பசங்க காக்காமாதிரி சுத்தறோமுன்னு எங்களை வச்சே காக்கா விரட்டப் போடும் திட்டம்தான் இது.
திட்டம் பக்காவா இருக்கும். அரிசியை மாவு மில்லில் கொடுத்து அரைச்சுவாங்கறதென்ன, அன்னிக்கு ராத்திரியே அதைக் களியாக் கிளறி
வைக்கறதென்னன்னு திமிலோகப்படும் வீடு. பச்சமிளகாய் அரைச்சுக் கொடுத்துட்டுப் பெரியக்கா 'ஐயோ அம்மான்னு' அலறிக்கிட்டேத் தேங்காயெண்ணையைக் கையில் பூசிக்கிட்டு நாட்டியம் ஆடுவாங்க.
அப்பெல்லாம் இந்த மிக்ஸியா பாழா? எல்லாத்துக்கும் அம்மியும் ஆட்டுக்கல்லும்தான்.
சலவையில் இருந்துவந்த பழைய வேட்டிகளையெல்லாம் எடுத்து அண்டாவில் ஊறவச்சுருவாங்க பெரியம்மா. எங்கே கட்டியிருக்கும் தன்னுடைய வேட்டியும் பறி போயிருமோன்னு அண்ணன் பதறிக்கிட்டு, அலமாரியில் இருக்கும் அவரோட வேட்டிகளை எடுத்துக்கிட்டுப்போய் தன்னுடைய படுக்கையில் ஒளிச்சுச் சுருட்டி வச்சுருவார். அண்ணன் அப்ப ஹைஸ்கூல் மாணவர்தான். ஆனாலும் ஊர்நிலவரத்தை அனுசரிச்சு வேட்டிதான் கட்டுவார். அப்பெல்லாம் வத்தலகுண்டுலே பேண்ட்ஸ் போட்டுட்டாலும்.....................
குட்டிச்சாத்தானுக்கு வேலை கொடுப்பதுபோல எனக்கும் ஒரு வேலை வந்துரும். எலுமிச்சம்பழத்தையெல்லாம் தரையில் அமுக்கி நசுக்கி உருட்டிக்கொடுக்கணும். அப்பத்தான் அதுலே இருந்து சாறு நிறைய வருமாம்.
வாசத்திண்ணையில் கருங்கல் போட்டுருக்கும். அங்கேதான் எனக்கு ட்யூட்டி.
மறுநாள் எதோ தீவாளிக்கு எந்திரிக்கிற மாதிரி, பொழுது விடியறதுக்குள்ளே எழுந்து குளிச்சு, காபித்தண்ணியெல்லாம் போட்டுக்குடிச்சுட்டு அக்காக்கள் தயாரா இருக்கணும். எல்லாம் ஈவண்ட் கோஆர்டினேட்டர் ஆட்டுவித்தலின் படி.
வெய்யில் வருமுன் பிழிஞ்சுறணுமுன்னு பெரியம்மா பிழிஞ்சு எடுத்துருவாங்க. வேலைக்கு உதவிசெய்ய வரும் முனியம்மா(க்கா எனக்கு மட்டும்) வந்து வேட்டிகளையெல்லாம் அலசிப் பிழிஞ்சுருவாங்க. பாயெல்லாம் மொட்டைமாடிக்குப் பறக்கும். காலையில் கண்ணைத்தொறந்து பார்த்தா நான் தரையிலே கிடப்பேன். உருட்டித் தள்ளிவிட்டுருப்பாங்க போல. கேட்டா வர்ற பதிலைப் பாருங்க.....'.நீ என்னிக்கு ஒழுங்காப் பாயிலே இருந்துருக்கே.... தெனமும் படுத்தப் பத்தாவது நிமிசம் உருண்டுக்கிட்டே போயிச் சுவத்துலே முட்டிக்கிறவதானே?'
பரபரன்னு முறுக்கு அச்சுலே மாவை நிறைச்சுக் கொடுக்கறதும், அதை அக்காக்கள் வாங்கிப் பாய்மேல் விரித்திருக்கும் ஈரவேட்டிகளில் பிழியறதும் ஜரூரா நடக்கும். பெரியம்மா பயங்கரி. இதுக்காகவே ஊரில் இருந்து வரும்போது கையோடு ரெண்டு மூணு முறுக்குப் பிழியும் தேன்குழல்படிகளையும் கொண்டுவர்ற ஆள்தான்.
எல்லா மாவும் தீர்ந்து இனிமேல் படியில் அடைக்க முடியாத நிலையில் வரும்போது அதையும் அடுக்கில் ஒட்டிப்பிடிச்சுக் கிடக்கறதைச் சுரண்டிவரும்
மாவையில் கலந்துக் கையால் கிள்ளிக்கிள்ளி சின்ன உருண்டைகளா ஒரு ஓரத்தில் அங்கங்கே முறுக்குக்களுக்கு இடையில் கிடைக்குமிடத்தில் வைச்சுருவாங்க.
இனிமேத்தான் என்னோட வேலை ஆரம்பிக்கும். நான் மொதநாளே என்னோட தோழியருக்குத் தகவல் சொல்லிட்டதாலே(அதான் எலுமிச்சம்பழம் உருட்டலின்போது) அவுங்களும் ஆஜராயிருவாங்க. அன்னிக்கு மட்டும் எங்க கூட்டத்துக்குச் சுதந்திரம் ஜாஸ்தி. காவல்காரிகள்!
முனியம்மாக்கா உதவியால் ரெண்டு பழைய நாற்காலிகளும் இன்னேரம் மாடிக்குப் போயிருக்கும். நாங்க நாலைஞ்சு பெட்ஷீட், நாலைஞ்சு அரைச்செங்கல் எல்லாம் எடுத்துக்கிட்டு மாடிக்குப் போவோம். பக்காவா ஒரு டெண்ட் போட்டுக்குவோம். படுக்கைவிரிப்பு எடுத்து ஒருபக்கமா ரெண்டு மூலைகளில் செங்கலைச்சுத்தி, மொட்டைமாடிக் கைப்பிடிச்சுவரில் வச்சுக்கணும். அடுத்தப் பக்கத்தை நாற்காலியின் முதுகுப்புறத்தில் மாட்டிவிட்டுத் துணிக்குப்போடும் கட்டைக்ளிப்பாலே இணைக்கணும். ஆச்சு நம்ம கூடாரம்.
படபடக்கும் காத்துலே பெட்ஷீட் அப்படியே தூக்கும்போதுச் செங்கல்லையும் இழுத்துத் தள்ளும். இந்தப் பக்கம் விழாமத் தெருப்பக்கம் விழுந்து, அந்தச் சமயம் யாராவது அங்கே போய்க்கிட்டு இருந்தா....... கடவுள்தான் அவுங்களைக் காப்பாத்தணும். கூடவே ரெண்டு குடைகளை விரிச்சு வச்சுக்குவோம்.
இதுக்குள்ளே வெய்யில் ஏறிவர ஆரம்பிச்சு மாவு உருண்டைகள் லேசாக் காஞ்சுவரும். சரியான சமயம் இதுவே. விரல்நுனியால் அசங்காம எடுத்து வாயில் போட்டுக்கணும். பிச்சுக்குன்னு நாக்குலே ஒட்டிக் கரையும். என் தோழிகள் கூட்டத்துக்கு இது ரொம்பப் பிடிக்கும். அவுங்க வீட்டுலே இதெல்லாம் செய்ய மாட்டாங்களாம். உருண்டை தீர்ந்ததும் முறுக்குவத்தலைத் திங்க ஆரம்பிப்போம். அதுக்குள்ளெ பெரியம்மா நாலைஞ்சுதடவை வந்து மிரட்டிட்டு, திங்க வேற எதுனாச்சும் கொண்டுவந்து தருவாங்க.
நாங்க போடும் கூக்குரலில் காக்காய்கள் பயந்துக்கிட்டு அந்தப் பக்கமே வராது. சாறு எடுத்த எலுமிச்சம்பழ மூடிகளையும் தொடப்பக் குச்சி, அக்கா போடும் லேஸுக்கான நூல்கண்டுலே இருந்து களவாண்ட நூல் எல்லாம் வச்சுத் தராசு செஞ்சு கடைவச்சு விளையாடுவோம். கடைக்கான பொருள், காசு எல்லாம் .....அதான் வடாம் காயுதுல்லே அதுதான்.
பதினொருமணியானதும் வெய்யில் கூடிப்போச்சுன்னு எங்களையெல்லாம் கீழே கூப்புட்டுருவாங்க. மாடியிலெ இருந்து இறங்கி வீட்டுக்குள்ளெ வந்தால் ஒரு அஞ்சு நிமிசத்துக்குக் கண்ணே தெரியாது. இருட்டிக்கிட்டு இருக்கும்.
அடிக்கிற வெயிலுக்குச் சீக்கிரமே வடாம் காய்ஞ்சுரும்போல. வேட்டிகளை அப்படியேச் சுருட்டிக்கிட்டு வந்து அதுலே பின்னம்பக்கம் லேசாத் தண்ணி தெளிச்சு வடாமெல்லாம் உதறி எடுத்துப் பெரிய பெரிய சுளகு, தாம்பாளம் எல்லாத்திலும் பரத்தி, வீட்டு முற்றத்திலேயே காயவிடுவாங்க பெரியம்மா. நம்ம ஆட்டம் க்ளோஸ். இனி அதுலே கைவைக்க முடியாது(-:
பெரியம்மா திரும்ப ஊருக்குப்போறதுக்குள்ளே பாவக்காய், சீனியவரைக்காய் வத்தல்,மோர்மிளகாய், வெங்காய வடகம் இப்படி எல்லாம் தயாராயிரும். இப்ப இந்தக் காலத்துலே யாராவது வேலைமெனெக்கெட இதையெல்லாம் போட்டுவைக்கிறாங்களான்னு இருக்கு. போனமுறை சென்னையில் சூப்பர்மார்கெட்டில் வடாம் பாக்கெட்டுகள் வச்சு இருந்ததைப் பார்த்தேன். ஹும் ............கொடுத்துவச்ச மக்கள்.
இங்கே நியூஸி வந்தபிறகு இதுக்கெல்லாம் ஏது வழி? கொஞ்சம் கொஞ்சமா இதையெல்லாம் மறந்துபோகும் நிலையில் இருந்தப்ப ஒரு டீஹைட்ரேடர் சேலில் அரைவிலையில் இருந்ததைப் பார்த்தேன். நமக்குத்தான் எதையாவது பரிசோதிச்சுப் பார்த்தே ஆகணுமே..... வாங்கிக்கிட்டேன். கூடவே கூடுதலா அஞ்சு தட்டுகள் உள்ள ஒரு பெட்டி. அம்பதும் பத்தும் அறுபது வெள்ளி. வாங்கும்போது கவனமா இவர் பார்வையைத் தவிர்த்ததையும் சொல்லணுமோ?:-) எங்கியோ பார்த்துக்கிட்டுச் செக்கவுட் கவுண்ட்டர்லே கொண்டுவந்து வச்சுறணும்!
அடுத்து இந்த மாவு கிளறும் வேலை. யாராலே களிக்கிண்டிக்கிட்டு இருக்கமுடியுது? நாமோ புதுமைப்பெண். புதுவழி கண்டு பிடிக்கலைன்னா எப்படி? மாவு வெந்து இருக்கணும். அதுதானே முக்கியம்?
அரிசியை வேகவச்சு அதை அரைச்சாக் களி வந்துறாதா? சோறுன்றதைத்தான் கவுரவமாச் சொல்றேன். மைக்ரோவேவில் சோறு ஆக்கிக் கொஞ்சம் ஆறுனதும் அதைப் ஃபுட் ப்ராஸசர்லே போட்டு நாலுசுத்து சுத்துனதும் களி மொத்தை வந்துருச்சு. ஆஹா.....இனி நம்ம கற்பனைக் கொடியைப் பறக்க விட்டால் ஆச்சுன்னு......கொஞ்சம் உப்பு, சீரகம் ரெண்டுமூணு பச்சமிளகாயைச் சேர்த்துக்கூடவே அரைச்சேன். மொளகாய்தான் சரியாக அரைபடாமல் திப்பித் திப்பியா இருந்துச்சு.
டீஹைட்ரேட்டர் தட்டில் தேன்குழல்படியில் மாவு நிறைச்சுப் பிழிஞ்சு பார்த்தேன். மொளகாய்த் திப்பிகள் ஓட்டையில் அடைச்சுக்கிட்டுக் கஷ்டமாப் போச்சு. அதுக்கென்ன? கிள்ளிவச்சால் ஆச்சு. ஒரு கப் அரிசிதான் என்றதால்
ரெண்டு தட்டுக்குத்தான் மாவு வந்துச்சு. அடுக்கிவச்சு ஸ்விட்ச் போட்டுவிட்டேன். ஒருமணி நேரம் கழிச்சுப் பார்த்தால் லேசாக் காஞ்ச உருண்டைகள். ஹைய்யோ...... கொசுவர்த்தி ஏத்திருச்சு. கொஞ்சம் தின்னு பார்த்தேன். நாட் பேட் அட் ஆல்:-))))
மறுநாள் காய்ஞ்சு இருந்ததை வறுத்துத் தின்னா, சூப்பரா இருக்கு. இப்பத்தான் வழிமுறை தெரிஞ்சுருச்சே. இன்னும் ரெண்டு கப் அரிசியைச் சோறாக்கி எடுத்துக்கிட்டேன். சட்னி ஜாரில் மிளகாய், பெருங்காயம், உப்பு எல்லாம் சேர்த்து மைய்ய அரைச்சுக்கிட்டு அதையும் சோறோடு சேர்த்து ஃபுட் ப்ராஸசர்லே களியாக்கி முறுக்கு அச்சில் போட்டுப் பிழிஞ்சுட்டேன்.
எட்டுமணி நேரத்தில் நல்லாக் கலகலன்னு காஞ்சுபோச்சு. அடுத்தடுத்த முறைகளில் யார் பச்ச மிளகாயை அரைச்சுக்கிட்டுன்னு சோம்பல் வந்ததில்,
ஓமம் போட்டது, மிளகுத்தூள், மிளகாய்த்தூள், வெறும் சீரகம் இப்படி ஒவ்வொரு தட்டுக்கும் ஒரு வகைன்னு நிறைய முன்னேறியாச்சு.
படங்கள்: பொரிக்குமுன்
பொரித்த பின்:-)

வேலைமெனெக்கெட அதுக்குன்னு யார் சோறாக்கணும்? நேத்து மீந்த சோறு இருந்தால் ஆகாதா? இப்படி முன்னேற்றமோ முன்னேற்றம். இதோட சோதனையை நிறுத்தினால் நான், நானா?
கொத்தவரங்காய் கொஞ்சம் கூடுதலா வாங்கிவந்து பாதியைச் சமைச்சுட்டு மீதியை கொதிக்கும் வெந்நீரில் கொஞ்சம் உப்புச்சேர்த்து அதில் காயைப் போட்டு ஒரு கொதி வந்ததும் எடுத்து வடியவிட்டேன். ஈரம் கொஞ்சம் உலர்ந்ததும் எடு அந்த டீஹைட்ரேட்டரை......
கொத்தவரங்காய் வத்தல் ரெடி!
பாவக்காய் கிடைக்கும்போது அதை வாங்கி வட்டம்வட்டமாய் நறுக்கி கொஞ்சம் உப்புப் போட்டுப் பிசறி வைக்கணும். பத்து நிமிசத்துலே தண்ணீர்விட்டிருக்கும். அதை ஒட்டப் பிழிஞ்சுட்டு மேலே சொன்னபடிக் காயவச்சு எடுத்துக்கிட்டா..... பாவைக்காய்க் கொண்டாட்டம். எண்ணெயில் பொரிச்சு எடுத்தா கசப்பே கிடையாது.
இப்பெல்லாம் சோறு மீந்துபோச்சுன்னாக் கவலையே இல்லை:-)))))
ஜவ்வரிசி வடாம் இதுலே சரிப்படாது. தட்டிலிருக்கும் ஓட்டையில் நிக்காம வழியுது(-: அதையும் விடாம பிஸ்கெட் பேக் பண்ணும் ஷீட்டில் 'எழுதி' அவன்லே 50 டிகிரியில் வச்சு எடுக்கலாம்தான். உடம்பு வணங்கலை
என்ன ஒன்னு, பழைய அட்மாஸ்ஃபியர் வேணுமுன்னா.....காக்காயைத்தான் கண்ணுலே காணலை(-: