ஒலிம்பிக்ஸ்: என் பார்வையில் (வேண்டாத வேலைன்னு வச்சுக்கவா?)
ஆமாம். சும்மாப் பார்க்கத்தான் முடியும். அதுலே கலந்துக்கிட்டு விளையாடியெல்லாம் செயிக்க முடியாது. இதுவரை சிலபல ஒலிம்பிக் விழாக்களைப் பார்த்துருந்தாலும்..... இப்பத்தான் சிலவிசயங்களைக் கவனிச்சேன்னு சொல்லலாம். வலைபதிய ஆரம்பிச்சபிறகு கண்ணோட்டமும் மனஓட்டமும் மாறித்தான் போச்சு. இதுதான் முதல் விழா.....வலைபதியவந்தபிறகு.
மக்கள் ஆர்வமாக் கலந்துக்கிட்டு உற்சாகக்குரலில் விளையாட்டு வீரர்களை ஊக்குவிச்சுக்கிட்டு இருக்காங்க. கிட்டத்தட்ட ஒரு லட்சம்பேர் திடலில் குவிஞ்சுருக்காங்க. இது இல்லாம உலகம்பூராவும் இருந்த இடத்தில் இருந்தே என்னைப்போல நோகாம நோம்பு கும்புட்டுக்கிட்டு இருக்கறவங்க எத்தனை லட்சம் இருக்குமோ!!!!
பலவிளையாட்டுகள் பார்க்க நல்லா இருக்குன்னாலும் ஒரு சிலதைப் பார்க்கும்போது...... தேவைதானான்னு மனசு கொப்புளிக்குது. என்னதான்.....ஸ்போர்ட்டிவா எடுத்துக்கணுமுன்னு இருந்தாலும் ..............
முதல்லே இந்த 50 கிலோமீட்டர் நடை.
இந்தக் காலத்துலே யாருங்க நடையா நடக்குறாங்க? மனுசனுடைய பழக்கங்கள் எல்லாம் எவ்வளோ மாறிக்கிடக்கு! ரெண்டு கிலோமீட்டர் போகவே ஆட்டோவைத் தேடறோம். உடற்பயிற்சிக்குன்னு கூடிப்போனா மூணு நாலு கிலோமீட்டர் நடை. இந்த அழகில் உடம்பை வருத்திக்கிட்டு அம்பது கிலோமீட்டர் நடக்கணுமுன்னா....... பார்க்கறப்பவே எனக்குக் காலெல்லாம் கல்லைக் கட்டிவிட்டாப்புலே இருந்துச்சு. போன ஒலிம்பிக்ஸ்லேயும் எங்கூர் 'வீரர்' ஒருத்தர் இப்படிப் போட்டியில் கலந்துக்கிட்டுக் கடைசியில் நடக்க முடியாமல் காலெல்லாம் அப்படியே உதறி, நிக்கமுடியாமல் மடங்கி..... ரொம்பக் கோராமையாப் போச்சு.
ரெண்டாவதா.... இப்பப் புதுசா சேர்த்துருக்கும் BMX போட்டி.
பறந்துபறந்துவந்து ....ஒன்னு விழுந்தா....பின்னாலே வர்றவங்க எல்லாம் முட்டி மோதி விழுந்து..... பாவம் பசங்க. உடம்பெல்லாம் அடிபட்டுக்கிச்சுங்க. தலைக்கு மட்டுமே ஹெல்மெட் பாதுகாப்பு. அதுவும் அந்த ட்ராக் சரிவா இருக்கு பாருங்க. கீழே விழுந்து, சரிஞ்சு வரும்போது பின்னாலே வேகமா வர்றவங்க வந்து இடிச்சு அவுங்களும் விழுந்து....ஒரே களேபரம்.
மூணாவதா....
பெண்களுக்கான 20 கி.மீ நடை.
எல்லார் உடம்பு வாகும் இதைத் தாங்குமா?
சரி. போட்டியில் வைக்கறதுதான் சரின்னாலும் தூரத்தைப் பாதியாக் குறைக்கக்கூடாதா?
இப்பப் பாருங்க மாரத்தான் முடிஞ்சதும் இதை எழுதிக்கிட்டு இருக்கேன். அந்தக் காலத்துலே இப்படி ஓடுனாங்கன்னு இப்பவும் ஓடவச்சுட்டாங்க. ஆனா இந்த நடக்கறதைவிட இது எவ்வளவோ தேவலை!!! கூட்டமா ஆரம்பிச்சு ஒரு அரைமணியிலேயே அஞ்சுபேர் கும்பல் மட்டும் முன்னாலே வந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. நேரம் செல்லச் செல்ல மூணுபேர்ன்னு ஆச்சு. முடிவுக்குக் கொஞ்சம் முன்னே அதுவரை வந்துக்கிட்டு இருந்தவரில் ஒருத்தர் கண்ணெல்லாம் கலங்குறமாதிரி பார்க்கிறார். அரங்கத்தில் முதல் இரண்டு வீரர்கள் வந்தபிறகு.... மூணாவது வர்றவரைக் கடைசி நிமிசத்தில் நாலாவது நபர் பின்னுக்குத் தள்ளிட்டார். செயிக்கமுடியாதவரின் கலங்குன
கண்ணில் ஒரு விரக்தி.
அயிட்டங்களை மறுபரிசீலனை செய்து காலத்துக்கேற்ற மாதிரி அமைச்சா நல்லா இருக்காதா?
தொழில்முறையா ஆடும் விளையாட்டுகளை இதில் சேர்க்கணுமா அப்படியே சேர்க்கணுமுன்னு இருந்தாலும், தொழில்முறை ஆட்டக்காரர்களை சேர்க்காம இருக்கலாமில்லையா?
இன்னும்கூட என்னென்னவோ சொல்லிப் புலம்புவேந்தான்..... ஆனா.....
நாம் சொல்லி என்னா ஆகப்போகுதுன்னு.......
வேண்டாத லிஸ்ட்டுலே........பீச் வாலிபால்..நீங்க எல்லாம் வெகுவா ரசிச்சது இதுதானாமே......!!!!!
'மெய்வருத்தக் கூலிதரும்' எனப்து மெய்தான்.அதுக்காக மெய்யைக் கூடுதலா வருத்துனா அது பொய் ஆகிருமோன்னு ஒரு பயம்தான்............
பிடிச்ச ஐட்டத்தையும் சொல்லாமப் போகலாமா?
சீனர்கள் நெத்தியில் திலகம் வச்சுக்கிட்டு ஆடுன ஆட்டங்கள் எல்லாம் ஜோரே ஜோர்:-)))))
சொல்லவிட்டுப்போன ஒன்னு: எங்கூர்லே ஒரு குரங்கு காணாமப்போச்சு.
அட! நம்புங்கப்பா....உண்மையான குரங்குதான். கப்புசின் மங்கி. பெயர் மிண்ட்டி. புதுசா வந்த ஒரு செட் குரங்குகள். மொத்தம் நாலுபேர். டாக்டர் செக்கப் செய்ய கூண்டு மாற்றினபோது, நைஸா நழுவிட்டார். மூணுநாளா தினம் இந்தக் கவலைவேற சேர்ந்துக்கிச்சு.
சனிக்கிழமை பத்திரிக்கையில் இதுதான் முக்கிய சேதி. மத்த மூணுபேரும் வருத்தமா உக்கார்ந்துக்காங்க.
எங்கியாவது கண்ணுலே பட்டா, இந்த நம்பர்லே கூப்புட்டுச் சொல்லுங்க. யாரும் கிட்டே அணுகவேணாமுன்னு நம்ம எக்ஸ்ட்ரா நியூஸ்லேயும் இருந்துச்சு. இது என்னடா நம்ம கிறைஸ்ட்சர்ச்சுக்கு வந்த சோதனை(-:
வேண்டாத சாமி இல்லை. நல்லவேளை நேத்து மத்தியானம் கிடைச்சுருச்சு.
நாயை, நடக்கக் கூட்டிக்கொண்டு போனவர், மிண்ட்டி ஒரு மரத்துலேக் 'குந்திக்கினு' இருந்ததைக் கண்டு, தொலை பேசியில் கூப்பிட்டாராம். மிண்ட்டியை இல்லைங்க, ரிஸர்வ் ஓனரை.
நல்லபடியா வீட்டுக்குக் கூட்டியாந்துட்டாங்க.
டிஸ்கி: இந்த ரெண்டு சேதிக்கும் சம்பந்தமில்லை
Showing posts with label Olympics. Show all posts
Showing posts with label Olympics. Show all posts
Sunday, August 24, 2008
ஒலிம்பிக்ஸ் சில (வேண்டாத) எண்ணங்கள்.
Posted by
துளசி கோபால்
at
8/24/2008 10:46:00 PM
21
comments
Labels: capuchin monkey, Olympics
Subscribe to:
Posts (Atom)
