Wednesday, December 12, 2018

மலையைச் சுத்தி........ !!!!! (பயணத்தொடர், பகுதி 43 )

மேல்மருவத்தூரில் இருந்து கிளம்பின  காமணியில் ஆர்யாஸ் கார்டன்  கண்ணில் பட்டது.  இங்கே  நம்ம லஞ்ச்சை முடிச்சுக்கலாம். வெளியே கட்டடம் நல்லா நீட்டா இருக்கு! அதேபோல் ரெஸ்ட் ரூம் வசதிகளும் ஓக்கே!
எனக்கு ஒன்னும் சாப்பிட வேணாமுன்னாலும்.....  'நம்மவர்' விடலை.  ஒரு வெறும் சப்பாத்தியைத் தின்னு வச்சேன். கூடவே ஒரு காஃபி.  சாப்பாட்டை விட இங்கே வச்சுருந்த  விற்பனைப்பொருட்கள் அட்டகாசமா இருந்துச்சு.





விற்பனையாளரிடம் பாராட்டிச் சொன்னதும், அவுங்க முதலாளி அறைக்கு அழைச்சுக்கிட்டுப் போயிட்டாங்க.  இவர்தான் ஹொட்டேல் ஓனரும் கூட. நல்ல டேஸ்ட்!  ரொம்ப அழகான பொருட்களை வச்சுருகீங்கன்னு நாலு நல்ல வார்த்தை சொல்லிட்டு வந்தேன்.  அவருக்கு இப்படிப்பட்ட கலை & அழகுப்பொருட்கள் விருப்பமாம். அதான் அங்கங்கே வாங்கி இங்கே விற்பனைக்கு வச்சுருக்கார். நேர்த்தியான அலங்காரம்!   ஒவ்வொன்னும் அழகோ அழகு!  அதிலும் அந்த யானைகள்....  ச்சான்ஸே இல்லை.... மனசை எப்படிக் கல்லாக்கிக்கிட்டேன்னு  சொன்னா... உங்களுக்குப் புரியும்தானே?

ஒரு பக்கம், சிலபல தீனிவகைகளும் விற்பனைக்கு வச்சுருக்காங்க. பயணிகளுக்கு நல்ல சேவைதான். ரெண்டு பிஸ்கெட் பாக்கெட்டுகளும்,  நமக்குக் கடலை உருண்டைகளும் வாங்கிக்கிட்டோம்.

செஞ்சி வழியாப்போறோம்.  ஹா..... செஞ்சிக்கோட்டை பார்த்ததே இல்லை. ஆனாலும்  அங்கே போய்ப் பார்க்க நேரம் இல்லை.  லுக் அவுட் பாய்ண்ட்டில் இருந்து  சிலபல க்ளிக்ஸ்.

மலைக்குப்போகும் படிகளைப் பார்த்தே மலைத்தேன். ஐயோ..... ஏறமுடியுமுன்னு தோணலையே......  கார் போகும் வழி இருக்கா ? தெரிஞ்சவுங்க சொன்னால் புண்ணியம்!
கீழே இருந்து பார்க்கும்போதே பிரமிப்பாத்தான் இருக்கு! கண்ணால் அதுவும் கெமெராக் கண்ணால் கொஞ்சம் ஏறிப்பார்த்தே தலை சுத்தல் வந்துருச்சு :-)

மேலே கோட்டைச்சுவர் மூணு மலைகளை இணைச்சுக்கிட்டு பனிரெண்டு கிமீ தூரத்துக்குப் போகுதாம். பனிரெண்டாம் நூற்றாண்டு சமாச்சாரம். ஆசையாத்தான் இருக்கு. ஆனால் இப்போ இன்றைக்குப் போக இயலாது.


பார்க்கிங் ஏரியாவில் வண்டியை நிறுத்திட்டுக் கொஞ்சம் ஒரு நூறு  மீட்டர் நடந்து போய்ப் பார்த்தோம்.  சமதரைதான் :-)
அகழி மாதிரி இருக்கு ஒரு இடத்தில்.  சிலபல க்ளிக்ஸ் ஆச்சு!
அடுத்த முக்கால் மணியில் ஊருக்குள் நுழைஞ்சுட்டோம். நினைத்தாலே முக்தின் தரும் திருவண்ணாமலை ! பஞ்ச பூத ஸ்தலங்களில் ஒன்னு இது. அக்னி!  அக்னிவடிவமா இருக்கார் அண்ணாமலையார்!

 'நம்மவருக்கு' இங்கே வர்றது  இதுதான்  முதல் முறை!  நான் சின்ன வயசுலே ஒருக்கா வந்துருக்கேன்.  கோவிலுக்குள் போய் கும்பிட்டது மட்டும் நினைவிருக்கு!  (அப்போ பதிவர் இல்லை பாருங்க.... அதான் ....  ) ஒரு நாப்பது சனத்தோடு  பஸ் டூரில் வந்ததால்  கோவிலைத்தவிர வேறொன்னும் பார்க்கலை. வந்தமா... சாமி கும்பிட்டமான்னு ஓடறதுதான்.

இப்பெல்லாம் திருவண்ணாமலைன்னதும் கிரிவலம்தான் 'டான்'னு  நினைவுக்கு வருதுல்லே? அப்பெல்லாம் அவ்வளவா இதைப்பற்றிய விவரம் எல்லாம் தெரிய வந்துருக்காது.  விஷயம் தெரிஞ்சவங்க மட்டும்  வலம் வந்துருப்பாங்களா இருக்கும். கிரிவலப்பாதை எப்படி இருந்ததோ?

மணி மூணுதான் ஆகுது என்பதால்,   முதலில் கிரிவலம் போயிட்டு அப்புறமா ஹொட்டேலில் செக்கின் பண்ணிக்கலாமுன்னார் 'நம்மவர்'.

பதினாலு கி மீ தூரம் என்றாலுமே நான் மறுப்பேதும் சொல்லலை.   காரில்தான் வலம் போறோம். (ஏற்கெனவே கோவர்தனகிரி  வலமும் இதே ஸ்டைலில்தான் செஞ்சுருக்கோம்!)

திருவண்ணாமலையில், மலையே சிவன் என்பதால்  வலம் வர்றது முக்கியமாம். மலையின் தோற்றம் ஒவ்வொரு பக்கத்தில், ஒவ்வொரு திசையில்  பார்க்கும்போதும் வித்தியாசமான அனுபவத்தைக் கொடுக்குது. மலையில் அஞ்சு சிகரங்கள் இருக்கு என்பதால் பஞ்ச முக தரிசனம் நமக்குக் கிடைக்குது!
மலையைச் சுத்தி எட்டு லிங்கங்கள் இருக்கு. அஷ்டலிங்கங்கள்.   வலம் வரும்போது கும்பிடலாம்.
நம்ம ட்ரைவர் ரமேஷ், ஏற்கெனவே பல முறை வந்துருக்காராம். அவர்தான் பஞ்சமுக சமாச்சாரம் எல்லாம் சொல்லிக்கிட்டே வந்தார்.
தேரடி வீதியில் இருந்து ஆரம்பிக்கிறோம்.  கோவிலின் முகப்பு வாசலைக் கடக்கும்போது ஒரு கும்பிடு போட மறக்கலை. முதல் லிங்கமா இருப்பது இந்திர லிங்கம். கடைவீதியிலேயே இருப்பதால் பார்க்கிங் பிரச்சனை காரணம், அப்புறம் பார்க்கலாமுன்னு சொன்னோம்.  ஆதிகாலத்துலே இந்திரன் வந்து பூஜித்த சமயம் இங்கே கடைவீதி இருந்துருக்காது. இப்ப சந்நிதியை மறைச்சுட்டு கடைகளோ கடைகள்.
கிரிவலம் போக சில நியமங்கள் இருக்குன்னும், முதலில் பூதநாராயணரை வணங்கி அவரிடம் உத்தரவு வாங்கிக்கிட்டுக் கிளம்பணும் என்றெல்லாம் இருந்தாலும், அதெல்லாம் ப்ராப்பரா பௌர்ணமிக்கு  நடந்தே கிரிவலம் போகும் பக்தர்களுக்குத்தான்னு நானே ஒரு சமாதானம்  சொல்லிக்கிட்டேன்.

காரில் கிரிவலம் என்றதால்  ரன்னிங்லே இருக்கும்போது  இடதுபக்கம் இருக்கும் கோவில்கள், காட்சிகள் எல்லாம்  என் கெமெராவுக்கும்,  வலப்பக்கம் இருப்பவை 'நம்மவர்' செல்ஃபோனிலுமா பாகம் பிரிச்சாச்சு.
ஒரு  புள்ளையார் கோவில். ஓம் ஸ்ரீஅக்னி விநாயகர் ஆலயம்! வித்யாசமான மண்டப அமைப்பில்.   (பழைய மண்டபத்தைத்தான்  இப்படி மாத்தி வச்சுருக்காங்க!)  புள்ளையாரைவிட அவருடைய  மூஞ்சூறு அட்டகாசம்.
பிரமாண்டமான பெருச்சாளியா ஒரு ஆசனத்துலே  உக்கார்ந்துருக்கு!   சந்நிதியில் ரெண்டு சீன Laughing Buddha சிலைகள் !  (சீனா எதுவரை வந்துருக்குன்னு பாருங்களேன்! )
நம்ம சாமி உருவங்களை எவ்ளோ அட்டகாசமா, அருமையா செய்யறாங்கன்னு தெரியுமோ?  நம்ம வீட்டுலே இருக்கும் சாமி 'பொம்மை'கள்  முக்கால்வாசி சீனத்தயாரிப்புகளே!  சிங்கையில் வாங்கியவை!


அஷ்டலிங்கத்தில் ரெண்டாவது அக்னி லிங்கம். பாதையின் வலப்பக்கத்தில் கோவில். கொஞ்சம் உள்ளே தள்ளி இருக்கு.  அஷ்டலிங்கங்களுக்கும் பெயர், விவரங்கள் எல்லாம் அருமையாப் போட்டு வச்சுருக்காங்க என்பதால்,  பூசாரிகள் யாரும் அங்கே  இல்லைன்னாலும் நமக்கு விவரங்கள் கிடைச்சுருது.
சந்நிதி வாசலில் செல்லம் இருந்தது.  பிஸ்கட் முதல் போணி இவருக்குத்தான்:-)
தொட்டடுத்து  சாலை ஓரமாவே ஒரு கோவில். வெளியில் மூலவரைப் பார்த்தாப்போல  ஒரு யானை!  முழங்கால் போட்டு உக்கார்ந்துருக்கு! அதைச் சுத்தி எலுமிச்சம்பழச் சிதறல் .....   திருஷ்டி கழிச்சுப் போட்டுருக்காங்களோ?
யானைக்குப்பின்னால் சூலங்கள் நட்டுவச்சு அதுலே எலுமிச்சம்பழங்களைக் குத்திவச்சுருக்காங்க. அதான்  .....  யானைன்னதும் இறங்கிப்போய்ப் பார்த்தேன்:-)
எல்லைக்காளியம்மன் ஆலயம் இது. கோவிலுக்கு வலப்பக்கம்  ஏழு மாடங்கள்!  சப்தமாதாக்களோன்னு நினைச்சுக் கிட்டப்போனால்.....  நாகர், அம்மன்னு  வெவ்வேற  சிலைகள்.

அடுத்து ஒரு தக்ஷிணாமூர்த்தி கோவில்.  விமானம் எல்லாம் வச்சு அழகா இருக்கு. அழகைக் கெடுக்கறமாதிரி ஸின்டெக்ஸ் டேங்க் .... ப்ச்...

எதிர்வாடையில் ஸ்ரீ ரமணாஸ்ரமம்.  உள்ளே போகலை....
ரொம்பப்பக்கத்துலேயே யோகி ராம்சுரத்குமார் (விசிறி சுவாமி) ஆஸ்ரமம்.  பெயர் பார்த்ததும்   நம்ம பாலகுமாரன் நினைவு வந்தது உண்மை. சத்குரு சேஷாத்ரி ஸ்வாமிகள் ஆஸ்ரமமும் இங்கே பக்கத்துலேதான் இருக்காம். அங்கே இருபத்தியிரண்டு மகான்களின் ஜீவசமாதி இருக்குன்னு கேள்வி.
கிரிவலப்பாதையில் அடிக்கு ஒரு ஆஸ்ரமம், கோவில்னு வரிசைகட்டித்தான் நிக்குது.  இறங்கி இறங்கி ஏறுவதைவிட நடந்து போயிட்டால் நல்லது. பதினாலு கிமீ என்றதுதான் கொஞ்சம் பயங்காட்டிருச்சு :-)
சொர்கரதம் ஒன்னு சூப்பர்!


அஷ்டலிங்கத்தில் மூணாவது  எமலிங்கம்!   அட! என்ன பொருத்தம் பாருங்க!  கோவிலைத் தொட்டடுத்து சமாதிகள் வேற !


பாதையின் அடுத்தே குடியிருப்புகள் இருக்கு....  சில இடங்களில் மட்டும்  சாலையின் ரெண்டு பக்கமும் மரங்கள்  இருக்கு.  முழுச்சாலையும் இதே போல மரங்களுக்கிடையில் அமைச்சுருந்தால்  இன்னும் அழகாக இருக்கும்தான்!

துர்வாசருக்குக்கூடக் கோவில் ஒன்னு !  (த்வார்காவில்  கிருஷ்ணன் கோவிலில் துர்வாசரைப் பார்த்தபின் இங்கேதான் மறுபடியும்......
நம்மாட்கள் ஏராளம்  :-) குழந்தையும் குட்டியுமாத் திரியறாங்க. கொஞ்சம் பிஸ்கெட்ஸ் அவுங்களுக்கும்.


நாலாவதாக நிருதி லிங்கம் கோவில்.  இங்கிருந்து பார்த்தால் மலையில் நந்தி முகம் தெரியுமுன்னு சொன்னதும் பார்த்தோம்.


அஷ்டலிங்கத்தில் நாலு தரிசனம் இதுவரை ஆச்சு. பாதி கிரிவலம் வந்தாச்சுல்லே?  இனி மீதி கிரிவலத்தை  அடுத்த பதிவில் பார்க்கலாம். இப்பவே பதிவு நீண்டுதான் போயிருச்சு.....

தொடரும்......... :-)


Friday, December 07, 2018

ஓம் சக்தி...பராசக்தி.... !!!!! (பயணத்தொடர், பகுதி 42 )

அடுத்துப்போனதும், நாம் இந்த ஹைவேயில் போகும்போதும் வரும்போதும் கணக்கற்ற முறை பார்த்துக்கிட்டே போன இடம்தான். இன்றைக்குத்தான் இதுவும் வாய்ச்சது!
 ஹைவேயில் வலப்பக்கம் வருது கோவில்.  தனி சாம்ராஜ்ஜியம் !  ஆதிபராசக்தி சித்தர் பீடம். ஒன்னு சொல்லணும்....   இந்தத் தனியார் கோவில்களில் முக்கியமாப் பாராட்ட வேண்டியது அப்பழுக்கு சொல்லமுடியாத சுத்தம்!  இங்கேயும்  அப்படியே!




பெரிய தொழிற்சாலைகளில் இருக்கும் ஷெட் போலத்தால்  தகரக்கூரை போட்டு வச்சுருக்காங்க, இவ்ளோ பெரிய இடத்தில்! தெருவை அடைச்சுப் பந்தல் போட்டமாதிரிதான்!

கோவிலுக்குள்ளே மட்டும்  படம் எடுக்க அனுமதி இல்லை. 




(வலையில் சில படங்கள் கிடைச்சது போட்டுருக்கேன்.) 


உள்ளே நுழைஞ்சதும் முதலில்  ஒரு அறை மாதிரி இருக்குமிடத்துக்குள் போனால்.....  ஹைய்யோ!  சப்த மாதாக்கள் ! திறந்த வெளியில் மேற்கூரை இல்லாமல்தான் இருக்கு இந்த சந்நிதி!
ரொம்பவே அருமையா அழகா இதைக் கட்டி இருக்காங்க. 1974 ஆம்  ஆண்டு கட்டியதாம்.  பெரிய சிலைகளும் அலங்காரமுமா ரொம்ப அழகு!

1960களில்  இங்கே இந்த கோவிலெல்லாம் கிடையாது. ஒரு வேப்பமரம் மட்டும் இருந்துருக்கு! வேப்பமரத்துலே பால் வடியுதுன்ற சமாச்சாரமெல்லாம் கேள்விப்பட்டுருப்பீங்கதானே?  இதுக்கு விஞ்ஞானபூர்வமா ஒரு பதில் இருக்குன்னு சொன்னாலும்,  நமக்கெல்லாம் இது தெய்வச்செயல்தான்.

நான் சின்னப்பிள்ளையா இருந்தப்ப இப்படி ஒரு சமாச்சாரம் தேவதானப்பட்டியில் நடக்குதுன்னு வண்டி கட்டிக்கிட்டுப் போய்ப் பார்த்தது நினைவுக்கு வருது. அப்புறம் நாங்கள் ஃபிஜியில் இருக்கும்போது பக்கத்து ஊர் மாரியம்மன் கோவிலில்  வேப்பமரத்துலே பால் வருதுன்னு போய்ப் பார்த்தோம்.

இங்கே மேல்மருவத்தூரில் வேப்பமரத்துப் பால் ஒரு அதிசயம், அற்புதம் என்ற கணக்கில்  ஊர்சனம் மரத்தைச் சுத்திச் சின்னதா வேலிபோட்டுக் காப்பாத்தி இருக்கு!  இந்த வேப்பம்பாலைப் பிரஸாதமா சுவைத்தவர்களுக்கு  உடம்பு நோய் சரியானதையும் பார்த்துட்டு, மரத்தை வழிபடறாங்க.

 பொதுவா வேப்பமரத்தை  மாரியம்மனாக் கும்பிடறது நம்ம முன்னோர்களால் வழிவழி வந்த வழக்கம்தான்.  குழந்தைகளுக்கு அம்மை போட்டால், வேப்பிலையை பரத்தி, அதில் படுக்கவைப்பதும், வீட்டு வாசலில் வேப்பிலைக் கொத்தை சொருகி வைப்பதும்  (அம்மை போட்டுருக்கும் வீடுன்னு அடையாளப்படுத்தத்தான்) வழக்கம்தானே?

இப்படியிருக்க 1966 ஆம் ஆண்டு ஒரு புயல்மழை காலத்தில் மரம் வேரோடு சாய்ஞ்சு விழுந்துருச்சு. அப்பதான் மரத்தடிப் பள்ளத்தில் ஒரு சிலை இருப்பதைப் பார்க்கறாங்க. சிலையை வெளியே கொண்டுவந்து பார்த்தால்  அது அம்மன் சிலை!  ஸ்வயம்பு!  அம்மன் சிலைன்னு இப்ப நான் சொல்றேனே தவிர உண்மையில் அது ஒரு பெரிய நீள்வட்ட வடிவக் கல்தான், அதுலே  அம்மன்போல ஒரு உருவம்  செதுக்கினாப்போல லேசாத் தெரிஞ்சது.

நம்புனால்தான் தெய்வம். அதைக் கல்லுன்னு நினைச்சா வெறும் கல்தான். அதையே அம்மனா நினைச்சா அது அம்மன்தான். 

அந்த 'அம்மன்'  சிலையை  மரம் இருந்த அதே இடத்தில் ஒரு  ஓலைக்குடிலில்  பிரதிஷ்டை செய்யறாங்க. அந்த அம்மனையே வழிபட்டுக்கிட்டு வந்துருக்காங்க.
1977 நவம்பர் 25 ஆம் தேதிதான் இப்போ நாம் பார்க்கும் மூன்றடி உசரமான அம்மன் சிலை, மூலவரா ஆதிபராசக்தி என்ற பெயரில் இங்கே பிரதிஷ்டை ஆச்சு. ஆயிரம் இதழ் தாமரையில் வலதுகாலை மடிச்சு, இடதுகாலைத் தொங்கப்போட்டு கம்பீரமா உக்கார்ந்துருக்காள் !

இந்த மேல்மருவத்தூர் ஏரியாவில் 21 சித்தர்கள் ஜீவசமாதியிலிருக்காங்களாம்.  அதனால் இதை  சித்தர்கள் பீடம் என்ற பெயரில் திரு பங்காரு அடிகள் ஒரு நிறுவனமாக மேம்படுத்தி இருக்கார். கோவிலில் அனைத்து மக்களும் வந்து பூஜையும் செய்யலாம், பெண்களும் கருவறைக்குள் நுழைஞ்சு பூஜை செய்யலாம் என்றெல்லாம்   கொஞ்சம் இறைவழிபாட்டை நவீனப்படுத்தியதில் ஏராளமான பக்தர்கள் இதில் இணைந்து கொண்டார்கள்.

அடிகளாருக்கு அம்மன் அருள் பூரணமாக லபித்து இருப்பதால், 'அம்மன் இவர் வழியாகப் பேசுகிறாள்' என்று சொல்கிறார்கள்.  இந்த 'பேசும்' சமயங்களில் கூட்டம் அளவில்லாத வகையில்  வருகிறதாம். கோவிலில் சிலரிடம் பேசிப்பார்த்து, சேகரித்த விவரங்கள் இவை. அடிகளாரையே அம்மான்னுதான் சொல்றாங்க.

நாம்  சப்த மாதாக்கள் சந்நிதிக்கு அடுத்து,  புத்துமண்டபம் என்ற சந்நிதியில் சேஷனை தரிசித்தோம்.  இவருக்கு அவுங்க என்ன பெயர் வச்சுருக்காங்களோ தெரியாது..... எனக்கு சேஷனத்தான் தெரியும் என்பதால்  சேஷன்னு சொல்றேன். பராசக்திக்குக் குடை பிடிப்பதால் சேஷியாகவும் இருக்க வாய்ப்பு உண்டு.   அம்பாளே இங்கே  நாகவடிவில்  இருந்து அருள்பாலிப்பதால் நவகிரக சந்நிதின்னு ஒன்னு தனியாக இல்லை.

ஓம்சக்தி மேடைன்னு அம்மனின் திரிசூலம்  வச்சு பூஜிக்கறாங்க.! 
மூலவரை தரிசனம் செஞ்சுக்கப்போனோம். உச்சிகால பூஜைக்கான ஏற்பாடுகள் நடந்துக்கிட்டு இருந்தது. கருவறை ரொம்பவே சின்னதுதான். பத்தடிக்குப் பத்தடிதானாம்.  மேடையில் கனகம்பீரமாக ஆதிபராசக்தி உக்கார்ந்திருக்காள். அருமையான அலங்காரம். பூக்களால் அலங்கரிச்சு இருக்காங்க. நகையும் நட்டுமா ஜொலிப்பு!  அம்மனுக்கு நம்மைப்போல ரெண்டே கைகள்தான்!  
கருவறையில் ஸ்வயம்புவாகத் தோன்றிய நீள்வட்டக்கல்லும்  பிரதிஷ்டை பண்ணி இருக்காங்க. சந்நிதிக்குள் ரெண்டு மூணு பெண்கள்தான் இருந்தாங்க.
அப்போ ஒரு தேங்காயில்  கற்பூரம் ஏத்தி, சந்நிதி வாசலுக்கு நேர் எதிரா  இருக்கும்  ரெண்டு மேடை போன்ற அமைப்பில்  ஆரத்தி போல சுத்திட்டு  வெளியே கொண்டு போயிட்டாங்க.  அப்போ நான் கருவறை வாசலில் நிக்கறதாலே யார்கிட்டேயும் விவரம் கேக்க முடியலை. ஆதிபராசக்தியைக் கும்பிட்டுக்கிட்டு வெளியே வந்தோம்.  
பிரமாண்டமான ஹால் இது. ஒரு பக்கம் பிரஸாத விநியோகம்.  வேப்பிலைதான்.
'கொஞ்ச நேரத்தில் அன்னதானம் ஆரம்பிக்கும். இருந்து சாப்பிட்டுட்டுப் போங்க'ன்னு சொன்னாங்க பிரஸாதம் கொடுத்த  அம்மா(ஒரு பெண்மணி)
எல்லா பெண்களும் சிகப்பு வண்ணப்புடவைகள்தான் கட்டி இருந்தாங்க. ஆண்கள் சிகப்பு வேஷ்டி.  இவுங்க யூனிஃபார்ம் இது. ஆனாலும்  ஸ்கூல் யூனிஃபார்ம் போல மாதிரி இல்லை. கலர் கோட் சிகப்புன்னு கணக்கு!

இந்தாண்டை ஒரு பத்ரகாளி (ப்ரத்யங்கரா தேவி)  சந்நிதியும் இருக்கு!  அப்புறம்  யாகம் செய்யும் இடம்,  மற்ற விசேஷ பூஜைகள் செய்யும் இடமெல்லாம் பரந்து விரிஞ்சுருக்குன்னாலும், நாங்க அங்கெல்லாம் போகலை. சுத்தி வரும்போது பார்த்ததுதான்.
காலையில் மூணு மணிக்குக் கோவில் திறந்துடறாங்க. நாலு மணிக்கு அபிஷேகம். அப்புறம்  தினப்படிப் பூஜைகள் எல்லாம் அவுங்க நியமித்தபடி. பகல் ஒரு மணிக்கு  நடை சாத்திட்டுத் திரும்ப மூணு மணிக்குத் திறக்கறாங்க. ராத்ரி எட்டு வரை கோவிலில் தரிசனம் செஞ்சுக்கலாம். அப்புறம் நடை அடைப்பு.  விசேஷ நாட்கள், ஞாயிறு, செவ்வாய்,வெள்ளி, அமாவாசை, பௌர்ணமி தினங்களில் பகலிலும் நடை சாத்தறது இல்லை.  தொடர்ந்து  திறந்தே வச்சுருப்பாங்களாம்.

நாங்க பார்த்துக்கிட்டு இருக்கும்போதே  கம்பித் தடுப்புகளை எல்லாம் ரெண்டு பெண்கள் துடைச்சுச் சுத்தம் செஞ்சுக்கிட்டே போறாங்க. அதுபாட்டுக்கு நீளநீளமாப் போகுது!  இவுங்க எல்லோரும்   ஓம்சக்தி  மன்றத்தின் அங்கங்களாம்.

இந்தியாவிலும், மற்ற வெளிநாடுகளிலுமா  சுமார் அஞ்சாயிரம் மன்றங்கள் இருக்காம்.  ஒவ்வொரு மன்றமும் இங்கே ஒருவாரம் வந்து தங்கி இருந்து அம்மனுக்கு(அம்மாவுக்கு) சேவை செஞ்சுட்டுப் போறாங்களாம். வேலையாட்கள்னு இல்லாம எல்லோருமே  வாலண்டியர்களாக இருப்பதால்  இஷ்டப்பட்டு வேலை
செய்யறாங்க.





ஏகப்பட்ட கடைகள், சாமி சமாச்சாரங்கள்,  பக்தர்களுக்கான செவ்வாடைகள்னு  வச்சு விக்கறாங்க. நானும் சின்னதா ஒரு அம்மன் விக்ரஹம்  வாங்கினேன். தலைக்குப்பின் பாம்புக்குடை !
மூக்கும் முழியும் சரி இல்லைன்னார் 'நம்மவர்'. 'கொடுத்த காசுக்கு இவ்ளோதான் வரும்'னேன்!
கருவறை அம்மன் வலதுகாலை மடிச்சு  உக்கார்ந்துருக்காங்க.  நான் வாங்கின விக்ரஹத்தில்  இடதுகால் மடிஞ்சுருக்கு.  அடிஷனல் அட்ராக்‌ஷன் தலைக்குப்பின்   இருக்கும் 'பாம்பு' !   சரி. போகட்டும்......  எத்தனை நாள்தான் காலை ஒரே மாதிரி மடிச்சு வச்சுக்கமுடியும்?  மரத்துப்போகாது?  நினைவுக்குன்னு வாங்கினதுதானே!


அடிகளார் குடும்ப அங்கங்களும் கோவில்  அண்ட் மற்ற  பொறுப்புகளில் இருக்காங்கன்றது அங்கே வச்சுக்கும் படங்களில் தெரிஞ்சது. நல்லாவே  எஸ்டாப்ளிஷ் ஆகி இருக்காங்க !

திருமண மண்டபம், பாலிடெக்னிக், பள்ளிக்கூடம், ஆஸ்பத்ரி, கல்லூரின்னு இவுங்களும் ஏகப்பட்டவைகளை நடத்தறாங்க.
அதான் சொன்னேனே .... தனி சாம்ராஜ்ஜியமுன்னு!

ரொம்ப நாளாப் போய்ப் பார்க்கணுமுன்னு இருந்த  கோவில்களில் ரெண்டு இன்றைக்கே கிடைச்சது. அதுவரை ரொம்பவே சந்தோஷம்!
வாங்க, இன்னும் இன்றையப் பயணம் முடியலை... கேட்டோ!

தொடரும்......:-)

PINகுறிப்பு: துளசிதளத்துக்கு ஒரு ரெண்டு வாரம் விடுமுறை வேணும். நெருங்கிய தோழியின் நியூஸி விஜயம், கொண்டாடணும் :-) முடிஞ்சால் வாரம் ஒரு பதிவு போட எண்ணம்.