Wednesday, May 27, 2020

கோட்டையைப் புடிச்சாச் :-) (பயணத்தொடர் 2020 பகுதி 56 )

அடுத்துப்போன இடத்தைப் பார்த்தவுடன் 'நம்மவர்' முகம்  அப்படியே மலர்ந்து போயிருச்சு.  எங்கே போனாலும் கோட்டைன்னு இருந்துட்டால் போதும்....  கோட்டைவிடாமப் போய் பார்த்துருவார் இந்தக் கோட்டைப்ரேமி !
பொம்பெய் தூணில் இருந்து ஒரு ஆறு கி மீட்டருக்கும் கொஞ்சூண்டு குறைவுதான்.  கடைவீதியைத் தாண்டி இங்கே வந்து சேர ஒரு இருவது நிமிட் ஆச்சு.   வாசல் இப்படி.
வாசலைக் கடந்து உள்ளே போனதும் வழக்கம்போல் ரெய்னா போய் டிக்கெட் வாங்கி வந்தாங்க.   முகப்பில் நல்ல கூட்டம்.....  எல்லோரும் க்ளிக்கறதில் பிஸி. நாமும் ஜோதியில் கலந்தோம்.

Qaitbay Citadel  கைக்கடக்கமா, கச்சிதமா சின்னக் கோட்டை !  சட்னு பார்க்கும்போது லீகோ ப்ளாக்ஸ் வச்சுப் பண்ணதுபோல சிக்னு இருக்கு :-)   முற்றத்தின் ரெண்டு பக்கமும்  நவ்வாலு பீரங்கிகள்.
அப்போ  ரெண்டு இளைஞர்கள், நம்மாண்டை வந்து, 'நம்மவரிடம்'  ஆர் யூ ஃப்ரம் இன்டியா?
 எஸ்ஸூ....

 விச் ப்ளேஸ்?

 சென்னை !

அட! நாங்களும் தமிழ்நாடுதாங்க. என் பெயர் ரிஷி.  திருப்பூர். இவர் சையத்.  சென்னைதான். கொளத்தூர் !   க்ரூப்பா வந்தீங்களா ?

இல்லைங்க. தனியாத்தான் வந்துருக்கோம். ஆமாம்... நீங்க இப்பவும் திருப்பூர்தானா ?

ஆமாங்க. அங்கேதான் டெக்ஸ்டைல்ஸ்லே வேலை. இவர் என் க்ளாஸ் மேட்.  நாங்களும் தனியாத்தான் வந்துருக்கோம்.

திருப்பூர்லே ஜோதி கணேசன்னு ஒரு புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் இருக்கார்.  அவரும் டெக்ஸ்டைல்தான். தெரியுங்களா ?

ஙே............ 

 முழிக்கறதைப் பார்த்தால் படிக்கிற பழக்கமே இல்லைன்னு தெரிஞ்சது....  போகட்டும். விட்டுறலாம்.... ரெண்டு க்ளிக்ஸ் ஆச்சு.
ஆனால் ஒன்னு.... இப்படிச் சின்னவயசுலேயே சுற்றுலா போறது ரொம்ப நல்லது. என்னைமாதிரி வயசான காலத்துலே போனா.... மனம் ஒத்துழைச்சாலும் உடல் ஒத்துழைக்க மாட்டேங்குதே.....

கோட்டையைச் சுத்தி ஆர்மி ஆட்கள் தங்கும் இடங்கள். மூணு பக்கமும் இருக்கும் மத்திய தரைக்கடலுக்கு முதுகைக் காமிச்சுக்கிட்டு நிக்குது இந்தக்கோட்டை.
அஞ்சாறு படிகள் ஏறி உள்ளே போறோம்.  நல்ல கார்பெட் டிஸைன்லே  டைல்ஸ் போட்டுருக்காங்க. முதலில் சாமியறை என்பதுபோல் ஒரு மசூதி. ஓரளவுக்குப் பெருசுதான்.  அடுத்தாப்லெ இருக்கும் அறைகளை மூடி வச்சுருந்தாலும் உள்ளே என்னன்னு போர்டு போட்டு வச்சது பிடிச்சுருக்கு !

இந்தக் கோட்டை ரொம்பப் பழைய காலத்து (அதான் அந்த ரெண்டாயிரத்து முன்னூத்துச் சொச்சம் ) சமாச்சாரம் இல்லைன்னாலும்.....   ரொம்பப் பழையகாலத்து அதிசயம் ஒன்னோடு சம்பந்தப்பட்டுருக்கு !   பழைய காலத்துக் கலங்கரை விளக்கு இங்கே இதே இடத்துலேதான் இருந்துருக்கு ! கப்பலுகளுக்கு வழிகாட்டிக்கிட்டு நின்னுக்கிட்டு இருந்த பாவத்த.... பதினோராம் நூற்றாண்டுலே  வந்த நிலநடுக்கம்  ஆட்டி வச்சுட்டுப் போச்சு. அப்பவெ கொஞ்சம்  அழிஞ்சதுதான்....  சரிப்படுத்தி வச்சதைத் திரும்ப பதினாலாம் நூற்றாண்டுலே வந்த இன்னொரு நிலநடுக்கம், மொத்தமா அழிச்சுட்டுத்தான் போயிருக்கு. இடம் அதுக்கப்புறம் சும்மாவே கிடந்துருக்கு.....
ஆரம்ப காலத்துக் கோட்டைக்கதவு (பித்தளை ) ஒன்னை இங்கெ படுக்க வச்சுருக்காங்க. ஹைய்யோ.... அட்டகாசமா இருக்கு !

இன்னொரு அறையின் மூலையில்  சுத்துச்சுவர் வச்சு ஒரு வட்டம். எட்டிப் பார்த்தால் கீழே தரை தெரிஞ்சது.  உள்ளே நுழையும்போதே படிகளேறி  வந்ததால்.... கீழே நிலவறை இருக்குமோன்னு நினைச்சது சரியாப் போச்சு.  கீழே மாவு அரைக்கும் இடமாம்.  அப்படியே  சமையலறையும்  இருக்குமோ என்னவோ.... படைவீரர்களுக்குத் தேவையான  ரொட்டிக்கான மாவு தயாரிப்பு இங்கே. தானியத்தை மூட்டைமூட்டையா உள்ளே அனுப்புவாங்களாம். தள்ளிவிட்டால் ஆச்சு !
மாடிப்படி ஏறிப்போறோம். அடுத்த தளத்தில் நடுவே பெருசா பரந்து விரிஞ்சுருக்கும்  ஹால்.  சுவர் ஓரங்களில் கம்பி இல்லாத பொந்து பொந்தா  ஜன்னல்கள்.  படை வீரர்கள்  அதுக்குள்ளே போய் உக்கார்ந்து பொந்துவழியா துப்பாக்கி நீட்டிச் சுடுவாங்க. அதைப்போல நாமும் கெமெராவால் படங்களைச் சுட்டாச் :-)


இந்த பாதுகாப்புக்கான கோட்டைகள் எல்லாம் ஏறக்கொறைய ஒரே டிசைனில்தான் கட்டறாங்க இல்லே.... நோக்கம்.... எதிரியைக் கண்டதும் சுட்டுடணும். ஒழிஞ்சான்.... நாம்  அவனைப் பார்க்கணும். ஆனால்  அவன் நம்மைப் பார்க்கமுடியாத கோணத்தில் நாம் இருப்போம்:-)
'நம்மவருக்குக்' கோட்டைன்னா பிரியமுன்னு சொன்னேனில்லையா.....  இதுக்கு முன்னால்  சமீபத்துலே ( ஆச்சு மூணு வருஷம்) பார்த்த கோட்டை... எதுன்னா.... நாம் நியாகரா பார்க்கப்போயிருந்தோமே   அப்ப, அமெரிகா பக்கம் இருந்த Old fort Niagara.

அது கடலாட்டம் இருக்கும் நியாகரா நதிக்கரை ஓரம். இது  அச்சு அசல் கடலோரம் !

அங்கே கோட்டை ரொம்பப்பெருசு. இங்கே கச்சிதமா அழகாச் சின்னது !

அது வயசில் சின்னது.... பார்க்க ரொம்பவே பழசா இருக்கும்.  இது  சுமார் இருநூறு வருஷம் மூத்தது....  ஆனால் பார்க்கப் புதுசா இருக்கு !
இந்தக் கோட்டையைக் கட்டுனது பதினைஞ்சாம் நூற்றாண்டில்தான். பதினைஞ்சாம் நூற்றாண்டின் கடைசிப்பகுதியில் அப்போது மன்னரா இருந்து இந்த நாட்டை ஆட்சி செஞ்சுக்கிட்டு இருந்த சுல்தான் (The Mameluk Sultan) Al-Ashraf Qaitbay இந்தப்பக்கம் வந்துருக்கார்.  இந்த நாட்டுக்கும் அக்கம்பக்கம் இருக்கும் இன்னொரு நாட்டுக்கும் இடையில் சமாதானம் இல்லாத  காலம். அந்த அண்டைநாடு, இவுங்களை எப்படியாவது அடக்கிடணுமுன்னு  இருக்கு.

Mameluk Sultan என்றதுகூட ஒரு சுவாரஸியமான சமாச்சாரம்தான். படையில் சேர்த்துக்கறதுக்காக  இளைஞர்களை  வெவ்வேற நாட்டில் இருந்து விலைகொடுத்து வாங்கி வருவாங்களாம்.  அதுலேயும்  சிலர் படையில் சேர்ந்து தன் திறமையை வெளிப்படுத்தி,  மன்னருக்கு விசுவாசமா இருந்து நல்ல பதவியில் இருந்தவர்களும் உண்டு. அவுங்களில் சிலர்,  அரசரால்  மற்ற சில பகுதிகளுக்குச் சுல்தானாகவும்  நியமிக்கப் பட்டார்களாம்.  அவுங்க ஆட்சி உண்மையிலேயே ரொம்ப நல்லதா இருந்ததாகவும் தகவல் உண்டு.

ஆனால்  சிலருக்கு விதி வேற மாதிரி....   அப்படி வாங்கப்பட்டவர்களை,  கொஞ்சநாள் கழிச்சு வேற  அரசருக்கு விற்பதும் உண்டாம். சில சமயம்   அப்படி வாங்கினவர்களை....   சுதந்திரமா இருக்கச் சொல்லிப் போகவும் விட்டுருவாங்களாம்..... 

பகைவன் இருக்கான்னா.... நாமும் கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையாகத்தானே இருக்கணும். அதனால்  இங்கே ஒரு கோட்டையைக் கட்டுனா, நம்ம நாட்டுக்கு ஒரு பாதுகாப்பு அரணாக இருக்குமுன்னு நினைச்ச சுல்தான்,  இடிஞ்சு கிடக்கும் இடத்தில்  ஒரு கோட்டையைக் கட்டச் சொன்னார்.   ரெண்டே வருஷத்தில் கோட்டை தயார். ஏற்கெனவே இடிஞ்சு விழுந்துருந்த லைட் ஹௌஸின் கற்களையும் கோட்டை கட்டப் பயன்படுத்திக்கிட்டாங்க.

ஒரு மூணு நூற்றாண்டுவரை ஒரு ஆபத்துமில்லாமல் கோட்டை அப்படிக்கப்படியே இருந்துருக்கு! பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் கடைசிப் பகுதியில் இந்தப்பக்கம் வந்த  ஃப்ரெஞ்சுப் படை தளபதியின் கண்களில் கோட்டை விழுந்தது.... அவ்ளோதான்  படைகளோடு வந்து முற்றுகை நடத்தி கோட்டையையும் நாட்டையுமே புடிச்சுக்கிட்டாங்க.  படைத்தளபதி ரொம்பக் கேட்ட பெயரா  நமக்கு இருக்கும்!  நெப்போலியன் ! Napoleon Bonaparte....  சாதாரணக்குடும்பத்தில் பிறந்து ஃப்ரெஞ்சுப் படையில் சேர்ந்த  இளைஞன்.

சரித்திரத்தைத் திரும்பிப் பார்த்தால் என்னெல்லாம் விநோதங்கள் நடந்துருக்குன்றது தெரியும். என்ன ஒன்னு....  எந்தப் பக்கமும் சாயாமல்  நடந்தது நடந்தபடி எழுதுன சரித்திரமா இருந்தால் ரொம்ப நல்லது. ஆனால்  அப்படி  எழுதப்பட்ட சரித்திரம் ரொம்பவே அபூர்வம்.

சிலருக்கு  வாழ்க்கையில் முன்னேறிப்போக காலமும், நடக்கும் சம்பவங்களும் காரணமாப் போயிருது. கடவுள் கொடுக்க நினைச்சது..... எப்படியும்  யார் தடுத்தாலும்  கிடைச்சே தீரும் என்ற விதிதான் !

 நெப்போலியனுக்குப் ஃப்ரெஞ்சுப் புரட்சி ரொம்ப உதவி செஞ்சுருச்சு. சாதாரணப்பதவியில் இருந்தவர், அடுக்கடுக்கா அடுத்தடுத்த உயர்பதவிகளை வகிச்சு ஒரு கட்டத்தில் மொத்தப்படைக்கும் தளபதி ஆனார்.  புரட்சி முடிஞ்ச  கொஞ்சநாளில், தனக்குத்தானே இன்னொரு பெரிய பதவியையும் கொடுத்துக்கிட்டு, ஃப்ரெஞ்சு நாட்டுக்கு மன்னரா முடிசூட்டிக்கிட்டார் !  (முப்பத்தியஞ்சு வயசில் பேரரசர். அம்பத்தியொரு வயசில் சாமிகிட்டே போயாச்சு.)

மன்னரானதும்,  யூரோப்பில் இருக்கும் மற்ற நாடுகளுக்கும்  ஒரு சிம்ம சொப்பனம்போலத்தான்..... ஒரே அதிரடி....
ஆனால் பாருங்க......  ஒருவனை மிஞ்சும் ஒருவனும் உலகத்துலே இல்லாமலா போயிருவான்....  ப்ரிட்டனின்  கப்பல்படைத் தளபதி நெல்ஸன், நெப்போலியனைத் தோற்கடித்தார்...  (வல்லவனுக்கு வல்லவன் )

 காலப்போக்கில்  (1805  முதல் 1848 வரை ) ஈஜிப்ட் நாட்டை ஆட்சி செஞ்சுக்கிட்டு இருந்த Muhammad Ali Pasha  , இந்தக் கோட்டையை இன்னும் கொஞ்சம் நல்லபடியா சீரமைச்சார்.
நாம் Bபாஷான்னு சொல்றதை இவுங்க  Pபாஷான்னு சொல்றாங்க போல.... எந்த உச்சரிப்பு சரி?  B or P ?    விளக்கம் தேடுனால்  BP வந்துருமோ :-)

நாடு பிடிக்கும் ஆசையில் இருந்த ப்ரிட்டிஷ் அரசு, 1882 ஆம் வருஷம் பெரிய கடற்படையுடன் வந்து  இந்தப் பகுதியைத் தாக்குச்சு.  முக்கிய காரணம் சூயஸ் கால்வாய்.  ஈஜிப்ட் அரசு, ஃப்ரெஞ்சு அரசுடன் சேர்ந்து ஒப்பந்தம் ஒன்னு செஞ்சுக்கிட்டு, சூயஸ் கால்வாயை வெட்டி  மத்தியத்தரைக் கடல் & செங்கடல்னு ரெண்டு கடலையும் இணைச்சுட்டாங்க. பத்துவருஷமா இந்த வேலை நடந்து 1869 இல் முடிச்சுட்டாங்க.
இது இந்தியா வந்து போக சுருக்குப் பாதையா ஆகிருச்சு.
தன்னுடைய அதிகாரத்தின் கீழ் இது வந்துட்டால்  எல்லாம் எளிதாக இருக்குமேன்னு ஒரு கணக்குதான். இந்தத் தாக்குதலில்  அலெக்ஸாண்ட்ரியா கோட்டை ரொம்பவே  பதிக்கப்பட்டுருச்சு.  ஈஜிப்ட் நாட்டைப் பிடிச்சுக்கிட்ட ப்ரிட்டிஷார் 1922 வது வருஷம் சுதந்திரம் கொடுத்துட்டோமுன்னு  சொல்லிக்கிட்டே  அங்கேயேதான் இருந்துருக்காங்க. அதுக்கப்புறமும் அவுங்களை நாட்டை விட்டு விரட்ட  முப்பத்திநாலு வருஷம் எடுத்துருக்குன்னா பாருங்க.

பராமரிப்பு இல்லாமல் அப்படியே கிடந்த  கோட்டையை,  தன்னுடைய மாளிகையா மாத்திக்கலாமேன்னு   King Farouk  , சீரமைக்கும் வேலையை ஆரம்பிக்கச் சொன்னார்.  வேலை முடிஞ்சதும் ஈஜிப்ட்டின் கப்பல் படை, அங்கே ம்யூஸியம் வச்சுருச்சு.

சமீபத்தில் 1984 இல்தான்  ஈஜிப்ட்  நாட்டின் பழைய பாரம்பரியச் சின்னங்கள், கலைப்பொருட்கள்  போன்றவைகளைக் காப்பாற்றி எடுக்கும் Egyptian Antiquities Organization , இப்ப நாம் பார்க்கும் இந்தக்கோட்டையைத் திரும்ப நல்லபடியா சீரமைச்சுப் பொதுமக்கள் பார்வைக்கு வச்சுருக்காங்க.

மேல்தளத்தில்  கோட்டையின் நடுப்பகுதியில் சுல்தான்,  மற்ற தளபதிகளுடன் ஆலோசனை செய்யும்  ஹால் ஒன்னு இருக்காம். அங்கே போகும் வழியை மூடி வச்சுருக்காங்க... இப்போ....
ஒரு இடத்தில் கண்ணாடிப்பொட்டிக்குள் கோட்டையின் மாடல் !

இங்கேயும்  ஒரு  எண்கோண வடிவில்  ஒரு சுத்துச்சுவர் கட்டி வச்ச சின்ன அமைப்பு.  எட்டிப் பார்த்தால் கீழே தரைத்தளம் தெரியுது !   மேலே இருந்து கூப்பிடலாம்.... 'யாரங்கே ? '   இன்டர்காம் மாதிரி :-)



ஆனால் இதுக்கான பயன் என்னன்னு அங்கே ஒரு போர்ட் வச்சுருக்காங்க..... பாருங்க.....
அடராமா...... எவ்ளோ எண்ணைய்ன்னு காய்ச்சறது? எப்படித் தூக்கிக் கீழே ஊத்தறது ?  அதுவரை  எதிரி அங்கேயே நின்னுக்கிட்டு இருப்பானா ? அதெல்லாம் போகட்டும்....  தரையெல்லாம் இருக்கும் அந்த எண்ணெயைச் சுத்தம் செய்யறது எவ்ளோ கஷ்டம்.........  (அடுக்கடுக்காத் தோணுதே.... )

அடுத்த சுத்தில்  மேல் தளத்துக்குப் போனோம்.  மொட்டை மாடி !  சுத்திவரக் கடல்,  அதோ அக்கரையில் (!) இப்போதையக் கட்டடங்கள்......
சுத்திவரப்  பார்க்க , நீலக்கடல்...  ரொம்பவே அழகா இருக்கு !  இந்த அழகுக்காகவே ஒரு முறை போகலாம் !


அலெக்ஸாண்டர் காலத்துக்குப்பின்  வெவ்வேற ஆட்சியில் இந்த ஊர் கொஞ்சம் கொஞ்சமா வளர்ந்துக்கிட்டே இருந்தது உண்மை.

தொடரும்....... :-)


Monday, May 25, 2020

டூ இன் ஒன்னா ஒரு புதுச்சாமி வந்துருக்கு...... (பயணத்தொடர் 2020 பகுதி 55 )

நிலவறை சமாதி பார்த்த கையோடு அடுத்த அஞ்சாவது நிமிட்லே பொம்பெய்'ஸ் (Pompey's Pillar) தூணுக்கு வந்துருக்கோம்.  பொம்பெய்ன்னதும்  நான் Pompeii னு நினைச்சுக்கிட்டேன். இது எங்கடா, இடாலியில் இருந்து  இங்கே வந்துச்சுன்னு.... நம்ம இடாலிப் பயணத்தில்  Pompeii போயிருக்கோம்.  சின்ன குன்றில் இருக்கும் ஊர். பக்கத்துலே ஒரு அஞ்சு மைல் தூரத்துலே இருக்கும் எரிமலை ஒன்னு வெடிச்சுப் பொங்கிப் ப்ரவாஹித்ததில் அந்த எரிமலைக்குழம்பு அப்படியே வந்து ஊரையே மூடிருச்சு.  ஊர் இருந்த அடையாளமே இல்லை...... பல வருஷங்களுக்குப்பின்  அங்கே போய்தோண்டிப் பார்த்து,  இருபதடி  உயரத்துக்கு சாம்பல் பூத்துக்கிடக்கும் ஊரை ஒரு மாதிரி  சுத்தம் செஞ்சு இப்ப அது சுற்றுலாப்பயணிகள் வந்து பார்க்கும்  இடமா இருக்கு.  நாம் அங்கே போயே இருபத்தியொரு வருஷமாச்சு. நல்லவேளை... நீங்க தப்பிச்சீங்க..... அப்ப நான் வலையுலகில் இல்லையாக்கும்.... :-)
இந்த Pompey's Pillar -ம் இடாலி சமாச்சாரம்தான்.  ரோமானியர் கட்டடக்கலை.   ஈஜிப்ட்டில் இருக்கும் அஸ்வான் பகுதியில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்ட சிவப்பு க்ரானைட் கல்லில் செதுக்கி இருக்காங்க.  ஒரு மேடையில் இப்போ நிக்குது. நல்ல உயரம்தான். இருபத்தியேழு மீட்டர் உயரமும், 2.8 மீட்டர் சுத்தளவுமா இருக்கு. உச்சாணிக்கொம்பில் இப்படி ஒரு வேலைப்பாடு. சுத்தளவு அதிகமா இருப்பதால் உச்சாணிப்பகுதியின்  மேல்பாகம் இன்னும் அகலமாகத்தான் இருக்கும், இல்லையா.....   இது 285 டன் கனம்னு  ஒரு கணக்கும் சொல்றாங்க !   (நான் தூக்கிப் பார்க்கலைப்பா....   )

இதுலே போய் பொருந்திக்கும் வகையில்   பட்டம்  பறக்கவிட்டு, அது போய் நல்லா மாட்டிக்கும் விதம் கயிறுகள் கட்டி மேலே இழுத்து நூலேணி தொங்கவிட்டு, அதன் மூலம் மேலேறிப்போய்  பிரிட்டிஷ் கொடியைப்(Union Jack) பறக்கவிட்டதெல்லாம் கூட நடந்துருக்கு 1803 ஆம் வருஷத்தில். அப்போ மூணாம் ஜார்ஜின் ஆட்சி காலம்.  ப்ரிட்டன் கடற்படைக்கு பொம்பெய் என்ற செல்லப்பெயர் இருந்ததாம். அதை மனசில் வச்சு இந்தத் தூணுக்கு பொம்பெய்தூண் என்று பெயர் வச்சதாகவும் சொல்றாங்க.
( அப்பப்பா.... ஒரு  சம்பவத்துக்குப் பின்னே எத்தனையெத்தனை கதைகள் !  ஆனால் அத்தனையையும் பார்த்துக்கிட்டுத் தேமேன்னு  இது நிக்குது,ரெண்டாயிரத்து முன்னூத்திச் சொச்ச வருஷங்களா !)

இன்னொரு கதை.....ரோமாபுரி அரசு, இந்தப்பகுதியைச்  சண்டை போட்டு ஜெயிச்சதுன்ற  வெற்றிக்கு அடையாளமான விஜய ஸ்தூபியாம் !  அப்ப இருந்த பேரரசர் Diocletian என்பவர்.  இவர் அரசகுடும்பத்து வாரிசு இல்லை.  ஏற்கெனவே இருந்த பேரரசரின் படையில் உயர்ந்த பதவியில் (தளபதி? ) இருந்த சாதாரணக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர், பேரரசர் இறந்து போனபின் பட்டத்துக்கு வந்த இளவலும் சாமிக்கிட்டே போனபின் (!!)  யானை கையில் மாலை கொடுத்து அரசரைத் தேர்ந்தெடுக்காமல், தமக்குத்தாமே திட்டத்தின்படி, தானாகவே  அரியணையில் ஏறி உக்கார்ந்தவர்.

எல்லாஞ்சரி. ஆனால் இந்த இடத்துலே தூண் வச்சது எப்படி ? அதுதான் புரியாத புதிர்.  இந்த இடத்தில்  பழையகால மதத்தின்  Serapis  என்ற  சாமிக்காகக் கட்டிய கோவில்  இருந்துருக்கு.  அப்போதையக் கட்டடக்கலையின்படி தூண்கள் எல்லாம் வச்சுக் கோவில் எழுப்பி இருக்காங்க.  அந்தக் கோவில் இப்படி இருந்துருக்கும் என்று கம்ப்யூட்டர் மூலம் வரைஞ்சு காமிச்ச படம் பாருங்க.
அட!  நல்லாவே இருக்கே..... இப்ப எங்கே? என்ன ஆச்சுன்னு  தெரிஞ்சுக்கணுமுன்னா.... இந்த வளாகத்துலேயே பார்க்கலாம்  உடைஞ்சு துண்டு துண்டுகளா  கிடக்கு. குழாய்ப்புட்டு போல யார் இப்படி செஞ்சாங்க?





கிறித்துவமதம்  ஆரம்பிச்ச காலக்கட்டத்தில், அதைத்தவிர வேற மதங்கள் ஒன்னுமே இருக்கப்டாதுன்னு  புதுமதக்காரர்கள்  இந்தக்கோவிலுக்குள் புகுந்து தங்கள் வெறுப்பைக் காட்டி இருக்காங்க. இத்தனையும் செஞ்சுட்டு, ஒரே ஒரு தூணை மட்டும் எப்படி விட்டு வச்சாங்கன்னு தெரியலை ! இப்படி இருந்ததை இப்படி ஆக்கிட்டோமுன்னு காமிக்க ஒரு அடையாளம்  வச்சுட்டுப் போயிருப்பாங்களோ ?



'அவரவர் மதம் அவரவருக்கு'ன்ற எண்ணம் இல்லை பாருங்களேன்.  ஒரு மதம் ரொம்ப நல்லதுன்னு உணர்ந்தால் சனம் தானாவே அதில் போய்ச் சேர்ந்துடாதா?  என்னவோ போங்க.......
ஒடைச்சு அழிச்சுப்போட்டுட்டுப் போன இடம் காலப்போக்கில் மண்மூடிபோச்சு.  பல நூற்றாண்டுகள் ஆனபிறகு, இது ஒரு முக்கியமான இடமுன்னு தெரியாமலேயே  சுத்திவர அடுக்குமாடிக் கட்டடங்கள், குடியிருப்புகள் எல்லாம்  கட்டிட்டாங்க. சனமும் குடியேறி வாழ்ந்துக்கிட்டு இருக்கு.


சரி, இப்பக் கோவிலைப்பத்தி இன்னும் கொஞ்சம் பார்க்கலாம்.....  அந்தக் காலத்திலே Ptolemaic dynasty யின் ஆட்சி இங்கே.  பழையகால மதத்தின்படிதான் சாமிகள். அதுவும் ஏகப்பட்ட சாமிகள் இருக்கே.......     ஒரு அஃபிஸியல் சாமி இருக்கட்டுமேன்னு பேரரசர் Ptolemy I, தேர்ந்தெடுத்த  சாமி Serapis.  முந்தி ஒரு கதையில் சொன்னேன் பாருங்க.... செத்துப்போன கணவனை உயிர்ப்பிச்சாங்கன்னு....  அந்தக் கணவன்தான்  Osiris . இவரும் உயிர்பிழைச்சு சாமி ஆகிட்டார். ஏற்கெனவே  காளைக்கடவுள்   Apis வேற இருக்கார். எல்லாவித வளங்களுக்கும் அதிபதி. அதனால் இந்த ரெண்டுபேரையும் சேர்த்து  ஒரே சாமியா உருவாக்கிட்டார் Ptolemy I. நம்ம பக்க சங்கரநாராயணன், ஹரிஹரன் மாதிரியோ ?   டூ இன் ஒன் !!!

புது கல்ட் உருவாகிருச்சு. இவருக்கு நல்லதா பெருசா ஒரு கோவில் (Serapeum )கட்ட ணுமுன்னு  ஆரம்பிச்சு இங்கே இப்போ நாம் நிக்கற இடத்தில் கட்டி இருக்காங்க. அப்போ தூண்கள் எல்லாம் செதுக்கி வச்சு ப்ரமாண்டமாத்தான் கட்டி வச்சுருந்தாங்க.  அதைத்தான்.... ஒடைச்சுட்டுப் போயிருக்குதுகள்....  ப்ச்.....
Serapis சாமிக்கு ஒரிஜினல்  உருவத்தில் ஒரு சிலையும், மனுஷ உருவத்தில்  ஏழடி உயரத்துலே  ஒரு சிலையும் செஞ்ருக்காங்க., இந்த  மனுஷ உருவச்சிலையையும் ஒடைச்சுப் போட்டாச்சு.  மேற்பாகம் மட்டும் ஒரு ம்யூஸியத்துலே இருக்காம்.
காலப்போக்கில் புதையுண்டு போயிருந்த இந்த இடத்தை இப்பதான் ஒரு நூத்தியெழுபது (1850 ) வருஷங்களுக்கு முன்னேதான்  அகழ்வாராய்ச்சியினர்  கண்டு பிடிச்சாங்க.

எல்லாம் ரொம்பவே அபூர்வமான பழங்காலத்துச் சமாச்சாரம் என்பதால்  உலகப்பாரம்பரியச் சின்னமா  யுனெஸ்கோ இதையும்  சேர்த்துக்கிட்டாங்க.  ஈஜிப்ட் முழுசும்  எக்கச்சக்கமா  இந்த லிஸ்டில் சேர்ந்து போச்சு !

தூண் மேலே ஏறிக் கொடியேத்துனப்பெல்லாம்  பூமிக்குக்கீழே  கோவில் இருக்கும் சமாச்சாரம் எல்லாம் யாருக்கும் தெரியாது.  வெறும் தூணும் பக்கத்துலே ரெண்டு ஸ்பிங்ஸுமாத்தான்  இருந்துருக்கு !  இந்த மனுஷத்தலையும் சிங்க உடம்புமா இருக்கும் ஸ்பிங்ஸ் கூட  இதே சிகப்பு  க்ரானைட் கல்லில் செஞ்சவைதான்.



தூணையும், அதுக்கடியிலே உக்கார்ந்தும்  படங்கள் க்ளிக்கி நம்ம கடமையை ஆத்திட்டு, அடுத்த பக்கம் போறோம். கீழே படிகள் இறங்கிப்போனால்..... கொஞ்சம் உயரத்தில் இன்னொரு குகை வாசல்.



அதுக்குள்ளே போனால்.....  வாவ்!  குகை  கொஞ்சம் விஸ்தாரமா இருக்கு.....  கண் எதிரே கொஞ்ச தூரத்தில்.....  பளபளன்னு மின்னும் சாமி  Serapis !   நெஜக்காளை சைஸில் Black basalt கல்லில் செதுக்கி இருக்காங்க.  இந்தக் கல்.... எரிமலைக்குழம்பு ஆறிப்போய் கெட்டியானதும் கிடைக்கும் வலைதான். லாவா ஸ்டோன்.
ரிஷபம்.... தன் தலையில்  ஒரு வட்டத்தட்டைத் தாங்கி  நிக்குது !  அது சூரியனாக இருக்கணும். எல்லா உயிர்களையும் வளர்க்கும் சாமி இல்லையோ !  நினைச்சது ரொம்பச் சரி.  சூரியன் தானாம் !  இந்த ரிஷபத்தின் (Apis )தாய்   Hathor, தன் தலையில் இதே வட்டத்தைத் தாங்கி இருக்காங்க. காளையின் குடும்பப்பழக்கம் :-)
நாமும் கும்பிட்டுக்கிட்டு அந்தாண்டை போனால்....   கீழே  போகும் பாதை.....  எங்கே போய் முடியுமோன்னு தோணுச்சு.....   விளக்கு வெளிச்சம் இருக்குதான்.....

அப்புறம் தெரிஞ்சது.....  இது அந்த பொம்பெய் தூணுக்கு அடியில் போகும் பாதைன்னு.....   அதுலே போயிருந்தால்.....   ரொம்பவே  கீழே இறங்கும் விதமா இந்தப் பள்ளத்தில்  வந்து முடிஞ்சுருக்கும்.....   

நாம் உள்ளே போன வழியாவே திரும்பி வந்துட்டோம்.  மிய்யூஸ் ஒன்னு என்னைத் தொடர்ந்து வந்துக்கிட்டே இருந்தது.  உடம்பு சரி இல்லையோ என்னவோ..... இல்லை அப்படியேதான்  உருவமோ........ ரெண்டு வார்த்தை  பேசிட்டு வந்தேன்.  பாவமாத்தான் இருக்கு....

வளாகத்துலே இருந்து வெளியே வந்தால்  செல்லம் ஒன்னு  தலையைத் தூக்கிப் பார்த்தது !
வாங்க இன்னொரு இடத்தையும் பார்க்கலாம்.

தொடரும்........ :-)