Wednesday, May 02, 2018

ப்ரிட்ஜ்வாட்டர் பாலாஜி (@அமெரிக்கா.... கனடா 32)

ஒரு  முப்பத்தியஞ்சு நிமிசப் பயணத்தில்  பாலாஜி ட்ரைவில் திரும்பி கோவில் வளாகத்துக்குள் நுழைஞ்சது  வண்டி.  என்ன ஒரு இருபத்தியொரு மைல் தூரம் இருக்கலாம். வெள்ளை கோபுரம் கண்ணைப் பறிக்குது! ஸ்ரீவெங்கடேஸ்வரா என்னும் பாலாஜி !

1989 இல்  நம்ம   ஆந்த்ரா  நண்பர்கள் (மனவாள்ளே)சிலர்  சேர்ந்து  ஒரு கோவில் நமக்கு வேணுமுன்னு  தீர்மானிக்கறாங்க. பெருமாள் இருக்காரே.... அவர் பெரிய ஆள்.  'ஸ்வாமி, நீர் இங்கே வரப்போறீர்'னு சொன்னாப் போதும்.... மத்த ஏற்பாடுகளைத் தானே கவனிச்சுப்பார்!    வசூல்ராஜாவாச்சே..... வர்ற வசூலை விட முடியுமோ? :-)

 ரெண்டு வருஷமா இதுக்கான மீட்டிங், பணம் சேகரிப்புன்னு  வேலை மெள்ள நடந்துக்கிட்டு இருக்கு.   கோவில் ஒன்னு சின்னதாக் கட்டிக்கலாம். அதுக்கு ஒரு இடம் வேணுமேன்னு தேடும்போது....  பழைய சர்ச் ஒன்னு டிசம்பர் 1991 இல்  ஏலத்துலே   விற்பனைக்கு வருது!  அதை வாங்கறாங்க.  பாதிப்பணம்தான் கையில் இருக்கு.  மீதிப் பணத்தை நாப்பத்தியஞ்சு நாட்களுக்குள் அடைக்கணுமாம்.

எல்லோருமாச் சேர்த்து மீதிக்கு கடன் வாங்கியாச்சு.  ஜனவரி  கடைசியில்  இடத்துக்கான பத்திரம் கிடைச்சது!   ரொம்ப சிம்பிளா பூஜைகளை ஆரம்பிச்சுக்கலாமுன்னு ஃபிப்ரவரி மாசம் படங்கள் வச்சு  கோவில் ஆரம்பிச்சுருச்சு! மார்ச் மாசம் பொதுமக்களுக்காகக் கோவிலைத் திறந்து வுட்டாங்க! 

அடுத்த எட்டாம் மாசம்  திருப்பதியில்  இருந்து  பஞ்சலோக உற்சவர் வந்துட்டார். பூஜைகள் நடத்த பண்டிட் கூட வந்துட்டார்.  அவ்ளோதான்..... இருபத்தியஞ்சு பேர் கொண்ட   கமிட்டி ஒன்னு  ஆரம்பம் ஆச்சு.  கோவிலுக்கான விதிமுறைகள், சட்டதிட்டங்கள் எல்லாம் உருவாக்கி பக்காவா ரெஜிஸ்டர் பண்ணிட்டாங்க.

அடுத்த ரெண்டாம் வருஷம், ஸ்ரீ கணபதி ஸ்தபதிகளோடு பேச்சு வார்த்தை நடந்து  கோவிலுக்கான ப்ளான் தயாரிச்சு, ப்ரிட்ஜ்வாட்டர் ப்ளானிங் போர்டுக்கு அனுப்பி, அவுங்க அனுமதி கொடுத்ததும்,  பூமி பூஜை நடந்தது  1995 ஜூன் மாசம்.  மத்த ஏற்பாடுகள்  நடந்து கட்டடம் கட்ட ஆரம்பிக்கவே பத்துப்பதினொரு மாச கர்பகாலம்!  மளமளன்னு அதுக்குப்பிறகு நடந்ததெல்லாம்   கனவு போலத்தான்!
சென்னை, ஆந்த்ரா, ஜெய்ப்பூர்னு சாமி சிலைகள்  வரவு. ரெண்டு வருஷக் கடின உழைப்பு.  ஜூன் 1998 லே கோவில் கும்பாபிஷேகம் நடந்துச்சு.  அதுக்கு அடுத்த வருஷம்  ராஜகோபுர வேலைகள் முடிஞ்சு ஜூலையில் மஹாகும்பாபிஷேகம்!

கோவில் கார்பார்க்கில் வண்டியை நிறுத்துனதும்,  பார்த்தால்  முன்னால் இருக்கும்  அலங்கார வளைவையொட்டி கட்டட சாமான்களும் சலவைக்கல்லுமா  குவிஞ்சுருக்கு. கோவிலுக்கான விரிவாக்க  வேலைகள் நடக்குதாம்.  இந்த அனுமதிக்காக அஞ்சு வருசமாக் காத்திருந்தாங்க.  அக்கம்பக்கத்து மக்களும்,   'அவுங்களுக்கு ஓக்கே'ன்னு சம்மதிக்கணுமே!  எல்லோருமா எடுத்தவுடனே  ஹிந்துக்கோவில் வரட்டுமுன்னு  சொல்வாங்க?
முன்வாசலுக்கு முன்னால் தாமரைப்பூ வடிவத்தில் ஒரு  குளம்.  செயற்கை நீரூற்று  வேலை செய்யலை. நிறுத்தி வச்சுருக்காங்க.

கார் ஓட்டுநர் அஹமத்,  'நான் காத்திருக்கேன். நீங்க போயிட்டு வாங்க'ன்னார். பக்கவாட்டு வாசல் வழியா உள்ளே போறோம்.  முன்ஹாலில்  பெரிய ரங்கோலி !கொஞ்சம் பூச்செடிகள், வாழைக்கன்னுகள் எல்லாம் தொட்டிகளில்.


மாடிக்குப் படிகள் ஏறிப்போனோம்.  கொடிமரம் சந்நிதிக் கதவுக்கு முன்னால் இந்தப்பக்கம்.  பெரிய  உயரமான கதவைத்தாண்டி உள்ளே,  தகதகன்னு அலங்காரத்தோடு நம்ம வெங்கி!   நின்ற திருக்கோலம்!  அவருக்கு முன்னால் சின்னதா ஒரு சந்நிதி நம்ம பெரிய திருவடிக்கு!

பெருமாள் சந்நிதிக்குப் பின்னால்  கொஞ்சம் இடம் விட்டு  வலமும் இடமுமா ரெண்டு தனிச்சந்நிதிகள். வலதுபக்கம் ஸ்ரீதேவி மஹாலக்ஷ்மித் தாயார். இடப்பக்கம்  நம்ம ஆண்டாளம்மா!  அவுங்க சந்நிதிகளுக்கு ரெண்டுபக்கமும்  இன்னும் ரெண்டு சந்நிதிகள். தாயார் சந்நிதிப்பக்கம் ஸ்ரீ சத்யநாராயணரும்,  ஆண்டாள் சந்நிதிக்குப் பக்கம் ஸ்ரீ விஷ்ணுதுர்கை.


நமக்கிடதுபக்கமும்  நிறைய  சந்நிதிகளா இருக்குன்னாலும், நான் பெருமாளை ஸேவிச்ச  கையோடு வலப்புறமாத் தாயாரைத் தேடிப்போயிட்டேன்.  சரி அப்படியே வலம் வந்துடலாமேன்னு தொடர்ந்து போனால் ஸ்ரீ லக்ஷ்மி, துர்கை, சரஸ்வதி மூவருக்குமா ஒரு சந்நிதி, ஸ்ரீ லக்ஷ்மிநாராயணர் சந்நிதி, ஸ்ரீராதாக்ருஷ்ணான்னு மூணு சந்நிதிகள் அடுத்தடுத்து!
அப்புறம் நம்ம ஸ்ரீராமர் அண்ட் கோ. அவருக்கு முன்னால் நம்ம ஆஞ்சி ஒரு சந்நிதியில்!
மறுபடிப் பெருமாளைக் கும்பிட்டுட்டு  எனக்கிடப்பக்கம் விட்டுப்போன சந்நிதிகளுக்குப் போறோம். புள்ளையார்,  அம்பிகான்னு அடுத்தடுத்து ரெண்டு சந்நிதிகள்.  ஸ்ரீ சம்பத்து கணபதியாம்!  (அமெரிக்கக் கோவில்களில் சம்பத்து கம்மியா என்ன? )  அந்த அம்பிகான்றது நம்ம பார்வதிதான்!
நாலடி தள்ளி ஸ்ரீநந்திகேஸ்வரர், அவருக்கு முன்னால் கொஞ்சம் பெரிய சந்நிதியில் நம்ம சிவன், லிங்க ரூபத்தில்!
அவருக்குப்பின்னே கொஞ்சம் இடைவெளிவிட்டு  ஸ்ரீ ஐயப்பன், அடுத்த சந்நிதி  ஸ்ரீசுப்ரமண்யஸ்வாமி வள்ளி தேவசேனாவுடன்!  இவுங்களுக்கு அடுத்து  சத்யநாராயணர் வந்துடறார்!
ஆஞ்சிக்குப் பக்கத்துக் குடித்தனம் நவகிரஹங்களுக்கு!   பெரிய கதவுக்குள்ளே நுழைஞ்சதும்  வலப்பக்க ஓரத்தில் !

எனெக்கென்னமோ  நம்ம சண்டிகர் கார்த்திகேயஸ்வாமி கோவில்தான் சட்னு நினைவுக்கு வந்துச்சு.  வெங்கடேஸ்வரா கோவில்னு பெருமாளையும் தாயார்களையும்  மட்டுமே வைக்காமல் எல்லா தெய்வங்களையும்   சுத்திவர வச்சு,  சைவம், வைணவம்னு எல்லோருக்குமான கோவிலாவே  வச்சுடறது  தென்னிந்தியாவுக்கு அப்பாலே இருக்கும் வழக்கம் ஆச்சே!

உள்ளூர் மக்கள் சிலர் பெருமாளுக்கு  முன் கண்மூடி அமர்ந்து  கும்பிட்டுக்கிட்டு இருந்தாங்க.

இன்னொருக்கா நம்ம வெங்கியைக் கண்குளிரப் பார்த்துடலாமேன்னு  கொஞ்சம் கிட்டப்போய் நின்னப்ப, பட்டர்ஸ்வாமிகள் கூப்பிட்டு  சடாரியும் தீர்த்தமும் கொடுத்தார்!  கூடவே  ஒரு பூவும், துளசியும்!  மனம் நிறைஞ்சது உண்மை.
கதவுக்கு வெளியே மாடி லேண்டிங்லே ஒரு பக்கம்  ஒரு டேபிளில்  ஸ்வாமிப்ரஸாதம், ஒரு பெரிய பாத்திரத்தில்!  பட்டர்பேப்பர் வச்சுருக்காங்க. நாமே எடுத்த வேண்டியதுதான்!  சுடச்சுட வெண்பொங்கல்!   ரெண்டு கரண்டி அளவு எடுத்துக்கிட்டோம். அப்புறம் சாப்பிடலாம்.

எதிர்ப்பக்கம் இருந்த ஆஃபீஸ் கவுன்டரில்  பெருமாளுக்குக் கொஞ்சம்  காசு கொடுத்ததும் ரசீது கொடுத்தாங்க.  கோவில் ரொம்ப அழகா இருக்குன்னு பாராட்டிட்டு,  படங்கள் விற்பனை உண்டான்னு கேட்டதுக்கு காலண்டர் ஒன்னு எடுத்துக் கொடுத்தார். அதுலேயே படங்கள் இருக்காம்.  கோவிலுக்குள் படம் எடுக்க அனுமதி இல்லைன்னு கீழேயே அறிவிப்பு இருந்தது.

காலண்டர் படங்களைத் தான் க்ளிக்கி இங்கே போட்டுருக்கேன். ஸ்கேன் செஞ்சுருந்தால் இன்னும் க்ளியரா இருந்துருக்கும், இல்லே?

அடுத்து இருந்த இன்னொரு கவுன்ட்டரில் பிரஸாத விற்பனை!  லட்டு, மிளகுவடை வாங்கிக்கிட்டோம்.
கீழே படி இறங்கி வந்தால்  கிஃப்ட் ஷாப்பும், ஒரு பெரிய ஹாலில் கேன்டீனுமா இருக்கு! 'நம்மவருக்கு இட்லி வடை சாம்பார், எனக்கு வடை ன்னு  வாங்கி உள்ளே தள்ளிட்டு கூடவே ஒரு காபியும் குடிச்சுட்டு வந்தோம்.
கொஞ்சம் அதிக நேரம்தான் ஆகிருச்சுன்னு.... காத்துக்கிட்டு இருந்த அஹமத் கிட்டே  ஒரு  ஸாரி சொன்னோம். பரவாயில்லைன்னார்!

அடுத்த நாப்பதாவது நிமிட்  நம்ம க்ரௌன்ப்ளாஸாவுக்கு வந்தாச்சு.  வெயிட்டிங் சார்ஜ் சேர்த்துதான் வாங்கிக்கிட்டார்.  மறுநாள் ரெண்டு மணிக்கு வண்டி வேணுமுன்னு  சொன்னதுக்கு அவரே வரேன்னுட்டார்!  நல்லதாப் போச்சு. தெரிஞ்சவராவே இருக்கட்டுமே!
ஹொட்டேல் புழக்கடைத் தோட்டத்துலே போய் கொஞ்சநேரம் உக்கார்ந்துட்டு வந்தோம்.
நாளைக்குக் கிளம்பறதால் பாக்கிங் கொஞ்சம் செஞ்சுக்கணும்.

அப்ப ராச்சாப்பாடு?  பெருமாள் ப்ரஸாதம்தான்.... வெண்பொங்கல் மிளகு வடை!  டிஸ்ஸர்ட்.... லட்டு :-)

தொடரும்...........:-)


Tuesday, May 01, 2018

அஞ்சு மாடும் அரண்மனையும்..... சீனதேசம் - 6

கொடி ஏத்தி முடிக்கும்போதுதான் கண்ணைத் திறந்தேன். வழக்கம்போல் (!) கொடி க்ளிக் ஆச்சு. இந்த எதிர்வாடைத் தோட்டத்துக்குப்பின்னால்  இருக்கும் ஒரு கட்டடத்தின் சீனக் கூரை மேல் எனக்கொரு இது :-) என்னவோ பொம்மை வரிசை இருக்கேன்னு முதல்நாளே (பொல்லாத முதல்நாள்... முந்தாநேத்துதானாக்கும்!) கிட்டக் கொண்டாந்து பார்க்கும்போது  நாய்கள்  உக்கார்ந்துருக்கோன்னு சம்ஸயம்.
கால் வலி, கொஞ்சம் தேவலைன்னாலும்... இருக்கு. அதுக்காக ஊர் சுத்த   வந்த இடத்தில் அறையிலேயே  அடைபட்டுக் கிடக்கலாகுமோ?  அமெரிக்கத்தோழி (மருத்துவர்) பரிந்துரைத்த ஐஸிஹாட்  பாம்  கையோட கொண்டுவந்துருந்ததால் ராத்திரி தூங்குமுன் காலில் நல்லாத் தேய்ச்சுக்கிட்டேன். டைகர் பாமின் இடத்தை இப்போ இது பிடிச்சுக்கிச்சு :-)

வெளியே கிளம்பணுமுன்னா அதுக்கொரு  காரணம் வேணும் எனக்கு!

 இப்ப?

அதான் இருக்கே... வெண்ணை வேட்டை!

அந்த 'நடக்கும் தெரு'வுக்குப் போனோம்.   இது நம்ம ஹொட்டேலுக்குப் பின்பக்கம்தான் :-) நேத்து  நம்மை  டூரிஸ்ட் பஸ்ஸில் இருந்து இறக்கிவிட்டப்பயும்  இதே வழியாத்தான் வந்தோம்.  அப்பவே சில க்ளிக்ஸ் எடுத்துருந்தேன். அந்த இடங்களைத் திரும்ப ஒருக்காப் பார்த்துக்கிட்டே  உணவுப்பொருட்கள் விற்கும் கடை கண்ணில் படுதான்னு போய்க்கிட்டு இருக்கோம். தீனிக்கடைகள் ஏராளம். ஆனால் நோ வெண்ணை. என்ன ஒரு ஆறுதல்ன்னா.... நான் வெண்ணை டான்ஸ் ஆடிக் காமிக்க வேணாம் :-)

ஹொட்டேல் ரெஸ்ட்டாரண்டில் எழுதி வாங்கின துண்டுச்சீட்டு  கைவசம் இருக்கே!  அதைப் பத்திரமா வச்சுருக்கார் 'நம்மவர்'. கடைக்குள் நுழைஞ்சதும் புன்முறுவலோடு நம்மை நோக்கி வரும் கடைக்காரரிடம், பர்ஸிலில் இருக்கும் துண்டுச்சீட்டைப் பவ்யமா எடுத்துக் காமிப்பார். கடைக்காரர் ஒரு கால்நொடி சீட்டை முறைச்சுட்டுச் சின்னக் கண்களை அகலமா விரிச்சு தலையை இடவலதா வேகமா ஆட்டுவார்.  முடிஞ்சது  விஷயம். இனி அடுத்த கடை.. :-)

வாங்ஃப்யூஜிங் தெருவில்  குறுக்கும் நெடுக்குமா நடந்து போறதுமில்லாம, பக்கவாட்டில் பிரியும் தெருக்களுக்குள்ளும் எட்டிப் பார்த்தாச்சு !  வெண்ணெய் கிடைக்கும் வழியே இல்லை.  ஆனால் க்ளிக்ஸ் ஏராளமாக் கிடைச்சது :-)
அந்த அஞ்சு மாடு இருக்கே....  அதைக் கிட்டப்போய்ப் பார்த்தேன். செப்புத்தகட்டால் செஞ்சுருக்காங்க.  ஒவ்வொன்னும் ஒவ்வொருவிதமாப் பார்க்குது!  காளை மாடுகள்!  தகடும் நிறைய பொத்தல்களோடு இருக்கு. ஒருவேளை  உள்ளே லைட்ஸ் இருக்குமோ? இருட்டுனதும் ஒருக்கா வந்து பார்க்கணும்.
Han Huang (AD 723-787)என்னும் கலைஞர்  வரைஞ்ச அஞ்சு காளை மாடுகள் பெயின்டிங்கைத்தான் இப்போ இங்கே செஞ்சு வச்சுருக்காங்க. அஞ்சும் அஞ்சு வித செல்வங்களைக் குறிக்குதாம்.  வாழ்க்கையில் முன்னேற மனுஷனுக்கும் இவை முக்கியமான தேவைகள்தானாம்! Longevity, Wealth,  Tranquility, virtue, success !
இவரோட ஒரிஜினல் பெயின்டிங்,  பல செல்வந்தர்கள், மன்னர்கள் கை மாறி , இப்போ  பேலஸ் ம்யூஸியத்துலே பாதுகாத்து வச்சுருக்கறதாக் கேள்வி!  இந்த மாடுகள் நிக்கற ஸ்டைலுக்கும் பார்க்கும் பார்வைக்கும் கூட விலாவரியாப் பொருள் சொல்லி வச்சுருக்கறாங்கப்பா !

ஆர்வம் இருக்கறவங்க இந்தச் சுட்டியில் போய்ப் பாருங்க!

https://patricksiu.wordpress.com/five-oxen-%E4%BA%94%E7%89%9B%E5%9C%96-by-han-huang-%E9%9F%93%E6%BB%89/

எது எப்படியோ..... காளைகளுக்கும்  ஸ்டாக் எக்ஸ்சேஞ்சுக்கும் புதுசா ஒரு கனெக்‌ஷனையும் இப்போ கண்டுபிடிச்சுட்டாங்க. ஒரு பெண்மணி, இந்த  வாக்கிங் ஸ்ட்ரீட்  மாடுகளைத் தடவிக் கொடுத்த தினம்,  வால் ஸ்ட்ரீட் ஷேர்கள் விலைஎல்லாம் எக்கச் சக்கமா எகிறிடுச்சாம்! வாலைத் தடவிக் கொடுத்துட்டாங்க  போல :-)  சும்மாத்  தடவுனதுக்கே இப்படின்னா.... நான் தடவிக்கொடுத்து, க்ளிக்கும் பண்ணியிருக்கேன்! என்ன ஆகி இருக்குமோ, பெருமாளே!


மாடுகள் இல்லாம.... இன்னும் சில வெங்கலச் சிலைகளை நடக்கும் தெருவில் வச்சுருக்காங்க. கை ரிக்ஷா இழுப்பவர், சலூன் கடைக்காரர், ம்யூஸிக் மேன்  இப்படி....
(பின்னலைப் பின்னின்றிழுப்பார்.....)

நாம் தேடிப்போன 'வேட்டை' தோல்வி அடைஞ்சதும்  அதே பொடிநடையில் அறைக்குத் திரும்பி, பகல் சாப்பாடா எம்டிஆர் வெண்பொங்கலை  முடிச்சுக்கிட்டு  அடுத்த ரவுண்ட் கிளம்பினோம்.

எதுத்தாப்லெ இருக்கும் சீனக்கூரை நாய்களை (!) விடக்கூடாது. அது என்ன கட்டடமுன்னே தெரியலையேன்னு  போய்ப் பார்த்தால்.... அதுவும் ஒரு தங்கும் விடுதியாம். மேலே இருக்கறது நாய் போலத்தான் தெரியுது.  வெவ்வேற இன நாய்கள்?

பெரிய  சாலை ஒன்னு  இப்போ குறுக்கே! அதைக் கடந்து  இடது பக்கம் போனால் இன்னொரு ரொம்பவே அகலமான மெயின் ரோடு.  எட்டு லேன்  ட்ராஃபிக். இங்கே ரைட் எடுத்துக்கிட்டு நேராப் போகணும்.  ரொம்பவே அகலமான ப்ளாட்ஃபார்ம்.  தெரு அகலத்துக்கு இருக்கு.  நடுநடுவில்   சாலையைக் கடந்து  எதிர்ப்பக்கம்  போக சுரங்கப்பாதைகள்.  இதுவே மூணு   இடத்துலே வருது.  நல்ல கூட்டமா மக்கள் போய்க்கிட்டு இருக்காங்க.  பெரிய மதில் சுவரும் அங்கங்கே  ராணுவக் காவலுமா  ஒருபக்கம்.
கூட்டமாப் போகும் மக்களை வரிசைப்படுத்தத் தங்கக் கம்பித்தடுப்புகள் வச்சுருக்காங்க.  எல்லாம் சக்கரம் வச்ச வேலிகள். இழுத்து நீட்டலாம், குறுக்கலாம். அப்புறப்படுத்திக்கலாம் இப்படி....   என்ன ஒன்னு.....  எல்லாத்துலேயும் தாமரை!  தங்கத்தாமரை!

திடும்னு  ப்ளாட்ஃபாரத்துலேயே  ஒரு கட்டடமும் அதுக்குள்ளே போக நாலு வாசலுமா! நான்கூட ஏதோ ட்ரெய்ன் ஸ்டேஷனின் நுழைவு வாசலோன்னு பார்த்தால்....  இல்லை.  ப்ளாட்ஃபாரத்தின் அடுத்த பகுதிக்கு இதுவழியாப்போகணும்.

உள்நாட்டு மக்கள் கூட்டம்தான்  99.99 சதம். வெளிநாட்டு மக்கள்  என் கண்ணில் பட்டவங்க ஒரு நாலு பேர்தான் அப்போ! அவுங்கெல்லாம் வாசலில் வச்சுருக்கும் ஒரு மெஷினில் அவுங்க ஐடி கார்டை வச்சு எடுத்துட்டு,  உள்ளே போனதும் ஸ்கேனர்லே  கைப்பை இன்னபிற சாமான்களை வைக்கணும்.  செக்யூரிட்டிகள்  தடவிப் பார்த்து, நாலு கேள்விகளையும் கேட்டுட்டு அடுத்த பக்கம் அனுப்பறாங்க.

இது என்னடா நட்ட நடுரோடுலே நடைபாதையிலே செக்கிங்னு திகைச்சேன். நம்மகிட்டே வேற,  கார்டு இல்லையே....  பாஸ்போர்ட்தான் காமிக்கணுமுன்னு கையில் எடுத்து வச்சுக்கிட்டார் நம்மவர்.  கையில் வாங்கிப் பார்த்துட்டு ஸ்கேனரைக் கைநீட்டிக் காமிச்சாங்க.  நோ பேச்சு அட் ஆல்!    பயணங்களில் 'நம்மவர்' ஒரு Bபேக் Pபேக் எடுத்துக்கிட்டே வருவார். தண்ணி பாட்டில், டிஷ்யூஸ் :-)
அடுத்த பக்கம் போனதும் பார்த்தால்.... இதே ப்ளாட்ஃபார்ம் தொடர்ந்து போகுது! நமக்கு வலப்பக்கம் பெரிய  தோட்டமும் மதில் சுவருமா.... இடப்பக்கம்  ட்யனமென்  ஸ்கொயர்!  ஐயோ......   எத்தனை உயிர்கள் போன இடம்..... (அரசு இன்னும் சரியான கணக்கைச் சொல்லலை , தெரியுமோ?) இப்ப நாம் நிக்குமிடம்  மெரிடியன் கேட் வாசல். இதுக்கு நேரா இருக்கறதுதான்  ட்யனமென் சதுக்கம்.  பெரூசு.  அதுலே  ரொம்ப தூரத்துலே நட்ட நடுவா ஒருக் கட்டடம்.   ரொம்பவே முக்கியமானது!
சாலையை மனுஷன் குறுக்கே கடந்து அந்தாண்டை போக முடியாது. ரெண்டு பக்கமும் கம்பித்தடுப்புகள். ஆனால் சாலையில்  வண்டிகள் அதுபாட்டுக்குப் போறதும் வாரதுமா  போக்குவரத்து நடந்துக்கிட்டுத்தான் இருக்கு!

'நாம் அந்தாண்டைப் பக்கம் இன்றைக்குப் போறதா இல்லை'ன்னார் இவர்.  மெரிடியன் கேட்  கட்டடமே பெருசாத்தான் இருக்கு.  மூணு அகழிப் பாலம், அஞ்சு வாசல்  ரெண்டு மாடி.  முகப்பு சுவரில் சேர்மன் மாவோ!
வெளியே  ரெண்டு பக்கமும்  சிங்கங்கள்!  பெரிய சைஸ்!  2.2 மீட்டர் உயரம்.   தலையை லேசா ஒருபக்கம் சாய்ச்சு, வெட்கத்தோடு சின்ன சிரிப்பைக் காமிக்கும் முகம்!  ஹைய்யோ......  சிங்கம் சிரிக்குதே!   வலது முன் பாதத்துலே ஒரு பந்து வேற !

இந்தக் கிழக்குப் பகுதியில் இருக்கும் ரெண்டுபேரும் பையன்களாம்!     மேற்கு வாசலில் ரெண்டு பொண்ணுங்க, புள்ளை வளர்த்துக்கிட்டு இருக்குன்னு தகவல்  சொல்லுது பார்த்தீங்களா?

அலங்காரப்  பளிங்குத் தூண் தனியா ஒரு மேடையில்! 9.57 மீட்டர் உயரம்!  தூணைச்சுத்தி மேடையில் நாலு சிங்கங்கள்!
எல்லாமே மிங் பேரரசில் செதுக்குனவை. 1420 ஆம் வருசம்!


அகழிப்பாலத்துலே  ஆர்மி ஆட்கள். காவல் படை!  அப்பதான்  ட்யூட்டி  முடியுது போல....  பொறுப்பெடுக்க வந்தவர் நாலெட்டு அப்படி, நாலெட்டு இப்படி,  அங்கே ஒரு சல்யூட்,  இங்கெ ஒரு சல்யூட்ன்னு  சம்ப்ரதாயம் முடிச்சுட்டுச் சின்னப்பலகை மேலே ஏறி நின்னார். அதுவரை பலகையில் இருந்தவர்  அவர் செஞ்சாப்டி இவரும் செஞ்சு நாலெட்டுப் பின்வாங்கி அப்புறம் திரும்பி நடந்து போனார்! சேஞ்சிங் ஆஃப் கார்ட், ச்சைனா !
இது அஞ்சுவாசலில் நடு வாசல்.  அரசர்கள் மட்டுமே இதன் வழியாப் போகலாம்!
நாங்களும்  வலது பக்கம் இருக்கும் அகழிப்பாலம் கடந்து அந்தாண்டை 'கேட் கட்டடத்துக்குள்'  போறோம். கோட்டை வாசல்!  அடுத்த பகுதியிலும் ஒரு அலங்காரத்தூண். வாசலில் பார்த்த தூணின் ஜோடி!
சீனக்கூரையின் மேல்  நிறைய  பொம்மைகள்.... கிட்டக் கொண்டு வந்தேன்.   எல்லாம் ட்ராகன் போலத் தெரியுதே.... ஒருவேளை சிங்கமோ....   கூரையும் மஞ்சள் நிறத்தில் இருக்கு!
பிரமாண்டமான பெரிய முற்றம்.  இன்னும் உள்ளே போக,  அங்கேயும் ஒரு  வாசல் கட்டடம்  கடக்கணும்.   அரசர்கள் எல்லாம் பெருசு பெருசா பிரமாண்டமாக் கட்டி வச்சுருக்காங்க.  ஃபர்பிடன் சிடி(Forbidden City) என்னும் பகுதி இது!   ஒரு காலத்தில் அரச குடும்பங்களைத் தவிர வேற யாருமே உள்ளே தலை காட்ட முடியாது.  பொதுமக்களுக்கு மறுக்கப்பட்ட  இடம். அந்தக் காலத்து  மனிதர்கள் யாருமே பார்த்திருக்காத இடம்!
ரெண்டு பேரரசுகளும் இதுக்குள்ளேயேதான் குடித்தனம் பண்ணி இருந்துருக்காங்க.  பதினைஞ்சாம் நூற்றாண்டு ஆரம்பம் முதல் இருவதாம் நூற்றாண்டு  ஆரம்பம் வரை!  கடைசியாக இருந்த அரசர் 1924 வரை இங்கெதான் இருந்தாராமே! ஜப்பான் படையெடுப்பு காரணம், அவரை வேறெங்கோ இடம் மாத்தி ஒளிச்சு வச்சுருந்ததாக் கேள்வி....
அப்புறம்தான் இதை பேலஸ் ம்யூஸியமா மாத்திப் பொதுமக்களும் பார்வையிடும் வகையில் செஞ்சாங்கன்னாலும்.... சீனப்புரட்சிக்குப்பின்தான்  நிறைய  'அவுங்க சனமே' வந்து பார்க்க முடிஞ்சுருக்காம்.
1987 ஆம் வருசம், உலகநாடுகளின் பாரம்பரியப் பட்டியலில் யுனெஸ்கோ  இதைச் சேர்த்துருக்கு!  அப்புறம் பழுது பார்த்துச் சரிப்படுத்த பதினாறு வருசங்கள் ஆச்சாம்!
இந்த ரெண்டாவது முற்றத்துக்குள்ளே வந்தால் சுத்திவர ஏகப்பட்ட கட்டடங்கள் !

ஏழுலட்சத்து எம்பதாயிரம் சதுர மீட்டர் வளாகமும், அதுலே ஒரு லட்சத்து அறுபத்தியேழாயிரம் சதுரமீட்டர் கட்டுமானமும் இருக்கும் இங்கே எட்டாயிரத்து எழுநூறு அறைகள் இருக்குன்னு சொல்றாங்க. ஒருநாள் உக்கார்ந்து எண்ணிப் பார்க்கணும் :-)

மூணாவது முற்றம்தான் இன்னும் விசேஷம். அங்கே போக ஒரு கட்டணம் உண்டு. டிக்கெட்டுகள் எல்லாம் ஆன்லைனில் அவுங்கவுங்க ஐடி எண்ணைப் பதிஞ்சு  வாங்கிக்கணுமாம்.  அதுக்குண்டான QR Code என்னன்னு அங்கங்கே  போர்டு போட்டு வச்சுருக்காங்க.  அதுவும் அட்வான்ஸ் புக்கிங் ஒரு நாளைக்கு முதலே !  நாள் ஒன்றுக்கு எம்பதாயிரம் பேருக்குத்தான்  அனுமதி!
நமக்குத்தான்  என்ன செய்யலாமுன்னு  பார்க்கணும். மேலும் உள்ளே போனால்  விஸ்தாரமாப் பார்க்கக் குறைஞ்சபட்சம் மூணரை மணி நேரம் ஆகும். இப்ப மணி மூணாகப்போகுதே. குளிர்வேற கூடிக்கிட்டே போகுது....  நிறைய நடக்க வேண்டி இருக்கும்....  (நமக்கெல்லாம் காரணம் கண்டுபிடிக்க முடியாதா என்ன?  )  இன்னொருநாள்  காலையில் வந்து பார்க்கலாம். இப்போ வெளியே போறதுக்கு என்ன வழின்னு பார்க்கணும். வந்த வழியே போகணுமுன்னால்....  ரொம்ப தூரம் உள்ளே வந்துருக்கோமே..........  ஐயோ...
கிழக்கு வாசல்னு ஒன்னு  மூணாம் முற்றத்துக்கு  வலதுபுறம் இருந்ததைப் பார்த்துட்டு அங்கே  அதன் வழியா வெளியே வந்தால்  அது ஒரு  தோட்டத்து வழியாப் போகுது!  நமக்கிடது பக்கம் எட்டு மீட்டர் உயர மதில் சுவர்.  வலதுபக்கம் அகழி !  இந்தப் பாதையிலே (சுமார்  ஒன்னரை கிமீ இருக்கலாம்) நடந்து நடந்து  ஒருவழியா  வெளியே வந்துட்டோம்.   முதல்லே எங்கே இருக்கோமுன்னே புரியலை :-)

கடைவீதியாட்டம் இருந்த  இடத்தை நோக்கி நடந்து  ஒரு யூகத்துலே  தெருமூலையில் திரும்பினால்....  எதோ பரிச்சயமான சுவர் தெரியுதேன்னு அதையொட்டியே நடந்து போய்   கடைசியில்  நாங்க சாலையைக் கடந்த இடம்  தெரிஞ்சதும்..... அப்பாடான்னு  ஹொட்டேலுக்குப் போய்ச் சேர்ந்தோம்.

வர்ற வழியில் சில கடைகளில் வெண்ணை வேட்டையாடவும் மறக்கலை. ஒரு கடையில்  மாம்பழமும், வாழைப்பழமும் கிடைச்சது!
சீனாவில் ப்ளாஸ்டிக் அரிசின்னு கேட்டதுமுதல் எதை எடுத்தாலும் ப்ளாஸ்டிக்கோன்னு  சம்ஸயம் இருந்துக்கிட்டே இருக்கு.    இந்த மாம்பழமும் வாழைப்பழமும் ப்ளாஸ்டிக்தானோ?

'நம்மவர்' சொல்றார்.... 'இங்கே உள்நாட்டுலே அரசின் கண்காணிப்பும் கண்டிப்பும் நிறைய. அப்படியெல்லாம் செஞ்சு இங்கே விக்கமுடியாது'

எல்லாம் நடராஜா சர்வீஸ் என்பதால் கால் வலி பின்னி எடுத்துருச்சு போங்க.   இனி இன்றைக்கு வேற எங்கேயும் போகக்கூடாது.

ரெஸ்ட் தான்.     எங்கே அந்த ஐஸிஹாட்?

தொடரும்.......  :-)