நாலும் விட்டால்தான் நாராயணன்! திருமலைப் பயணம் மினித் தொடர் பகுதி 3 )

ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் பல்லவர்களால் கட்டப்பட்ட கோவில் இது. பத்தாம் நூற்றாண்டில் சோழர்கள் இதை மேலும் விரிவுபடுத்திக் கட்டுனாங்க. அதுக்குப்பிறகு நாலைஞ்சு நூற்றாண்டுகளுக்குப்பிறகு விஜயநகரப் பேரரசு இன்னும் விஸ்தரிச்சுக் கட்டிட்டாங்க. குறிப்பாக் கிருஷ்ண தேவராயர் காலத்தில் பொன்னும் பொருளுமா வாரி வாரிக்கொடுத்துருக்கார். ( அதுலே இருந்த பல வைர நகைகளையும் மற்ற ஆபரணங்களையும் யாரோ ஆட்டையைப் போட்டுட்டாங்களாமே! கோவில் சொத்தைத் திருடறவன் அந்தக் காலத்துலேயே இருந்துருக்கானா????)

நூற்றியெட்டு திருத்தலங்களில் இதுவும் ஒன்னு. குலசேகர ஆழ்வார் பாடி இருக்கார். பெருமாளின் திவ்ய அழகையும் முகவிலாசத்தையும் கண்டு அப்படியே சொக்கிப்போய் எனக்கு எதுவுமே வேணாம். உன்னைப் பார்த்துக்கிட்டுக் கிடந்தாலே போதுமுன்னுட்டார்.

செடியாய வல்வினைகள் தீர்க்கும் திருமாலே
நெடியானே வேங்கடவா நின்கோயிலின் வாசலிலே
அடியாரும் வானவரும் அரம்பையரும் கிடந்தியங்கும்
படியாய்க் கிடந்துநின் பவளவாய் காண்பேனே.

அந்தக் காலத்துலே கூட்டமே இருந்துருக்காது. இப்ப மட்டும் அவர் வந்துருந்தாருன்னா..... அவருக்கும் நமக்குக் கிடைச்ச ட்ரீட்மெண்ட்தான் கிடைச்சுருக்கும். கையைப் பிடிச்சிழுத்துக் கடாசி இருப்பாங்க:(

விஜயநகர வீழ்ச்சிக்குப்பின் மராட்டா தளபதி ராகோஜி போ(ன்)ஸ்லே, கோவிலுக்கு தரிசனம் செய்ய வந்தவர், வேங்கடமுடையானுக்கு பச்சைக்கல் மரகதப் பதக்கம் உட்பட செல்வங்களை வழங்கி இருக்கார்.

அதன்பிறகு முகலாயர்கள் காலம் ப்ரிட்டிஷார் காலம் என்று வந்து போச்சு. இந்தப் பெருமாளே(உற்சவர்) .... ஸ்ரீரங்கத்தில் இருந்து வந்தவர்தான். முகலாயர்கள் படையெடுப்பில் இவரை அழியவிடாமல் காப்பாத்தி ஒளிச்சுவச்சு இங்கே கொண்டுவந்துட்டாங்க.

வெள்ளைக்காரர்களுக்கும் இந்தக் கோவிலின் செல்வச்சிறப்புக் கண்ணை உறுத்தித்தான் இருக்கு. கோவில் நகையிலே கைவச்சால் மக்கள் கொதிச்சுப்போய் ஆட்சிக்கு ஆபத்துன்னு அடக்கி வாசிச்சு இருந்துருப்பாங்க போல! ஷாஜஹானின் மயிலாசனம், கோஹினூர் வைரம், மராட்டா வைர வாள் எல்லாம் என்ன ஆச்சுன்னு உங்களுக்கும் தெரியும்தானே?

1933 வது வருசம் சென்னை ராஜதானி சட்டசபையில் கோவிலை நிர்வகிக்கத் தனியா ஒரு ஸ்தாபனம் நிறுவணுமுன்னு பில் பாஸ் பண்ணியதும்தான் இந்த திருமலை திருப்பதி தேவஸ்தானம் போர்டு உருவாச்சு. இதுக்கான கமிஷனரை அரசாங்கமே நியமிச்சது. 1951 வது வருசம் தனியா நிர்வாகத்துக்குன்னே ட்ரஸ்டிகளை வச்சுக்கலாம் என்று திருத்தம் செஞ்சாங்க. அந்த சமயத்துலே ஆந்திர மாநிலம் உருவாகி கையில் இருந்த வற்றாத பொக்கிஷம் அந்தப் பக்கம் போயிருச்சு:( திருத்தணியும் அந்தப் பக்கம் போயிருச்சுதான். அதுக்கு பெரிய போராட்டம் எல்லாம் நடத்தினாரு தமிழரசுக் கழக மா.பொ.சியார். ட்ரஸ்டிகள் வந்தாங்க. இவுங்க பண்ணும் அட்டகாசம் தாங்க முடியலைப்பா. இப்ப தொலைதூர தரிசனம் ஒன்னு ஆரம்பிச்சு இருக்காங்களாம். எப்படி? எவ்வளவு தொலைவு? கட்டணம் கட்டிட்டு நம்ம வீட்டில் இருந்தே பார்த்துக்கணுமா?

நாலு ஆள் போகும் இடத்தில் எட்டுபத்து ஆட்கள் இடிச்சுக்கிட்டு வந்தா நல்லவா இருக்கு? ஆணாவது பெண்ணாவது? நாலும் விட்டால்தான் நாராயணன்! பலசாலியா இடிக்கத் தெரிஞ்சவர் வெல்வர்! பட்டுடுத்து....பட்டுடுத்து.....மேலே பட்டுடுத்து......தமிழ்க்கலாச்சாரக் காவலர்கள் என்ன சொல்வாங்களோ? பஸ்லே பக்கத்துக் காலி இருக்கையில் வேற ஒரு ஆண் உக்கார்ந்தாலே விருட்ன்னு எந்திரிக்கணும் என்பது இங்கே பெண்களுக்குப் போதிக்கப்பட்டு இருக்கே!

தரிசனத்துக்குக் குவியும் மக்கள் இவுங்களைப் பொறுத்தவரை காசு கொண்டு வந்து போடும் ஆடுமாடுகள். கள்ளப்பணத்தை கோடியா கோடியாக் கொண்டுவந்து கொட்டிக்கொடுக்கும் மக்களுக்கு இருக்கும் மரியாதை, கால்வயிறு கஞ்சிக்கும் வழி இல்லாம கிடைச்சதில் பைஸா பைஸாவாச் சேர்த்து உண்மையான உள்ளன்போடு கொண்டுவந்து உண்டியலில் போடும் ஏழைக்கு இல்லவே இல்லை:(

காசேதான் கடவுளடா...... அந்தக் காசு(ம்) இருந்தால்தான் கடவுளடான்னு ஆகிக்கிடக்கு. ஹூம்..........

கோவிலைப் பற்றிப் பக்தி பூர்வமா இன்னும் கூடவே தெரிஞ்சுக்கணுமுன்னா 'பதிவர் கண்ணபிரான் ரவிஷங்கர் ஆழ்வார்' தன்னுடைய மாதவிப் பந்தலில் நன்னாவே விஸ்தரிச்சு உபந்நியாஸம் செஞ்சுருக்கார். அங்கே ஒரு எட்டுப் போயிட்டு வாங்க. மறக்காம நூல் பிடிச்சுப்போங்க:-)

நாம் உக்கார்ந்த மண்டபத்தில் இருந்து தங்க விமானம் தெரியுதுன்னு சொன்னேன் பாருங்க. அதில் மேற்கு திசைப் பக்கம் பார்த்தால் சின்னதா பெருமாள் நின்ன கோலத்தில் இருக்கார். பொதுவா திருப்பதி வெங்கடேசன் படங்களில் இருக்கும் பாருங்க. அந்த மாதிரி அலங்காரத்தில். இவரை விமான வெங்கடேஸ்வரர்ன்னு சொல்றாங்க. நமக்கு அடையாளம் காமிக்க வெங்கடேசனுக்குச் சின்னதா ஒரு பிரபை/திருவாச்சி போட்டுவச்சுருக்கு:-) எங்கே இவரை விட்டுருவோமோன்னு போர்டு வச்சுருப்பது நல்லதாப் போச்சு.
கருவறையைச் சுற்றி இருக்கும் முதல் பிரகாரம் இது. பெரிய பெரிய உண்டியல்கள் திரைமறைவில் தலை நீட்டுது. காசு போடப்போன கோபாலை தடுத்து நிறுத்திக் கொஞ்சமா பாவம் சம்பாதிச்சுக் கிட்டேன். அடுத்தவன் கல்யாணத்துக்குக் கடன் வாங்குனா அதை நாமா கட்டணும்? அதுவும் வெறும் வட்டி மட்டுமேவாம். கடன் பட்டார் நெஞ்சம் இவனுக்கு இல்லை போல! தூக்கம் வருமா? (அய்ய....தூங்க விட்டாலும்............... ராத்திரி ஒன்னரைக்கே எழுப்பிடறாங்க:( பெரும் ஆளின் புலம்பல்)

மண்டபங்களின் வெளிப்புறச் சுவரில் மேலே கோவிலின் தலவரலாறு சுதைச்சிற்பங்களா இருக்கு. நின்னு பார்க்க முடியாமல் ஜனக்கூட்டம் இடிச்சுக்கிட்டுப் போறாங்க. கண்ணாடி தடுப்பில் உண்டியலில் காசு எண்ணும் இடம், என்னதான் ஃப்ராஸ்டட் க்ளாஸ் என்றாலும் ரூபாய் நோட்டுக் குவியல்கள் லேசுபாசாத் தெரியுது. கண்ணுக்குப் பழக்கப்பட்ட பொருள் பாருங்க:-)

பாஷ்யகார் சந்நிதின்னு ராமானுஜர் மற்ற சில ஆழ்வார்கள்(?) சிலைகளும் கம்பிக்கதவுக்குப் பின்னே! அன்னமாச்சார்யார் திரு உருவம் பார்த்த நினைவு. இந்தப் பக்கம் வரதராஜன், அந்தப் பக்கம் யோக நரசிம்மர். இவரைச்சுற்றி வந்தால் ஒரு பெரிய வட்டக் கல். பரிமளக்கல்லாம். அதுலே பெண்கள் கூட்டம் ஒன்னு விரலால் என்னமோ வட்டவட்டமா எழுதிக்கிட்டே இருக்காங்க. ஜிலேபி ஜிலேபியா விரல் நகருது. ஓஹோ....தெலுங்கு எழுத்து! என்ன ஏதுன்னு தெரியலை நானும் விரலால் துளசி கோபால்ன்னு இங்க்லீஷில் எழுதிட்டேன். தமிழில் எழுதி இருக்கலாம்................இந்த தமிழ் துரோகி:(

அப்புறம் மக்கள்ஸ் என்னதான் எழுதுறாங்கன்னு விசாரிச்சேன். கோரிக்கைகளாம்! வெறும் விரலாம் எழுதுனா கண்ணுக்குப் புலப்படவாப் போகுது? சாமிக்கு மட்டும் தெரியுமோ என்னவோ?

பிரஸாதம் விநியோகம் நடந்துக்கிட்டே இருக்கு மடைப்பள்ளிக்குப் பக்கம். தொன்னையில் சூடா ததியோன்னம் (தயிர்சாதம்) 'நீர்மோர்' விட்டுப் பிசைஞ்சு இருந்தாங்க. (வெந்நீர் பழையது நினைவு வந்து தொலைக்குதே..... ஆனாலும் உனக்கு நாக்கு ரொம்ப நீளம்தாண்டியம்மா )

பங்காரு வாகிலிக்கு மேலே உள்ள தங்கக் கோபுரத்தைக் கும்பிட்டுக்கிட்டு வெளியே வரும் இடத்தில் கிருஷ்ணதேவராயர் மனைவிகளுடன் சுவரில் நிற்கிறார். 'நீர் கொடுத்த நகையெல்லாம் அபேஸ்' ன்னு சேதி சொல்லிட்டு கிழக்கு கோபுர வாசலைக் கடந்து இடது பக்கமாப் போனோம். எல்லாம் லட்டு வாங்கிக்கத்தான். அம்புக்குறிகளை ஃபாலோ பண்ணனும். இப்பெல்லாம் மெஷீந்தான் லட்டு பிடிக்குதாம். அதுக்குன்னு ஒரு பெரிய கட்டிடம் கோவில் மதிலுக்குத் தெற்குப்புறம் இருக்கு. உள்ளே போகலாமான்னு தெரியலை..... கடந்து நேரா நடந்தால் புஷ்கரிணி. கோவில் குளம். வலது பக்கம் இருக்கும் இன்னொரு கட்டிடத்துக்குப் போனால் நம்ம கையில் இருக்கும் சீட்டுக்கு மாடியில் போய் லட்டு வாங்கிக்கணும். அங்கே போனால் ஒருத்தர் கோவில் படம் போட்ட பையுடன் (பாலித்லீன் பைதான்) லட்டு எடுத்துக்கிட்டு நகர்கிறார். பை இல்லாதவர்களுக்குக் கையிலே லட்டுகள். பை எங்கேன்னால்..... கீழ் தளத்தில் விக்கறாங்களாம். ஏன்....மாடியிலேயே ஒரு கவுண்ட்டர் வைக்கக்கூடாதா? கீழே போய் ஒரு பை ரெண்டு ரூபான்னு ரெண்டு வாங்கினோம். திரும்ப மாடிக்கு வந்தால் ஆளுக்கு ரெவ்வெண்டு பெரிய லட்டுகள். இது ஆர்ஜித சேவைக்கான டிக்கெட் வாங்குனதுக்கு இலவசம்!

வந்தவழியாவே திரும்பிப்போனால் கூடுதல் லட்டுகள் காசு கொடுத்து வாங்கிக்க இன்னொரு கட்டிடத்தில் வரிசை ஒன்னு பிதுங்கி வழியுது. நாலு லட்டுகள் நூறே ரூபாய். அததுக்கு இடம் ஒதுக்கறோமுன்னு இப்படி அலைய விடறாங்களேப்பா:(

தன் கண்முன்னேயும் கோவிலுக்கு வெளியேயும் நடப்பவைகளைப் பார்த்து ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் ஜாலியா உக்கார்ந்துக்கிட்டு, He must be laughing his head off

முடி கொடுத்துட்டுக் கிளம்பலாமுன்னு கல்யாணகட்டாவை நோக்கிப் போனோம். உச்சி வெய்யிலில் பெருமாளுக்குத் தீ மிதிச்சோம். அங்கேயும் பெரிய வரிசை காத்து நிக்குது. நாமும் அதில் கலந்தோம். ஒரு பத்துநிமிசக் காத்திருப்புக்குப்பின் உள்ளே இருந்து திரும்பும் வரிசை கொண்டு வந்த சேதி.......நாலுமணிக்குத்தான் வேலையை ஆரம்பிப்பாங்களாம். இப்போ லஞ்சு டைம். சுமார் மூணு மணி நேரம் காத்திருக்கணும்! நடக்கற காரியமா?

தப்பு அவன்மேல்தான். நான் கொடுக்க(வே) வந்தேன். ஆனால் நீ கொடுக்க வந்ததை சட்னு வாங்கிக்காமல் மூணு மணிநேரம் கழிச்சு வான்னா என்ன அர்த்தம்? சரி...... பழைய பாக்கியைக் கொண்டு வந்துருக்கோம். அதையாவது வரவு வச்சுக்குவியா? மாட்டேயா?

ஒரு நபரை நமக்காக அனுப்பி வச்சுட்டான்ப்பா. அவர் உள்ளே கல்யாணகட்டா உண்டியலில் போட்டுடறேன்னு சொன்னார். பொதியை அவரிடம் தந்துட்டு சீனு நம்மை இறக்கிவிட்ட வைகுண்டம் காம்ப்ளெக்ஸ் வாசலுக்குத் தீ மிதிச்சுக்கிட்டேப் போய்ச் சேர்ந்தோம்.
ட்ரைவருக்கு ஃபோன் போட ஏதுவா அங்கே ஒரு ஃபோன் சர்வீஸ் இருக்கு, ரெண்டே ரூபாய். வண்டி வந்துருச்சு. நேராக் கீழ்த் திருப்பதி. நடந்துவரும் பக்தர்களுக்காக மேற்கூரை போட்ட பாதை ஒன்னு புதுசா முளைச்சுருக்கு! நல்ல ஏற்பாடு. மழை வெய்யில் பாதிப்பு இருக்காது.

ஊர் இன்னும் பெருசா வளர்ந்துக்கிட்டே போகுது !



அடிவாரத்தில் கைகூப்பி நிற்கும் சிறிய திருவடிக்கு பெரிய வணக்கம் போட்டுக் கிளிக்கியாச்சு. ஹொட்டேல் பீமாவில் சாப்பாடு. முடிச்சுட்டுக் கோவிந்தராஜனைத் தேடிப்போனோம். இங்கேயும் கெமெரா செல்ஃபோன் ஒன்னும் கூடாது.
கோவில் நுழைவு வாசலிலே அட்டகாசமான வேலைப்பாடு!

கீழ் திருப்பதி ஆலயகோபுரம்



கேமெரா செல்கள் எல்லாத்தையும் கொடுத்து வாங்க சோம்பல் பட்டுக்கிட்டு முதல்லே நீ போய் பார்த்துட்டு வாம்மா. நான் அப்புறம் போறேன்னு சொல்லிட்டார்.(அதானே....... ஒன்னாப் போய்ப் பார்த்துட்டு எப்படி இருந்தான்னு பிச்சுப்பிடுங்கிடுவேனோன்னு பயமா(வும்) இருக்கலாம்) அவர் நீட்டிய இருபது ரூபாயை வேணாமுன்னுட்டு ஒரு பத்து ரூபாயை மட்டும் கையிலே பிடிச்சுக்கிட்டுக் கோவிலுக்குள் போனேன்.
கோவிந்த் கோவில் முகப்பு

சீக்ர தரிசனம் ரூ20ன்னு போர்டு! அட ராமா............ தாயார் சந்நிதியில் பெரிய வரிசை. ரெண்டு பேரையும் மனசில் நினைச்சு வணங்கிட்டு வெளியே வந்துட்டேன். கோபாலை உள்ளே போய் தரிசனம் பண்ணச் சொன்னால்...... நான் 'பார்த்ததே' போதுமாம்!


கிருமிகண்ட சோழன், கோவிந்தராஜரைக் கடலில் போட்டபிறகு சில வைஷ்ணவபக்தர்கள் சிதம்பரம் கோவிலில் இருந்த உற்சவரை இங்கே ஒளிச்சுக் கொண்டுவந்துட்டாங்க. அதை வச்சு ஸ்ரீராமானுஜர் பிற்காலத்தில் தன்னுடைய சீடனும், மன்னனுமான யாதவராஜாவின் உதவியுடன் கோவிலை எழுப்பினார், விவரம் கோவிலில் வைத்திருக்கும் தகவல் பலகையில் இருக்கு. (தசாவதாரம் சினிமாவை நினைச்சுக்குங்கோ)
கோவில்கடைகள் கலகலன்னு இருக்கு, அழகான பெருமாள் படம் ஒன்னு கண்ணைப் பறிச்சது. ஆனால் அளவு பெருசு என்பதால் ஆசைக்குத் தடா:(
கோவிந்தராஜர் கோவிலிலும் கூட்டம்தான்

அலர்மேல் மங்கையைக் காண திருச்சானூர் போய்ச்சேர்ந்தோம். ஒரு ஏழெட்டு கிலோமீட்டர் தூரம் இருக்கலாம். வாசலில் இறங்கியதும் ரெண்டு தாமரை மலர்கள் வெள்ளையில் ஒன்னு சிகப்பில் ஒன்னுன்னு என் கையில் திணிக்கப்பட்டன. அட! நல்ல வரவேற்பா இருக்கே!

தாயாருக்குச் சார்த்தவாம். விலை பத்தே ரூ. கோவில் தரிசனத்துக்கு மூணுவகையான பிரிவு. தரிசனம், ஸ்பெஷல் தரிசனம். சீக்ர தரிசனம். இந்த சீக்ர தரிசனம் இப்போ பரவலா எல்லாக் கோவில்களுக்கும் வந்துருக்கு போல! சூப்பர் ஃபாஸ்ட்! கட்டணங்கள் இந்த மூணுக்கும் முறையே இலவசம், பத்து ரூபாய், நூறு ரூபாய்.

நூறு ரூபாய் வாங்கினதால் சட்னு கருவறைக்கு அருகில் போகவும் வலம் வரவும் அனுமதிக்கிறாங்க. . வலம்வந்து கருவறைப்படிக்குப் பக்கத்துலே இருந்தக் கம்பித்தடுப்புலே பிடிச்சுக்கிட்டு நிக்கவும் இடம் கிடைச்சது. குங்கும அர்ச்சனை நடத்தி பிரஸாதம் கொடுத்தாங்க. பத்து நிமிசம் போல நின்னு தரிச்சிச்சோம். 'அங்கே' மலை 'அப்பன்' இருக்குமிடத்தில் நடக்கும் அட்டகாசங்களைத் தடுக்க வேணுமுன்னு சொல்லித் தாயாரிடம் விண்ணப்பிச்சேன். அநியாயத்துக்கு டிமாண்ட் க்ரியேட் பண்ணி வச்சால் நல்லாவா இருக்கு?

ஒரு மனிதர் போகும் வரிசையா நாலு இல்லை ஆறு தடுப்பு போட்டால் கிடைக்கும் ஒரு விநாடியில் மனமார தரிசிக்கலாம்தானே? முந்தியெல்லாம் குலசேகரன் படி தாண்டி பெருமாள் கிட்டக்கப்போய் ஸேவிச்ச காலம் எல்லாம் (ஏழு)மலையேறிப் போச்சே:(

கோவில் சுற்றி வரும்போது அழகர் சந்நிதிக்குள் நுழைஞ்சால்............. அதே ஸ்ரீநிவாஸன்!! தேவியரோடு அட்டகாசமா நிக்கறான். 'போதும் உன் புலம்பல்'ன்னு உதட்டில் ஒரு சிரிப்பு வேற! ஏகாந்த ஸேவை. பட்டர் பெயர்களைக் கேட்டு அர்ச்சனை செஞ்சு தீபாராதனை காட்டினார். நிம்மதியான தரிசனம். கோபாலின் கையில் ஒரு மஞ்சள் கயிறும் ( கொடுத்தார். அதை உடனே கோபாலின் கையில் கட்டிவிட்டேன். ரொம்பச் சின்னது. கழுத்துக்கு நீளம் போதாது:-)
கைக்கட்டு


அப்புறம்?

கிளம்பி போனவழியாவே சிங்காரச்சென்னைக்கு வந்து சேர்ந்தோம். போரூர் சந்திப்பில் முக்கால் மணி நேரக் கிடப்பு. அறைக்கு வந்தபோது மணி இரவு ஒன்பது. 2080 வரை ஜீவிச்சு இருந்தால் பெருமாளைக் கிட்டக்க ஏகாந்தமா 20 நொடிகள் பார்க்கலாமாம்! திமலா மனசில் வந்து போச்சு.

கோவிலுக்குள் கேமெரா அனுமதி இல்லைன்னு வண்டியிலே விட்டுட்டுப் போனதால் கோவில் படங்களைச் சுட்டுப்போட்டேன். மற்றபடி பதிவில் இருக்கும் பெருமாள் படங்கள் நம்ம வீட்டுப் பூஜை அறையில் எடுத்தவை. பாக்கி எல்லாம் பயணத்தில் வண்டியில் போகும்போது க்ளிக்கியவை.
வீட்டுப்பெருமாளிடம் நடந்தவைகளைச் சொன்னால் சிரிக்கிறான்!


PIN குறிப்பு : இவ்வளவு பட்டயே..... இனியும் போவியான்னு கேட்டால்............. போகணும். பெருமாள் தரிசனம் ரெண்டாம் பட்சமுன்னு வச்சுக்கிட்டு முதலில் கோவிலுக்குள்ளில் இருக்கும் சந்நிதிகளைச் சுற்றிப் பார்க்கணும் நிதானமாய். அப்படியே திருமலையில் இருக்கும் தீர்த்தங்கள் மற்ற இடங்களையெல்லாம் ஒரு நடை போய்ப் பார்த்துட்டுப் புஷ்கரணிப் படிகளில் ஒரு அரைமணி நேரமாவது உக்கார்ந்துட்டு வரணும். இதுக்குன்னே முழுசா ஒரு ரெண்டு நாள் ஒதுக்கணும்.

பெருமாளே.....இன்னும் நிறைய விவரங்கள்'அனுபவித்து' எழுத வேண்டி இருக்கு. சீக்கிரம் கூப்பிடும். சரியா?
எங்க கோபாலகிருஷ்ணனுக்கும் பெருமாளைப் பிடிக்கும்!

ஏடு கொண்டலவாடா....... வெங்கடரமணா............

கோவிந்தா கோவிந்தா..................

முற்றும்............ :-)

சாமிக்கு முன்னுரிமை (திருமலைப் பயணம் மினித் தொடர் பகுதி 1)

கணக்குச் சரியாச் சொல்லணுமுன்னா திருப்பதியைப் பட்டப்பகலில் பார்த்தே வருசம் 22 ஆகுது. வெளிநாடு போகுமுன் ஒருதடவை போய் டாடா பைபை சொல்லிட்டுப் போனோமா.......... அதுக்குப்பிறகு குழந்தைக்கு மொட்டை அடிக்க 1985 இல் போனோம். தமிழ்நாடு சுற்றுலா வாரியம் நடத்தும் ஒரு நாள் திருப்பதி டூர் அது. போனதும் தெரியலை, முடி இறக்குனதும் தெரியலை. கிடைச்ச ஒரு வாளித் தண்ணியில் அப்பனும்( மொட்டை போட்டுக்கிட்டார் தானாவே முன்வந்து!) மகளுமா தலையை நனைச்சதும் தெரியலை. சாமி தரிசனம் நல்லபடியாவே ஆனதும் தெரியலைன்னு வந்து சேர்ந்தோம். அதிகமாக் கஷ்டப்படாமல்தான் எல்லாமே ஆச்சு.

அதுக்குப்பிறகு டிசம்பர் 1989இல் இந்தியப் பயணத்தில் திருப்பதி போனப்ப, கம்ப்ளெக்ஸ் பில்டிங் எல்லாம் கட்டிவிட்டுக் கட்டம் கட்டமா நகர்ந்துபோய் சாமி தரிசனம் ஆச்சு. மார்கழி மாசக் குளிர் என்பதால் கூட்டமே இல்லைன்னு சொன்னாங்க. ஆனாலும் அதென்ன எப்ப வந்தாலும் ஒரு நிமிசத்துக்கு மேலே கிடைக்கமாட்டேங்குது? மனசுலே ஆதங்கம்:(
பஞ்ச்குலா பாலாஜி கோவிலுக்கு திருப்பதியில் இருந்து வந்தமூலவர்.

அண்ணன் மகளின் திருமணத்துக்காக தொன்னுத்தி நாலில் மீண்டும் இந்தியப்பயணம். போன பயணத்துக்கும் இதுக்கும் இடைவெளி நாலு வருசம், நாலு மாசம், நாலு நாள். இந்த முறை எதாவது ஒரு சேவை பார்க்கணுமுன்னு ஆசை. மெட்ராஸ் ( அப்பெல்லாம் இது மதராஸப் பட்டினம்தாங்க) திநகர் வெங்கடநாராயணா சாலையில் இருக்கும் திருப்பதி தேவஸ்தான அலுவலகத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட நாளுக்கான தோமால சேவைக்கு பேங்க் ட்ராஃப்ட் எடுத்துக் கொடுத்துப் பதிவு செஞ்சுட்டு தில்லிக்குப் போயிட்டோம். அந்த நாளை விட்டால் நமக்கு வேறு ஏதும் பொருந்தாத நிலை. கிடைச்சால் கிடைக்கட்டும் என்று மாமரத்தில் கல் எறிஞ்சதுதான்.

கிடைக்கவும் செஞ்சது. சாயுங்காலம் கிளம்பி நேரா திருச்சானூர். கோவிலுக்குள் நுழைஞ்சப்ப தாயார் ஊஞ்சல் சேவை. மெல்லிய வெளிச்சத்துலே தகதகன்னு மின்னும் கொட்டைப்பாக்கு சைஸ் வைரமாப் போட்டுண்டு ஊஞ்சலில் இருந்து லேசா ஆடி ஆடி சேவை சாதிக்கிறாள். அந்த ஜொலிப்பு அப்படியே அள்ளிக்கிட்டுப் போனதென்னவோ நிஜம். இன்னும் உத்துப் பார்த்துருந்தால் பார்வை போகும் அபாயம் இருக்கு:-)))))

தரிசனம் முடிஞ்சு கீழ்த்திருப்பதியில் சாப்பாட்டை முடிச்சுக்கிட்டு திருமலைக்கு ராத்திரி பத்துமணிக்குப் போய்ச் சேர்ந்தோம். கொஞ்சம் அங்கே இங்கேன்னு வேடிக்கை பார்த்துட்டுக் கோவில் எதிரில் உள்ள படிகளில் உக்கார்ந்து இருந்துட்டு ஒன்னரை மணிக்கு இந்த சேவைக்குண்டான வரிசைக்குப் போனோம். சுப்ரபாத சேவை ஆரம்பிச்சுருந்தது. வழக்கமான சுப்ரபாதம் காதில் விழுந்தது. இது ஒரு வைகாசி மாசக் கடைசி. இதுவே மார்கழியா. இருந்துருந்தால்.......நம்மாளு ஆண்டாள் திருப்பாவையைக் கேட்டுக் கண் முழிச்சுருப்பார்!

மொத்தமே 200 நபர்களுக்கு மட்டுமே அனுமதி என்பதால் அரைமணி நேரத்துக்கு 'அவனை'ப் பார்க்க முடிஞ்சது. துளசிமாலையும் கழுத்துமா படு சிம்பிளா இருந்தார். தரிசனம் முடிஞ்சதும் மலை இறங்கி நேரா மெட்ராஸ் போயிட்டோம். காலை பத்துக்கு வீட்டில் ப்ரேக் ஃபாஸ்ட்.

ஒருதடவை சுப்ரபாதம் சேவை பார்க்கணுமுன்னு அப்பவே ஒரு ஆசை. நான் ஆசைப்பட்டால் மட்டும் போதுமா? 'அவன்' ஆசைப்பட வேண்டாமோ?

அஞ்சு வருசம் ஓடிப்போச்சு. இப்போ உலகை இடம் வந்து கொண்டு இருக்கோம். நமக்கிஷ்டப்பட்ட ஊர்களில் இறங்கிக்கலாம். ஆனால் பயணம் ஒரு திசையை நோக்கியே இருக்கணும் என்பது கண்டிஷன். ஆறே வாரத்தில் என்ன பார்க்கக் கிடைக்குதோ அது...........ஆனால் அந்த 'அது'வில் இந்தியாவும் வேணும். ததாஸ்த்துன்னது தேவதைகள்!

இப்பவும் கல் எறிஞ்சு பார்த்தோம். .

ஆஆஆஆஆஆ கிடைச்சுடுத்து! அர்ச்சனை -))) மெட்ராஸில் இருந்து மாலை ரயிலில் கிளம்பிப் போனோம். மலைக்குப்போக ஒரு வண்டி கிடைச்சது. ராத்திரி மூணு மணிக்குக் கோவில் வாசலில் இருக்கணுமாம். ஓய்வெடுக்கவும் குளிக்கவும் சென்னையில் தேவஸ்தானம் அலுவலகத்தில் கேட்டதுபோலவே ஒரு விடுதி அறையும் கிடைச்சது. அந்த டாக்ஸிக் காரருக்குத் தெரிய வேணாம் நாம் தங்கும் இடமுன்னு டபாய்ச்சுட்டு வேற ஒரு டாக்ஸியில் ரூமுக்குப் போனோம். அது கொஞ்சம் ஒதுக்குப்புறமான காட்டேஜ்.

சாமான்களை அறையில் போட்டுட்டுச் சும்மாச் சுத்திப்பார்த்துட்டுச் சாப்பிட்டுட்டு வரலாமுன்னு கிளம்பி எதாவது வண்டி கிடைக்குமான்னு பார்த்துக்கிட்டே வந்தால்..... ஆண்ட்டின்னு ஒரு குரல். இங்கே யாருப்பா நமக்குத் தெரிஞ்சவுங்க? ஒருவேளை பெருமாளோன்னு பார்த்தால்............. நாம் யாருக்கு நம்மிருப்பிடம் தெரியக்கூடாதுன்னு டபாய்ச்சமோ அந்தப் பையன்:-))))

காலையில் அங்கப்பிரதக்ஷணம் பண்ணிக்கன்னு அங்கேயே இரவு தங்கிட்டானாம். "இங்கியா இருக்கீங்க? நல்லதாப் போச்சு. உங்களுக்கு ஒதுக்குன இடத்தில் நான் வண்டியை நிறுத்திக்கிறேன். காலையில் தரிசனம் முடிஞ்சு கிளம்பிடலாம்!"

இது எப்படி இருக்கு!!!

காட்டேஜில் குளிச்சு முடிச்சு இருட்டில் பாதை தெரியாமல் தட்டுத்தடுமாறி, அங்கங்கே தூக்கம் வராமல் கொட்டுக்கொட்டுன்னு உக்கார்ந்துருக்கும் முக்காட்டு மனுஷர்களிடம் Gகுடி எக்கட Gகுடி எக்கடன்னு கேட்டுக்கேட்டுப் போய்ச் சேர்ந்தோம். இந்த சேவைக்கும் 200 பேருக்கு மட்டுமே அனுமதி. நாங்க போனப்ப இன்னொரு குடும்பம் உள்ளே இருந்தாங்க. நாங்க ரெண்டாவது. நேரம் ஆக ஆக வந்தவங்க எல்லோரும் அங்கங்கே இருந்த இருக்கைகளில் இருந்தாங்க. தோமால சேவை முடிஞ்சு, இந்த கேட் திறந்ததும் பின்னால் இருந்த 193 பேரும் பாய்ஞ்சாங்க. நிமிஷத்தில் மந்திரம் போட்டதுபோல் நாங்க கட்டக் கடைசியா ஆக்கப்பட்டோம்.

என்னடா இது பெருமாளேன்னு கேட்டால்....எல்லாம் .'உன்' நன்மைக்கேன்னான். 197 பேரும் கீழே இருக்கும் இடத்தில் புளி அடைச்சது போல் உக்கார எங்க மூணு பேருக்கும் கடைசியில் நிக்கத்தான் இடம் கிடைச்சது. ஆஹா..... பெருமாளே உன் கருணையே கருணைன்னு கண்ணாடியை நல்லாத் துடைச்சுக் காதுலே மாட்டினேன்.

முழங்கால் மூட்டு வலி இருப்பதால் நின்னால் பிரச்சனை இல்லை. கால் மடக்கி உக்காரத்தான் முடியாது! ஒரு மணி நேரம் சகஸ்ரநாம அர்ச்சனை நடக்க...... தரிசனம் ஆச்சு. உண்மையைச் சொன்னால் ஒரு மணி நேரம் நம் உடல்தான் அங்கிருக்கே ஒழிய என்னதான் கவனமா இருந்தாலும் எண்ணங்கள் குவியாமல் மனசு, தன் அடங்காப்பிடாரி வேலையைக் காமிக்கத்தான் செஞ்சது.

வெளியே வந்தப்ப இன்னும் இருள் முற்றிலும் பிரியாத அதிகாலை நாலரை மணி. கோவில் உள்பிரகாரத்துலேயே கொடுத்த லட்டுகளை வாங்கிக்கிட்டு ராவோடு Raw வாக் கிளம்பிட்டோம்.

ஒவ்வொருமுறை திருப்பதி போகும்போதும் சம்ப்ரதாயப்படி கீழே கோவிந்தனையும், மங்காபுரத்தில் தாயாரையும் பார்த்துட்டே மேலே போகணுமுன்னு நினைச்சாலும் ஒன்னும் சரி வர்றதில்லை.

ஒவ்வொருமுறை இந்தியப் பயணம் வாய்க்கும்போதும், கட்டாயம் திருப்பதிக்கு போகணுமுன்னு மனசுக்குள்ளே ஒரு கொதிப்பு வந்துரும். தாய்வீட்டுக்குப் போகும் தவிப்புன்னு வச்சுக்குங்க.

பத்துநாள் இந்தியாவுக்குன்னு முடிச்சுட்டுக் கிளம்பும் முதல்நாள், தற்செயலா ஸ்பென்ஸர் ப்ளாஸாவுக்குப் போகவச்சான் 'அவன்'. எனக்கு சாமி வந்துருச்சு........
இவர் நம்ம வீட்டு சாமி:-)

சாமி வந்தபின்னே இந்த 12 வருசத்தில் பலமுறை இந்தியாவுக்கு வந்தாலும் திருப்பதிக்குப் போகணுமுன்னு தோணவே இல்லை. கொதிப்பு அடங்கிப்போச்சு. அவனே நம்மகூட இருக்கும்போது................வேற தனியா எதுக்கு?

இதோ..... இப்ப இந்த இந்தியப் பயணத்தில் ஒரு விஷயமா ரெண்டு வருசம் சேர்ந்தாப்போல தங்கிட்டோம். முதல்வருசம் சென்னையில் இருந்தப்பவும் போகணுமுன்னு தோணலை. இப்போ அடுத்தமாசம் நியூஸிக்குத் திரும்பறோமுன்னு ஏற்பாடுகள் ஆரம்பிச்சதும் திடீருன்னு போய்வரலாமுன்னு ஒரு எண்ணம் விதைச்சான் அவன்.

PIN குறிப்பு: கடந்த முப்பது வருசங்களில் நடந்த திருமலைப்பயணங்கள் மட்டுமே இப்பதிவுகளில். இந்த முப்பதின் முதல், திருப்பதிக்குப் போய்வந்தேன் நாராயணா ! 'வில்' இருக்கு:-)))))

தொடரும்......................:-)