Friday, August 26, 2016

திருநாகை சௌந்தர்யராஜன் (இந்தியப் பயணத்தொடர். பகுதி 78)

திருக்கண்ணபுரத்தில் இருந்து சுமார் முப்பது கிமீ. 33 நிமிட்லே வந்துருக்கோம். சாலை அருமையா இருந்தது! ஊருக்குள் வந்தாட்டு கொஞ்சம் நெரிசலான போக்குவரத்துதான். இதோ கோவில் வாசலில் வந்து இறங்கியாச்சு.  போனமுறை வந்து போனது மனசுக்குள் வந்து நின்னது.
இடுக்கமா ரெண்டு  கட்டடங்களுக்கிடையில் ஒட்டிப்பிடிச்சுருக்கும் கோபுரவாசல். சின்னதா  ஒரு முன்வாசல்.  கடந்து உள்ளே போறோம். நீளமாப் போகும்  மண்டபம். தூண்கள் எல்லாம் ப்ளெய்னா இருக்கு. சிற்பங்கள் ஒன்னும் இல்லை :-(  இங்கேயே நமக்கு வலதுபக்கம் வாகனமண்டமும், இடதுபக்கம்  கோவில் அலுவலகமுமா இருக்கு. கண்ணெதிரே  பலிபீடமும் கொடிமரமும், பெரிய திருவடியுமா.....
 பெருமாளைப் பார்த்தபடி இருக்கும்  கருடன் சந்நிதியின் உள்ளே பளிச் விளக்கு!  வெளியே  பக்தர்கள் விளக்கேத்தி வைக்க ஒரு அமைப்பு.  சந்நிதியில் போய் விளக்குகளை வச்சு அங்கெல்லாம் கரி பூசி வைக்காமல் இருக்க ஒரு  கம்பிவலைத் தடுப்பு!  ரொம்ப நல்லா இருக்கு.
நேரா உள்ளே போய்   பெருமாளை ஸேவிச்சுக்கிடோம்.  மூலவர் பெயர்  நீலமேகப்பெருமாள். நின்ற கோலம். பெரிய உருவம். இடுப்பிலே தகடு தகடா பெரிய  ஒட்டியாணம்.  சுமோ மல்யுத்தக்காரர்கள் போட்டுருப்பதைப்போல்  பட்டை பட்டையா இருக்கு!   ஒவ்வொரு தகட்டிலும் ஒரு அவதாரமுன்னு தசாவதாரத்தைத் தரிச்சுண்டு இருக்கார்!   பளபளன்னு  தங்கமா ஜொலிச்சது போன முறை. இப்ப....   இருக்கு. ஆனால் அவ்வளவா ஜொலிப்பில்லை :-(  இந்த தசாவதார ஒட்டியாணம் இங்கே  மட்டும்தானாக்கும்!
உற்சவர் சௌந்தர்யராஜனைப் பார்த்த கண்கள்  பார்த்தபடியே நின்னுபோயிரும்!  ஹம்மா....   பெயருக்கேத்தாப்போல் என்ன அழகு!   திருமங்கை ஆழ்வார் இங்கே தரிசனத்துக்கு வந்தவர்....   மூச்சடைச்சு  நின்று பாட்டாப்பாடி இருக்கார். அவருடைய வழக்கப்படி   பாடிய   பத்துப்பாடல்களிலும்   'அச்சோ ஒருவர் அழகியவா' ன்னு   அழகை எல்லாம் வர்ணிச்சு வர்ணிச்சுக் குழைஞ்சுபோய் நின்னவர்,  நாகை அழகியார்ன்னு  புதுசாப் பெயரும் வச்சுட்டார்!

இப்படி ஆரம்பிச்சவர்.............

பொன்னிவர் மேனி மரக தத்தின் பொங்கிளஞ் சோதி யகலத்தாரம்
மின் இவர் வாயில்நல் வேத மோதும் வேதியர் வானவ ராவர்தோழீ,
என்னையும் நோக்கியென் னல்குலும் நோக்கி ஏந்திளங் கொங்கையும் நோக்குகின்றார்
அன்னையென் னோக்குமென் றஞ்சு கின்றேன் அச்சோ ஒருவர் அழகியவா

இப்படி முடிக்கிறார்!

 எண்டிசை யுமெறி நீர்க்க டலும் ஏழுல குமுட னேவிழுங்கி
மண்டியோ ராலிலைப் பள்ளி கொள்ளும் மாயர்கொல்? மாயம் அறியமாட்டேன்
கொண்டல்நன் மால்வரை யேயு மொப்பர் கொங்கலர் தாமரைக் கண்ணும்வாயும்
அண்டத் தமரர் பணிய நின்றார் அச்சோவொருவரழகியவா.

போகட்டும்.... இவ்ளோ அழகோடு இங்கே வந்து நிற்பதன் காரணம் என்னன்னு பார்க்கலாம்!

நம்ம துருவன் இருக்கானே.... (அதான் துருவநக்ஷத்திரமா இப்போ வானில் ஜொலிக்கிறவன்)  சித்தியின் கொடுஞ்சொல் தாங்காம இங்கே வந்துதான் பெருமாளை மனசில் இருத்தி தவம் செஞ்சுக்கிட்டு இருந்தான். அவனுக்கு அருள்புரிய  வந்த பெருமாள், அவருடைய வழக்கபடி 'என்ன வரம்  வேண்டுமோ கேள்'னு சொல்ல, முனிசிரேஷ்டர்கள் வழக்கப்படி  'இப்படியே உம் தெய்வீக அழகோடு இங்கே இருந்து பக்தர்களுக்கு அருள்புரிய வேணும்' என்று  கேட்டதற்கு இணங்க இங்கேயே தங்கிவிட்டார் அழகர்!

நாம் இப்போ நின்னு ஸேவிக்கும்  மண்டபத்துக்கு  ஜக்கலு நாயக்கர் மண்டபமுன்னு பெயர்!  இவர் அந்தக் காலத்துலே டச்சுக்காரகள் இந்தப் பகுதிகளைப் பிடிச்சு வச்சுருந்த சமயம் அவர்கள் தரப்பில் வேலை செய்த அதிகாரி.  இங்கே கடற்கரையில் ஒரு கலங்கரை விளக்கம்  கட்டன்னு கொடுத்த பணத்தை வச்சுக் கோவிலை அழகாப் பெருசா கட்டியவர்!   தூரத்துலே வரும் கப்பல்களுக்கு விளக்குதானே தெரியணுமுன்னு இந்த அழகான ஏழுநிலை ராஜகோபுரத்துக்கு உச்சியில் ஒரு விளக்கும் வச்சுட்டாராம்!   அந்தக் காலத்துலே !!!!

ஆதியில் இருந்த கோவிலைக் கட்டியவர் சாலிசுக சோழன். இவர் ஒரு சமயம் ஒரு நாககன்னிகையைப் பார்த்துக் காதல் வசப்பட்டார். நாகம் என்னவோ சரசரன்னு ஒரு பொந்துக்குள்ளே போயிருச்சு.  பெருமாளை மனம் உருகி வேண்ட,  நாகராஜனைக் கூப்புட்டனுப்பிய பெருமாள், உம் பெண்ணை  இந்த அரசருக்குக் கல்யாணம் பண்ணிவைன்னு  சொன்னதும், அப்படியே ஆச்சு.  அந்த நன்றிக் கடனாத்தான் கோவிலை எழுப்பினாராம் சாலிசுக சோழர்!

 இந்த ரெண்டு சிங்கங்களும் ஏன் இப்படி நட்டநடுவிலே உக்கார்ந்து வெயில்காயுது?
அதெப்படி....  நாகராஜனைக் கூப்பிட்டால் ஓடி வந்துருவானான்னு கேட்டால்.....
ஆதிசேஷன் என்னும் நாகராஜன்  ஒருசமயம் இங்கே வந்து  ஒரு  திருக்குளத்தைத் தன் வாலால் தோண்டி, அதன் கரையில் உக்கார்ந்து  பெருமாளைக்குறிச்சு தவம் செய்யறான்.  சாரபுஷ்கரணின்னு  அந்தக் குளத்துக்குப் பெயர். தவத்தை மெச்சிய பெருமாள் காட்சி கொடுத்ததும், அவருடைய  அழகைக் கண்டு மெய்மறந்த சேஷன், 'எப்பவும்  தேவரீர் உங்ககூடவே இருக்கணும் , என்னை  படுக்கையாக ஆக்கிக்    கொள்ளுங்கோ'ன்னு வேண்டியதும், அன்றுமுதல்  ஆதிசேஷன் பெருமாளுக்குப் படுக்கை ஆனார்!  நாகம் தவம் செய்த இடமுன்னுதான் ஊருக்கே நாகப்பட்டினம் என்ற பெயர் வந்ததாம்!



இப்படி இருக்க ஒருகாலத்தில்  நம்ம பெரியதிருவடிக்குப் பசி. பாதாளலோகத்தில் இருக்கும் நாகராஜன் வாசுகியின் புத்திரன்  கமுகனைச் சாப்பிடலாமுன்னு  ஒரு யோசனை.  சமாச்சாரம் தெரிஞ்சுபோன கமுகனுக்கு ஒரே பயம்! எப்படி இந்த கண்டத்தில் இருத்து தப்பிக்கலாமுன்னு  யோசிச்சவன்,  இங்கே வந்து    சாரபுஷ்கரணியின் கரையில் உக்கார்ந்து  ஆதிசேஷனைக்  குறிச்சு தவம் செய்யறான்.

அது ஏன் இருக்கும் தெய்வத்தையெல்லாம் விட்டுட்டுப் ஆதிசேஷன்? எல்லாம் இனம் இனத்தைச் சேரும் என்ற காரணம்தான்.  மேலும் பெரிய இடத்துலே இருக்கார். ஒரு வார்த்தை Bபாஸ் காதுலே போடமாட்டாரா என்ன?

இப்போ போன  திருக்கண்ணபுரம் பதிவில்,   அம்ருதம் சுமந்து போன ஆணவத்தால் கருடன் தொபுக்கடீர்னு  கடலில் விழுந்து, பிறகு  நாராயணனை வணங்கி அவருக்கு வாஹனமா இருக்கும் பேறு அடைஞ்சது வாசிச்சீங்கதானே?  அப்ப கருடனுக்கு எஜமானர் பெருமாள், இல்லையோ?  அவர் பேச்சுக்கு  அடங்கி நடப்பார், இல்லையோ? அவரே இவனைத் தின்னாதேன்னா  அப்புறம் தின்னத்தான் துணிவு வருமோ?

தவத்தை மெச்சிய பெருமாள் , அதே கருடவாஹனத்தில் வந்து  கமுகனுக்குக் காட்சி கொடுத்துக் கமுகனை அப்படியே தூக்கி  பெரிய திருவடியின் கையில் ஒப்படைச்சு இவனைக் காப்பாத்தவேண்டியது உன் பொறுப்புன்னுட்டார்.  திருடன்கையில் பொட்டிச் சாவியைக் கொடுத்தாப்ல :-)
அதான் போல இருக்கு இடுப்பு பெல்ட் கூட  பாம்புதான் கருடருக்கு! எல்லா நகைநட்டும் அரவங்களே   சின்னதும் பெருசுமா  உடம்பு சைஸுக்கு ஏத்தபடி!


இந்தக் கோவிலில்  தசாவதார ஒட்டியாணம் மட்டுமே ஸ்பெஷல் இல்லையாக்கும். இன்னும்  சிலதும் இருக்கு.  அதுலே ஒன்னு  இங்கே தாயார்களுக்கும் ப்ரம்மோத்ஸவம் தனியாக நடக்குது. நம்ம ஆண்டாளுக்கும் கூட என்பதுதான் எனக்கு ஆச்சரியமான விஷயம்.  இதனால்  மூணு கொடிமரம்!  பெருமாள், தாயார்  சௌந்தர்யவல்லி,  பூமி நாச்சியார் ஆண்டாளம்மா!  ஹைய்யோ!


இன்னொன்னு என்னன்னா....  கருட சேவை நடக்குது பாருங்கோ...  அப்போ வாஹனமா  பெரியதிருவடி பெருமாளை ஏந்திவருவாரே   அதே போல தாயாருக்கும் கருடியில் புறப்பாடு உண்டு.  கருடன்  அண்ட் கருடி  :-)
படத்தை நம்ம கைலாஷியின் பதிவிலிருந்து சுட்டுருக்கேன். அவர் கோபம் கொள்ளாதிருக்கட்டும், பெருமாளே!  சுட்டுக்கோன்னு அனுமதி கொடுத்துட்டார். நன்றிகள்.
கருட இனமா இருந்தாலும் பொம்நாட்டி இப்படித்தான் இருக்கணுமுன்னு ரூல்ஸ் அண்ட் ரெகுலேஷன்ஸ் இருக்கு  பார்த்தீங்களா? கருடன் சிறகை விரிச்சு வச்சுக்கலாம்.  கருடி? அடக்க ஒடுக்கமாய்  சிறகைக் கொஞ்சம் நிலம் நோக்கித்தான் வச்சுக்கணும்.  அதுதான்   அலவ்டு!


இந்தக் கோவிலில் நின்றான், இருந்தான் கிடந்தான் என்று மூணு போஸிலும் நமக்கு ஸேவை சாதிக்கிறார் நம்ம பெருமாள்.   மூலவர்   நீலமேகம் நிக்கறார். வைகுண்டநாதர் சந்நிதியில் இருந்து,  ரங்கநாதர் சந்நிதியில் கிடக்கின்றார்.
வரைஞ்சவர்,  பெயர் போட்டு வச்சுருக்கார் பாருங்கோ !
அதென்னவோ  மற்ற சந்நிதிகள் எல்லாம் மூடியே கிடக்கு. நாமும் கம்பிக்கு வெளியில் இருந்தே ஒரு கும்பிடு!  ரங்கநாதர் சந்நிக்குள்ளே  ஒரு நரசிம்மர் சிலை இருக்காம் எட்டுக் கைகளோடு!  அவரைப் பார்க்க முடியலையேன்னு  கொஞ்சம் கவலை  இருக்கு.  பார்க்கலாம் எப்பவாவது வாய்க்குமான்னு....
போனமுறை பார்த்ததுக்கு இப்போ கோவில் கொஞ்சம் மாறிப்போய்த்தான் இருக்கு!  அப்போ பார்த்த ரங்கராஜன் பட்டர்ஸ்வாமிகளைக் காணோம். வேறொருவர் இருந்தார்.  அவரிடம்  விசாரிச்சு இருக்கலாமேன்னு இப்பத் தோணுது!




எப்பவும்போல் சுத்தமாத்தான் இருக்கு  கோவில் என்பது மகிழ்ச்சி!
தொடரும்.........:-)


Wednesday, August 24, 2016

திருக்கண்ணபுரம்


கும்மோணத்துலே  பொழுது விடிஞ்சது முதல் திருக்கண்ணபுரம் கோவில்தரிசனம் முடிந்தது வரை :-)

நம்ம யானை வேற காட்சி கொடுத்துட்டாரா...  அதான் விட முடியலையாக்கும்!


ஃபேஸ்புக் ஆல்பத்தில் போட்டு வச்ச படங்கள் இவை. படப்பதிவு :-)




திருக்கண்ணபுரம் சௌரிராஜப்பெருமாள் (இந்தியப் பயணத்தொடர். பகுதி 77)

பொழுது விடிஞ்சது. கடமைகளைச் சட்னு முடிச்சுட்டு ராயாஸ் கரிடாரில் ஓடிப்போய் ஜன்னலாண்டை நின்னேன். சூரிய உதயமாகிக் கொஞ்சநேரம் ஆகித்தான் போச்சு. மஹாமகக் குளத்தில் தண்ணீர்  பெருகி இருக்கு.  உள்ளூர் சனம் நடைப்பயிற்சியில். கம்பித்தடுப்புப் போட்டு வச்சுருக்கும் குளக்கரைப் படிகட்டுகளில்  'மனிதர்களுக்கு' அனுமதி இல்லை :-)

சீக்கிரமா ப்ரேக்ஃபாஸ்ட் முடிச்சுட்டுக் கிளம்பலாமேன்னார் கோபால்.  கீழே இருக்கும் ரைஸ் அன் ஸ்பைஸில் இட்லி வடை காஃபி ஆச்சு. சட்னி சாம்பார் எனக்கு வேணாம். கொஞ்சம் நெய் சக்கரை கிடைக்குமான்னு கேட்டதுக்கு நோ சொல்லாமல் உடனே கொண்டு வந்து கொடுத்தார் சூப்ரவைஸர்.
அறைக்குப்போய்  எடுக்க வேண்டிய கேமெராக்களையும் தண்ணி பாட்டிலையும் எடுத்துக்கிட்டுக் கீழே வர்றோம்.....   நம்ம சீனிவாசன்...வெளிப்புறத்திலிருந்து ஓட்டமா  வந்தவர் 'யானை வந்துருக்கு மேடம்'ன்னார்.  என்னையோன்னு சின்ன சம்ஸயம். கை மட்டும் கேட்டுப்பக்கம் நீண்டுருக்கே....  வெளியே போய் எட்டிப் பார்த்தால்....  ஆஹா.... சுத்திவர ஒரே கூட்டம்!
இந்தப் பயணத்தில்  இதுவரை கண்ணில் படவே இல்லை:-(  விசாரிச்சால் கேம்ப் போயிருக்காங்களாம். அப்ப இவர் எப்படி?
தனியார் யானை. இங்கே ஒரு சாயிபாபா கோவிலில் கும்பாபிஷேகமாம். அதுக்கு மஹாமகக்குளத்துத் தீர்த்தம் எடுத்து யானை மேல் வச்சுக் கொண்டுபோறாங்க. கூடவே யானைக்கு முன்னால் ஒரு செண்டை மேள கோஷ்டி! கிட்டப்போய் க்ளிக்கிட்டுத்தான் வருவேன்னு போயிட்டேன். ஒருபத்துப் பதினைஞ்சு க்ளிக்கானது.  எனக்குப்பின்னாலேயே  நம்ம வண்டி வந்ததால் ஏறிக்கிட்டேன். யானைக்குப் பின்னாலேயே   கொஞ்சதூரம் போனதும் யானை லெஃப்ட் எடுத்துருச்சு.

கிட்டத்தட்ட 42 கிமீ தூரத்தில் திருக்கண்ணபுரம்.  ஒன்னேகால் மணி நேரப் பயணம். போற  வழியில் நாகப்பட்டினம் போகும் சாலையில் நாம் ரைட் எடுக்கறோம்.  அழகான தென்னைமர வரிசைகள் ரெண்டுபக்கமும்!  ஒரு பக்கமா வரிசையில் போகும் பள்ளிக்கூடச் சிறுமிகள்!  பெண்கள் பள்ளியோ?

கோவிலுக்கான தோரண வாசலில் அஞ்சாழ்வார்கள் !  கடந்தால்
பிரமாண்டமான குளம். தண்ணீர் ஏராளம். சுத்தமா வேற இருக்கு!!!!


கரையில் ஆஞ்சிக்கு ஒரு சந்நிதி!   இதுவே ஒரு   சின்னக்கோவில் என்றுதான் சொல்லணும். குறுக்குவாட்டில் நீளமா அமைச்சுருக்கும்   முன்மண்டபத்துக் கூரையில் ராமாவதார , க்ருஷ்ணாவதார ஸீன்கள்!  இடதுபக்கம் ஆஞ்சிக்கு சந்நிதி.  ஒரு ஸ்லோகம் சொல்லிக் கும்பிட்டுக்கோன்னு  சந்நிதி வாசல் முகப்பில் எழுதிப்போட்டுருக்காங்க!



ஜெய் சிரஞ்சீவா, ஜெகதேயவீரா, அசகாய சூரா, அஞ்சனி குமாரா.... வாங்க கோரஸாப்  பாடலாம்!
பூட்டிய கம்பிக்கதவு வழியா தரிசனம் ஆச்சு. அப்படியே குளத்தை எட்டிப் பார்த்துக் க்ளிக்கிட்டுக் கோவிலுக்குள் நுழையறோம்.

ஆஞ்சி சந்நிதிக்கும் கோபுரவாசலுக்கும் இடைப்பட்ட இடத்துக்குக் கூரை போட்டு வச்சுருப்பதால் இங்கிருந்து ராஜகோபுரம் பார்வைக்குத் தெரியாது!  ஏழுநிலை ராஜகோபுரமுன்னு நினைக்கிறேன். வாசலில் இருந்த பூ விற்பவரிடம் 'துளசி' வாங்கினார் நம்மவர். தோணி இருக்கும் போல!
கோபுரவாசலுக்குள்ளேயே  இந்திரனால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுப் பூஜிக்கப்பட்ட நவக்ரஹ சந்நிதி. பூட்டி இருக்கு! பொதுவாகப் பெருமாள் கோவில்களில் நவகிரஹ சந்நிதிகள் இருப்பதில்லை.  விதிவிலக்காக  ஒன்னு ரெண்டு கோவில்கள் இருக்கு. அதுலே ஒன்னு நாம் ஏற்கெனவே போயிருக்கும் மதுரை கூடலழகர் சந்நிதி.  இது  நமக்கு ரெண்டாவது. இன்னும் வேறெங்கே இப்படி அமைஞ்சுருக்குன்னு தெரிஞ்சவங்க சொல்லலாம் :-)

கோபுரவாசலைக் கடந்தால் பலிபீடம், கொடிமரம், பெரிய திருவடிகள். இங்கேயும் மேலே தளம் எழுப்பி இருப்பதால் ராஜகோபுரத்தின் பின்னழகும் பார்க்க வாய்ப்பில்லை. கோவிலின் அடுத்த பிரகாரத்துக்குள் போனவுடன் கண்ணில் பட்டவர் இவர்! தங்கமே தங்கம்! கருடவாஹனம். எதிரில் ஆழ்வார்கள் பாசுரம் பளிங்குக் கல்வெட்டில். இந்த முன்மண்டபத்தில் கூரை  உள் விதானங்களில் சித்திரங்கள் ஏராளம்! திருக்குளத்து ஸீன் ஒன்னு சிம்பிள் அண்ட் ஸ்வீட்!
ஜயவிஜயர்கள் இருபுறமும் காவல் நிற்க,  அர்த்தமண்டபத்தைக் கடந்தால் மூலவர்           நீலமேகப்பெருமாள்  சந்நிதி. உற்சவர் சௌரிராஜப் பெருமாள் . ஆனால்  உற்சவர் பெயரைத்தான்  கோவிலுக்கும் சொல்கிறார்கள்.
இது எப்படி இருக்குன்னா  ஒரு வீட்டிலே யாருக்கு புகழ் கூடுதலோ அவுங்க பெயரைச் சொல்லிக் கூப்புடறதுபோல:-) பூனா வாழ்க்கையில் என் பெயர் அக்கம்பக்கத்தினருக்குத் தெரியாது. தபால்காரர், பால்காரர் உட்பட  எல்லோருக்கும்  நான் 'ச்சிண்ட்டூ கா மா' !!!  நம்ம சிண்ட்டூதான்  ஃபேமஸ் :-)

கிழக்கு  நோக்கி நிற்கிறார் நீலமேகர். எந்தவிநாடியிலும் புறப்படத்தயார் நிலையில்     கையில் ப்ரயோகச்சக்கரம்!  ஸ்ரீதேவி பூதேவி நாச்சியார்கள் இருபக்கங்களிலும். கூடவே இன்னும் ரெண்டு தேவிகள். இதில் ஒருவர் பத்மாவதி. செம்படவர் இனத்தைச் சேர்ந்த மன்னன் மகள்!

கண்ணபுரத்தென்கண்மணியேன்னு  நம்ம குலசேகராழ்வார்,  ஸ்ரீராமனுக்குத் தாலாட்டுப் பாடி இருக்கார்!

மன்னுபுகழ்க் கௌசலைதன் மணிவியிறு வாய்த்தவனே !
தென்னிலங்கைக் கோன்முடிகள் சிந்துவித்தாய் ! செம்பொன்சேர்
கன்னிநன்மா மதிள்புடைசூழ் கண்ணபுரத்தென் கருமணியே !
என்னுடைய இன்னமுதே ! இராகவனே ! தாலேலோ.

  நம்மாழ்வார், பெரியாழ்வார், ஆண்டாள், திருமங்கை ஆழ்வார், குலசேகராழ்வார்னு அஞ்சு ஆழ்வார்களால் பாடல் பெற்ற தலம் இது. மொத்தம் 128  பாசுரங்கள்! நூத்தியெட்டு திவ்யதேசங்களில் முக்கியமானது!

மாலைநண் ணித்தொழு தெழுமினோ வினைகெட
காலை மாலைகம லமலர் இட்டுநீர்
வேலைமோ தும்மதில் சூழ்திருக் கண்ணபுரத்து
ஆலின்மே லாலமர்ந் தானடி யிணைகளே.

பஞ்ச க்ருஷ்ண க்ஷேத்திரங்கள்னு திருக்கண்ணங்குடி, திருக்கண்ணபுரம், திருக்கண்ணமங்கை, கபிஸ்தலம், திருக்கோவிலூர் அஞ்சு கோவில்கள். இப்படிப் போற 108 தரிசனங்களிலேயே  எல்லா பஞ்சங்களையும் தரிசனம் செஞ்சுக்கிட்டா...  எக்ஸ்ட்ரா பாய்ண்ட்ஸ் கிடைச்சுருது :-)  இந்த ஊருக்கே அந்தக் காலத்தில் க்ருஷ்ணாபுரம் என்ற பெயர்தானாம்!

 உற்சவர் தான் சௌரிராஜன். தலைநிறைய கட்டுமுடி. கொண்டை வேற போட்டுக்கறார்!

சௌரி கதையைப் பார்ப்போமா?

ஸ்ரீதரன் (ரங்கன்னு  கூட இவருக்கு ஒரு பெயர் இருக்காம்)  பட்டருக்கு ஒரு  காதலி. பெருமாளுக்குப் போட்ட மாலைகளை அவளுக்குப்போட்டு அழகு பார்த்து சுகித்திருக்கும் பழக்கம். அர்த்தஜாமப் பூஜை ஆனாட்டுக் கோவில் நடை சாத்தியதும் மாலைகளைக்  கொண்டுபோயிருந்தால் பிரச்சனை இல்லை. ஆனால் ப்ரேமம் கூடிப்போய் பொழுதோடவே மாலைகள் இடம் மாறிக்கிட்டு இருந்துருக்கு.

ஒருமுறை  அந்த தேசத்து ராஜா, திடும்னு கோவிலுக்கு வருகை.

மஹாராஜாவைக் கோவில்மரியாதையுடன் மாலை போட்டு வரவேற்க வேணுமா இல்லையா?  சந்நிதித்தெருவிலே ராஜா ஊர்வலம் வந்துக்கிட்டு இருக்கு.  இன்னும்  கொஞ்ச          நேரத்துலே கோவில் வாசலுக்கு வந்துருவார். குடத்தில் சட்னு தண்ணீரை ரொப்பிப் பூரணகும்பம் ஆக்கியாச்சு.  இப்போ  மாலை?  குறுக்கு வழியில் காதலி வீட்டுக்கு ஓடுனவர், அங்கிருந்த மாலையைக் கையோடு கொண்டு வந்துட்டார். அவள் வீடு கோவிலையொட்டியேதான் இருந்துருக்க வேணும், இல்லையோ!

பூரணகும்பத்தோடு மாலைமரியாதை ஆச்சு மஹாராஜாவுக்கு. கண்களைத் தாழ்த்தி மாலையைப் பார்த்த மன்னருக்கு திடுக்!  அதுலே ரெண்டு தலைமயிர் ஒட்டிப் பிடிச்சுருக்கு!

என்ன பட்டரே  இது என்ன அநியாயம்னு  கோபமாக் கேக்கறார் அரசர்.

 ஐயோ... சிரசில் இருக்கவேண்டியது  மாலையிலா? சிரச்சேதம் உறுதியாசசேன்னு மனசுக்குள்ளே மறுகியவர், பரந்தாமா என்னக் காப்பாத்துன்னு   மனசுக்குள்ளே ஓசைப்படாமல் கதறுகிறார்.  வாய் மட்டும், உறுதியான குரலில் 'இது பெருமாளுக்குச் சார்த்தின மாலை மன்னரே. அதான் அவருடைய தலைமுடி இதில் வந்துருக்கு' ன்னு  ஒரே போடாப் போட்டார்.

"என்ன? சாமி சிலையில் தலைமுடியா?  எங்கே  காண்பியும், பார்க்கலாம்"

பெரிய கோவில் இல்லையா? அங்கே இருந்து பிரகாரங்களைத் தாண்டி கருவறைக்கு முன் வந்து நிக்கறார் மன்னர். திரைக்குப்பின் சாமி!   மனநடுக்கத்தோடு திரையை மெல்ல தள்ளித் திறக்கிறார் பட்டர்.
தலையில் கட்டுமுடியோடு காட்சி கொடுக்கறார் பெருமாள்!  என்ன கருணை பாருங்க அவனுக்கு!

 (ஆமாம்.... இப்படி கெட்ட செயலுக்கு எல்லாம் துணை போறது  நல்லாவா இருக்கு? அதான் சாமியைத் தொட்டு  அலங்கரிச்சுப் பூஜை செய்யும் ஆட்களுக்குத் துளிர்த்துக் கிடக்கு....  ஒரு பயபக்தி வேணாமோ?  ப்ச் ... ஆரம்பிச்சு வச்சதே  இந்த நீலமேகம்தானோ? ) 

அப்போ இருந்து  சவுரி முடி வச்சுக்கிட்ட சௌரிராஜன் ஆனார் எம்பெருமாள்!   இவர் இங்கெ கோவில் கொண்டதுக்குக் கூட ஒரு கதை இருக்கு, தெரியுமோ?
ஒரு காலத்தில்  முனிவர்கள் பலர் ஒன்னாச் சேர்ந்து நாராயணனை நினைச்சுக்   காட்டுலே தவம் செய்யறாங்க. சோறு தண்ணி இல்லை. உடம்பு வத்திப்போய் ஈர்க்குச்சியாகிருச்சு. சட்னு பார்த்தால் நெற்பயிர்போல் நிக்கறாங்க. உபரிசிரவசு மன்னனின் படைவீரர்கள் அந்தப் பக்கம் வர்றாங்க. நெல்வயல்  பயிர் நல்லா முத்திக்கிடக்குன்னு நினைச்சு அறுப்பை ஆரம்பிச்சுட்டாங்க.  பதறி வந்த  பெருமாள், சிறுவனா உருமாறி படைவீரர்களோடு போர் புரியறார்.

இப்பப் படைவீரர்களின் முறை, கும்பல்கும்பலா நெற்குவியல்மாதிரி  செத்து விழறாங்க. மன்னர் பார்த்துட்டு,  தன் படை வீரர்களைக் காப்பாத்த ஓடிவந்தவர்,  மஹாவிஷ்ணுவால் தனக்கு உபதேசிக்கப்பட்ட எட்டெழுத்து மந்திரத்தைப் படைக்கலனா ஏவி விட்டார். அது நேரப்போய் சிறுவன் காலடியில் சரண் அடைஞ்சது!

ஆஹா.... வந்தவர்  பெருமாள்னு உணர்ந்து  இவனும் காலடியில் விழுந்து வணங்கி வேண்ட எல்லாம்.... சுபம்!  அப்ப அவன் வேண்டிக்கிட்டதால்  இங்கேயே எழுந்தருளி பக்தர்களுக்கு அருள் செஞ்சுக்கிட்டு இருக்கார் பெருமாள். பையன் பேர் நீலமேகம் !
தாயாருக்குத் தனிக்கோவில்!   கண்ணபுரத்துநாயகி!

தினமும் அர்த்தஜாம பூஜையின்போது  பொங்கல் படைக்கிற கோவில் இதுவாத்தான் இருக்கணும். முனையதரயன் பொங்கல்னு பெயர்.  உள்ளூர் கிராமத்தலைவன். பெருமாள் மேல் பக்தியும் பிரியமும் கூடுதல். சாமிக்குப் படைக்காமல் சாப்பிடறதே இல்லை. அரசருக்குச் சேரவேண்டிய கிராமத்து வரிப்பணத்தைக் கட்டலைன்னு பிடிச்சு சிறையில் போட்டுட்டாங்க. அரசரின் கனவுலே போன பெருமாள், 'இவன் என் பக்தன். நல்லவன். விட்டுரு'ன்னு சொல்லி இருக்கார்.  பெருமாளிடமிருந்தே   காண்டக்ட்  சர்ட்டிஃபிகேட் கிடைச்சுருச்சு!   ஜெயிலில் இருந்து விட்டுட்டாங்க. தன்கிராமத்துக்கு  நடையா நடந்து வந்து சேரும்போது இருட்டிப்போச்சு. ராத்திரி.

கணவனுக்குப் பசிக்குமேன்னு  அவசர  அவசரமா சிம்பிளா அரிசியும் பருப்புமா சேர்த்து ஒரு பொங்கல் சமைச்சாங்க மனைவி.  அதைக் கையில் எடுத்துக்கிட்டுக் கோவிலுக்கு ஓடோடி வர்றார். சாமிக்குப் படைச்சுட்டுச் சாப்பிடணும். நடுராத்ரி. கோவில் மூடியாச்சு.  வாசலில் வச்சுப் படைச்சுட்டு வீட்டுக்குப் போய் சாப்பிட்டுப் படுத்தார்.

காலையில் கோவிலுக்கு வந்த பட்டர், கோவிலுக்குள் பொங்கல் வாசனை தூக்கலா இருக்கேன்னு  நினைச்சுக்கிட்டுக் கருவறையைத் திறந்தால் மூலவர் வாயில் பொங்கல் ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துருக்கு!  ஆஹா...  பெருமாளுக்குப் பிடிச்ச சமாச்சாரம் இதுதான்னு நினைச்சு அன்று முதல் கோவில்நடை  சாத்துமுன் பொங்கல் பிரசாதம் படைக்கறது வழக்கமா ஆகிருச்சு. இப்பவும்தான்!  இந்தப் பொங்கலுக்கே முனையதரயன் பொங்கல் என்ற பெயரும் நிலைச்சுருச்சு!

இந்தத் தலமே  ஸ்ரீவைகுண்டம். இங்கே  நாம் வந்தாலே ஸ்ரீவைகுண்டத்துலே நமக்கு ஓரிடம் அலாட் ஆகிரும் என்பதால் கோவிலில் கூட  பரமபத வாசல் கிடையாது!
மாசிமகம் இங்கே பெரிய திருவிழாவாக் கொண்டாடறாங்க. நம்ம கருடாழ்வார் அம்ருதக் கலசத்தோடு வானத்தில் பறந்து போனப்ப, ஒரு விநாடி, அம்ருதமே நம்ம கையில்னு கர்வப் பட்டுட்டாராம்.  பலன்? தொபுக்கடீர்னு கீழே கடலில் விழுந்தார்.  அப்புறம் பெருமாளிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு இங்கே வந்தவருக்கு எல்லாம் சுகமே!  தனிச்சந்நிதி கூட இருக்கு!
அப்ப இருந்துதான் பெருமாளுக்கு வாஹனமா ஆனாராம்! இங்கிருந்து ஒரு 18 கிமீ தூரத்தில் இருக்கும் திருமலைராயன் பட்டினம் கடற்கரையில்தான் பெருமாள் காட்சி கொடுத்துருக்கார்.

விழுந்தப்பத் தெறிச்ச அம்ருதத்துளி விழுந்த நீர்நிலைதான் கும்மோணத்து மஹாமகக்குளம்!  இதோ இன்னும்   இந்த வருசத்து மாசிமகத்துக்கு பதினெட்டுநாள்தான் இருக்கு என்றபடியால்  கோவிலில் விழாவுக்கான ஏற்பாடுகள் நடக்குது. மூங்கில்கள் வந்து இறங்கி இருக்கு பந்தல்கள் போட!  தெப்பம், தேர் இப்படி அட்டகாசமா இருக்குமாம்!  இவ்ளோ பெரிய குளத்துலே தெப்பம் ஜொலிக்கறதை மனக்கண்ணால் பார்த்துக்கிட்டேன். ஹைய்யோ!!!!
பெருமாள் கோவில்களில் பொதுவா இருக்கும் ஆழ்வார்கள் சந்நிதியுடன், இங்கே விபீஷணாழ்வாருக்கு ஒரு தனிச் சந்நிதி!  இவருக்குத் தன் நடை அழகை நடந்து காமிச்சாராம் நம்ம பெருமாள்!  (கேட் வாக் ?)
பிரகாரத்தில் வலம் வரும்போது ஸ்ரீவேணுகோபாலனுக்கு(ம்) ஒரு சந்நிதி :-)
இப்படி பெரிய மதில்சுவராட்டம் ஒரு சந்நிதிக்குப் பின்புறம்!   எங்கேயும்  நான் இதுவரை கோவிலுக்குள் பார்த்திராத அதிசயம்!  ஒருவேளை அடுத்த பிரகாரத்தைப் பிரிக்கும் சுவரோ?
சுத்தமான பிரகாரங்கள்தான். ஆனால்  தரைப் பராமரிப்பு   போதாது :-(
நல்ல பெரிய கோவில்தான்!
நம்ம ஆண்டாளம்மாதான்.  தூமணி மாடம் ஆச்சு :-)

போனமுறை  நாகப்பட்டினம் சௌந்திரராஜனைத்  தரிசனம் செஞ்சுட்டு ஒரு பதினைஞ்சு கிமீ தூரம் போனபிறகுதான் சௌரிராஜனை மிஸ் பண்ணிட்ட விவரமே தெரிஞ்சது. அப்புறம் வரணுமுன்னு நினைச்சது  இப்படி நாலு வருசத்துக்குப் பின்னேதான் லபிச்சது, போங்கோ!

அப்போ அந்தப்பதிவின் பின்னூட்டத்தில் நம்ம பதிவுலகத்தோழி பதிவர் ரஞ்சனி நாராயணன்,  இப்படிக் கோட்டை விட்டுட்டீங்களேன்னு  சொன்னதும் ரொம்பவே ஃபீலாகிப்போச்சு. விட்டதைப் பிடிச்சுட்டேன் இப்போ:-)

இல்லையலல் எனக்கேல் இனியென்குறை
அல்லி மாத ரமரும் திரு மார்பினன்
கல்லிலேயந்த மதில் சூழ் திருக்கண்ணபுரம்
சொல்ல நாளும் துயர் பாடுசாராவே

குறையொன்றுமில்லை, துயர்பாடு  சாராவே  என்ற திருப்தியுடன், இன்னொருக்கா நம்ம ஆஞ்சியைக் கும்பிட்டுக்கிட்டுக் கிளம்பிட்டோம்!

தொடரும்..........:-)


PIN குறிப்பு: என்னமோ  காலை முதல்   எடுத்துத் தள்ளிய க்ளிக்ஸை ஆல்பம் போடலாமேன்னு  தோணுது.  யானை வேற இருக்கே :-)    ஃபேஸ்புக்கில் போட்டு வைக்கிறேன்.  அங்கே போடுவது சுலபமா இருக்கு!   போட்டுட்டுச் சொல்றேன், ஓக்கே?