாவும் வொம்பிளும் ஓடிவந்து மோந்து பார்த்து வாலாட்டினாங்க.  மிகாவை எனக்கு ஏற்கெனவே தெரியும்.  மிலி மட்டும் சின்னக்கால்களால்  வீட்டு வாசக்கதவுவரை  வந்து எட்டிப்பார்த்தது. இவளை எனக்கு ரொம்ப வருசமாவே நல்லாத் தெரியும். மகள் வேறெங்காவது பயணம் போகும்போது  இவளை நம்மூரில் தோழி வீட்டில்  விட்டுட்டுப்போறது வழக்கம்.


கோக்கோ கிட்டே வந்து பார்த்துட்டு தன்னுடைய பீடத்தில் ஏறி உக்காந்துக்கிட்டது. பிர்மன் வகை. கவர்ச்சியான நீலக்கண்கள். வீட்டில் வச்சுருந்த கிறிஸ்மஸ் அலங்காரங்களை  யாரும் ஒன்னும் உபத்திரவிக்கலை!!!! மதியம் முதல் மழையும் குளிரும்தான் சல்லியம். இந்த வாரம் முழுக்க மழைதானாம்.  தெரியாம வந்து மாட்டிக்கிட்டோம். வெய்யில் இருந்தால் லீவு இல்லை.லீவு இருக்கும்போது வெய்யில் இல்லை:(

வீட்டுக்குள்ளே இவுங்க ஏழுபேர். வெளியில்   மற்ற 10 பேர்கள்.  ஹெய்டன்(மருமகன்)  ரொம்ப ஜாலியானவர்.  வேட்டையாடுதல் பொழுது போக்கு. கோபால்  ஷூட்டிங் சமாச்சாரங்கள் எல்லாம்  ஆர்வமாக் கேட்டுக்கிட்டார்.  இவுங்க பேச்சில் மிலி மட்டும் ஓசைப்படாமவந்து கோபாலின் மடியில் சாய்ஞ்சு உக்கார்ந்து ஒரு தூக்கம் போட்டது.  இவரும்  பாண்டு வில்லன் பூனையைத் தடவித்தருவதுபோல்  தலையை நீவிக்கிட்டே (மிலியின் தலையை!)  பேச்சு சுவாரசியத்தில் இருந்தார்.   முகம்  ஒருவித நிறைவை(கோபாலின் முகம்!) காமிச்சது.  பேசாம ஒரு நாக்குட்டி வாங்கிக்க அடிபோடணும்.

ஓனரைச் சட்டைசெய்யாம என்னமோ இவருடைய  நாய் என்பது போல ஒட்டிக்கிச்சு பாருங்க! 

மழை விடாது போல் இருக்கு.  நேரமாகுதுன்னு ஹெய்டனின்  மழைக்கோட்டு போட்டுக்கிட்டு  வீட்டுப்பின்புறம் யார்டுக்குப் போனோம். வொம்பிள் (ஹௌண்ட் இனம்) மாத்திரம் கூடவே வந்தான்.  மத்ததுங்க எல்லாம்  மழைக்கு பயந்து வீட்டுக்குள்ளே. சரியான பயந்தாகொள்ளிகள்.

சுநிதா (தோழியின் மகள்)வைப் பார்த்ததும் பேட் மேன் ஓடி வந்தான். யாக் வகையும்  மாடும் சேர்ந்து செய்த கலவை!  கூடவே ஒரு ஆடும் ஒரு புள்ளி மானும். அடுத்த  பக்கம் ஒரு பெரிய  வராகமும். இன்னொரு பேடக்கில்  சுநிதாவின் குதிரையும்.  இவுங்களுக்கெல்லாம் ஹை அண்ட் பை சொல்லிட்டு அடுத்த பகுதிக்குப் போனோம்.

இங்கே 3 பேர். இதுலே ஒருத்தர்  நிறைய போட்டிகளில் கலந்து பரிசுகள் வாங்கி முதலிடத்தில் இருக்கார். சின்னக் குதிரைகள்  Pony வகை.  பக்கத்து கூண்டில்  கோழிகள் இருந்தன.  மொத்தக்கூட்டமும் செல்லப்பிராணிகளே!

மிகாவின் சோஃபா:-)

மழைக்கு சூடா ஒரு டீ குடிச்சுட்டு அறைக்கு வந்து சேர்ந்தோம்.

கொஞ்சநேர ஓய்வுக்குப்பின் கிளம்பிப்போய் மறுநாளைக்கு  ப்ரேக்ஃபாஸ்ட்க்கானவைகளை சூப்பர் மார்கெட்டில் வாங்கிக்கிட்டு ( இட்லி தோசைக்கு அரைக்கலாமுன்னா ஒரு ஆட்டுக்கல்லை , நம்ம  அறையிலே வைக்கலை பாருங்க.....) அப்படியே ராச்சாப்பாட்டுக்கு  ஒரு ஹெல் பீட்ஸா.


இப்போ நியூஸியின்  கோடைகாலமானதால் ராத்திரி பத்தரை வரை  ட்வைலைட் வெளிச்சம் இருக்கும் என்றாலும் இந்த மழை வந்து எல்லாத்தையும் மப்பாக்கி வச்சுருக்கு. நல்லவேளை படுக்கையில் எலெக்ட்ரிக் ப்ளாங்கெட்  இருப்பதால்  நிம்மதியா  தூங்கலாம்.  ரூம் ஹீட்டர்ஸும் ஓடிக்கிட்டுத்தான் இருக்கு.

குட்நைட்.


தொடரும்.............:-)

தென் துருவம் நோக்கி.............

தென் துருவத்தை  நோக்கி ஒரு பயணம் போக வேணும் என்று எப்போதும் நினைத்திருக்கும்      எண்ணம் இப்படி  சட்னு  ஆரம்பிக்குமுன்னு நான் நினைச்சுக்கூடப் பார்க்கலை. வெள்ளிக்கிழமை மாலை ஒரு ஆறுமணி இருக்கும்போது,  இன்னும் ஒரு வாரம் கோபாலின் விடுமுறை பாக்கி இருக்கேன்னு.........  எங்கியாவது போகலாமா?  போலாமேன்னார்,  பொறியில் மாட்டப்போவதை அறியாமல்:-)

இன்வர்கார்கில் போகலாம். அப்படியே விண்ட்டன்,  ப்ளஃப், ஸ்டீவர்ட் தீவு . ஓக்கேதானே?  கூகுளில் பார்த்தால்  ஏழரை மணி நேர ட்ரைவ்.  அங்கங்கே ஓய்வெடுத்து, வேடிக்கை பார்த்துக்கிட்டே போனால்  எப்படியும்  பத்துமணி நேரம் ஆகும். வழியில் தெக்கப்போ ஏரி வருது, அதை ஒரு ரவுண்டு பார்க்காமல் போக  மனசு வராதே......

பேசாம விமானத்தில் போயிறலாமேன்னால்  அங்கே ஊர் சுத்த வண்டி?  ஒவ்வொரு விஷயமா  முடிவு செய்யலாம்  நின்னு நிதானமா யோசிக்க நேரமில்லை.  முதல்லே  எப்பப் போறோம்? எத்தனை நாள்? எங்கே தங்கல்?

விமான டிக்கெட் கிடைக்குமான்னு வலையில் பார்த்தால்  ஞாயிறு காலை  ஃப்ளைட் இருக்குனுச்சு.  திரும்பி வர ,  வியாழன் காலை.  இந்த வருசம் ரெண்டு நாள் அடுத்த வருசம் ரெண்டு நாள்! புது வருசத்தை வேற ஊரில் கொண்டாடினால் ஆச்சு.

வலையில் தேடினதில் அகப்பட்டது  க்வெஸ்ட் சர்வீஸ்டு அபார்ட்மெண்ட்.  மற்ற மோட்டல்கள் எல்லாம்  நிறைஞ்சு வழியுதாம். இப்போதானே நியூஸியின்  கோடை காலம். பயணிகள் உலகமெங்கிலும் இருந்து  வர்ற சமயமாச்சே!

சின்னதா ஒரு 1.3 இல்லை 1.6 வண்டி கிடைச்சால் போதுமுன்னு பார்த்தால்  அதுவும்  பிரபலமா இருக்கும் நிறுவனங்களில் கிடைக்கலை.  எல்லாமே ஃபுல்!  தேடு தேடுன்னு  வலைவீசுனதில் பெகாஸஸ் கம்பெனி கண்ணில் பட்டது.  விவரம் அனுப்பினால் ,  நீ கேட்கும் சைஸில் வண்டிகள் எல்லாம் ஏற்கெனவே வெளியில் போயிருச்சுன்னு பதில் வருது.  தொலைபேசினால்.....

கொஞ்சம் பெரிய வண்டி மிட்சுபிஷி இருக்கு, அது வேணுமுன்னா....  சரி. எடுத்துக்கறோம்.  தேவையை அனுசரிச்சு  ரேட் உயருது.  டபுள் டபுள்:(

ச்சலோ!

என்னுடைய மாணவி ஒருத்தர்  விண்ட்டனில் இருக்காங்க. கிறைஸ்ட்சர்ச்காரர்தான் என்றாலும் ஒரு ரெண்டு வருசம் இடமாறி இருக்காங்க, மகளுக்கு உதவியாக இருக்க. பேத்தியைப் பார்த்துக்க ஆள் இல்லை.  வர்றேன்னு தொலைபேசினேன்.  எத்தனை மணிக்கு லேண்டிங்ன்னு கேட்டதுக்கு  இன்வர்கார்கில் வந்துட்டு  போன் செய்யறேன்னு  சொன்னேன்.  என்ன... வந்த பிறகா? நாங்க உடனே கிளம்பினாலும் அரைமணி நேரம் ஆகுமே?

பரவாயில்லை. பெட்டிகளை அறையில் போட்டுட்டு நாங்களே ரெண்டல் காரில் கிளம்பி விண்டன் வர்றோம் என்றதும்......... என்னது  மோட்டலில் தங்கப்போறீங்களா?  இங்கே  நம்மவீட்டில் அறைகள் காலியாத்தானே இருக்கு .  தோழியின் குரலில் ஏமாற்றம்.  தமிழ் படிக்க என்னிடம் மாணவியாக  வந்து சேர்ந்து அப்புறம்  நெருங்கிய தோழியாக ஆனவர் இவர்.

 கொஞ்சம் சீக்கிரம் எழுந்திரிக்கணுமுன்னு  அலாரம்  வைக்கப்போனால்....  காப்பிக்கடை எல்லாம்  ஆரம்பிக்காம சட்னு குளிச்சுட்டுக் கிளம்பிடலாம். அங்கே லவுஞ்சில்  ப்ரேக்ஃபாஸ்ட் சாப்பிட்டால்  ஆச்சுன்னு கோபால் சொல்லிட்டார். மகானுபாவன். நல்லா இருக்கணும்:-)

உள்நாட்டு விமானப் பயணம் கடைசியா எப்போ போனேன்னு யோசிச்சேன்.  அது ஒரு  9 வருசத்துக்கு  முன்னே....    அதுக்கு  நம்ம கருவேப்பிலைச் செடி வயசு  இல்லையோ!

புதுசா மினுக்கி வச்சுருக்காங்க இந்த டெர்மினலை!   ஜிலோன்னு காலியாக்கிடக்கும்  கவுண்ட்டர்கள். நாமே பொட்டிகளையும் நம்மையும் செக்கின் பண்ணிக்கணும்.  அதுக்கு  எட்டெட்டு கம்ப்யூட்டர் ஸ்க்ரீன் வச்சு வட்ட வட்டமா மூணு  அமைப்பு. நாமே பேக்கேஜுக்கு  உண்டான  பட்டியை ஒட்டி   கன்வேயர் பெல்ட்டில்  எடுத்து வச்சால் ஆச்சு. பேருக்கு ஒரு உதவியாளர்  (நாம் சரியா நம்ம வேலையைச் செஞ்சோமான்னு பார்க்க) அங்கே தேமேன்னு நிக்கறாங்க. விமானத்தில் ஏறுமுன் அங்குள்ள ஸ்கேனரில் நாமே போர்டிங் பாஸைக் காமிச்சுட்டு  உள்ளே போய் உக்கார்ந்துக்கணும். நல்ல வேளை  நீயே ப்ளேனை ஓட்டிக்கிட்டுப் போன்னு சொல்லலை:-))))

பொட்டியை அனுப்பிட்டு போர்டிங் பாஸோடு  கோரு க்ளப் லவுஞ்சுக்குப் போனோம். அதுக்குப்போகும் முன்  செக்யூரிட்டி செக்  ஆச்சு.  தயிர் ம்யூஸ்லியும் கப்புச்சீனோவும் முடிச்சுக்கிட்டு  நம்ம கேட்  இருக்கும் பாதையில் போனால்..............  அது நம்மை வெளியே கொண்டு வந்து துப்பிருச்சு.  அப்ப செக்யூரிட்டி செக் எல்லாம் அம்பேலா?  யாரு வேணுமுன்னாலும் எதையும் எடுத்துக்கொண்டு போகலாம் போல இருக்கே! இது என்னாங்கடா பாதுகாப்பு?

நாட்டின் தென் கோடிக்குப் போற விமானம் எல்லாம் விமானதளத்தின்  ஒரு கோடியில்  இருக்கு.  அங்கே போய்ச் சேர்ந்தால் பென்சில் போல ஒரு நீண்ட சின்ன விமானம். காத்தாடி முள் போல ப்ரொப்பெல்லர்.  இது சுத்தி,  நம்மைக் கொண்டு போகப்போகுதான்னு ஒரு சம்சயம் !

ரெட்டை இருக்கைகளா ஒரு  18 வரிசை.  72 ஸீட். (எல்லாமே ஃபுல்!) நடுவில் நடைபாதை.  போலிப் புன்னகை  இல்லாத ரெண்டு பணிப்பெண்கள். காஃபி, டீ, தண்ணீர், பிஸ்கெட்(குக்கீஸ்) முட்டாய் கொடுப்பதோடு வேலை முடிஞ்சுருது.  அந்த முட்டாய்  சப்ளை வேலை கூட ப்ளைட்டில் வரும் எதாவது ஒரு பொடிசு கையில்  குட்டிக் கூடையோடு கொண்டு வந்து நீட்டும்போது  கூட நடந்தால் போதும்.

படிக்க வச்சுருந்த ஏர் நியூஸிலேண்ட் மேகஸின்  முழுசும் ஹாப்பிட் புராணம்தான்.  இன்னும் படம் பார்க்கலை.  .  போரடிக்குதேன்னு சும்மா க்ளிக்கிட்டு இருந்தேன்.  கிறைஸ்ட்சர்ச்சில் இருந்து டிமரு வரை ஏதோ ரூலர் வச்சுக் கோடு போட்டது போல  நிலத்தின் ஓரம் ஒரே நேர் கோடா இருக்கு!!

சரியா ஒரு மணி நேரப் பயணத்தில் இன்னும்  அரைமணி பாக்கி.  அதுவரை  நாம் போய் இறங்கும் ஊரைப்பற்றிப் பார்க்கலாமே.  இன்வர்கார்கில்,  நியூஸியின்  தெற்குப்பகுதியில் உள்ள கடைக்கோடி  நகரம். இந்தத் தென் பகுதியை சவுத்லேண்ட் ரீஜன் என்று சொல்றாங்க. வியாபார முக்கியத்துவம் உள்ள ஊர். ப்ரிட்டிஷ் அரசாங்கத்துக்கும்  நியூஸி பூமி புத்ரர்களான மவோரிகளுக்கும்  ஒப்பந்தம்  (வைட்டாங்கி ஒப்பந்தம்)  கையெழுத்தாகி அமலுக்கு வந்தது 1840.  அதுக்குப்பிறகுதான்  மாகாணங்களைப்பிரிச்சு , அங்கங்கே முக்கிய வியாபாரத் தலங்களை  ஒன்னொன்னா உருவாக்கிக்கிட்டு இருந்துருக்காங்க.

நகரத்துக்கான இடம் தெரிவு செஞ்சபிறகு  அதைப்பார்வையிட   சீஃப் சர்வேயர்  ஜே டி.தாம்ஸன் (J.T.Thomson) வந்தார்.  சரியான இடமுன்னு  தோணலை(வாஸ்து சரி இல்லையோ என்னவோ!) ஊஹூமுன்னு தலையாட்டிட்டு அவர் தேடிக் கண்டு பிடிச்ச இடத்தில்தான் இப்போ ஊர் இருக்கு.  படகுத்துறை அமைக்க  ஏதுவா ஒரு இடம் வேண்டி  இருக்கே. வியாபாரம் எல்லாம் கப்பல் போக்குவரத்தை நம்பித்தானே கிடக்கு.

ஊருக்குப்பேரு வைக்க ரொம்ப சிரமப்படலை. ஊர் அமையப்போகும் இடம்  ரெண்டு நதிகளின் கூடல் இருக்கும் சங்கமம். இதுக்கு அவுங்க மொழியில்  'இன்வர்' என்று சொல்வாங்களாம். அப்போ ஒடாகோ (Otago) பகுதியில்  சூப்பரின்டெண்டடாக இருந்தவர் வில்லியம் கார்கில் William Cargill.  ரெண்டையும் சேர்த்து இன்வர்கார்கில் (Invercargill) என்று வச்சுருங்கன்னு  முன்மொழிந்தவர்  அந்தக் காலக்கட்டத்தில்  (1856) நியூஸி கவர்னராக இருந்த ஸர் தாமஸ்   கோர் ப்ரௌன். (Sir.Thomas Gore Browne)

என்ன  கவர்னரோ..... தன் பெயரை வச்சுக்காம  அந்தப்பகுதியில்  இருக்கும் முக்கிய அதிகாரி பெயரைப் போய் வச்சுருக்கார்!  இதே சவுத் லேண்ட் பகுதியில்  Gகோர் என்றொரு ஊர் இருக்கு. ஒருவேளை தன் பெயருக்கு ஒரு ஊர் போதுமுன்னு நினைச்சிருந்துருப்பார் போல:-)

நகரை வடிவமைக்க வேண்டிய பொறுப்பு நம்ம சீஃப்  சர்வேயருக்குத்தான்.  ஒரு சதுர மைல் பரப்பில்  நாலு பார்க்குகளோடு  நெடுக்கு, குறுக்குச் சாலைகளோடு  டிஸைன் செஞ்சார். முக்கிய வீதிகள் எல்லாம்  நல்ல அகலமா  131.232  அடிகள்.(40 மீட்டர்)  முக்கிய வீதிகள் மொத்தமே ரெண்டுதான் கேட்டோ:-)  ஆங்கில எல் வடிவத்துலே  நெடுக்கே ஒன்னு குறுக்கே ஒன்னு.  நெடுக்கே போறது டீ (Dee) தெரு. குறுக்கே போறது டே ( Tay) தெரு. இந்த டீ & டே ரெண்டுமே   ஸ்காட்லாந்தில் ஓடும் நதிகளின் (River Dee  &  River Tay) பெயர்கள்தான். (அதான் சொன்னேன்லெ பேருக்காக  ரொம்ப மெனெக்கெட மாட்டாங்கன்னு)

நாலு பார்க்குகளில் ஒன்னு  ரொம்பப்பெருசா இருக்கட்டுமுன்னு அதுக்கு ஒரு 200 ஏக்கர். மாட்சிமைதாங்கிய  மகாராணிக்கு  சமர்ப்பிக்கணுமுன்னு  முடிவு,அதனால் இதுக்கு குவீன்ஸ் பார்க்ன்னு நாமகரணம் ஆச்சு. (நாடே அவுங்க வசம்தான், இன்னும்! )

விமானம் நிலம் தொட்டது.  பொட்டியை வெளியே போய் எடுக்கணும். வெளியேன்னா உண்மைக்குமே வெளியே!!!!  கட்டிடத்தை விட்டு வெளியேறி கார்பார்க்குக்கு  வந்தால்  அங்கே  வாசல் வச்ச கூடத்துலே பொட்டிகள் வரும் பெல்ட்.  யார் வேணுமுன்னாலும் வந்து நாலு பொட்டிகளைத் தூக்கி வண்டியில் போட்டுக்கிட்டுப் போயிடலாம்!!!  இன்னும் இந்த நிலைக்கு மக்கள் வரலை என்பது நமக்கு மன சமாதானம்.

ரெண்டல் வண்டி கம்பெனி சொன்னதுபோல  கார் பார்க்கில் நின்னு அவுங்களுக்கு  மொபைல் ஃபோன் போட்டால் அங்கெனெதான் இருக்கேன்னு ஒருத்தர் வந்து கூட்டிக்கிட்டுப் போனார்.  மிட்சுபிஷி டயமண்ட் வேகன்.  பழைய்ய்ய்ய்ய மாடல். ரெண்டல் வண்டிக்கான மஞ்சள்  நம்பர் போர்ட் இல்லை.  (கார்க்காரரின்  சொந்த வண்டியாகத்தான்  இருக்கணும். நாலு நாளைக்குக் காசு வரட்டுமேன்னு  கொடுக்கறார்ன்னு தோணல் எனக்கு.  பின்னால் தாராளமா ரெட்டைக் கட்டில் போட இடம் இருக்கு. தெரிஞ்சுருந்தா, தனியா   அறை எடுத்திருக்க வேணாம்,இல்லை?)

எங்களைக் கூட்டிக்கிட்டு  அவருடைய  ஆஃபீஸுக்குப் போனார்.  ஃபார்மாலிட்டின்னு ஒன்னு இருக்கே!  கையெழுத்துப் போட்டதும் வண்டிச் சாவியைக் கொடுத்து  உங்க தங்குமிடம்  எதிர்வாடையில்  வலப்பக்கம் ஒரு நிமிஷ ட்ரைவில் இருக்கு. திரும்பி ஊருக்குப் போகும்போது  போன் பண்ணுங்க. நான்  இங்கே ஆஃபீஸுக்கு வந்துருவேன்.  உங்களைக்கொண்டு போய் ஏர்ப்போர்ட்டில் விட்டுடறேன்னார்.

டீ தெருவும்  டே தெருவும் சந்திக்கும்  மூலையில்  டீ தெருவில் இருக்கு நாம் தங்கப்போகும்  க்வெஸ்ட் சர்வீஸ்ட் அபார்ட்மெண்ட்.  இந்த மூலைக்கு பேங்க் கார்னர் என்று பெயர்.

சரி வாங்க அறைக்குப்போய்  சாமான்களை வச்சுட்டு தோழி வீட்டுக்கு போகலாம்.

தொடரும்..........:-)