Wednesday, January 24, 2018

அட! பெருமாளே பருப்புப்பொடி சாதமா உனக்கு? (இந்திய மண்ணில் பயணம் 105)

ஒவ்வொரு கோவிலும் ஒவ்வொரு விதம் என்கிற போது, நாமும்     ஒவ்வொரு கோவிலுக்கும் வெவ்வேற  ஸ்டைல் காமிச்சா தப்பா?   நம்ம  அடையார் அநந்த பதுமன் கோவில்னா,  பெருமாள் முன்னே  இந்தப் பக்கமும் அந்தப்பக்கமுமா மாறி மாறிப்போய்  உக்கார்ந்து  பாத தரிசனம், முக தரிசனம்,  நாபி தரிசனம்னு  கண் கொட்டாமப் பார்த்துக்கிட்டே இருப்பேன்.  மனசுக்குள் மட்டும் தெரிஞ்ச ஸ்லோகங்களோ, பாஸுரங்களோ  ஓடிக்கிட்டு இருக்கும். சிலசமயம் கண் மட்டும்தான் அங்கே..... மனசு தறி கெட்டு ஓடுவதும் உண்டு!  போனாப் போகட்டுமேன்னு  விட்டுடறதுதான்..... பின்னாலே ஓடினாக் கஷ்டம்தான். எங்கே கொண்டு போய்த் தள்ளுமோ.....
நம்ம சிங்கைச்சீனுவுக்கு மட்டும் எப்பவும்  ஸ்ரீ விஷ்ணு சகஸ்ரநாமம் ஸ்பெஷலாக்கும்!  பயணங்களில் ஒரு விஷ்ணு சகஸ்ரநாமம் புத்தகம் (பெரிய எழுத்து !) கையோடு கொண்டு போவது வழக்கம். கேபின் பேகில்  மூடிக்குள் இருக்கும் வலைப்பையில் வச்சுக்குவேன்.  மனசுக்குத் தோணினால்....  பயணத்திலும் எடுத்துப் பார்த்துச் சொல்லிக்கொண்டே (மனசுக்குள்தான்)  போறதும் உண்டு. முக்கியமா மேகக்கூட்டத்தின் மேல் தேவர்கள் நடமாட்டம் உண்டோன்னு  பார்க்கும்போது.....  பெருமாள் தெம்படுவாரான்னு கூட பார்த்துக்கிட்டே போறதுதான்.... (ப்ச்... பைத்தாரி..... )


காலை வேளைகளில் சீனு தரிசனத்துக்குப் போகும்போது  அங்கே உக்கார்ந்து வாசிச்சுட்டு வருவோம். நம்மவரும் இதிலெல்லாம்  கலந்துக்குவார்.  காலை வேளைன்னாக்கூட ஒரு ஏழரை , எட்டுமணி ஆகிரும் எப்பவும். 

இந்த முறைதான்  விஸ்வரூபம் பார்க்கணுமுன்னு   முடிவு செஞ்சது . அதுகூட நேத்து நடை அடைப்பதைப் பார்த்த பின்னேதான் தோணுச்சு !

 காலை ஆறேகாலுக்கு விஸ்வரூபமாம். விடக்கூடாதுன்னு அஞ்சு மணிக்கே எழுந்து ரெடியாகி ஆறுமணிக்கே கோவிலுக்குப் போயிட்டோம்.  பொடிநடை கூட இல்லை....  ஊர்ந்து போனாலும் அஞ்சு நிமிட்!
அந்த அதிகாலைப்பொழுதில் சிங்கை செராங்கூன் சாலையின் முகம் அமைதி காட்டி, அருமையாக இருந்துச்சு!

ராஜகோபுரக் கதவு திறந்துருக்கு.  நேர்ப்பார்வையில் நேத்து  மூடிய அதே நிலையில் கருவறை வாசல்!
சுத்தமாக் கூட்டிப் பெருக்கிய கோவில் தரைகளும், அங்கங்கே கோலமுமா  மங்களகரம்!  ராஜகோபுர நிலைப்படியில்  சின்னதாக் கோலம் போட்டு பூக்களை வச்சுருந்தாங்க.
ஒன்னுரெண்டு பக்தர்கள் அங்கங்கே.....  காலையில் வேலைக்குப்போகும் வழியில் பெருமாளைக் கும்பிட்டுக்கிட்டுப் போகும் பழக்கம்!
நம்ம ஆஞ்சி சந்நிதி மட்டும் திறந்துருக்கு! ஆபரணம் அலங்காரம் ஒன்னுமில்லாமல் அமைதியா ஒற்றைச் செவ்வாடையில் இருக்கார்! கும்பிடு போட்டு, குட் மார்னிங் சொன்னேன்.

வெளிமண்டபத்துத் தூணோரம் உக்கார்ந்து, கையோடு கொண்டு போயிருந்த ஸ்ரீ விஷ்ணு சகஸ்ரநாமம் புத்தகத்தைப் பார்த்து, மெல்லிய குரலில் படிக்க ஆரம்பிச்சோம்.
ராத்திரி கடைசியாகக் கிளம்பும்போது, மூடிவச்சக் கருவறைக் கதவு, திறக்கும் போது எப்படி இருக்கும் என்ற ஆவலோடு கதவுகளில்   அப்பப்ப ஒரு  கண் நட்டு இருந்தேன்.
ஆச்சு.... இதோ.... பட்டர் ஸ்வாமிகள் வந்துட்டார்! மணிக்கதவம் திறந்தது! ஆனால் உள்ளே திரை! குழந்தைக் கண்ணன் இருக்கான்!

கையில் இருந்த ஸ்ரீவிஷ்ணு சகஸ்ரநாமம் புத்தகத்தை மூடி வச்சேன். விஸ்வரூபம் பார்த்துட்டு, அப்புறம் வாசிக்கணும்.
வாசலில் ஒரு மைக் முன்னால் வந்து உக்கார்ந்த பட்டர் சுப்ரபாதம் 'சொல்ல' ஆரம்பிச்சார். அவருக்கு எதிரில் இந்தப்பக்கமாப் போய் உக்கார்ந்து கூடவே சொல்ல ஆரம்பிச்சேன். மனசுக்குள்தான் :-) அப்பத்தானே தெரியாத இடங்களில் மௌனம் சாதிக்கலாம், இல்லையோ!

வெளியே குத்துவிளக்குகள் ஒத்தைத் திரியில் நின்னு நிதானமா..... எரிஞ்சதும் ஒரு அழகே!

வாசலில் ஜெயவிஜயர்கள்! பார்த்துக்கிட்டே க்ளிக்கும்போதுதான் கவனிக்கறேன், கிஷ்கிந்தன், தீர்த்தன் என்று போட்டுருக்கே! பெயரை மாத்திக்கிட்டாங்க போல! எப்போ? இத்தனை வருசத்துலே இப்பதான் கவனிக்கிறேனோ?  (இந்தப் பெயர்களைத்தான் போன பதிவில் குறிப்பிட்டு இருந்தேன்!)
'சொல்லி' முடிச்சதும் திரை விலகி அதோ.... எம் பெருமாள்! நேற்றைக்குப் பார்த்தது பார்த்தபடியே! தீப ஆரத்தி ஆனதும் தீர்த்தப் பாத்திரம் எடுத்து பெருமாளுக்கு காண்பிச்சுட்டு, அதே பாத்திரத்துடன் தாயார் சந்நிதி, அடுத்து நம்ம ஆண்டாள் சந்நிதின்னு போய் வந்து தீர்த்த விநியோகம் ஆரம்பம். தலையில் தடவிக்க ரெடியாக் கை நீட்டுனா..... உள்ளங்கையில் விழுந்தது பால்! நல்ல வேளை அனிச்சையாக் கை தலைக்குப் போகாமல் தலை தப்பிச்சது:-)
திரும்ப வந்து மூலவருக்கு முன் இன்னொரு தீப ஆரத்தி ஆச்சு. திரையும் போட்டாங்க. இதுக்குள்ளே ஒரு பத்திருபது பக்தர்கள் வந்துருந்தாங்க. காலை நைவேத்யமா ரெண்டு ஐட்டம்ஸ் உள்ள வாளி, உள்ளே போனது!

ரெண்டே நிமிசத்தில் பெருமாளின் ப்ரேக்ஃபாஸ்ட் ஆச்சு. இனி நமக்கு விளம்பறது ஆரம்பம். நமக்கு ஒரு இலை (ப்ரவுன் பேப்பர்) கொடுத்துக்கிட்டே வந்தார் ஒரு தன்னார்வலர். அதைக் கையில் வாங்கிக்கிட்டு வரிசையில் போனோம். சுடச்சுட சாதம், ஒரு ப்ளாஸ்டிக் டம்ப்ளரில் பாயஸம் கிடைச்சது.

புளிசாதம் ஏன் இப்படி இந்தக் கலரில் இருக்குன்னு நினைச்சுக்கிட்டே வாயில் போட்டால் பருப்புப்பொடி சாதம்!! அட! பெருமாளே பருப்புப்பொடி சாதம் சாப்பிடறப்ப எனக்கென்ன கேடு!    ஆஹா  இன்றைய சமையல் அதுதான் :-)

ஆஞ்சி சந்நிதி ஓரத்தில் உக்கார்ந்துருந்தோம். பாதி சாப்பிடும்போதே ஆஞ்சிக்கு திருமஞ்சனம் ஆரம்பிச்சது. சின்ன அண்டா பால்!



சாப்பிட்டு முடிச்சு 'இலை'யைக் குப்பைத்தொட்டியில் போட்டுட்டுக் கையைக் கழுவிட்டு மீண்டும் பெருமாளை க்ளிக்கலாம் என்று போனால்....  அர்த்தமண்டபத்துலே  மூலவர் சந்நிதியை மறைச்சு நீளமான திரை!  திருமஞ்சனத்துக்கான ஏற்பாடு நடக்குது!
கொஞ்ச நேரத்தில் சரேல்னு திரை விலகியது!  பெருமாளும் தாயார்களுமா உற்சவர்கள் திருமஞ்சனத்துக்குத் தயாரா இருந்தாங்க. அந்தந்த நிகழ்வுகளுக்கான அருமையான அமைப்பு!  துளித் தீர்த்தம் கூடத் தரையில் சிந்தாமல் இருக்க,  விளிம்பு கட்டிய பெரிய மேடை, நகர்த்திக் கொண்டு போக சக்கரங்கள்!
இங்கே  யாக குண்டத்துக்கும் சக்கரம் இருக்குத் தெரியுமோ? வேண்டிய இடத்துக்குச் சர்னு நகர்த்திக்கிட்டுப் போகலாம். ஹோமம்  முடிஞ்சதும்  சர்னு உருட்டிக்கிட்டுக் கொண்டுபோய் அதுக்கான  இடத்தில் வச்சுடலாம்.   இதனால் கோவில்  பளிச்!




கோவில் வாத்ய கோஷ்டியினரின் மங்கள இசையுடன் திருமஞ்சனம் நடந்துச்சு.  நாங்களும்     மண்டபத்தில் உக்கார்ந்து   கண்குளிர  திருமஞ்சனம்  கண்டோம்.  பிறகு திரை போட்டு அலங்காரம் ஆரம்பிச்சது.   நாங்க  ஆஞ்சி சந்நிதியாண்டை உக்கார்ந்து  ஸ்ரீ விஷ்ணு சகஸ்ரநாமம் மெல்லிய குரலில் வாசிச்சு முடிச்சோம். 
இன்னும்  அர்ச்சனை டிக்கெட் கவுன்ட்டர் திறக்கலை.  'அவனுக்கு இப்ப வேணாம் போல'!  ஆகட்டும்....


கோவில் பிரகாரத்தை வலம் வந்து, நம்ம ஆண்டாளுக்குத் தூமணி மாடம் பாடிட்டுக் கிளம்பிட்டோம்.
சிங்கை வெய்யில், காலங்கார்த்தாலெயே  கடூரமா ஆரம்பிச்சுருது.   பிரஸாதம் வயிறு நிரம்பக் கொடுத்த பெருமாள் ஒரு காஃபியும் கொடுக்கப்டாதோ? 'கோமளாஸ்'குப் போயேன்'னுட்டா ன் :-)

  (அடையார் அநந்த பத்மநாபன் கோவிலில்,  திருவோணம் புறப்பாடு நடக்கும் நாட்களில்,  குளிர் காலமுன்னா டீயும்,   கோடைகாலமுன்னா ஸர்பத்தும்  விநியோகம் உண்டு !)

தொடரும்........ :-)

Tuesday, January 23, 2018

விட்டு வைப்பதாக இல்லை :-) சமையல் குறிப்பு !

வீட்டாண்டை இருக்கும் கறிகாய்க் கடையில் பக்கெட் ப்ளம் அஞ்சு டாலர்னு போட்டுருந்தாங்க. பழம் பார்க்கறதுக்கு, நம்ம பழைய வீட்டு மரத்துப் பழம்போல நிறம்.  அந்த ப்ளம்.... சும்மா சொல்லக்கூடாது..... ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்   அப்படி ஒரு இனிப்பு! நம்ம   இங்கத்து நண்பர்கள் இன்னும்கூட அந்த  டேஸ்ட்டை மறக்கலைன்னா பாருங்க!
"நல்லா இல்லைன்னு என்னம்மா  செய்வே?"

ஙே......   "தின்னு பார்த்துட்டு நல்லா இருக்கா இல்லையான்னு  பேசலாம். நான் வாங்கறேன்"  (ஃபைனல் வேர்ட்!)

பக்கெட்டுன்னா.... பக்கெட்டோடு இல்லையாக்கும்.  பையிலே போட்டு பக்கெட்டுக்குள்ளே வச்சுருப்பாங்க.  பையை மட்டும் அப்படியே தூக்கிக்கிட்டு வந்துடலாம்!

வீட்டுக்கு வந்ததும் எடை போட்டுப் பார்த்தேன்.  அஞ்சு கிலோவுக்கு 30 கிராம் கம்மி.  கிச்சன் மேடையில்  எடை பார்க்கும் மெஷீன்(!) வச்சுருப்பதால்....   எல்லாத்தையும் அளந்து பார்த்தே ஆகணும் எனக்கு :-)  ஆத்துலே போட்டாலும் அளந்து போடணுமுன்னு பெரியவங்க சொல்லி வச்சதை மறக்கலாமா?

சிலது பழுத்தும் சிலது ரெண்டு மூணு நாளில் பழுக்கும் நிலையிலுமா  இருக்கு. ஒரு பழத்தைத் தின்னு பார்த்தேன். ஓக்கே....  (ஆனாலும் நம்மூட்டு  பழத்துக்கு ஈடு இல்லை !) அடி நாக்குலே லேசா புளிப்பு தட்டுது!

கைவசம் அஞ்சு கிலோ...... என்றதால் எதாவது யோசிக்கத்தான் வேணும்.....
ப்ளம் ஸாஸ்! இதுவரை பண்ணலை. அதுக்காக? அப்படியே  விட்டுடறதா?  நெவர்....

முதல்லே நல்லாவே பழுத்தது, இன்னும் கொஞ்சம் பழுக்க வேண்டியதுன்னு தரம்  பிரிச்சு வச்சேன்.
பழுத்ததைக் கழுவிட்டு,  ஒரு 3 லிட்டர் குக்கரில் போட்டு,  முக்கால் டம்ப்ளர்  தண்ணீர் சேர்த்து  நாலு விஸில்.  இங்கெதான் ஒரு  தப்பு பண்ணிட்டேன்.  அந்த முக்கால் டம்ப்ளர் தண்ணி அதிகம் போல........ குக்கர் மூடியில் விஸிலின் கூடவே.....   ஜூஸ்.... பெருகி வந்து அந்தச் சூட்டில் அப்படியே சொய்ங் னு  காய்ஞ்சு போயிருச்சு.
எல்லா ஸ்டீமும் போனதும் குக்கரைத் திறந்தால் இப்படி இருந்துச்சு :-)
பொடேட்டோ மேஷர் இருக்கு பாருங்க.... அதால்  நாலைஞ்சு முறை  அமுக்கிவிட்டுட்டு,  ஜல்லிக் கரண்டியால் கிளறிக் கொட்டைகளை எடுத்தேன்.
ஒரு நான்ஸ்டிக் வாணலியில் குக்கரில் வெந்து மசிஞ்சு கிடக்கும் சமாச்சாரத்தை ஊத்தி, மிதமா எரியும் அடுப்பில் வச்சுக் கிளறணும்.  புளிப்பு சுவையா இருப்பதால் ஒரு டீஸ்பூன் உப்பு சேர்த்தேன்.

அப்புறம் லேசாக் கொதிச்சு வர ஆரம்பிச்சதும், ஒரு டீஸ்பூன் பட்டை பொடி, ஒரு டீஸ்பூன் சுக்குப்பொடி சேர்த்து இன்னும் கெட்டியா வர ஆரம்பிச்சதும்  ரெண்டு கப் சாஃப்ட் ப்ரவுன் ஷுகர் சேர்த்தேன்.  நல்லாக் கொதிச்சு  ஸாஸ் பதம் ஆனதும் அடுப்பை அணைச்சாச்.

மகள்  ஸ்பைஸ் ஐலேண்ட் ( Caribbean Cruise )  போய்வந்தப்ப,  தாய்க்காக வாங்கி வந்த மஸாலா........





பரிசோதனை எலியின் டின்னரான  ரவாக்கிச்சடிக்கு (உப்புமாவா?  ஹேய்.... அதெல்லாம் இல்லையாக்கும்..... ) ஒரு அரை ஸ்பூன் தொட்டுக்க சைட் டிஷ்ஷாக்  கொடுத்தேன்.  ரொம்ப நல்லா இருக்காமே!

நாக்குலே துளி வச்சுப் பார்த்தேன்....  அட!  கட்டாமீட்டா சட்னி!  ஓ.... சூப்பர்!

ஆறியதும் எடுத்து வைக்கலாமுன்னா... கெட்டியா இருக்கு.  ஸாஸ்ன்னா ஊத்தும் பதம் வேணாமோ?  இது சட்னி !

துளசிவிலாஸின் வழக்கம் அனுசரிச்சு, கொஞ்சம்  எடுத்துக் கிண்ணத்தில் வச்சுட்டு மீதியை ஐஸ் க்யூப் ட்ரே யில் நிரப்பி ஃப்ரீஸரில் வச்சுருக்கேன்.
பாக்கிப் பழத்தை இன்னும் ரெண்டுநாளில் ஸாஸாவே பண்ணிப்பிடலாம்.  இப்ப செஞ்ச தப்பையெல்லாம் திருத்திக்கணும். ஓக்கே!

ஒருநாள் ப்ளம்மோதரை செஞ்சு பார்க்கணும் :-)


Monday, January 22, 2018

சங்கொடு.... சக்கரம்...... (இந்திய மண்ணில் பயணம் 104)

 சின்ன ஓய்வுக்குப் பிறகு  பொடி நடையில்  பக்கத்துத் தெருவில் இருக்கும் முஸ்தாஃபா நகை சென்ட்டருக்குப் போறோம். கோவிலுக்குப் போக வேணமான்னு நம்மவர் கேட்டார். இல்லை.... மகள் வேலையை முடிச்சுக்கிட்டுப் போகலாமுன்னு சொன்னேன்:-)
நியூஸியில் இருந்து கிளம்பி இங்கே வந்த தினமே  கல்யாண மோதிரம் பார்க்க இங்கே வந்தோமுன்னு எழுதி இருந்தேன். அது ஆச்சே  செப்டம்பர் 18. இப்போ நவம்பர் 6 !   புது டிஸைன்ஸ் வந்துருக்கான்னு பார்த்தால்....  ஒன்னும் இல்லை.  முந்தி பார்த்து வச்சதைக்கூடக் காணோம்.  விற்பனைப்பிரிவுப் பெண்கள் கூட அவ்ளோ உதவி இல்லை. 'வாங்குனா வாங்கு, வாங்காட்டிப் போ' ன்ற மனோபாவம்! சலிப்பு அதிகம்....

நாங்கள்  'பத்துபஹட்டில்' பார்க்கலாமுன்னு  செராங்கூன் சாலையில் காளியம்மன் கோவிலை நோக்கிப் போறோம்.  அம்மனைக்  கும்பிட்டுக்கிட்டு, அப்படியே கோமளவிலாஸில் ஆளுக்கொரு காஃபி.  மணி ஆறரை ஆகுது.  இப்ப எதாவது சாப்பிட்டால்... அப்புறம் ராச்சாப்பாடு  வேண்டி இருக்காது....    இப்ப  வேணாம்.....

எதிர்வாடையில் நடக்கும்போது மெர்லின் நகைக்கடை கண்ணில் பட்டது.  கல்யாண மோதிரங்களைப் பார்த்தால்  நமக்குத் தேவையான மாதிரி இருந்தது.   க்ளிக்கி மகளுக்கு அனுப்பினோம்.  ஸ்டேண்ட்பை யில்  இருக்கச் சொல்லி இருந்தோம். நியூஸியில் நடுராத்திரி பனிரெண்டு.  பாவம்தான். ஆனால் இதை விட்டால்.... அப்புறம் தொடர்பு கஷ்டம்....
ப்ளெயின் மோதிரங்கள்தான். கொஞ்சம் அகலமா வேணும் என்பதுதான் முக்கியம்.  உள்ளே எழுதணுமாம் !   ஓக்கே ஆச்சு.  ஆனால் ஒரு மோதிரத்துக்கு  சைஸ் கொஞ்சம் மாத்தணும்.  சரி செஞ்சு தரேன்னு சொன்னாங்க,  கடை மேனேஜர் டோரிஸ்.


கொஞ்ச நேரம் பேசிக்கிட்டு இருந்ததில் நானும் டோரிஸும் ஃப்ரெண்ட்ஸ் ஆகிட்டோம் :-)  (இப்பவும் வாட்ஸ் அப்பில் பேசிக்கிட்டு இருக்கோம்)  எங்கூரில் ஒரு ப்ளம் வெரைய்ட்டிக்கு பேர் 'டோரிஸ்' னு சொன்னேன். உண்மைதான்பா!

மகள் கல்யாணத்தைப் பத்திப் பேசிக்கிட்டு இருந்தப்ப, கல்யாண உடை, வெள்ளைக்கார டிஸைன்  கௌன் தானேன்னதுக்கு  இல்லை காக்ரான்னு சொல்லி செல்லில் இருந்த படத்தைக் காமிச்சேன்.  'நான் உங்க பொண்ணா இருக்கக்கூடாதான்னு இருக்கு'.... ன்னாங்க. அதனால் என்ன நீ(ங்களும்) என் பொண்ணு(மாதிரி)தான்னேன். கட்டிப்புடிச்சுக்கிட்டாங்க டோரிஸ்.  காஃபி வேணுமான்னு கேட்டு, எனக்குக் கப்புச்சீனோதான் பிடிக்குமுன்னு  சொன்னதும் ஓடிப்போய் காஃபி போட்டுக் கொண்டு வந்து கொடுத்தாங்க. மெஷீன்தான் செய்யுதுன்னாலும்....  :-) ஹிஹி...
அப்போ இன்னொரு ஜோடி மோதிரம் பார்க்க வந்தாங்க. தங்க்ஸுக்கு  சங்கு டிஸைன்  வேணுமாம். இங்கே ஏராளமா அடுக்கி வச்சுருக்காங்க.  சங்கு  டிஸைன் நல்லதுல்லேன்னு  ரங்க்ஸுக்கு  எண்ணம். யாரோ சொன்னாங்களாம்....   பஞ்சாயத்து என்னிடம் வந்துச்சு.  விடமுடியுமோ?

நம்மாட்கள்தான்.  சமீபத்துலே கல்யாணம் ஆனவங்க..
'சங்கு பெருமாளுக்கானது. அதைப் போட்டுக்கிட்டால் நன்மைதான்.  இங்கெ பாருங்க.... இதை    இருவது வருசங்களாப் போட்டுக்கிட்டு இருக்கேன்'னு என் கையைக் காமிச்சேன். உடனே  தங்க்ஸ் சொல்றாங்க.... 'இந்த டிஸைன் ரொம்ப நல்லா இருக்கே.... எங்கே வாங்குனீங்க? '

"இதே சிங்கப்பூரில்தான். அப்பெல்லாம்  நல்ல கனமா நகைகள் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தாங்க. தங்கம் விலை ஏற ஏற  கழுதை தேய்ஞ்சு கட்டெறும்பா ஆனது போல் எல்லாம் தளுக்கால்லே இருக்கு....."

சங்கு இருக்கும் கையைக் காமிச்ச கையோடு சக்கரம் இருக்கும் கையையும் காமிச்சேன்!  விடமுடியுமா?  அகம் ப்ரம்மாஸ்மி .....

அப்பவே சங்கு வாங்குன கையோடு சக்கரம் இருக்கான்னு கேட்டதுக்கு  ஆர்டர் பண்ணா செஞ்சு தரோமுன்னு சொன்னாங்க. ரெண்டு மூணு வாரம் ஆகுமாம். நமக்கேது நேரம்?   அப்ப இப்ப எப்படி கையில்?
ஓ... அதுவா.... சிங்கையில் வெவ்வேற கடைகளில் பலமுறை தேடியும் கிடைக்கலை. அப்புறம்.... சென்னையில் நமக்குத் தெரிஞ்ச  சீனிவாசன் ஆச்சாரி (மங்கேஷ் தெரு, தி நகர்) செஞ்சு கொடுத்தார்.  சிங்கை சமாச்சாரம் (சங்கு) கொஞ்சம் பார்க்க நளினமா இருக்கும்.  இவர் செஞ்சு கொடுத்தது   அதைவிட கனம் கூடுதல் என்றாலும்  பார்க்கக் கொஞ்சம்  முரட்டுத்தனமா இருக்குன்றதை ஒத்துக்கத்தான் வேணும்.

இவுங்களுக்காகவும் நம்ம டோரிஸ் கூட பேரம் பேசி மோதிரத்தை வாங்கினதும்,  இன்றைக்கு நல்ல நாள் (!) இப்பவே  போட்டுவிடுங்கன்னதும்  ரொம்பவே வெக்கத்தோடு போட்டுக்கிட்டாங்க தங்க்ஸ்.

பெரியவங்களா, லக்ஷணமா   'நல்லா இருங்க'ன்னு அவுங்களை வாழ்த்திட்டு, ரெடியான நம்ம மோதிரங்களையும் வாங்கிக்கிட்டு எதிர்வாடையில் இருக்கும் கோமள விலாஸுக்கு இன்னொரு முறை! ராச்சாப்பாடுதான்.  இங்கேயும் அங்கேயுமா நடக்க முடியாது.... மணி எட்டு  எட்டு.

வழக்கமான ரெண்டு இட்லி எனக்கும் நம்மவருக்கு ஒரு ஊத்தப்பமுமா முடிச்சுட்டு நேரா  நம்ம சிங்கைச் சீனு தரிசனம்.  கோவில் ஒன்பது மணிக்கு மூடிருவாங்கன்றதால்   கொஞ்சம் காலை வீசிப்போட்டுப்போனோம்:-)
அப்படியும் எட்டேமுக்கால் ஆகிருச்சு.  இட்லி சைஸ் ரொம்பப் பெருசு  இங்கெல்லாம்.....

அவசரடியா ஓடுனது ரெண்டு சமாச்சாரங்களுக்கு.  ஒன்னு  கல்யாண மோதிரங்களைப் பெருமாள் காலடியில் வச்சு வாங்கிக்கணும். ரெண்டாவது  நன்றிக் கடனுக்கான அர்ச்சனை.  முக்திநாத் யாத்திரை நல்லபடியா  அமையணுமுன்னு  வேண்டிக்கிட்டுப் போனேனே.....
அர்ச்சனை டிக்கெட் வாங்கும் கவுண்டர் மூடிட்டாங்க. நாளைக்கு அர்ச்சனை செஞ்சுக்கணும்.  பெருமாள் வழக்கம்போல் ஜொலிப்போடு நிக்கறார்!  மனம் நிறைய நன்றியோடு  கும்பிட்டுக்கிட்டோம்.  பட்டர்ஸ்வாமிகளிடம் மோதிரங்களைக் கொடுத்துப் பெருமாள் காலடியில் வச்சு  ஆசி வாங்கிக்கணும் என்றதும்,  அவரும்  கொண்டுபோய் வச்சு ஒரு ஆரத்தியும் காமிச்சுட்டு, எடுத்துவந்து தந்தார்.  ரொம்ப நிறைவா இருந்துச்சு.

நம்மவர் வழக்கம்போல் அவருடைய தூண் பக்கத்துலே போய் உக்கார்ந்துட்டார்.  நான் மட்டும் கோவிலை வலம் வரும்போதே  டு இன் ஒன் என்று க்ளிக்கிக்கிட்டே வந்தேன்.




தாயாரின் துவாரபாலகியர் ஸ்ரீ நிர்மால்யஹாரிணி, ஸ்ரீ நிவேத்யஹாரிணி. நம்ம ஆண்டாளம்மாவின் துவாரபாலகியர்  ஸ்ரீ   பூமிம், ஸ்ரீ ஸதீம்!

தாயார், ஆண்டாள் சந்நிதிகளில் நிற்கும் துவாரபாலகியரின்  புடவைகளை அவிழ்த்து  மடிச்சு வச்சுக்கிட்டு இருந்தார் ஒரு பட்டர்.  பட்டுப்பொடவை கசங்கிருமுன்னா?   வேறு நூல்புடவை சுத்திவிடுவாங்களான்னு பார்த்தால் இல்லை.  ஏற்கெனவே சிலையில் செதுக்கி இருக்கும் புடவைகள் போதுமுன்னு விட்டுட்டாங்க போல!
நம்ம ஆஞ்சி  இடுப்பில் ஒரு சின்ன வேட்டியும், கழுத்தில் துளசியுமா படு சிம்பிளா    நிக்கறார்!


ஒவ்வொரு சந்நிதியா  மூடிக்கிட்டே வந்தாங்க. கடைசியில்   மூலவர்  சந்நிதி !  மேளதாளம்  நாதஸ்வரம் வாசிச்சாங்க , வாத்ய கோஷ்டிக்காரங்க. பெருமாளுக்கு முன் திரை போட்டு உள்ளே  தீபாராதனை காமிச்சு, பிரஸாதமா  பால் நைவேத்யம்  செஞ்சு, நமக்கும் கிடைச்சது.  அதுக்குப்பின் கருவறை வாசல்   வெள்ளிக் கதவுகளைச் சார்த்தினார் பட்டர்ஸ்வாமிகள்!
த்வாரபாலகர்கள் ஸ்ரீ கிஷ்கிந்தனும், ஸ்ரீ தீர்த்தனும்  உடை மாற்றிக்கலை !
கோவில் நடை, நாளின் கடைசியில் சாத்தறதை இப்பத்தான் முதல்முதலாப் பார்க்கிறோம்!





கோவில் இரவு ஒன்பதுவரை திறந்துருக்கும்னு அறிவிப்பு. அதே போல ஒன்பது கழிஞ்சுதான்   சந்நிதிகளை மூட ஆரம்பிக்கறாங்க.   நாலைஞ்சு பட்டர்கள் பரபரன்னு  வேலை செஞ்சாலும்  ஒன்பதரைக்குக்கிட்ட ஆயிருது. நாங்கள்  அதுவரை கோவிலிலேயே உக்கார்ந்துருந்தோம்.
ஹைய்யோ..... என்ன ஒரு அமைதி!  உள்ளும் புறமும்தான்!

"காலையில்  சுப்ரபாதத்துக்கு   வர்றேன்!  குட் நைட் பெருமாளே!  "


தொடரும்........... :-)