கனவை விதைத்த ஞானபாநு.

கோலம் என்ற பெயரைக்கேட்டதும் அப்படியே கொசுவத்தித் தானாப் பத்திக்கிச்சு. சரியாச் சொன்னால் ஆறு வருசம் முந்தி இதே பெயரில் ஒரு கடையை எங்கூரில் (நியுசியில்) நானும் என் மலேசியத்தோழியுமாத் தொடங்கினோம். ஆறே மாசத்துலே புத்தி கொள்முதல் செஞ்சுக்கிட்டு வெற்றிகரமா பின் வாங்கியது வேற விஷயம்:-)

ஆறரை மணிக்கு விழா. அடிச்சுப்பிடிச்சுப் போய்ச் சேர்ந்தோம்.வாசலில் நின்னுகிட்டு இருந்தவரைக் காமிச்சு இதோ இங்கே நிக்கறார்ன்னு சொல்லி அவரோடு கை குலுக்கினார் கோபால். யாருன்னு ஒரு வினாடி முழிச்சேன். கண்ணுத் தெரியலைப்பா............கண்ணாடியைக் கழட்டிக் கையில் வச்சுருந்தேன். ஏஸியில் இருந்து வெளிவந்ததும் கண்ணாடி பூராவும் மூட்டம் போட்டுருச்சே.....உத்துப் பார்த்துட்டு, வணக்கம் சொன்னேன் ஞாநிகிட்டே.


கோலம் என்ற பெயரில் அறக்கட்டளை. நம் வீடு தேடிவரும் நல்ல சினிமாவுக்கு உத்திரவாதம். விழா நடந்த இடம் தென்னிந்திய திரைப்படச் சங்கம்.
இயக்குனர்கள் கே. பாலச்சந்தர்,பாலு மகேந்திரா, மகேந்திரன் மூவரும் வருகை தந்திருந்தார்கள். உள்ளே முதல் வரிசையில் ஒல்லியான உருவத்தில் ஒரு பெரியவர் இருந்தார். யாருன்னு தெரிஞ்சுக்காட்டா என் மண்டை என்ன ஆகுமோ என்ற கவலை எனக்கு. கோமல் சுவாமிநாதன் என்றவுடன் 'தண்ணீர் தண்ணீர்' நினைவு வந்துச்சு. ஆனா அவர் இறந்து அஞ்சுவருசமாச்சுன்னு நம்ம உண்மைத்தமிழன் சொன்னார். (ஒருவேளை அவருடைய ஆவியோ? எனக்கு உண்மையாவே சந்தேகமா இருக்கு. அப்போ எடுத்த படத்தில் அவர் உருவம் தெரியலைன்றதை இப்போதான் கவனிச்சேன்.) நல்லாத் தெரிஞ்சா முகங்களில் நடிகர் ராஜேஷ் இருந்தார். அரங்கத்தின் கொள்ளளவு 220 ஆனால் 250 பேர் இருக்காங்கன்னார் ஞாநி. எனக்குப் பக்கத்து இருக்கையில் ஓய்வுபெற்ற சரித்திரப் பேராசிரியர் சுபத்திரா. இவுங்க ஞாநியின் தமக்கை. எனக்கோ....பழம்நழுவிப் பாலில் விழுந்த கதை. 'நிஜ உலக சரித்திர டீச்சரும் வலைஉலக சரித்திர டீச்சரும்' சந்திக்கறது லேசுப்பட்ட விஷயமா என்ன? :-)


முதலில் தாய்மண் வாழ்த்தாக , முண்டாசின் 'எந்தையும் தாயும் மகிழ்ந்து குலாவி இருந்ததும் இந்நாடே' முதல் பகுதி. கடைசிவரியை மட்டும் தாயே வணக்கம் என்று மாற்றிப் பாடினார் ஒரு இளம்பெண்.. வந்தே மாதரத்தை விட்டாச்சு!
(இதைத் தவறுதலாகத் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து என்று குறிப்பிட்டிருந்தேன். ஞாநி அவர்கள் பிழையைச் சுட்டியதும் மாற்றி இருக்கேன். நன்றி ஞாநி)

ஞானபாநு இயக்கிய குறும்படங்கள் பல திரையில் காமிச்சாங்க. அட! நம்ம ஞாநிதான் அந்த ஞானபாநுன்னு புரிஞ்சது. 'திருமதி ஜேம்ஸ் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்ற ஒரே ஒரு ரீல், ஒரே ஷாட் & ஒரே டேக்கில் எடுத்த படம் அட்டகாசமாக இருந்தது. அதில் கதாநாயகி ரோகிணி, வாயைத் திறந்து ஒரு சொல் பேசலை. வசனம் முழுசும் நாயகன் மட்டுமே. அதுலேயே கதை முழுசும் வந்துருது. கடைசியில் ஞாநி திரையில் தோன்றி திருமதி ஜேம்ஸ் என்ன செய்யணுமுன்னு நம்மையே கேட்டார். முடிவு மட்டும் இருவிதமாக் காமிச்சிருந்தார். சூப்பர் ஐடியா!


ஞாநி அனைவரையும் வரவேற்று, தான் கனவு கண்ட 'கோலம்' பற்றிச் சொன்னார். நல்ல சினிமா பார்க்க ஏங்கும் மக்களுக்காக, நல்ல சினிமாக்களை எடுத்துத் தரணுமுன்னு ஞாநி கண்ட கனவுதான் கோலம். இதைப் பற்றி இன்றையக் குமுதத்தில் விவரம் வந்திருக்காம். சுருக்கமாச் சொன்னால் நாம் ஐந்நூறு ரூபாய் கட்டிப் பதிவு செய்து கொள்ளவேண்டும். மூன்று மாதத்தில் நல்ல கதையைப் படமாக எடுத்து நமக்கு அதன் டிவிடியை அனுப்பி வைப்பார்கள். குறைந்தபட்சம் ஆயிரம் பேர் பதிவு செஞ்சுக்கணும் என்று சொன்னார்.
இந்த முயற்சியை வாழ்த்த வந்துருந்த சிறப்பு விருந்தினர்களில் பாலு மகேந்திரா முதலில் பேசினார். மெல்லிய குரல். நல்ல சினிமா எதுன்னு தெரிஞ்சுக்க இந்தக் கால இளைய சமுதாயத்துக்குப் பயிற்சி கொடுக்கணும். இதுக்கு ஒரே வழி பள்ளிக்கூடத்துலே இதையும் ஒரு பாடமா வைக்கணுமுன்னு பலமுறை கெஞ்சிக் கேட்டுக்கிட்டார். இந்த வகுப்புக்கு மட்டும் யாருமே கட் அடிக்கமாட்டாங்கன்னும் சொன்னார். செலவும் அதிகம் இல்லை. ஒரு டிவிடி ப்ளேயரும், டிவிப் பொட்டியும் இருந்தால் ஆச்சுன்னார். பாடமா வச்சுட்டு அதுக்கும் மதிப்பெண் போட்டுறப் போறாங்களோன்னு எனக்குப் பயமா இருந்துச்சு. (நம்மூர் பாடத்திட்டங்களைப் பொறுத்தவரை எல்லா மதிப்பும் எண்களுக்குத்தான். புரிஞ்சுக்கிட்டுப் படிக்கிறாங்களான்னு யாரும் கவனிக்கறதில்லை. மனப்பாடம் செஞ்சுக் காகிதத்தில் வாந்தியெடுத்தாப் போதும். ஞாபகசக்தி யாருக்கு அதிகமோ அவன் ஜெயிக்கிறான். என்ன கொடுமை பாருங்க. இது என் கணிப்பு )

தன்னுடைய அபிமானக் கலைஞனான கமல் திரைக்கு வந்து அம்பது வருசம் நிறைவாச்சுன்னு பாலு மகேந்திரா மேடையில் சொன்னார். நமக்கு நேத்தே இது தெரியவந்துச்சு வேறொரு விழாவில். அதை அப்புறம் எழுதறேன்.

அடுத்து மகேந்திரன் ஞாநியின் புதுக் கனவு வெற்றி அடையணுமுன்னு வாழ்த்தி, அபூர்வராகங்களாக, அழியாத கோலங்களாக இருக்கணுமுன்னும் சொன்னார். கடைசியில் இந்த இயக்கத்தை ஆரம்பித்து வைத்து கே. பாலச்சந்தர் பேசும்போது தாய்க்கழகத்துக்கே திரும்பிட்டேன்னு சொன்னார்:-) நாடக வாழ்க்கையில் ஆரம்பிச்சுப் பெரிய திரை( அப்போ, அந்தக் காலக் கட்டத்தில் இந்தச் சின்னத்திரை ஏது?)அடுத்துக் கால ஓட்டத்தின் கணக்குப்படிச் சின்னத்திரையிலும் ஆடி ஓடி இப்போ திரும்பவும் நாடகத்துக்குத் திரும்பி இருக்கார். எல்லாம் ஒரு சுழற்சிதான்:-)

சினிமாவில் 'அஸிஸ்டண்ட் டைரக்டர்'ன்னு சொன்னால் கல்யாணத்துக்குப் பொண் கிடைக்கறதில்லையாம். நெசம்தான். இவுங்களுக்குக் கண்ணுலே காசையே காட்டலைன்னா யார் கட்டிக்குவா? வாழ்க்கைக்குப் பணம் என்ற விசயமும் ரொம்பத் தேவையா இருக்கே. அதனால் சினிமாவுக்கு வர ஆசைப்படும் இளைஞர்கள் வேற வேலையைப் பார்த்துப் பொண்ணு கட்டிக்கிட்டு. அப்புறமா இங்கே வந்துருங்க. 'சினிமாக்காரன்னா அப்படி'ன்னு அவுங்க சொல்றமாதிரிதானே நாமும் நடந்துக்கறோமுன்னார்.

தமிழனையும் சினிமாவையும் பிரிக்கமுடியாதுன்னு நான் அடிக்கடி சொல்வேன் பாருங்க.....அதையே பாலச்சந்தர் மேடையில் சொன்னதும் எனக்கு அப்படியே உச்சி குளிர்ந்துருச்சு. (நம்ம பேச்சை எப்போ கேட்டாராம் இவர்:-)..)

"தமிழனையும் சினிமாவையும் பிரிக்கவே முடியாது. தமிழனின் அரசியல்கூட அதே சினிமா மூலம்தான்"





ஞாநியின் முயற்சி வெற்றி பெற, இந்தத் திரையுலக மும்மூர்த்திகளும் கைகொடுப்போமுன்னு உறுதி சொன்னாங்க. புதுவிதமான கதைகள், புது நடிகநடிகையர், புது இயக்குனர்கள் இப்படியெல்லாம் உருவாகப்போறாங்க. (நமக்கும் எதாவது நடிக்கச் சான்ஸ் கிடைக்குதான்னு பார்க்கணும்)

இயக்குனர் பாலச்சந்தர், ஞாநிக்கு சொன்ன அதி முக்கியமான சொற்கள்,

"குவாலிட்டியை எப்பவும் காம்ப்ரமைஸ் பண்ணக்கூடாது"

வணிக சினிமாவை விட்டுட்டு , இடைபட்டப் பாரலல் சினிமாக்களை எடுத்து நமக்குத்தரப் போறாங்க. அதுவும் வீட்டுக்கே வரப்போகுது. நானும் அதுக்கு விமரிசனம் எழுதத்தான் போறேன்ற நம்பிக்கையோடு, எழுத இன்னும் சில சுவாரசியமான விஷயங்களையும் (எல்லாம் தானாக் கிடைக்குதே!) சேகரிச்சுக்கிட்டு வந்தேன்.

பகல் கனவும் பலிக்கும், அது சமூகத்துக்கு நன்மை தருவதாக இருந்தால்!

பி.கு: மேலோட்டமாத்தான் எல்லாத்தையும் எழுதி இருக்கேன். காரணம்? உண்மைத்தமிழனும் விழாவுக்கு வந்துருந்தார்!