Wednesday, July 26, 2017

கடவுளும் கஸலும் பின்னே .... (இந்திய மண்ணில் பயணம் 35)

வேறெங்கேயும் இறங்கிப் பார்க்கத் தோணாமச்  சும்மாவே   ஊரை ஒரு சுத்து, போறோம்.   இங்கே கோவில்கள் வேற இருக்கான்னு மொஹ்ஹம்மதிடம் கேட்டேன். பழைய  லக்நோவில் மசூதிகளைத் தவிர வேறொன்னும் இருக்காதுன்ற என் எண்ணம் பொய்யாப் போச்சு!
அனுமன்கட்டி (Hanuman Gati) வாசலில் கொண்டு விட்டார் மொஹ்ஹம்மத். பழைய காலத்துக் கோவிலாம். ஆனால் நல்லா  புதுக்கருக்கோடு இருக்கு!  கோவிலைக் கட்டுனது யாரு, தெரியுமோ?  இங்கத்து நவாப்!

மொஹம்மத் அலி ஷாவும் அவர் மனைவி பேகம் ரபியாவும் வாழ்ந்த காலக் கட்டம். குழந்தை இல்லைன்ற ஏக்கம் இருக்கு. ஒருநாள்  பேகம் ரபியாவின் கனவுலே  ஒரு தோட்டத்தைக்  காட்டி அங்கே  ஹனுமன் சிலை இருக்கறதா  சேதி சொல்றமாதிரி.....   இதை நவாபிடமும் சொல்றாங்க. கொஞ்சநாளிலே பேகம் உண்டாயிருக்காங்க. குழந்தை பிறந்த பிறகு  நவாபுக்குத் தோணுது... அந்த குறிப்பிட்ட தோட்டத்தைத் தோண்டிப் பார்த்தால் என்னன்னு.....
அப்படியே ஆச்சு. கனவில் சொன்ன சேதி உண்மை!  பெரிய ஹனுமன் சிலை கிடைக்குது.

தன்னுடைய மாளிகையாண்டை ஒரு கோவில் கட்டலாமுன்னு  சிலையை யானை மேலே ஏத்திக் கொண்டு போறாங்க.  இந்த அலிகஞ்ச் பகுதிக்கு வந்தப்ப யானை முன்னேறி நடக்காம அங்கேயே   உக்காந்துருது, சிலையோடு.  நகர்ற வழியா இல்லைன்னதும்    அங்கேயே கோவில் ஒன்னு கட்டி அதையே பிரதிஷ்டை செஞ்சுடறார் நவாப். பக்கத்துலே இருக்கும் பெரிய நிலத்தையும் கோவிலுக்கே எழுதி வச்சுடறார். நவாபும் பேகமும் ஹனுமன் பக்தர்களா இருந்தாங்களாம். கோவில் விசேஷங்களில்கூட  ஆர்வம் காமிச்சார்னு  சொல்றாங்க.

நம்ம பூனா வாழ்க்கையில் நம்ம வீட்டுக்குக் கீழ்தளத்துலே இருந்த உம்மா, கோர்புடி ஆஞ்சி கோவிலுக்கு என்கூட வருவாங்க.  அங்கே அர்ச்சனைக்குத் தேங்காய் பழம்  வாங்கிக்கொடுப்பதெல்லாம் அவுங்க செலவுதான்.  கோவில்  கொண்டாட்டங்களுக்கு அவுங்க  வகையில்  நல்லாவே செலவு செய்வாங்க. இதெல்லாம் இப்போ இதை எழுதும்போது நினைவுக்கு வருது !  

பெரிய தோட்டம் போல ஒரு அமைப்பு.  கடந்து கோவிலுக்குள் போறோம்.  பெரிய ஹாலில்   பளிங்கு ஆஞ்சி  இருக்கார். ஆனால் இவர் மூலவர் இல்லை.  கோவிலுக்குள் படம் எடுக்க அனுமதி இல்லை.
மூலவர் சந்நிதியில்  செந்தூரச் சிகப்பில் ஆஞ்சி!  பூக்களால் அலங்காரம் செஞ்சு ப்ளீர்னு  இருக்கார். (படம்: கூகுளாண்டவர் அருளியது !)
தனியார் கோவில்போல!  பளபளக்கும் பளிங்குத் தரைகளும்,  பெயின்ட் அடிச்ச சுவர்களுமா  பரந்து விரியும் கோவில்.
ஆஞ்சி மட்டுமில்லாம....மற்ற கடவுளர்களுக்கும் சந்நிதி இருக்கு.  மஹாதேவ் அண்ட் பார்வதி,  மஹாவிஷ்ணு அண்ட் லக்ஷ்மி,  ராமர் அண்ட் கோ இப்படி.
படம்  விற்பனைக்காவது கிடைக்குமான்னு கேட்க, கோவிலுக்குள்ளே இருக்கும் ஆஃபீஸுக்குப் போனால்....  பெரிய  படம் இல்லைன்னுட்டு, சின்னதா ஒரு படம் கொடுத்தாங்க. அன்பளிப்புதானாம். காசு வேணாமுன்னுட்டாங்க!
இந்த ஆஞ்சியின் அருளைச் சொல்லும் இன்னொரு கதையும் இங்கே பரவலா சொல்லப்படுது.  அந்தக் காலத்துலே இந்த ஊருக்குப் பெயர் லக்ஷ்மணபுரி.

(அட!  அதுதான் லக்நோன்னு  மருவி இருக்கோ என்னவோ? வெள்ளைக்காரன் வாயிலே புகுந்து புறப்பட லக்ஷ்மணனால் முடியலை !)

இந்த ஊர்  அப்பவே ரொம்ப   செல்வச்செழிப்புள்ள ஊரா இருந்துருக்குனு கேள்விப்பட்டு, மார்வார் வியாபாரி ஒருத்தர் சரக்கு எடுத்தாந்தார். குங்குமப்பூவும், கஸ்தூரியுமா கமகமன்னு இருக்கு.  இங்கே வந்து பார்த்தால் ஒன்னுமே விலை போகலை.  மனசுக்குப் பேஜாராப் போனவர்,  தங்கறதுக்கு இடம் தேடுனப்ப, ஹனுமன் கோவில் (!) கண்ணுலே ஆப்ட்டது. அங்கேபோய் ஆஞ்சியைக் கும்பிட்டுக்கிட்டு,  இந்த மாதிரி ' யாவாரம் ஒன்னும் நடக்கலைப்பா.... நீதான் என் மேல் இரக்கம் காமிச்சு ஒரு வழி காட்டணுமு'ன்னு  வேண்டிக்கிட்டு, ஒரு சத்திரத்துலே போய் தங்கிடறார்.
ராத்திரி கால நிலை  ரம்யமா இருக்கு.  இவர் சுகமாத் தூங்கிட்டார்.  இளங்காத்து வீசுது.  அப்படியே மூட்டைக்குள்ளே இருந்த கஸ்தூரி வாசம் காத்துலே ஏறிப்போய் ஊரையே சுத்துது.

அந்த நேரம் பார்த்து  மாளிகையின் உப்பரிகையில் காத்தாட உக்கார்ந்துருக்கும்  நவாப் வாஜித் அலி ஷாவுக்கும் அவர் பேகத்துக்கும்  இனிய வாசனை  போய்ச் சேருது. எங்கேருந்து   இத்தனை நல்ல வாசனை வருதுன்னு முதல்லே திகைச்ச நவாபும் பேகமும், சேவகர்களை  அனுப்பி என்ன ஏதுன்னு விசாரிக்கச் சொல்றாங்க.

வாசனை புடிச்சுக்கிட்டே போன சேவகர்கள், சத்திரத்தாண்டை போய் நின்னாங்க. ஆஹா....  இங்கெருந்துதான்னு புரிஞ்சு போச்சு. வியாபாரியை அரண்மனைக்குக் கூட்டிக்கிட்டுப்போய்  நவாப் முன்னால் நிறுத்தறாங்க.
மூட்டைத் திறந்து காமிக்கிறார் வியாபாரி. பேகம் சட்னு  அதுக்கொரு விலையைச் சொல்லிட்டாங்க.  வியாபாரி எதிர்பார்க்காத பெரிய தொகை!  துட்டை வாங்கிக்கிட்டு மூட்டையை ஒப்படைச்சுட்டு நேரா வந்து நின்னது  ஆஞ்சி சந்நிதிக்கு முன்னாலேதான்!  
கேட்ட வரம் உடனே கிடைச்சுருச்சு!  அப்படி ஒரு  வரம் தரும் ஆஞ்சி இவர்!
சம்பவம்...உண்மைதான்னு உறுதிப்படுத்த   சம்பவம் நடந்த காலம் 1783ன்னு அடிச்சுச் சொல்றாங்க.!   அட!   அட!

இருட்டிருச்சு இனிமே எங்கே சுத்தன்னு அறைக்குத் திரும்பிட்டோம். எல்லா ஹொட்டேல்களிலும் வரவேற்பு அலங்காரம் மட்டும் அட்டகாசமா வச்சுருக்காங்க இல்லே?  மயில் ரங்கோலி ஒன்னு  போட்டு வச்சுருந்தாங்க.


டின்னர் இங்கேயே  ரூம் சர்வீஸ் வாங்கிக்கலாமுன்னுதான் திட்டம். ஆனால்.........     இன்றைக்கு  லைவ் ம்யூஸிக்கோட டின்னர் விளம்புவாங்களாம் இங்கத்து ரெஸ்ட்டாரண்டில்! என்ன ம்யூஸிக் னு அசுவாரசியமா விசாரிச்சால்  கஸல் னு பதில்!  வா ரே வா(வ்)
லக்நோ வந்துட்டு கஸல் கேக்கலைன்னா எப்படி?  நீங்களே சொல்லுங்க?

எட்டுமணிவாக்கில் மேலே மாடியில் இருக்கும்  ரெஸ்ட்டாரண்டுக்குப் போனோம்.  ஈ காக்காயைக் காணோம்.....   இங்கெல்லாம்  ஒன்பது ஒன்பதரைக்குத்தான் டின்னருக்கு வருவாங்களாம்.  அட ராமா.....   அப்போ நம்ம லைவ் கஸல் அவ்ளோதானா?  ஊஹூம்.....

எங்களைக் கூட்டிக்கிட்டுப்போய்    உக்காரவச்சாங்க. மேடைக்குப் பக்கத்தில் இருக்கும் மேஜை!  முக்காலே மூணுவீசம் இருட்டு! சுத்தம்  :-)
பாடகரும் தப்லாக்காரருமா வந்து   மைக் எல்லாம் செட் செஞ்சாங்க. பார்த்தால் எதோ நமக்காக அடிச்சுப்பிடிச்சு ஓடி வந்தமாதிரி இருந்துச்சு.  ரவி துபே பாடகர். நமன் சிங் தப்லா.
ரொம்ப சுமாராத்தான் பாடுனார். இதுலே நான் வேற நேயர் விருப்பம் கேட்டுக்கிட்டு இருந்தேன்.  எல்லாம் ஒரு நாலைஞ்சுதானே தெரியும்.  அதை வச்சு சமாளிக்கிறதுதான் :-)  நம்ம கஸல் ஞானத்துக்கு  ஜக்ஜீத் ஸிங், பங்கஜ் உதாஸ் எல்லாம் புண்ணியம் கட்டிக்கிட்டாங்கல்லே!    ஒரு 24 வருசத்துக்கு முந்தி,  பாட்டோ, பாடகரோ  பெயர்கள் தெரியாத காலத்துலேயே.... தில்லியில் ஒரு ம்யூஸிக் கடையில் ஒரு பாட்டை ஹம் பண்ணிக் காமிச்சு அந்தப் பாட்டு வேணுமுன்னு  கேட்டு வாங்குன ஆளாச்சே நான் :-)
                  
(Kal chaudvin ki raat thi    Shab bhar raha charcha tera  Kal chaudvin ki raat thi)

இந்த  இருட்டுலேயும் தங்கம் என்னமா மின்னுச்சு தெரியுமோ?  நம்மவர்  ஒரு சிகப்பு ரோஜாவை எடுத்து என்னிடம் நீட்டினார்.  இத்தனை வருசத்துலே முதல்முறைன்னதும் திகைச்சுப் போயிட்டேன் :-) அய்ய....  ப்ளாஸ்டிக்  ! (எல்லாம் டேபிள் டெகரேஷனுக்காக வச்சுருந்த பூ தான் )
பாட்டுக் கேட்டுக்கிட்டே சாப்பாட்டை முடிச்சுக்கிட்டு,  ம்யூஸிக் கலைஞர்களுக்கு  கொஞ்சம் அன்பளிப்பு  கொடுத்துட்டு 'நல்லா பாடுனீங்க'ன்னு சொல்லிட்டு வந்தேன்.  பூனை பிரஸவிச்ச மாதிரி கியா கியான்னு  ஒரு ஸ்ருதிப்பெட்டி, போதாததுக்கு பிஜிஎம்மா  ஒரு ப்ளூட்  வேற!  நம்மவர் ஒரு சின்ன வீடியோ க்ளிப் எடுத்தாரா.... இப்பப் போட்டுப் பார்த்தால் த்ராபையா இருக்கு. அதான் இங்கே  வலை ஏத்தலை!

அறைக்கு வந்ததும் அண்ணனிடம் கொஞ்சம் செல்லில் பேச்சு.  இந்தியப் பயணங்களில் மட்டும் தினம் ரிப்போர்ட் கொடுத்துருவேன். 'லக்நோ வந்தாச்சு. நாளைக்கு  கோவில் பயணமு'ன்னு சொன்னப்ப,  'இமாம்பரா கட்டாயம் பாரு'ன்னார்.  ஙே.......   நாளைக்கு நேரம் இருந்தால்னு சொல்லி வச்சேன்.

இதுக்குத்தான் போற இடத்தைப் பற்றிக் கொஞ்சம் ஹோம் ஒர்க் பண்ணிக்கணுங்கறது. ' நூத்தியெட்டு பஜனை'யில் இருந்ததால் இதை கவனிக்கலை. மேலும் தெரிஞ்சு போச்சுன்னா   சர்ப்ரைஸ் போயிருமோன்னு ஒரு சின்ன சந்தேகம் வேற....  (என்ன டீச்சரோ? நோட்ஸ் ஆஃப் லெஸன் எழுதிக்கணுமா இல்லையா?) இப்பதான்  வலை இருக்கே.... கொஞ்சம் வீசி இருக்கலாம்தான்.....

காலையில் 7 மணிக்கு  வண்டி சொல்லி இருக்கு.  நமக்கான ப்ரேக்ஃபாஸ்ட் பார்ஸல் பண்ணித் தரேன்னு ரிஸப்ஷன்லே  சொல்லிட்டாங்க.

சீக்கிரமா எழுந்து  தயாராகணும் என்ற நினைப்போட தூங்கறேன்.  குட் நைட்.

தொடரும்..........  :-)


Monday, July 24, 2017

கொள்ளையர்கள்..... தில்லியில்.... (இந்திய மண்ணில் பயணம் 34)

எட்டேகாலுக்கு  வண்டி சொல்லி இருக்கோம்.  போற வழியில்  கோவிலுக்குப் போயிட்டுப் போகலாமான்னால்......  நாம் போற வழியில் இல்லைன்னார் நம்மவர்.  எப்படி இல்லாமல் போகுமாம்?
இப்போ புது ஏர்ப்போர்ட் வந்துருச்சுன்னார்.  2011 லே இங்கிருந்து கிளம்பும்போதுதானே ஏர்ப்போர்ட்டை விரிவாக்கிப் புதுசாக் கட்டிக்கிட்டு இருந்தாங்க... இப்ப புது ஏர்ப்போர்ட்டுன்னா எப்படி?
பழைய ஏர்ப்போர்ட் ரன்வே  ஆரம்பிக்கும்  இடத்தாண்டை இன்னொரு  304.4 ஏக்கர் நிலத்தை வாங்கி (!)  அங்கே புதுசாக் கட்டிட்டாங்களாம்.  அப்போ பழசு? அது வழக்கம்போல ஏர்ஃபோர்ஸ் பயன்படுத்திக்குது. ஏற்கெனவே ஏர்ஃபோர்ஸ் இடத்தில்தான் சிவிலியன் விமானம் இறங்கி ஏற அனுமதி கொடுத்துருந்தாங்க.  அது அப்போ 1970 இல் இண்டியன் ஏர்லைன்ஸ்க்கு மட்டுமேன்னுதான்.  அதுவும் தில்லி - சண்டிகர் மட்டும்.  அதானே...அப்ப ஏது இந்த தனியார் விமான சேவை(!)கள் எல்லாம்?
மொஹாலி எல்லாம் சுத்திக்கிட்டு ஒரு பதினொரு கிமீ பயணம் செஞ்சு  ஏர்ப்போர்ட் போய்ச் சேர்ந்தோம். நல்லாத்தான் கட்டி இருக்காங்க. இப்ப  திறந்து வச்சே ஒரு ஏழெட்டு மாசம் தான் ஆச்சு என்பதால் பளிச்ன்னுதான் இருக்கு.
'ரெண்டு மணி நேரத்துக்கு முன்னாலே வா, மூணு மணி நேரத்துக்கு முன்னாலே வா'ன்னு  ஏர்ப்போர்ட் டார்ச்சர்    இந்தியாவிலே  இருப்பதால் வந்து சேர்ந்துட்டு தேவுடு காத்துக்கிட்டு இருக்கவேண்டியாகுது.  காத்திருக்கும் நேரத்தில் வேடிக்கை பார்க்கக்கூட ஒன்னும் இல்லை.  கூட்டத்தையே காணோம்.

நேரத்துக்குக் கிளம்பின  விமானம், தில்லி போய்ச் சேர்ந்தப்ப மணி  12.20.  அடுத்த ப்ளைட்டுக்கு  ஒன்னரை மணி நேரத்துக்கும் அதிகமாவே இருக்கு.  நல்லவேளையா வைஃபை இருந்ததால்..... வலை மேய்ச்சல்தான்.
தில்லி ஏர்ப்போர்ட் வழக்கம்போல் கலகல கூட்டம்தான்.
ஒரு காஃபி குடிக்கலாமான்னால் கூட யோசிக்கத்தான் வேணும். கப்புசீனோ ஒன்னே ஒன்னு  180 ரூன்னு  விலைப்பட்டியல் போட்டுட்டுக் காசு கொடுக்கும்போது  290 ன்னு பில் போடறாங்க.  உள்ளூர் வரிகள் தனி(யாம்) அதுவும் நான் கேட்ட 'சின்னமன்  டாப்பிங் ' கூட இல்லைன்னுட்டாங்க.  நியாயமான விலையா  என் மனசுக்குப் படலை என்பதால் ஆர்டரைக் கேன்ஸல் செஞ்சுட்டேன்.

போற ஊர்லே போய் டீ குடிச்சால் ஆச்சு ! இப்ப எங்கே போறோமுன்னு  சொல்லலை இல்லே?   லக்நோ போய்க்கிட்டு இருக்கோம்.  உம்ராவ் ஜான் னு ஒரு  (பழைய )ஹிந்தி படம் பார்த்ததுலே இருந்து  லக்நோ தெருக்களில் சுத்தணுமுன்னு ஒரு ஆசை. ஆனா அதுக்காக இப்போ நாம் வரலை.  பின்னே எதுக்காம்?

நாம் தரிசிக்க வேண்டிய 108  திவ்யதேசக் கோவில்களில்  வட இந்தியாவில்     நமக்கு விடுபட்டுப்போனது  நாலுன்னு   பயணத்தொடரின் ஆரம்பத்தில் சொல்லி இருந்தேனே.... அதுலே மூணு கோவில்கள் பத்ரிநாத் போய்வரும்போதே கிடைச்சுருது.   இன்னும் ஒன்னு பாக்கி. அதுக்குத்தான்  இப்போ போய்க்கிட்டு இருக்கோம்.

பயணத்திட்டங்கள் போடும்போது,   அது என்னவோ என்னதான்  கவனிச்சுப் பார்த்துச் செஞ்சாலுமே  சில இடங்கள் விட்டுப் போயிருது.   குழுப்பயணமா இல்லாம நாமே  தனியாப்போறோமா....  அதனால் சரியான வழிகாட்டுதல்கள் கிடைக்கறதில்லை.  சரியாச் சொன்னால் நாம் காசிப் பயணம் முடிச்சுக்கிட்டு அயோத்யா போனோம் பாருங்க.... அப்பவே இந்த இடத்தைச் சேர்த்துருந்தால்   இதுக்குன்னு இப்ப வரவேண்டி இருக்காது.... ப்ச்..... அப்போ நமக்கு அவ்வளவா விவரம் இல்லாமப் போச்சு....

 இப்போ?  ரொம்ப விவரமோ?  ஹி ஹி....


இல்லையே.... இப்பவும்  அக்கம்பக்கம் என்னன்னு கவனிக்காம  இந்தப் பக்கம்    ஒரு கோவில் பாக்கின்னுக்கிட்டே இருந்துருக்கோமே....  உண்மையில் நாலு நாள் தங்கி நிதானமாப் பார்க்கவேண்டிய ஊர் இது. அங்கென்ன இருக்கு அங்கென்ன இருக்குன்னு  கோட்டை விட்டுருக்கோம்.....

இன்றைக்கு லக்நோவில் ஒரு நாள் தங்கிட்டுக் காலம்பற கிளம்பி நைமிசாரண்யம் போயிட்டு  வந்துடணும் என்றதுதான் நம்ம திட்டம்.
பகல் ரெண்டு அஞ்சுக்கு ப்ளேன் ஏறி லக்நோ போய் சேர்ந்தப்ப  மணி  மூணு பத்து.  நாம் புக் பண்ணி இருக்கும் ஹொட்டேல் பிக்கப்  வண்டி அனுப்பி  இருந்தது.  இடைப்பட்ட தூரம்  16. 5  கிமீ.  ஏர்ப்போர்ட் இருக்குமிடம்  எங்கெயோ வனாந்தரமா இருக்கு. பொட்டல் காடு. அங்கங்கே திடீர் திடீர்னு  வீடுகளும் தெருக்களும், பள்ளிக்கூடங்களுமா  ....
சாலைகள் எல்லாம் அகலமாவும் சுத்தமாவும் இருக்கு!  இங்கே யானைச் சிலை இருக்குன்னு  சேதிகளில் முந்தி வாசிச்சதால்  அதையே  கண் தேடுது....
சட்னு கண்ணில் பட்ட   மாயாவதியின் போஸ்டரும்,  அது  இருந்த யானை நீரூற்றும்....   அட!  அரசியலைத் தவிர்த்துப் பார்த்தால்.... இவுங்க இன்னொரு யானைப்ரேமி !
நகருக்குள்  போறோம்.   பார்த்தாலே இது எதோ அரசாங்க அலுவலகம் என்றது போலவே தெரியும் பிரமாண்டமான கட்டடங்கள்.  கடைசியில் அது உண்மைதான் :-)  பழைய கட்டடங்களும் புதிய கட்டடங்களுமா  அங்கங்கே ஒரு நெருக்கடி.  போக்குவரத்து நெரிசலும் இருந்ததால்  ஊருக்குள் வந்தே வந்துட்டோமுன்னு புரிஞ்சது.
ஹொட்டேலுக்குப் போய்ச் சேரும்போது மணி நாலரை. இதுவும் வலையில் பார்த்து புக் பண்ணதுதான். Hotel Clarks Avadh.  MG Road. ஏழாவது மாடியில் நமக்கான அறை!
 ஜன்னல் திரையைத் திறந்தால் கோம்தி நதி !   உத்தரப்ரதேஷின் பெரிய நதி.  நீளமான நதியும் இதுதான்.  கிட்டத்தட்ட 960 கிமீ ! அப்படியே போய் கங்கையில் சேர்ந்துருது!

த்வார்க்கா கோவிலுக்கு முன்னாடி கூட கோம்தி நதின்னு ஒன்னு பார்த்தோமே... இதுவும் அதுவும் ஒன்னுதானான்னு எனக்கொரு சம்ஸயம்.  அங்கே அது அரபிக்கடலில் போய் சேர்ந்துருது.  இங்கே   இது கங்கையில் சங்கமம்.  ஒன்னு மேற்குன்னா ஒன்னு  கிழக்கால்லே இருக்கு!

இந்தியாவில் எல்லா நதிகளுக்கும் பொதுவான சாபக்கேடு  இதைமட்டும் விட்டுவச்சுருக்குமோ?  இங்கேயும்  நதியே கெட்டுப்போய்த்தான் கிடக்கு.  அது எங்கே தானாகவா  கெடுது?  மக்கள்கூட்டம் கெடுத்து வச்சுருதுல்லே...  :-(  இதுலே கரையோரம் இருக்கும் நகரங்களின் அடாவடி வேற.... எல்லாக் கழிவுகளையும்  ஆத்தோடு கலந்துவிட்டால் போச்சு என்ற எண்ணம்....  மாசு,  மாசு,  மாசைத்தவிர வேறொன்னும் இல்லை.....

இப்பதான் கொஞ்சூண்டு விழிப்புணர்வு வந்துருக்கு போல.... நதியை சுத்தப் படுத்துவதும், அதன் கரையோரங்களில் மக்கள் வசதிக்காக நடைபாதைகள் இன்ன பிற வசதிகள் எல்லாம் செஞ்சு  வெளிநாடுகளில் எப்படி  ஆத்தோர இடங்களை அழகுபடுத்தி மக்கள் பயன்பாட்டுக்கு  விட்டுருக்காங்களோ அதே போல செய்யப்போறாங்களாம். இதுக்காகவே மந்திரிகளும் தந்திரிகளும்    வெளிநாட்டுச் சுற்றுப்பயணம் எல்லாம் போயும் வந்துருக்காங்க.

சென்னையைக் கூட சிங்கப்பூராக்குவோமுன்னு  சொல்லிக்கிட்டு இருந்தாங்கல்லே?  செய்யறதுக்குள்ளே ஆட்சி மாறிப்போச்சுன்னு.... கேள்வி :-)

இங்கேயும் அதுக்குண்டான வேலைகள் நடந்துக்கிட்டு இருக்கு.  நதியின் இக்கரையில் நம்ம ஹொட்டேலை ஒட்டியே ஒரு கோவில், அங்கேயும் எதோ கட்டுமானப்பணி நடக்குது.

மணி இன்னும் அஞ்சாகலை.  கொஞ்ச நேரம் ஊரைச் சுத்திப் பார்த்துக்கலாமேன்னு  கிளம்பி கீழே வந்து வரவேற்பில், மறுநாள்  நமக்கு வண்டி வேணுங்கறதைச் சொல்லி ஏற்பாடு செஞ்சுக்கிட்டு,  ஹொட்டேலுக்கு வெளியே வந்தோம்.

இங்கே பணியாளர்கள் எல்லாம் தலையிலே பகடி கட்டிக்கிட்டு (தலைப்பாகை)இருக்காங்க.  லக்நோ ஸ்டைலு!

  இந்த ஹொட்டேல் இருக்கும்  சாலை  மகாத்மா காந்தி ரோடு.  எல்லா ஊர்லேயும் ஒரு எம் ஜி ரோடு இருக்குல்லே? (சென்னையில் இருக்கோ? )
ஹொட்டேலுக்கு முன்னால்  சாலைக்கு அடுத்த பக்கம் ஒரு பெரிய பார்க் இருக்கு!  பேகம் ஹஸரத்மஹல் பார்க்.  ரொம்பவே பெரூசு. வெள்ளையர்களுக்கு எதிராக நடந்த முதலாம் சுதந்திரப் போராட்டத்துலே இவுங்க பங்கு அதிகம்!   உண்மையான புரட்சித் தலைவி !

இவுங்களை கௌரவிக்கத்தான் அரசு  இந்தத் தோட்டத்துக்கு (விக்டோரியா பார்க்ன்னு முந்தி இருந்த பெயரை  மாத்தி) இவுங்க பெயரை வச்சுருக்கு!

டாக்ஸி ஒன்னு எடுத்துக்கிட்டோம். ட்ரைவரிடம் கொஞ்ச நேரம் ஊரைச் சுத்திட்டு வரலாமுன்னதும்  குஷி ஆகிட்டார்.  இங்கே என்ன விசேஷமுன்னு கேட்டதுக்கு  அவர் முதலில் சொன்ன இடம் ஷர்மா சாய் தூகான். டூரிஸ்ட்டுகள் கட்டாயம் போக வேண்டிய இடமாம்.  நாமும் போனால் ஆச்சு.
ஷர்மா டீ ஸ்டால் இருக்கும் பகுதி பழைய லக்நோ. குறுகலான தெருக்கள். நவாப் காலத்திய சமாச்சாரம். ஊரில் முக்கால் வாசிக்கும்மேலே இஸ்லாமியர்கள்தான்.  சந்து பொந்துக்குள்ளே நுழைஞ்சு போய் கடைசியில் டீ ஸ்டாலாண்டை  வண்டியை நிறுத்தினார்  ட்ரைவர் மொஹ்ஹமத் ஷிராஜ்.

 வருசம் 1948லே ப்ரகாஷ் ஷர்மா என்றவர், அலிகர் என்ற ஊரில் இருந்து லக்நோவுக்குக் கிளம்பி வ்ர்றார். கூடவே  அண்ணந்தம்பிங்க நாலு பேர்.  இந்த சந்து முக்கில் டீக்  கடை ஒன்னு போடறாங்க.  சாயா, சமோஸா, வெண்ணை தடவுன பன் இதுதான் வியாபாரம். வீட்டு வெண்ணையாம் !  ருசி பிடிச்சுப்போய்  சனம் வந்து குமியுது.  அப்புறம் என்ன?  வியாபாரம் நிலைச்சுப்போய் இப்ப 68 வருசமா ஜேஜேதான்.  பிரபலங்கள் வர்ற இடமாவும் ஆகிப்போயிருக்கு. இப்பப்பாருங்க..... நியூஸியில் இருந்து கூட டீ குடிக்கப் போயிருக்கோம்:-)
அந்தக் காலத்துலே கடையில் வேலை செய்யன்னு வந்தவங்க சிலர்  இன்னும்கூட  அங்கேயே வேலை செய்யறாங்களாம்!  தீபக் ஷர்மாதான் இப்பக் கடையை நிர்வாகம் செய்யறார்.
டீ அப்படி ஒன்னும் விலை அதிகம் இல்லை. ஒரே ரகம் சாயாதான்.  மண் டம்ப்ளர், தெர்மாகோல் டம்ப்ளர், கண்ணாடி டம்ப்ளர்னு மூணு விதமா கிடைக்குது. 20,15,10ன்னு  விலை. அந்த பன் வெண்ணையும், சமோஸாவும் இப்பவும் கிடைக்குது.

நீங்க வண்டியிலே இருங்க நான் போய் வாங்கி வர்றேன்னார்  மொஹ்ஹமத். நம்ம சமாச்சாரம் அவருக்குத் தெரியாதுல்லே :-)


மூணு   மட்கா(மண் டம்ப்ளர்)சாயா சொல்லிருங்கன்னதுக்கு  தனக்கு க்ளாஸ் போதுமுன்னுட்டார்.    சாயா வந்தது. வெளியே சந்துலே நாலைஞ்சு  மேஜை  போட்டு வச்சுருக்காங்க. நின்னுக்கிட்டுத்தான் குடிக்கணும்.   அப்படி ரொம்ப சுத்தமான இடமுன்னு சொல்ல முடியாது. ஆனாலும் நல்ல கூட்டம். உள்ளுர் பாரம்பரிய சமாச்சாரப் பட்டியலில் இடம் புடிச்சுருக்கு!  நாமும் உள்ளுர் சரித்திரத்துலே இடம் புடிச்சுட்டோம் :-)
என்னமோ   இந்த இடம் பார்த்ததும் நம்ம சிங்கை செராங்கூன் ரோடு சந்துகள் ஞாபகத்துக்கு வந்தது உண்மை....

தொடரும்........  :-)

Saturday, July 22, 2017

சனிக்கிழமை ஸ்பெஷல்: ஸிம்பிளா ஒரு குருமா :-)

குளிர்காலம் முடிஞ்சு  வசந்தமும் வந்து போய் கோடை எட்டிப் பார்க்கும்வரை இங்கே கிடைக்கும் காய்கறிகளை வச்சுத்தான் ஒப்பேத்தணும்.
முட்டைக்கோஸ்,  காலி ஃப்ளவர், ப்ரோக்கொலி, கேரட் , உருளைக்கிழங்கு இதுகளை வச்சு எத்தனை விதம்தான் சமைக்கிறது சொல்லுங்க......

இன்றைக்கு ஒரு குருமா செஞ்சுடலாமா?

மேலே சொன்ன காய்கறிகளில் உருளையை விட்டுட்டு மத்த  நாலையும் கொஞ்சம் எடுத்துக்கலாம்.
படத்துலே  காண்பிச்ச மாதிரி நறுக்கி வச்சுக்கணும். ஏறக்கொறைய ஒரே சைஸுலே இருந்தால்  பார்க்கக் கொஞ்சம் நல்லா இருக்கும்:-)

முட்டைக்கோஸ் ஒரு 200 கிராம் அளவு. பொடியா நறுக்க வேண்டாம். கொஞ்சம் பெரிய துண்டுகளாக நறுக்கி  தண்ணீரில்  அலசி எடுத்து  வடிகட்டியில் போட்டு வடிய விடலாம்.
இஞ்சி, பச்சமிளகாய், பூண்டு  மூணும் சேர்த்து அரைச்ச பேஸ்ட் இருந்தால் அதுலே ஒரு டீஸ்பூன்.  நம்ம வீட்டில்  இதைக் கொஞ்சம் அதிகமாகவே அரைச்சு  ஐஸ் குயூப் ட்ரேயில் வச்சு  ஃப்ரீஸ் பண்ணி எடுத்துக்கிட்டு அதை ஒரு ஃப்ரீஸர் பையில் போட்டு  ஃப்ரீஸரில் போட்டு வச்சுக்குவேன். க்ரீன் மஸாலான்னு இதுக்குப் பெயர்.
தக்காளி, வெங்காயம் தலா ஒரு அம்பது கிராம். ( அய்ய....      ரெண்டு தக்காளி, ஒரு வெங்காயம்!) பொடியா அரிஞ்சு வச்சுக்கணும்.  நாந்தான்  இதையுமே  வதக்கி ஃப்ரீஸ் செஞ்சுருக்கேனே....  அதில் இருந்து ஒரு நாலு க்யூப்.

கசகசா, தேங்காய், அஞ்சு  பாதாம், அஞ்சாறு முந்திரிப் பருப்பு  நல்லா மைய்யா அரைச்சு வச்சுக்கணும்.    சட்னி ஜாரில் முதலில் கசகசாவை மட்டும் போட்டு அரைக்கணும். எல்லாத்தையும் சேர்த்து அரைச்சால் கசகசா அரைபடறதில்லையாக்கும்....

நல்லா மசிஞ்ச பிறகு  பாதாம், முந்திரி சேர்த்து அரைச்சுட்டு, அப்புறம் தேங்காய்த்துருவல் சேர்த்து அரைக்கணும். அப்பப்பக் கொஞ்சம் தண்ணீர் சேர்த்து  அரைச்சுக்குங்க.  தேங்காய்ப்பால் இருந்தால்  அதையேகூடப் பயன்படுத்திக்கலாம்.  எல்லாம் நம்வசம் இருக்கும் பொருட்களைப் பொறுத்துதான் சமையலே :-)

எல்லாம் எடுத்து தயாரா வச்சாச்சா?  இனி ஆரம்பிக்கலாம்.... நம்ம கச்சேரியை :-)

ஒரு பெரிய  வாணலி எடுத்து  அடுப்பில் வச்சு ஸ்டவை ஆன் பண்ணிருங்க.  மிதமான தீயிலே இருக்கட்டும்.  நெய் ஒரு மூணு டீஸ்பூன்  அதுலே சேர்க்கலாம்.  நெய்யேதான் வேணுமுன்னு இல்லை. ஆனா  நெய்யா இருந்தால் நல்லா இருக்கும். சுவை கூடுதல். இல்லைன்னா  உங்களிடம் இருக்கும் சமையல் எண்ணெய் ரெண்டு டீஸ்பூனும், ஒரு டீஸ்பூன் நெய்யுமா இருந்தாலும் ஓக்கேதான்.

 முக்கால் டீஸ்பூன் சோம்பு போட்டு வெடிக்கவிட்டு,  க்ரீன் மஸாலா  ஒரு டீஸ்பூன் சேர்க்கலாம்.  நான்  கிரீன் மஸாலா க்யூப் ஒன்னு  சேர்த்தேன். பச்சை வாசனை போனதும் மஞ்சள் தூள்  கால் டீஸ்பூன்,  ஒரு டீஸ்பூன் உப்பு சேர்த்துட்டு, அரிஞ்சு வச்சுருக்கும் வெங்காயம் சேர்த்து வதக்கணும். அப்படியே  அதுலே ஒரு டேபிள் ஸ்பூன் தனியாப் பவுடர்  போட்டுக்கணும்.  கூடுதலா  காரம் வேணுமுன்னா நாலு பச்சை மிளகாயைக் கீறிப்போட்டு  வெங்காயத்துடன் வதக்கிக்கலாம்.

நம்மிடம் சகல சமையலுக்கும் ஒரே வித்தைன்னு தக்காளி வெங்காயம் க்யூப்ஸ் இருப்பதால் அதை அப்புறமாச் சேர்த்தேன். ஏற்கெனவே வதக்கப்பட்ட சமாச்சாரம் என்பதால் நோ பச்சை வாசனை.

வெங்காயம் வதங்கும் நேரத்தில்  மைக்ரோவேவ் ஸ்டீமரில் கேரட்டை வச்சு ஒன்னரை நிமிட் ஸ்டீம் செஞ்சுக்கலாம்.  வெங்காயம் வதங்கியதும் கேரட்டைக் கடாயில் போட்டுட்டுக் கையோட  காலிஃப்ளவர், ப்ரோக்கொலியை அதே ஸ்டீமரில் இன்னும் ஒன்னரை நிமிட்  மைக்ரோவேவில் வச்சு எடுக்கலாம்.  இதெல்லாம் சமைக்கும் நேரத்தைக் குறைக்கும் உபாயம்.

நோ ஸ்டீமர்?  நோ ஒர்ரீஸ். வெங்காயம் வதங்குன கையோடு முதலில் கேரட்டை மட்டும் சேர்த்து  கால் கப் தண்ணீரும் ஊத்தி வேகவிடலாம். கேரட் சட்னு  வேகாது என்பதால்  அதுக்கு முன்னுரிமை.

ஆச்சா....  இப்ப  பச்சையும் வெள்ளையுமா காலிஃப்ளவர், ப்ரோக்கொலியைச் சேர்த்துக்கிளறி, தண்ணீர் இருக்கான்னு பார்த்துட்டு தேவைன்னா இன்னும் கால் கப் தண்ணீர் சேர்த்து வேகவிடணும்.  முக்கால் வாசி வெந்ததும் ஈரம் வடிய விட்டுருக்கும் முட்டைக்கோஸ் போட்டுடணும். தண்ணீர் விட வேணாம். இதுவே தண்ணி விட்டுக்கும். ஒரு மூடி போட்டு அடுப்பின் தீயைக் கொஞ்சம் குறைச்சுக்கலாம்.
நாலு நிமிட் ஆனதும், எல்லாத்தையும் சேர்த்து நல்லாக் கிளறிவிட்டுட்டு, அரைச்சு வச்சுருக்கும் தேங்காய் கசகசாக் கலவையை  வாணலியில் சேர்த்துட்டு,   சட்னி ஜாரில் இன்னும் கொஞ்சம் தண்ணீர் சேர்த்து  அதில் பாக்கி ஒட்டிப்பிடிச்சு இருக்கும்  கலவையை முழுசாக் கலக்கி அடுப்பில் வேகும் காய்கறிகளில் சேர்க்கணும்.  அதெல்லாம் ஒட்டக் கறந்துட்டுத்தான் விடுவேன்  :-)

ஒரு கொதி வரட்டும்.  துள்ஸீ'ஸ் மசாலா அரை டேபிள் ஸ்பூன் அதன் தலையில் போட்டுட்டு நறுக்கியக் கொத்தமல்லி இலைகளையும்  போட்டு ஆசிர்வதிச்சால்  உங்கள் குருமா ரெடி!

ஆமாம்...  துள்ஸீ'ஸ் மசாலா இல்லைன்னா கொஞ்சம் கரம் மசாலாத் தூள் போட்டுக்குங்க. ஆனாலும் துள்ஸீ'ஸ் ருசி வராது கேட்டோ :-)

சரின்னும் இதுக்கும் ஒரு செய்முறை சொல்லிடறேன்.  அரைச்சு ஒரு பாட்டிலில் போட்டு வச்சுக்குங்க. தேவைப்படும்போது பயன்படுத்திக்கலாம். சரியா?

மசாலா தயாரிக்க :

கிராம்பு   30 கிராம்
பட்டை   30 கிராம்
ஏலக்காய் 30 கிராம்
மிளகு    10 கிராம்
சோம்பு   100 கிராம்

கொஞ்சமாத் தயாரிச்சால் போதுமுன்னா   ஒரு  டீஸ்பூன் கிராம்பு, பட்டை, ஏலக்காய்,  அரை டீஸ்பூன் மிளகு,  சோம்பு  ரெண்டு இல்லை மூணு டீஸ்பூன்  என்ற அளவில்  செஞ்சு பாருங்க.

இது எல்லாத்தையும் ஒரு வாணலிலே லேசா வறுக்கணும். அடுப்பை மெலிசா எரிய விடுங்க. எண்ணெய் வேணாம்.

சும்மா 'ட்ரை'யா, இளஞ்சூடா வறுத்து, ஆறியவுடனே, 'மிக்ஸி ட்ரை ஜார்'லே போட்டு அரைச்சு வச்சிரணும்.

காத்துப் போவாத டப்பாலே வச்சிருங்க. அவ்வளவுதாங்க! ஜமாய்ங்க!

இந்த குருமாவுக்குத் தேவையான  மசாலா வகைகள் எல்லாம் ஃப்ரீஸரில் வச்சுருந்ததால்  சட்னு செஞ்சுமுடிச்சுட்டேன்.   ஸிம்பிள் அண்ட் சுலபம் :-) இப்படியெல்லாம் நேரம் மிச்சம் பிடிச்சுத்தான் எழுத்துலகில் நம்ம  சேவை நடக்குதுன்னு சொன்னால் நம்புங்க ப்ளீஸ்....




மேலே படம்... நம்ம வீட்டாண்டை இருக்கும் கறிகாய்க் கடை! 

இந்த சமையல் குறிப்பு வரப்போகும் ஈஸிபீஸி இண்டியன் ரெஸிபியில் இடம் பெறுகிறது!