Friday, December 15, 2017

காணாமப்போன ஜோடி .... (இந்திய மண்ணில் பயணம் 89)

வழக்கத்தைவிடக் கொஞ்சம் சீக்கிரமா எழுந்ததால்  முதல் வேலையா பேக்கிங் முடிச்சு, குளிச்சு  ரெடி ஆனதும்  கீழே ரெஸ்ட்டாரண்டில்  காலை உணவுக்குப் போனோம்.  வழக்கமான இட்லி வடையுடன், கொஞ்சம் வெண்பொங்கலும் கிச்சடியும் எனக்கு!

எட்டரைக்கு ஸ்தலம் விட்டாச்.  ஆனாலும் அடுத்த ரெண்டாம் நிமிட் ஒரு ஸ்டாப்பிங் போடச் சொன்னேன்.  நம்மவருக்கு வரதராஜர் தரிசனம் கிடைக்கட்டுமே!   பத்து நிமிட்டில்  ஸேவை சாதிச்சு, எனக்கொரு தாமரை மொட்டும், நம்மவருக்குக் கொஞ்சம் துளசியும் பிரஸாதமாக் கொடுத்தார்  பெருமாள்!
அடுத்த ஸ்டாப் நமக்குக் காஞ்சிபுரம்தான்!  இந்த வரதரை ஸேவிச்ச கையோடு  காஞ்சி வரதரையும் ஸேவிக்கக் கிடைச்சுருக்கு.

 போற வழியில்  இருந்த   ரெண்டு ஆஞ்சி, ஒரு குருபகவான் கோவில் !
கிழக்குக் கடற்கரை சாலை வழியாகவா போறோமுன்னதுக்கு,   அது கொஞ்சம்  அதிக தூரம்.  170 கிமீ வரும். நாம் உத்தரமேரூர் வழியாப் போகலாமேன்னார் நம்மவர். ஹைய்யான்னு மனசு துள்ளுச்சு :-)

இங்கே  போனால் ஒன்பது பெருமாளை ஒரே இடத்தில் தரிசனம் செஞ்சுக்கலாம்!

முதல்முறை போனது   இங்கே!

அடுத்த முறையும் லபிச்சது.  விவரம் இங்கே :-)
இப்போ மூணாவது முறை!  ஏற்கெனவே  ரெண்டு முறை எழுதுனதால்.... இப்பவும் வேணாமேன்னு தோணுச்சு.   முதலில்  கோபுரவாசலைப் பார்த்தபடி இருக்கும் ஆஞ்சியையும், அப்புறம் மூலவரையும் ஸேவிச்சுட்டு, பட்டர்ஸ்வாமிகளிடம் அனுமதி வாங்கிக்கிட்டு  மேலே மாடிக்குப் போய் கொஞ்சம் க்ளிக்ஸ்.
எனக்குப் பிடிச்ச கோவில்களில் இதுவும் ஒன்னு!  அழகான மூலவர்கள்!  நாராயணா.... நாராயணா.... நவநாராயணா.....




அடுத்தாப்லே சிவன் கோவில் ஒன்னு இருக்கு. அங்கே போகணுமுன்னு நினைச்சுக்கிட்டே இருந்து  கீழே வரும்போது  சட்னு மனசில் இருந்து சிவன் ஒளிஞ்சுக்கிட்டார்.  வேளை வரலை. அவர் கூப்பிடும்போதுதான் கிடைக்கும்.
மேலே படம்:  இந்தக்கோவிலாகத்தான் இருக்கும்போல !

ஆளுக்கொரு இளநீர் வாங்கிக் குடிச்சுட்டுக் கிளம்பறோம். சுற்றுச்சூழல் மாசு  அதிகமாவதால்  பட்டாஸ் வெடிப்பதை, இந்த தீபாவளிக்குத்  தடை செய்யணும் என்ற கோரிக்கை பதாகையுடன் பள்ளிக்கூட மாணவர்கள் ஊர்வலம் போறாங்க.  இன்னும் ரெண்டே நாளில் தீபாவளி.   அதுக்குள்ளே   தடை செஞ்சுருவாங்களா என்ன?  ஒரு விழிப்புணர்வு வரட்டுமே...

நம்ம பதிவுலக நண்பர்களிடமிருந்து, (துளசிதளம் பயணக்கதை(!)களை வாசிக்கும் அன்பர்கள்)  சில சமயம் தனிமடலில் நாம் தங்கும் இடங்கள்,  மற்ற சமாச்சாரங்கள், குறிப்பா நாம் பயன்படுத்தும் ட்ராவல் சர்வீஸ், அதுலேயும்  முக்கியமா நம்ம சீனிவாசன் பத்தியெல்லாம்  விசாரிப்பாங்க. எனக்குத் தெரிஞ்ச விவரங்களை அனுப்பி வைப்பேன்.  நாலு பேருக்குப் பயன்படுதுன்னா நமக்கும் நல்லது இல்லையோ!

அப்படித்தான் ஒரு தோழி,  காஞ்சிபுரம் சமாச்சாரங்களைக் கேட்டுருந்தாங்க. நம்ம சீனிவாசனே ஓட்டுனராக் கிடைச்சா நல்லதுன்னும்....   தகவல் அனுப்பி அதே போல  ஆச்சு. அவுங்க ஒரு முக்கியமான இடத்தைப் பற்றிச் சொல்லி  அங்கே போனதாகவும்,  நம்ம சீனிவாசன் நாம் ஏற்கெனவே போன கோவில்களுக்கு  நல்லமுறையில் கூட்டிப்போய் வந்ததாவும் மடல் அனுப்பி இருந்தாங்க.  மனசுக்கு மகிழ்ச்சியா இருந்துச்சு.

அவுங்க போன அந்த முக்கியமான கோவிலுக்கு நாங்க இன்னும் போகலை. இப்ப அங்கேதான் போறோம்.  ஏற்கெனவே  தோழி குடும்பத்தை அங்கே கூட்டிப்போன அனுபவத்தால் அடுத்த அரைமணி நேரத்துலே 'டான்'ன்னு நம்மை அங்கே கொண்டுபோயிட்டார் சீனிவாசன்.

சாலைக்கிணறு!
நம்ம ராமானுஜர் இருக்காரு பாருங்க.... அவருக்கு இங்கே ஒரு கோவில்/சந்நிதி இருக்கு!  அப்படி என்ன விசேஷம் இங்கே?
ஸ்ரீபெரும்புதூரில் பிறந்து வளர்ந்த நம்ம ராமானுஜருக்கு அந்தக் கால வழக்கம்போல் பதினாறு வயசில் கல்யாணம். ரொம்பவே சந்தோஷப்பட்டுக்க முடியாம ஒரு சம்பவம் இதுக்கடுத்த மாசமே நடந்துருது.  ராமானுஜரின் தந்தை பெருமாள்கிட்டே போயிடறார்.  ப்ச்....

மனசு கஷ்டமா இருக்கேன்னு,  அடுத்தாப்லே  இருவது சொச்சம் மைல் தூரத்தில் இருக்கும் ஊரான  காஞ்சிபுரத்துக்கு ஜாகை மாத்திக்கிட்டு  (35 கிமீ) போறாங்க.  அங்கே  யாதவப்ரகாசர்னு   கல்விகேள்விகளில் சிறந்த ஒரு  அறிஞர் இருக்கார். அவர்கிட்டே மாணவராப் போய்ச் சேர்ந்துக்கிட்டார் ராமானுஜர்.

கற்பூரபுத்தி!  எதையும்   ஒரு முறை சொல்லித்தந்தால் போதும்! சரசரன்னு பத்திக்கும் அறிவு!  குருவுக்கு மிஞ்சின ஞானம் வேற!   என்ன இருந்தாலும் ஆதிசேஷனின் அவதாரம் ஆச்சே!  குரு தப்பான விளக்கம் சொல்லும்போது,  அதைத் திருத்திச் சொல்லும் சுபாவம்.  இதையெல்லாம் கவனிச்சு வந்த குருவுக்கு, லேசா மாணவன் மீது பொறாமை ஆரம்பிச்சு, நாளா வட்டத்தில் பத்தியெரியுது.  தனக்கு மிஞ்சுனவனைத் தீர்த்துக்கட்டணுமுன்ற ஆவேசம் வந்துருது.  பொறாமை வந்துட்டால்.... சொந்த புத்தி எல்லாம் துண்டைக் காணோம் துணியைக் காணோமுன்னு  போயிருதுல்லே.....ப்ச்.

திட்டம் தீட்டறார் குரு.  மாணவர்களிடம் நாமெல்லாம் சுற்றுலா போறோம், கங்கைக் கரைக்குன்னார். (ஸ்கூல் எக்ஸ்கர்ஷன்!) ஐடியா என்னன்னா.... போற வழியில் கொன்னு போட்டுறணும். அந்தப் பாவம் போக, கங்கைதான் இருக்கே.... அதுலே முங்கி பாவத்தைக் கரைச்சுக்கணும்.  ரொம்ப ஸிம்பிள். டு இன் ஒன் !

நல்லாப் படிக்கிற புள்ளைகளைப் பார்த்தா.... வகுப்பிலேயே சிலருக்குப் பிடிக்காது. அதுக்கும் பொறாமைதான் காரணம்.  டீச்சருக்கு ஜால்ரா போடும்  பசங்களும் வகுப்புலே இருப்பதும் வழக்கம்தான்.  (இதெல்லாம் நீங்களும் பள்ளிக்கூட நாட்களில் பார்த்துருப்பீங்கதானே?)

ஸ்டடி டூர்னு  காசிக்குக் கிளம்பிப் போறாங்க.  அந்தக் காலத்தில் எல்லாம் நடராஜா சர்வீஸ்தான்.  காட்டு வழியில்   போகணும்.  திரும்பி வர்றது அவரவர் ஆயுஸைப் பொறுத்து.  அப்பெல்லாம் காசி போய் வந்தவங்களை  ஊரே காலில் விழுந்து கும்பிடும் காலமா இருந்துருக்கு!

விந்தியமலையைக் கடந்து போக வேணும்.  மலையாண்டை போகும் போது, திட்டம் நிறைவேத்த சரியான இடம் அதுன்னு குரு நினைக்கிறார்.  அதை பக்காவா முடிப்பதைப் பத்தி, அவருக்குன்னு நம்பிக்கையா  இருக்கும் சிலரிடம் பேசும்போது,  ராமானுஜனின் சிநேகித/உறவுக்காரப் பையனுக்கு  அரசல்புரசலா விஷயம் காதுலே விழுந்துருது.  ஓடிப்போய்  ராமானுஜன் காதுலே போட்டு வைக்கிறான்.  "பேசாம நீ திரும்பிப்போயிரு. எங்ககூட வரவேணாம். வந்தால் உன் உயிருக்கு ஆபத்து "

நம்ம ராமானுஜரும் அப்போ ஒரு சின்னப்பையந்தானே....  பயம் வந்துருது.  காட்டுக்குள்ளே  கால்போன போக்கிலே ஓட ஆரம்பிச்சுட்டார். வழி தவறிப்போச்சு. பயம் அதிகம் ஆச்சு.

அப்போ ஒரு வேடுவ தம்பதிகள்  அங்கே வர்றாங்க. சின்னப்பையனிடம் என்ன ஏதுன்னு விசாரிக்க,  தனக்குக் காஞ்சிபுரம் போகணுமுன்னு  சொல்றார்.  "அடடா.... இது சரியான வழி இல்லையே....  எங்ககூட வா....நாங்க அந்தப் பக்கம்தான் போறோம்".

அவுங்க கூடவே நடந்து போகும்போது, பொழுது சாஞ்சு இருட்டாகிருது.  தண்ணிதாகம் வேற....    வேடர் சொல்றார், இங்கே ஒரு கிணறு இருக்கு. இப்ப இருட்டிப்போச்சு. பொழுது விடிஞ்சதும் அந்தக் கிணத்துத் தண்ணியை மொண்டு குடிக்கலாம்.  ராத்திரியில் கிணத்தாண்டை போகக்கூடாதுன்னு  சாஸ்த்திரம்  சொல்லுது.     ராத்ரி பொழுது  இங்கே தங்கிக்கலாமுன்னதும்  ஒரு  மரத்தாண்டை படுத்துத் தூங்கிடறாங்க. காலையில் கண்ணைத் தொறந்து பார்த்தா....  அந்தக் காடே ஏதோ ஊர் போல இருக்கு!

வேடுவத்தம்பதிகளைக் காணோம்.  'ஐயா, அம்மா எங்கே இருக்கீங்க?'ன்னு  கூப்புட்டுப் பார்க்கறார்.  எங்கே போயிட்டாங்கன்னு  தெரியலையே...    ராத்ரி வேடர் கை காமிச்ச திசையில் பார்த்தால் கிணறு ஒன்னு இருக்கு. அங்கே  போய்ப் பார்த்தால்  தளும்பி நிக்குது தண்ணீர்.  குடிச்சுப் பார்த்தால் அப்படி ஒரு ருசி!

அப்ப அங்கே குடத்தோடு  வந்த பெண்களிடம், இது என்ன ஊர்னு கேட்டதும்,  காஞ்சிபுரம்னு  சொல்றாங்க.  இவருக்கு ஒரே ஆச்சரியம்!  நேத்து மதியம் விந்தியமலையாண்டை இருந்தோம். அங்கே போய்ச் சேரவே  ரொம்பநாள் ஆச்சு!  (ஒரு மாசம்?  நடை இல்லையோ?) இப்பப் பார்த்தா காஞ்சிபுரத்துக்கே வந்துட்டோமுன்னா எப்படி?   நம்மை இங்கே கூட்டி வந்த அந்த வேடுவத்         தம்பதிகள் எங்கே?  மெள்ளப் புரியுது....   பெருமாளும் தாயாருமே இப்படி  நம்மைக் கூட்டி வந்துருக்காங்கன்னு....  ஹைய்யோ  என் பெருமாளே!

சட்னு அங்கிருந்த குடம் ஒன்னில் அந்தக் கிணத்துத் தண்ணீரை மொண்டு எடுத்துக்கிட்டுக் கோவிலுக்கு ஓடறார்.  வரதராஜன் அங்கே சிரிச்சுக்கிட்டு நிக்கறார்.....   பார்த்தா... அதே  வேடுவனின் முகம்! (மச்சம் வச்சுக்கலை போல!) குடத்துத் தண்ணீரால் திருமஞ்சனம் செய்ததும் பெருமாள் முகத்தில் புன்னகை!

அப்போ முதல் பெருமாளுக்கு திருமஞ்சனம் செய்ய இந்தக் கிணத்துத் தண்ணிதானாம்!    இப்பவும் கூட....

விந்தியமலையடிவாரத்துலே இருந்த யாதவப்ரகாசரும்  மற்ற மாணவர்களும் ராமானுஜனைத் தேடிப் பார்த்துட்டு (கொல்லணுமே!)   'காணோம். காட்டு மிருகம் எதாவது அடிச்சுத் தின்னுருக்கும். நல்லவேளை கொலைப்பழி நமக்கில்லை'ன்னு  காசியாத்திரையைத் தொடர்ந்து கங்கைக்குப்போய், கர்மா எல்லாம் முடிச்சுப் பழையபடி பொடி நடையில்  காஞ்சிக்குத் திரும்பி வர்றாங்க.

இதுக்கே நிறைய  மாசங்கள் ஆகி இருக்கும். சில வருசங்களோ?

வந்து பார்த்தால் 'மிருகம் கொன்னு போட்ட'  ராமானுஜன்  முன்னைக் காட்டிலும் தேஜஸோடும், அறிவோடும் பெருமாளுக்கு உகந்தவரா இருக்கார்!
யாதவப்ரகாசர், தன் தப்பை உணர்ந்து  ராமானுஜர் காலடியில் விழுந்து கும்பிட்டு, அவருக்கு சீடனானது தனிக் கதை!

மேற்படி சமாச்சாரமெல்லாம் சமீபத்துலே டிவியில் வந்த ராமானுஜரில் இருந்துருக்குமுன்னு நினைக்கிறேன். எனக்குப் பார்க்க இங்கே ச்சான்ஸ் இல்லை.
பெருமாளும் தாயாருமே கூட்டி வந்து காமிச்ச கிணத்தாண்டை ராமானுஜருக்கு  ஒரு கோவில் கட்டிட்டாங்க. இங்கேதான் நாம் வந்துருக்கோம். இங்கிருந்து பார்த்தால் காஞ்சி வரதனின்  கோவில் கோபுரம் தெரியுமாம். நமக்கு அதிர்ஷ்டம் இல்லை.... ஒரே மேகமூட்டம்....  :-(

 கோவிலுக்கு முன்னால்  கொஞ்சதூரத்தில் ஒரு குளம். தாமரைக்குளம். இலைகள் மண்டிக்கிடக்கு. பூவைக் காணோம். கிட்டக்கப்போய் பார்த்திருந்தால் கண்ணில் பட்டுருக்குமோ?
 சின்ன சுத்துச்சுவரோடு இருக்கு இந்தக் கோவில். கம்பி கேட்   ஒன்னும் காணோம்.  வளாகத்தின் நடுவில்   முன் பக்கம் ஒரு பதினாறுகால் மண்டபத்தோடு  கூடிய சந்நிதி.  மண்டபத்துலே  ரெண்டு பக்கமும் சுவர் எழுப்பி இருக்காங்க. ஆதியில் இல்லைன்னு நினைக்கிறேன்.  அந்த சுவர்கள்தான் இப்போ  நோட்டீஸ் போர்டாவும் இருக்கு :-)



கருவறையில் நம்ம  குரு  ஸ்ரீ ராமானுஜர் !  கும்பிட்டுக்கிட்டோம்.

  கோவிலுக்கு எதிர்வாடையில்  அந்தக் கிணறு!  அதுக்கும் உயரமா சுவர் எழுப்பிக் கட்டி இருக்காங்க.  சாலைக்கிணறு!  அதுக்கும் ஒரு கும்பிடு போட்டுட்டுக் கிளம்பினோம்.


'ஸ்ரீராமானுஜர் ஆயிரம்'னு  இவருடைய ஆயிரத்தாவது  வருஷத்தைக்  கொண்டாடிக்கிட்டு இருக்கும் இந்த சமயம், இங்கே வர்றதுக்கு  நமக்கொரு கொடுப்பினை இருந்துருக்கு, பாருங்க!


தொடரும்.......  :-)


Wednesday, December 13, 2017

பாண்டியில் பதிவர் சந்திப்பு ! (இந்திய மண்ணில் பயணம் 88)

மரத்தாண்டை ஆல்ட்டோ நிக்குதான்னு பாருங்க......  நம்ம சீனிவாசனிடம் சொல்லிக்கிட்டு இருந்தேன்.   என் கண்ணும் தேடுச்சுன்னாலும்....  எட்டரை மணி இருட்டுலே என்னாத்தன்னு  கண்டேன்.  நம்ம சீனிவாசன் தொழில்முறை ஓட்டுனர் என்பதால் அவர் கண்ணு கண்டு பிடிச்சுறாதா என்ன?


நண்பர் வீட்டுக்குச் சரியான பாதையில்தான் போறோமான்னு தெரிஞ்சுக்க அவரை செல்லில் கூப்டு விசாரிச்சதில்தான்  'அந்த அடையாளம்' சொன்னார் :-)

வண்டி கண்ணில் படுமுன்னேயே   மனிதர் கண்ணில் பட்டுட்டார். முதல்முறை நேரில் சந்திக்கப்போறோம். ஆனால் முகம் ரொம்பவே பரிச்சயமா இருக்கே!  எல்லாம்  ஃபேஸ்புக் காமிக்கும் ஃபேஸ் காரணம் :-)

வணக்கம், ஹலோ , ஹை எல்லாம் சொல்லிட்டு வீட்டுக்குள்ளே கூப்ட்டுப் போறார்.  அவருடைய தங்க்ஸ்  கண்ணும், முகமும்  சிரிக்க  நம்மை 'வாங்க'ன்னாங்க.

சிலரைப் பார்த்ததும் மனசுக்குச் சட்னு பிடிச்சுப்போகுது பாருங்க.... இவுங்க அந்த வகை!  எனக்குப் பொதுவா கண்ணைப் பார்த்துப்பேசும் பழக்கம் இருப்பதால்....  சிரிக்கும் கண்கள்  கிட்டத்துலே கூப்புட்டுப் போயிரும் :-)
நண்பர், பல்துறை மன்னன்!  எழுத்தாளர், பாடகர்,  இசை அமைப்பாளர்,  இப்படி இருந்தாலும்.... ஒரு பெரிய  நிறுவனத்தில் உயர் அதிகாரியாக(வும்) இருக்கார்.  நாம் சந்திக்கும் சமயம்,  (ஆஃபீஸ்)வேலையில் இருந்து  ஓய்வுன்னு  ஆகி இருக்கார்!   இதில்லாம   பல நிறுவனங்கள்,  அவுங்க  ஸ்டாஃப் மேனேஜ்மென்ட் பயிற்சிக்கு இவரைக் கூப்பிட்டு  நடத்திக்கறாங்க.

   ரொம்பவே பேத்துவாரோன்னு   வலைப்பதிவு பெயரை வச்சு நினைக்கப்டாது கேட்டோ!  அவருடைய இதயம்தான்  பேத்துமாம் :-)  இதுதான்  அவருடைய வலைப்பதிவின் பெயர்.  புது வாசகர்கள் எட்டிப் பார்க்கலாம் !  ஏமாறமாட்டீர்கள் !!! சுயமுன்னேற்றக் கட்டுரைகளின் ஸ்பெஷலிஸ்ட்!


இப்பெல்லாம் வலைப்பதிவில் இவரைக் காணோம். எங்கே...   முகநூலில் முழுகி முத்தெடுத்துக்கிட்டு இருக்காரே! 

உங்க எல்லாருக்கும் தெரிஞ்சவர்தான் இவர்!   இல்லையோ!!!
பதிவர் சந்திப்புகளில் கொஞ்சம் பேச்சு சுவாரஸியம் வேற மாதிரி. அந்தக் காலத்தில் பிரபல பத்திரிகைகளில் எழுதும் எழுத்தாளரைப் பார்க்கும்போது  வரும் பிரமிப்பெல்லாம்  வர்றதில்லை. அதான் பதிவுகளில் பின்னூட்டமா பேசிக்கிட்டு இருக்கோமே... அதை மிஞ்ச  இப்ப  ஃபேஸ் புக்  வந்துருச்சு. முகம் பார்க்கலையே தவிர நிமிட்டுக்கு நிமிட்  சொல்றதைச் சொல்லிக்க முடியுதே!

அதுக்காகப் பேசாமல் இருப்போமோ?  ஒன்னரை மணி நேரம் அடிச்சு ஆடுனதுதான்!   எல்லா Bபாலிலும் சிக்ஸர்!  அடிச்சவங்க யாரு தெரியுமோ?   ஜவர்லாலின்  தங்க்ஸ்!!!  இவுங்க மட்டும் எழுத வந்துருந்தா....   ஹைய்யோ!!!
 சிரிச்சுச் சிரிச்சு மாளலை!   பெரிய பதவியில் இருக்காங்க.  விஆர்எஸ்ஸுக்கு எழுதிக் கொடுத்துட்டாங்களாம். இனி  ஜாலியா பயணங்கள் போக ஆசைன்னாங்க.  ஹைய்யா.... நம்ம கூட்டம் :-)

சாப்பிடச் சொல்லி ரொம்பவே வற்புறுத்துனாங்கதான்.  தோசைன்னு ஆசை காமிச்சாங்க.  ஆனால் மனசு நிறைஞ்சு போயிருந்ததால் பசியே இல்லை....


பேச்சு சுவாரஸியத்துலே   படங்களே எடுக்கலைன்னா பாருங்க. கெமெரா எப்படியோ  நம்மவர் கையிலே போயிருந்ததும் ஒரு காரணம்!

மத்யானம், பாரதியார் வீட்டுக்குப் போனது தெரிஞ்சுருந்தா, நானும் வந்துருப்பேனேன்னார் ஜவர்லால்.  எனக்கும் தோணலை பாருங்க....

கிளம்பும் நேரத்துலேதான் சட்னு ஒரு நாலைஞ்சு படங்கள் ஆச்சு. நம்மவர் உபயம். நான் தேன்குடிச்ச நரி(!) போல  திருமதி சுப்புலக்ஷ்மியின் பேச்சில் லயிச்சுருந்தேனே.

நேத்து அவுங்க பொறந்த நாள்.  இங்கேயும் அவுங்களுக்குப் பொறந்தநாள் வாழ்த்துகளை நம்ம அனைவரின் சார்பிலும்  சொல்லிக்கவா?
ஹேப்பி பர்த்டே சுப்புலக்ஷ்மி தொரைசாமி!  நல்லா இருங்க.

இவுங்க ரெண்டு பேரும்  எப்பவும் இதே மாதிரி இருக்கணும்.  அவுங்க பக்கங்களில் இருந்தே சில படங்களைச் சுட்டுக்கிட்டேன்.  மனைவி   சொல்றதுக்கெல்லாம்  கணவர்       'ஓம்' ன்னால் பிரச்சனையே வராதுல்லே !!!

 குறிப்பால் உணர்த்திட்டாங்க:-)

ஆமாம்.... நம்ம  ஜவர்லாலின் சின்ன வயசு படத்தைப் பார்த்தா....   நம்ம சுஜாதா நினைவு  வர்றது எனக்கு மட்டும்தானா? 
இவருடைய ரெட்டைப்பிறவி ரொம்பவே பெரியவரு!  என்ன  ஒரு ஹ விட்டுப்போச்சு, போங்க!
இவுங்களை சந்திக்கணுமுன்னா இனி பாண்டி போகத் தேவை இல்லை. சிங்காரச் சென்னைக்கே வந்தாச்சு.  அடுத்த முறை சந்திப்பு  சென்னையில்தான்!  ஓக்கே?




மஞ்சள் குங்குமம்   வாங்கிக்கிட்டு ஷெண்பகாவுக்குத் திரும்பி வரும்போது 'என்ன ஒரு பொருத்தமான ஜோடி'ன்னு நம்மவர்  வியந்து பாராட்டுனது  நெசம்!

நாளைக்குக் காலையில்  இங்கிருந்து கிளம்பறோம். நாள் எப்படி அமையுதுன்னு  பார்க்கலாம்!

தொடரும்.........  :-)

Monday, December 11, 2017

பாதிதான் பார்த்தேன். இப்ப மீதியையும்.... (இந்திய மண்ணில் பயணம் 87)

முதல்வேலை முதலில்னு  அடுத்தாப்லே இருக்கும் சத்குருவுக்குப்போய்  நமக்கு காஃபியும் சீனிவாசனுக்கு டீயுமா ஆச்சு. அப்பதான்  சேதி வருது ஸ்பெஷல் வடை இருக்காம்.   வடைன்னா  விடமுடியுதா?   ப்ச்....  கொண்டு வாங்க....  ஆச்சு :-)

அப்பதான் நம்மவர் சொல்றார், இவருக்கு இந்தக் கோவில் சமாச்சாரம், போன இடத்தில் கிடைச்சதாம்.  மீட்டிங்கில் சின்னப்பேச்சு :-)

முத்தியால்பேட்டை என்ற இடம்.  அட!  இதே பெயரில் நம்ம சிங்காரச் சென்னையில் ஒரு பகுதி இருக்கே!  எங்க அம்மாவின் அம்மம்மாவுக்கு ரொம்ப பிடிச்ச இடமாம்!

அதிக தூரமில்லை. ஷெண்பகாவில் இருந்து வெறும் 2.7 கிமீதான்னு  கூகுளார் சொல்லிட்டார். இதே மஹாத்மா காந்தி சாலையில்  வடக்கே நேராப்போய் நம்ம  காய்தே மிலத் நூற்றாண்டு வளைவுக்குப் பக்கம்  ரைட் எடுக்கணும்.
   மேலே படம்:   வலையில் ஆப்ட்டது 


அந்தப்பேட்டைக்குள் போய் கொஞ்சம் விசாரிச்சதும் கோவிலுக்கு வழி தெரிஞ்சது. இங்கே அதுக்குள்ளே இருட்டிப்போச்சு பாருங்க.....   கோபுரம் இருக்கா என்ன?  முன்னால் பந்தல் போட்டுருப்பதால் கண்ணுக்கு ஆப்டலை....
வீடு போல இருந்த ஹாலுக்குள் போனால்  தகதகன்னு மின்னும் கொடிமரம், கம்பி கூண்டுக்குள் ....  அந்தாண்டை பெரிய திருவடிக்கான சந்நிதி. இவருக்கும் தகதகன்னு  'தங்கச்சுவர்' !




மூலவருக்குத் திரை போட்டுருந்தாங்க. அஞ்சு நிமிஷம் ஆகுமாம்.   அடுத்தாப்லே இருந்த இன்னொரு ஹாலுக்குள் போனால்.... அங்கேயும் திரை!  உற்சவர் எழுந்தருளும் மண்டபமாம்!
அங்கே இருந்த படங்களைப் பார்த்தும்,  சுவரில் இருந்த  அஹோபில நரசிம்ஹர்களைப் பற்றிப் போட்டுருந்த தகவல்களைப் படிச்சுக்கிட்டும்  இருந்தப்பதான், இதன் மேல் மூலையில்  பத்து நரசிம்ஹர்களை மேல் சந்நிதியில் தரிசிக்கலாம் னு எழுதி இருப்பதைக் கவனிச்சேன்.


நம்ம அஹோபில யாத்திரையில்  பத்துக்கு அஞ்சு பழுதில்லைன்னு  கிடைச்ச அம்பது சத தரிசனத்தை இங்கே துளசிதளத்தில் எழுதி வச்சுருந்தேன். யாருக்காவது ஞாபகம் இருக்கோ?   இல்லைன்னா.... இங்கே எட்டிப் பார்க்கலாம் :-)


ஆனாலும் அது ஒரு மனக்குறையா ஒரு மூலையில் இருந்துக்கிட்டேதான்....

உடம்பு இருக்கும் நிலையில்  கோல்பிடித்து நடந்தெல்லாம் போக முடியாதே.....

அந்தக் குறை உனக்கெதுக்கு? இதோ இங்கே பார்னு கூப்புட்டுருக்கான் போல!
இதே கட்டடத்தின் பக்கவாட்டுக் கதவுக்குப் போகணும். மாடிப்படி தெரிஞ்சது.  முதல் மாடி தாண்டி ரெண்டாவது மாடிக்குப் போகணும்.
போனால்....
ஹைய்யோ......   பத்துப்பேரும் ஒரே வரிசையில் அழகா காட்சி கொடுக்கறாங்க!  பஞ்சலோஹ விக்ரஹங்கள்! பளிச் பளிச் !
அருமையான தரிசனம்!   படம் எடுக்கலாமான்னு தயக்கத்துடன் கேட்டேன். எஸ்ஸுன்னுட்டார் பட்டர்பிரான்!  ஹைய்யா..... பெருமாளே/\....

நன்றி சொல்லிட்டுக் கீழே கோவிலுக்கு வந்தால்  ஹயக்ரீவரும் லக்ஷ்மியுடன்  ஸேவை சாதித்தார்!   ரொம்ப அழகான உருவம்!

கோவில் பழசுதானாம்.  தினமலர் சொல்றாப்லே ஐநூறு வருஷம் இருக்குமான்னு சின்ன சந்தேகம் வரத்தான் செஞ்சது...
சமீபத்தில்தான் நாப்பத்தி  ஆறாவது ப்ரம்மோத்ஸவம் நடந்ததாக ஒரு தகவலும் கிடைச்சது!
இவுங்க கோவிலின் பதிவில் 1971 இல் ஸ்தாபிதம்னு இருக்கு.  அந்தக்கணக்கில் பார்த்தால்  46 சரியா வருதே!

இவுங்க   ஸைட்லே போய்ப் பார்த்தால்   1971 இல்  குடமுழுக்குன்னும் இருக்கு.  ஒருவேளை ஏற்கெனவே இருந்த கோவிலைக் கொஞ்சம் விஸ்தரிச்சுக்கட்டிக் கும்பாபிஷேகம் நடத்தி இருக்காங்க போல!

 அப்ப அந்த நாப்பத்தியாறு?  அது  ட்ரஸ்ட் ஃபார்ம் பண்ண வருஷம். அப்படித்தான் எனக்குத் தோணுது.  மேல்விவரம் கேட்டு அனுப்பிய மடலுக்கு பதில் இதுவரை இல்லை!

கல்விக்கடவுள் நம்ம ஹயக்ரீவர்  என்பதால் எல்லோருக்கும் பிடிச்சுப்போயிருக்கும்தானே?  மேலும் மூலவர் பிரதிஷ்டைக்குமுன்  அங்கே செப்பு யந்திரம் ஒன்னு  பதிச்சுருக்காங்களாம்.  பவர்ஃபுல் சாமியா இருக்காருன்னும் கேள்வி.

 ஹயக்ரீவர்  கதை ஒன்னு நம்மவருக்காக இங்கே சொல்லணும்தான். இதோ சுட்டி. எட்டிப் பார்த்தால் தேவலை  :-)


ராம ராவண யுத்தம் நடந்தப்ப,  லக்ஷ்மணன்  அடிபட்டு விழ,  அவரைக் காப்பாத்த நம்ம ஆஞ்சி சஞ்சீவி மலையைக் கொண்டு வந்தாரே..... அப்போ கொஞ்சம் மண் சரிஞ்சு பூமியில் மூணு இடத்தில் விழுந்துருச்சு.  அந்த மூணு இடங்களிலும்   லக்ஷ்மி ஹயக்ரீவர் கோவில் இருக்குன்னு  சொல்றாங்க.

ஓ.... ஒன்னு இங்கே!  மத்த ரெண்டு எங்கே?

திருவஹீந்த்ரபுரமும் நம்ம நங்கநல்லூரும்தானாம்!   நங்கநல்லூர் கோவிலில் கூட மூலவர் பெரிய ஸைஸில் ரொம்ப அழகா இருப்பார்.  அங்கேயும் மாடி ஏறிப்போகணும் தரிசனத்துக்கு!

நல்ல தரிசனம் கிடைச்ச மகிழ்ச்சியில் அப்படியே கிளம்பிப்போறோம்.  பதிவுலக நண்பருடன்  மதியம் பேசுனதில்  சந்திப்பை ஒரு எட்டரைக்கு வச்சுக்கலாமான்னு கேட்டார். தங்க்ஸ் வேலைக்குப் போயிருக்காங்க. எட்டுமணிபோலதான் வருவாங்களாம்.

ரொம்ப நல்லது. அதுவரை இன்னும் கொஞ்சம் ஊர் சுத்திக்கறேன்னு  சொல்லி இருந்தேன்.   காலையில் கிளம்பிப்போன  நம்மவரும் எத்தனை மணிக்குத் திரும்பிவருவார்னு தெரியாது பாருங்க...

சந்திப்புக்கு இன்னும் சுமார் ஒன்னரை மணி  நேரம் இருக்கே... அதுவரை சும்மா  பீச் வரை போய் வரலாமே....    பீச் ரோடில் போக முடியாது  அதுதான் மாலை 6 மணி முதல்   வண்டிப் போக்குவரத்துக்கு அனுமதி இல்லையே....

இதுக்கு இந்தாண்டை இருக்கும் தெருவழியாப் போகலாமுன்னு  சீனிவாசன் அப்படிக்காப் போய்  ஒரு இடத்தில் வண்டியை நிறுத்தினார்.  பழைய கலங்கரை விளக்கம் இருக்கு  இங்கே.  நாங்க இறங்கி நடந்து போறோம்....

கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சது ஒரு பெரிய  வெள்ளைக் கட்டடம். க்ராஃப்ட்  பஸார்.
மகளிர் சுய உதவிக் குழுவினரின் பயனுக்காக அரசு கட்டிக்கொடுத்துருக்கு!
ரொம்ப நல்ல சமாச்சாரம்.  பெண்கள் தங்கள் ஓய்வு நேரத்தில் தயாரிக்கும் கைவினைப் பொருட்களை  விற்பனைக்கு வைக்க ஒரு இடம் வேணும்தானே?


உள்ளே போய்ப் பார்த்தோம். துணிமணி நகை நட்டு, எம்ப்ராய்டரி, டெய்லரிங்ன்னு  கொஞ்சம் கடைகள்/ ஸ்டால்கள்.    சரக்கை வச்சுட்டுப் பூட்டியெல்லாம்  வச்சுட்டுப்போக முடியாது.  தாற்காலிகமான கடைகள்னு சொல்லலாம்.

போனதுக்காக நானும் ஒரு பச்சை மணி மாலை வாங்கினேன்.
அப்படியே வண்டி நிறுத்தத்துக்கு  நடந்து வந்தா....  பெருமாள் கூப்பிட்டார்!  இவர் ஸ்ரீ வெங்கடேஸ்வர பாலாஜி !  சின்னதா ஒரு சந்நிதி. மேலே  பெருசா ஷெட் போட்டுருக்காங்க. சுத்திவர கம்பி வேலி!
 வாசலில் நின்னாவே பெருமாள் பளிச்ன்னு தெரியறமாதிரி அமைப்பு!  சாமின்னா  இப்படி இருக்கணும். காட்சிக்கு எளியவனா!!  நல்ல தரிசனம். பெருமாளே   நீர் நல்லா இரும்!
திருப்பதி திருமலையில் ஏறி ரெண்டு விநாடி கூடப் பார்க்க விடாம இருட்டுலே நின்னுக்கிட்டு அழிச்சாட்டியம் செய்றவனுக்கு...  சேதி அனுப்பினேன்....  பார்த்துக்கோ.... நல்லா பார்த்துக்கோ....இங்கேயும் அதே ஸ்ரீநிவாஸன்தான்! 

மணி எட்டரை ஆகப்போகுது.....  நண்பரை சந்திக்கலாம்  வாங்க  :-)


தொடரும்......  :-)