Wednesday, April 17, 2019

மூக்கழகன்...... (பயணத்தொடர், பகுதி 93 )

பொதுவா இந்தியாவுக்கு வர்றதே கோவில்களுக்காகன்னு சொன்னால் நம்புங்க. இந்தக் 'கற்றது கை அளவு'ன்ற பழஞ்சொல் எல்லாம்   நம்ம இந்தியக் கோவில்களுக்கும் பொருந்தியே வருது.
நாஞ்சொல்றது.... சமீபத்திய மாடர்ன்  கோவில்களுக்கு மட்டும் இல்லை.... ஆயிரக்கணக்கான வருஷங்களுக்கு முந்திய கோவில்களே ஆயிரக்கணக்கில் இருக்கே! தினமும் எப்படியாவது ஒரு கோவில் போயிரணுமுன்னு ஒரு கணக்கு வச்சுக்கேன். அது முச்சந்திப் புள்ளையார் கோவிலானாலுஞ்சரி :-)

சௌத் ட்ரிப் முடிஞ்ச அலுப்புன்னு சொல்லிக்கிட்டாலும்....  சின்னதா 'தி நகர்' வலம் வேண்டித்தான் இருந்தது.  நாப்பதம்பதுலே முடிஞ்சுரும்.  கார் வேணாமுன்னு தோணுச்சு. இந்த சீனிவாசன்  கிடைக்காமப்போனதால்.....  கொஞ்சம் சுணக்கம் இருந்துக்கிட்டே இருக்கே....

நம்மவருக்குத் தைக்கக்கொடுத்த உடைகளை வாங்கிக்கிட்டு, நம்ம  டெய்லர் கடைக்குப்போய்  என்னோட துணிகளைத் தைக்கக்கொடுத்துட்டு,  வெங்கியைப் பார்க்கப்போனோம்.
'மலைத் தகப்பன்' தான் பகை. குட்டனுடன் ஒருமாதிரி நல்லுறவே இதுவரை.  இங்கேயும்  ஒரு குறிப்பிட்ட பட்டரின்  அராஜகம்  சகிக்கமுடியாததுன்னாலும்.....  நாம் உள்ளே கிட்டக்கப் போக வேண்டியதில்லை.  வாசலாண்டை நின்னாலும்  காட்சி கொடுத்துருவான். பளிச்ன்னு வெளிச்சம் இருக்கு.  தகப்பன் போல்....   இருட்டுக்குள்ளே நின்னு ஹிம்சைப் படுத்துவதில்லையாக்கும்...

பெரிய திருவடி அட்டகாசமா வெளிமண்டபத்தில் உக்கார்ந்துருக்கார்!  ஹைய்யோ.... மூக்கழகே அழகு!
நேத்து எதோ விசேஷம் போல.....  கருடவாஹன அலங்காரம்.....

முகமும் மூக்கும் கையும் காலும் பாதமும்னு தனித்தனியாப் பார்த்து ரசிக்கலாம்.  கொள்ளை அழகுப்பா!!!



என்னவா இருக்குமுன்னு தகவல் பலகை பார்த்தால் 'ஸ்ரவணம்'னு இருக்கு!  எப்படி... அது அடுத்த மாசமில்லையோ....  போகட்டும்....

அடுத்த வரி சுவாரஸ்யம்.  வயலின் கச்சேரி இருக்காமே..... எப்போ?  இப்பதான்....
ஆடிட்டோரியம் போனோம்.  வரதராஜன் அண்ட் பார்ட்டியாம்! சாயந்திரம் ஆறேகாலுக்கு ஆரம்பிச்சு நடந்துக்கிட்டு இருக்கு.  நாம்தான் ஒருமணி லேட்...  நல்லாத்தான் வாசிக்கிறாங்க.


நல்லவேளை.... தனி தப்பலை:-)

எட்டுமணிக்கு முடிஞ்சது கச்சேரி.  அப்புறம்தான் பெருமாள் தரிசனத்துக்குப் போனோம். ஆச்சு!

பின்பக்கம் இருக்கும் ரங்கநாதனை ஸேவிச்சுக்கிட்டு வலம் வரும்போது......பெரிய ட்ரக் ஒன்னு  வழியை மறிச்சு!
திருப்பதி லட்டு வந்து இறங்குது.  பெரிய பெரிய ட்ரேயில் தட்டு தட்டா.... தட்டு தட்டா.....

முந்தியெல்லாம் மாசம் முதல் சனிக்கிழமை மட்டும் கிடைச்சுக்கிட்டு(! ) இருந்தது, 'ஹை டிமாண்ட்' காரணம் இப்போ வாரா வாரம்.....   எப்படியெல்லாம் காசு பண்ணறான் பாருங்க... இந்த வசூல்ராஜா :-)
வலம் வந்து வாசலில் நின்னு இன்னொரு முறை முகம் கண்டபின்  அடுத்தாப்லே இருக்கும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ்க்குப் போனோம். முந்தி இருந்ததைவிடப் பெருசா விஸ்தாரமா இருக்கு கடை!  சுத்தமாவும் கூட!
நாளைக் காலை ஒரு இடத்துக்குப் போகணும். கொஞ்சம் இனிப்புக் கொண்டுபோனால் தேவலைன்னு தோணுச்சு.
பால் சங்கு... புதுசாத் தெரிஞ்சது!  பாற்கடலில் உதிச்சதோ!  அதுவே ஆகட்டும்!
இவுங்களோட ரெஸ்ட்டாரண்ட்லேயே ராச்சாப்பாடு  முடிச்சுக்கிட்டுப் போகலாமேன்னு பக்கவாட்டுக் கதவில் நுழைஞ்சோம்.  தண்ணிபாட்டிலுக்குள்  என்னைப்போட்டு வச்சுருக்காங்க.

தட்டு இட்லி கிடைச்சது. போதும். உருவ மாற்றம்!  அதே மாவு!  வெரைய்ட்டியா சாப்புடணுமே :-)

காலையில் சீக்கிரம் கிளம்பணும். ஆறரைக்கு ஓலாவில்  போறோம்.

தொடரும்....:-)


Tuesday, April 16, 2019

ஷார்ட்கட் அடப்ரதமன்! அட !!!! ( சமையல் குறிப்பு )

அதென்னவோ யுகாதி தொடங்கி ஸ்ரீராமநவமி விழா ஒன்பதுநாள் கொண்டாட்டமுன்னு  தினம் எதாவது இனிப்பு (சாமிப்ரஸாதம்!  ஆமாம்.... சாமி இனிப்பே வேணுமுன்னு சொல்றாரா என்ன? )செஞ்சுக்கிட்டே இருக்கேன். பீட்ரூட் ஹல்வா, போளி, கேஸரி இப்படி போற வரிசையில், தமிழ்ப்புத்தாண்டு தினம் காலையில் வேறொன்னும் செய்ய நேரமில்லாமப் போயிருச்சு. இங்கே நம் சனாதன தர்ம சபாவில்  நம்ம சித்திரை ஒன்னுதான் ( ஃபிஜி பஞ்சாங்கப்படி அன்றைக்கு சைத்ர நவமி!) ஒன்பதுநாள் திருவிழாவின் கடைசி நாள்.
பெருமாளுக்கு லட்டு ஜிலேபியேதான் வேணுமா? ஸோன்பப்டி தின்னால் ஆகாதோ? ஆனால்  கணி ஒருக்கி வச்சேன்....  பாவம் இல்லையோ நம்ம பெருமாள் !
எப்பவும் தமிழும் மலையாளமும் கைகோர்த்துக் கொண்டாடும் புதுவருஷம், இந்த முறை தனித்தனி தினமாம்.  நம்ம சித்திரை ரெண்டு, கேரளாவின் மேடம் ஒன்னு.  இந்த மேடம் யாரு?  ஹாஹா...  மேஷமாதம் இப்படி பேச்சுவழக்கில் மேடம் ஆச்சு :-) நம்ம பனிரெண்டு மாசங்கள் சித்திரை வைகாசின்னு ஆரம்பிச்சுப் போறதைப்போல் கேரள நாட்டில்  பனிரெண்டு ராசிகளின் பெயர்களே மாதங்களுக்கும்.

நேத்துக் கனிக்கணி ஆனதால் இன்று விஷுக்கணி அலங்காரம் முடிஞ்சது.  விசேஷ தின சாப்பாடெல்லாம் செய்யலை. வழக்கமான  சிம்பிள் சாப்பாடுதான் இன்றைக்கும். ஆனால்  விசேஷ தினப்ரஸாதம் மட்டும் செஞ்சுடணும்....
ஃப்ரீஸரில் இருக்கும் ஃபிலிப்பைன்ஸ் நாட்டுப் பலாப்பழத்தை எடுத்துப் பிரிச்சு வச்சேன்.  எல்லாம் ஒன்னோடொன்னு ஒட்டிக்கிடக்கு. மைக்ரோ வேவ் எதுக்கு இருக்காம்? இருவது விநாடிகள் வச்சு எடுத்தேன். சுளை (!) பிரிக்க வருது. ஆனால் இது கூழச்சக்கை....  ப்ச்......  பலாப்பழ வாசனை மட்டும் போதும்...வேற வழி?
ஸ்ரீலங்காவில் இருந்து  இங்கே இறக்குமதியாகும்  இடியாப்ப மாவு வாங்கி வச்சுருந்தது நினைவில் வந்ததும்....  ப்ரஸாத மெனு சட்னு மனசில் வந்துருச்சு!
இலையடை செய்யறோம்!

இந்த இடியாப்ப மாவில் வெறும் குளிர்ந்த நீர் சேர்த்துப் பிசைந்தால் போதுமாம். அப்படித்தான் எழுதி இருக்கு :-)
நான் கெட்டிலில் கொஞ்சம் தண்ணீர் சுடவச்சேன். 65 டிகிரி வெப்பம் மதி. அப்பாடா.... நம்ம கெட்டில் வெவ்வேற வெப்பத்தில் தண்ணீரைச்  சூடாக்கும் வகைன்னு உங்களுக்குத் தெரிவிச்சாச்:-)

ஒரு  கப் மாவு எடுத்து அதில் ஒரு சிட்டிகை உப்பு, அரை ஸ்பூன் நெய் சேர்த்துட்டு,  சுடுதண்ணீர் சேர்த்து மாவைப் பிசைஞ்சாச்சு.

அடுத்து  அடைக்கான ஃபில்லிங் ரெடி பண்ணனும். கடலைமாவு கால் கப், கால் கப் துருவின தேங்காய், கால் கப்  நாட்டுச் சக்கரை (ப்ரௌண் ஷுகர்) எடுத்துக்கிட்டேன்.
கடலைமாவில் கொஞ்சம் தண்ணீர் சேர்த்துட்டுக் கூழ் போல  ஆனதும் அடுப்பில் மெல்லிய தீயில்   வச்சுப் பச்சைவாசனை போகும்வரை கிளறினதும்  தேங்காய்ப்பூ & சக்கரையையும் சேர்த்துட்டுக் கொஞ்சம் நெய் சேர்த்து இளக்கி எடுக்கணும்.  ஹல்வா போலச் சுருண்டு வரும்போது  ஒரு அஞ்சு சுளை பலாப்பழத்தைப் பொடியாக நறுக்கி  இதில் சேர்த்து ரெண்டு மூணு நிமிட் ஆனதும் ஏலக்காய்த்தூள் சேர்த்து எடுத்து வச்சாச்சு. பூரணம்  செய்யும் வேலை பூரணமாச்சு!

மேலே சொன்ன கடலைமாவு மேஜிக்கில் பலாப்பழம் இல்லாமல்  கிளறி எடுத்தால்  போளி செஞ்சுக்கலாம் என்பது கூடுதல் குறிப்பு:-)


மனசில்லா மனசோடு, புழக்கடைக்குப்போய் நம்ம வாழை மரத்தில் இருந்து ஒரு இலையை வெட்டி வந்தேன்.  அதைக் கழுவிட்டுச் சின்னச்சின்ன துண்டுகளாக வெட்டி வச்சேன்.

இப்போ பிசைஞ்சு வச்ச மாவில்  கொஞ்சம் எடுத்து உருட்டி இலையில் வச்சு அப்படியே  கையால் தட்டியே வட்டமாக பரத்திவிட்டேன்.  எவ்வளோ மெலிஸ்ஸா தட்ட முடியுமோ அவ்வளவு.  நடுவில் ஒரு டீஸ்பூன் பூரணம் வச்சு இலையை ரெண்டா மடிக்கணும். அதுவும் ஆச்சு.  பத்தண்ணம் பண்ணி முடிச்சதும்  குக்கரில்  ஸ்டீமர் கிண்ணம் வச்சு அதில் அடுக்கி நீராவியில் வேகவச்சு எடுத்தேன்.

ஆச்சு நம்ம இலையடை!

என்னடா.... இது... தலைப்புலே அடப்ரதமன்னு போட்டுட்டு இலையடை ஆச்சுன்றாளேன்னு திகைப்பா?  நோ ஒர்ரீஸ்....   இதோ ப்ரதமனுக்கு வரேன்.  இது இலையடையின் பைப்ராடக்ட் !  எப்படி?

பத்தண்ணத்தோடு அடைகளை நிறுத்தியதால் பிசைஞ்சுவச்ச மாவு கொஞ்சம் மீந்து போயிருக்கு. இதைத்தான் ப்ரதமனாச் செய்யப்போறோம்.

குட்டிகுட்டியாச் சின்னச் சின்ன சீடைகளாக உருட்டி வச்சுக்கணும்.  அதை ஒவ்வொன்னா  கட்டைவிரல் ஆள்காட்டி விரலுக்கிடையில் வச்சு ஒரு  நசுக். எவ்ளொ மெலிஸ்ஸா முடியுமோ அவ்ளவு!  தட்டையா இருக்கும் சீடையை இலையடை அவிச்சு எடுத்த அதே ஸ்டீமர் பாத்திரத்தில்  போடணும். இப்படியே எல்லாச் சீடைகளையும் நசுக்கி எடுக்கணும். நான் பாதிவரை நசுக்  ஃபாலோ பண்ணிட்டு, நேரம் ஆகுதேன்னு சீடை உருண்டைகளையே சேர்த்துட்டேன். நீராவியில் சட்னு  வெந்துருச்சு.  கை பொறுக்கும் சூட்டில் அதை ஒன்னுரெண்டாக் கிள்ளி வச்சேன்.
இன்னொரு பாத்திரத்தில்  ஒரு அரைக் கப்  தேங்காய்ப்பாலும் அரைக் கப் தண்ணீரும்  சேர்த்து அடுப்பில் வச்சுக் கொதி வந்ததும்   எடுத்துவச்ச வெந்து கிழிந்த (!)  அடைகளைச் சேர்த்து ரெண்டு நிமிட் கொதி வந்ததும் முக்கால் கப்  நாட்டுச் சக்கரை சேர்த்து  இன்னும் ரெண்டு கொதிவந்ததும்  ஏலக்காய்த் தூள், ஒரு கப் கெட்டியான  தேங்காய்ப்பால் சேர்த்ததும்.... அடப்ரதமனும் ஆச்சு!

எப்படி  நம்ம  டூ இன் ஒன்? 


பெருமாளுக்குப் படைச்சுட்டேன்.  இனிப்பெல்லாம் சரியா இருக்கான்னு ஏதோ அவர் பார்த்துச் சொன்னால் சரி!
பூஜை முடிஞ்சு  'நம்மவருக்கு'  ப்ரஸாதம் கொடுத்ததும், சாப்பிட்டவர் 'அருமை'ன்னார் :-)

PINகுறிப்பு :

கைவேலையா இருந்ததால்  ப்ரதமன் மேக்கிங்  படம் எடுக்க விட்டுப்போச்சு.

இலங்கை இடியப்ப மாவு  சிகப்பரிசி என்றதால்  நிறம் பிங்க் :-)


Monday, April 15, 2019

சமண சனைச்சரன் !!! (பயணத்தொடர், பகுதி 92 )

ஹிந்துமதத்துலே இருக்கறமாதிரியே.....   சமணமதத்திலும் நவகிரஹங்களுக்கான  அதிபதிகள் இருக்காங்க. அவுங்க தேவர்களான தீர்த்தங்கரர்கள் (ரிஷப தேவர்  முதல் மஹாவீரர் வரை)இருபத்தினாலுபேரில் ஒன்பதுபேர் க்ரஹாதிபதிகளாவும் பொறுப்பேத்துருக்காங்க.
கடல்மல்லைப் பெருமாள் தரிசனத்துக்கப்புறம் சென்னை நோக்கிப் போகும்போது சட்னு ஒரு அலங்கார வாசல். வெண்பளிங்கு!
புதுசா (நமக்கு!) இருக்கே.... என்னன்னு பார்த்துட்டே போகலாமுன்னு  வண்டியை அங்கே விரட்டினால்..... அலங்கார வாசல் கடந்து உள்ளே ரொம்ப தூரத்தில்  இருந்த  செக்யூரிட்டி, விஸிட்டர்ஸ் புத்தகத்துலே  பெயரெழுதிட்டுப் போகச் சொன்னார்.

"அந்தர் கோன்ஸா பக்வான் ஹை?"

"நவ்க்ரஹ் மந்திர்....."

நவக்ரஹக்கோவில்  மஹாவீர்ஆலயம் !

உள்ளே....  ஹைய்யோ..... என்னன்னு சொல்வேன்........ என் தொணதொணக்கும் வாயைக் கட்டிப்போட்டது போலாச்சு ! ஒரு வெள்ளை ரதம் வானத்துலே இருந்து இறங்கி வந்தாப்லே தெரிஞ்சது.
இவ்ளோ அழகாக் கோவிலைக் கட்டுனவுங்க, எதோ திருஷ்டி பரிகாரம் போல  ஆஃபீஸ் கட்டடத்தை இப்படி வைக்காம, நாம் உள்ளே வரும் வழியின் ஆரம்பத்திலே   வச்சுருக்கக்கூடாதோ?
சமணம், பௌத்தம் எல்லாமே ஒரு வகையில் இப்போ நாம் ஹிந்துமதமுன்னு சொல்லிக்கிட்டு இருக்கும்  சனாதன தர்மம் என்னும் வைதீகத்திலிருந்து பிறந்தவைதான்.  இன்னும் சொன்னால் புத்தரே மஹாவிஷ்ணுவின் அவதாரங்களில் ஒன்னுன்னும் சொல்லிக்கிட்டு இருக்காங்களே!  சில இடங்களில் தசாவதார உருவச்சிலைகளில் புத்தரையும் கோர்த்துவிட்டுருக்காங்க!
விஷ்ணு கோவில்களை புத்தக் கோவில்களா மாத்தறவங்க முழுக்கோவிலையும் மாற்றி அமைக்காம மூலவரை மட்டும் மாத்தி இருப்பதையும் பலநாடுகளில் பார்த்துருக்கோம்.  நம்ம அங்கோர்வாட் கோவிலிலும்  விஷ்ணுவுக்குக் காது வளர்த்துவிட்டுப் புத்தரா ஆக்கிட்டாங்க.
திவ்யதேசக் கோவில்  முக்திநாத்?   காது வளர்த்த விஷ்ணு :-) போகட்டும் போங்க..... எல்லா சாமிகளும் ஒன்னுதான்னு  பெருமாளே சொல்லி இருக்கார்.  யாரைக் கும்பிட்டாலும் அது  தனக்கே வந்து சேருமுன்னு சொல்லலை? அதேதான்.....

சமணத்திலும் நம்ம சாமிகள்தான்! நாமும் பல இடங்களில் சமணக்கோவில்களுக்குப் போயிருக்கோம்.  அங்கே கூட மண்டபங்களிலும் தூண்களிலும் ராமாயண மகாபாரதச் சிற்பச் செதுக்கல்களுக்குக் குறைவே இல்லையாக்கும்! ராஜஸ்தான் பயணத்தில் 'ரணக்பூர்' கோவிலை மறக்கவே முடியாது!  ஹைய்யோ!

இந்தச் சுட்டியில் க்ளிக்கிப் பாருங்களேன்.... அற்புதம் !

நாம் படியேறிக் கோவிலுக்குள் காலடி வைக்கும் சமயம், அங்கே வந்த இன்னொரு செக்யூரிட்டி,  தலையை அசைச்சுட்டுப் படி இறங்கிப் போயிட்டார்.  சாமிகள் தனியே இருக்க வேணாமுன்னு துணைக்கு இருந்தார் போல,  என்னை மாதிரி :-)
நானும் நம்ம அடையார் அநந்தபதுமனை தரிசிக்கப்போகும்போது, சந்நிதியில் யாரும் மனிதர்கள் இல்லைன்னா.... யாராவது வர்றவரைக்கும் (அட்லீஸ்ட் பட்டர்)பெருமாளுக்குத் துணையா நின்னு, கொஞ்சம் பேசிக்கிட்டு இருப்பேன்.  நான் பேசுவேன். அவன் கேட்டுக்கிட்டுக் கிடப்பான் :-)

இப்பதான் மனுஷர்கள் வந்துட்டாங்களேன்னு போனமாதிரி தோணுச்சு எனக்கு.
உள்ளே பெரிய்ய்ய்ய்ய்ய வட்டவடிவமான  மண்டபம்!  கண்ணுக்கு நேரா மூலவர்! முனிசுவ்ரத ஸ்வாமி !  கேக்காத பெயரா இருக்கேன்னு.... பார்த்தால்.... இவர் இவுங்க சனைச்சரன். (சனீஸ்வரன்)  அப்ப இது  'ஜெயின் திருநள்ளாறு' இல்லே?
நவகிரஹங்களுக்கும் நவ தீர்த்தங்கரர்கள்.

பத்மப்ரபு-  சூரியன்
சந்த்ரப்ரபு - சந்திரன்
வசுபூஜ்யா - செவ்வாய்
மல்லிநாதா - புதன்
மஹாவீரா - வியாழன்
புஷ்பதந்தா - வெள்ளி
முனிசுவ்ரதா-  சனி
நேமிநாதா - ராஹு
பரஷ்வநாதா - கேது
இப்படிப் போகுது இவுங்க வரிசை.

வெள்ளைக்காரனுக்கும் இதே கிரஹங்கள்தான். என்ன ஒன்னு ராஹு கேது 'கதை' கிடையாது. ஆனால் பனிரெண்டு ராசிகள் உண்டு. அதுக்கு அவுங்க வேற பெயர்கள் வச்சு ராசிபலன் எல்லாம் சொல்றதுண்டு !  ஹாரஸ்கோப் ரீடிங்காம்:-)

இருக்கட்டும்.....  அதை அப்பப்ப எட்டிப் பார்த்துட்டு, நல்லதா நமக்குச் சொன்னாங்கன்னா  மட்டும்  'உண்மை'ன்னு எடுத்துக்குவேன்:-)
வட்ட மண்டபத்துக்கேத்தாப்லெ  வட்டவடிவமான மார்பிள்  பாவிய தரையில்  வட்ட டிஸைன்கள், கோலம் போட்ட மாதிரி.  மேலே  விதானத்தில் தொங்கும் பெரிய  சாண்டிலியர். இதுவும் வட்டமாத்தான் !
 முனிசுவ்ரதருக்கு ரெண்டு பக்கமும் நவ்வாலு சந்நிதிகள் . ஆகமொத்தம் ஒன்பது.  ஜைன் நவக்ரஹ மந்திர்!
அப்புறமும் சுத்திவர ஏகப்பட்ட சந்நிதிகள் இருக்கு. சந்நிதிகளுக்கு மேலே  இவுங்களோட புராணக்கதைகள் (!) சம்பவங்கள்  பல சித்திரங்களாக!
வெளியே படிகள் முடியும் இடத்தில் இருக்கும் முன்மண்டபத்துத் தூண்களின் மேல்பக்கத்தில் மட்டும் 'தேவலோகக் கன்னியர்'  வண்ணச் சிற்பங்களாக !  அதானே பெண்கள்  'கலராக' இருக்கணும்தான்!  சம்மதிச்சு... கேட்டோ!
பொதுவா ஜைன் கோவில்களில்  நமக்கு நெத்திக்கு இட்டுக்க சந்தனம் அரைச்சு வைப்பாங்க. கோணாமாணன்னு வச்சுப்போமேன்னு  ஒரு கண்ணாடியும், சந்தனம் தொட்டு எடுக்கச் சின்னதா  ஒரு  உலோகக் குச்சியும்  வச்சுருப்பாங்க. எனக்கு ரொம்பவே பிடிச்ச விஷயம் இது!  இங்கேயும் இருக்கு.


நம்ம சிங்காரச்சென்னை தி.நகரில் இருக்கும் (ஜி என் செட்டி ரோடு) ஜெயின் கோவிலுக்குப் போயிருக்கீங்களா?   நம்ம யானைகளுடன் அட்டகாசமா இருக்கும்! அடிக்கடி  போற கோவில் இது. நம்ம லோடஸ்ஸில்  இருந்து பக்கம்தான்!
இந்தக்கோவிலை 2014 ஆம் வருஷம் ஏப்ரலில் கட்டிமுடிச்சுக் கும்பாபிஷேகம் பண்ணி இருக்காங்கன்னு எங்கியோ பார்த்த நினைவு. ஆனால் இப்பப் பார்த்தால் என்னமோ நேத்துதான் கட்டி முடிச்சாங்களோன்னு தோணும்விதம் பளபளன்னு இருக்கு!  உண்மையான அக்கறையும்  பக்தியும்  இருக்குன்றதுக்கு இந்தச் சுத்தமே சாட்சி!

மெயின் கட்டத்திற்கு வெளியே ரெண்டு பக்கங்களிலும்  மூணு வாசல்களுடன்  தனிக்கட்டடத்தில் சந்நிதிகள்!



நம்ம அர்ஜுன், வராஹமூர்த்தி(!) போலவே  இருக்காங்க!  மஹாலக்ஷ்மியும் பத்மாவதியும் கூட உண்டு!

அழகுன்னா அப்படி ஒரு அழகு இந்தக் கோவில். ஆனால் சாமிச்சிலைகளில்தான் மிரட்டும் பார்வை....   பளிங்குச்சிலை என்பதால் அப்புறமாக் கண் எழுதுறாங்க...  அதான்..... இப்படி.....  துளி கருணை இருக்கப்டாதோ?
ஈஸிஆர் ரோடில் லிட்டில் ஃபோக்ஸ் னு ஒன்னு வரும் பாருங்க... அதுக்கருகில்தான் இந்தக் கோவிலுக்கான நுழைவு வாசல். சந்தர்ப்பம் கிடைச்சால் விட்டுடாதீங்க.....    கொள்ளை அழகு கேட்டோ!
மணி இப்போ பனிரெண்டாகப்போகுது. இனி வேறெங்கேயும் நிறுத்தாமச் சென்னைக்குப் போய்ச் சேரணும்.  ஒரு நாப்பத்திமூணு கிமீ இருக்கு.  எப்படியும் ஒரு மணி ஆகுமுன்னு நினைச்சேன். அப்படியே ஆச்சு!

பூங்கொத்தோடு வரவேற்புன்னு சொன்னா நம்புங்க:-)
பொட்டிகளைப் போட்டுட்டு, நேரா நம்ம கீதா கஃபே.  மூணு பேருக்கும் தாலி:-)
லோட்டஸுக்கு வந்து, நம்ம ரமேஷுக்கு பைபை சொல்லி அனுப்புனதோடு சரி. அதுக்கப்புறம் அவரைப் பார்க்கலை.....
ரொம்ப சுத்தியாச்சு. இனி இன்றைக்கு வேறெங்கேயும் போகப்போவதில்லை.... சரியா?

தொடரும்.......... :-)