பொண்ணழைப்பும் போஜனமும் !(பயணத்தொடர் 2020 பகுதி 10 )

நம்ம நதீம் கொடுத்த லிஸ்ட்லே நாலு இடம் ஆச்சு.  சித்தார்த் கார்டன் & Zoo போகும் ஐடியா இல்லை.  அப்ப ம்யூஸியம்  மட்டும்தான்.  போய் பகல் சாப்பாட்டை முடிச்சுக்கிட்டால்  நிதானமா ம்யூஸியம் சுத்தலாமேன்னு  நம்ம ஹொட்டேலுக்கு திரும்பினோம்.  கேட்டுக்குள் நுழையும்போதே கோலாகலமா இருக்கு. பாண்டு வாத்ய கோஷ்டி  முழங்கிக்கிட்டு இருக்காங்க.  என்னன்னு பார்த்தால் பாராத்!   இது எனக்குப் புதுசு. ஏன்?  பொண்ணு அழைப்பு!

அந்தக் காலத்துலே பிள்ளை வீட்டுக் கல்யாணமுன்னா, பொண்ணு அந்த ஊருக்குள் நுழையும்போது பெண்ணழைப்புன்னு  ஒன்னு இருக்கும். ஜானவாசம் போல ஜானகி வாசம் :-)எங்க பெரியக்கா கல்யாணம் மாப்பிள்ளை வீட்டுலேதான் ! வட இந்தியாவில் பொண்ணழைப்பு இருக்காதுன்னு ஒரு நெனப்புதான்........

அப்ப மாப்பிள்ளை அழைப்பு இல்லையான்னு கல்யாணவீட்டுக்காரர்களைக் கேட்டால், சாயங்காலம் ஏழு மணிக்காம். இங்கெயேதான்னார்.

டாப் திறந்த காரில் பொண்ணு ஊர்வலம்.  அதீத மேக்கப் ஒன்னும் இல்லாம ரொம்ப சாதாரணமா இருந்தாங்க. காரில் உக்கார்ந்து வர்றதைப் பார்க்காம இருந்துருந்தா....  அவுங்கதான் கல்யாணப்பொண்ணுன்னு நம்பி இருக்கமாட்டேன்.....   ரொம்பப் பெரிய இடம் போல.....   அதான் சிம்பிளா இருக்காங்க.  ஹொட்டேல் வாசலில் வண்டி நின்னதும் பொண்ணு இறங்கி, தோழிகள், உறவினர்களோடு சேர்ந்து ஆடறாங்க.  நின்னு ரசிச்சு, க்ளிக்கின்னு எல்லாம் ஆச்சு.

கல்யாணமே கொண்டாட்டம் இல்லையோ!   நேரம் போனதே தெரியலை. அப்புறம் பார்த்தால் மணி ரெண்டாகப்போகுது.  (பேசாமக் கல்யாணக்கும்பலோடு போய் சாப்புட்டுருக்கலாமோ !  ஹாஹா)

வலையில் பார்த்துவச்ச  இடத்துக்குச் சாப்பிடப்போனோம். சையது வேற இடத்தில் சாப்புடுவாராம். ரெஸ்ட்டாரண்டுக்குப் பெயர் போஜ்.  இது அந்த போஜ் (சுமை) இல்லை  போஜனம் என்பதன் சுருக். 

முகப்புலே புள்ளையார் அன்றைய தின போஜனத்தை ரசிச்சுக்கிட்டு இருந்தார்.  இத்தனை வகையை எப்படி முழுங்கறதுன்னு மலைப்பு   (எனக்கும்தான்!)

முதலில் ஒரு ஹாலில்  வடக்கர்கள் சம்ப்ரதாயமா உக்கார்ந்து சாப்பிடும் வகையில்  இருக்கைகள் போட்டு வச்சுருக்காங்க. அநேகமா ராஜஸ்தான் மக்களுக்காக இருக்குமோ?  பகடிகளைப் பார்த்தால் அப்படித் தோணுச்சு. எதாவது பார்ட்டி/ தனியார் விழாவுக்காக இருக்கலாம்.

அடுத்த பெரிய ஹாலில்  மேஜைகளும் நாற்காலிகளுமா டைனிங்! பெரிய தட்டும், ஏகப்பட்டக் குட்டிக்கிண்ணங்களுமா பரபரன்னு பரிமாற ஆரம்பிச்சாங்க.

என்ன ஒரு நல்ல விஷயமுன்னா.... எல்லாம் சின்னச் சின்ன போர்ஷன். பிடிச்சுருந்தா இன்னும் வாங்கிக்கலாம்.
அன்லிமிட்டட் மீல்ஸ்தான். பஞ்சாபி, குஜராத்தி, ராஜஸ்தானி வகை சமையல்களாம். மராட்டி இல்லை போல.....
இதுதான் மெனு.... நீங்களே பாருங்க.....

இது மொத்தத்துலேயும் எனக்கானவை ரொம்பக் குறைவான ஐட்டங்களே.....  ஆனால் கண்ணால் நிறைய சாப்பிட்டேன்.

சாப்பிடும்போது படம் எடுக்க முடியாமல் போச்சுன்ற குறை இருந்தது.....   கடைசியில் 'பான்' வந்தது. க்ளிக் ! போதும்.  வாயில் போட்டுக்க வேணாம்.

இங்கே பார்ஸல் கூட வாங்கிக்கலாமாம். ஐ மீன் சாப்பாடு ! பரவாயில்லையே......

சாப்பாடு ஆனதும்,  அஞ்சு நிமிட் ரெஸ்ட். இதோ   கிளம்பி நேரா ம்யூஸியம் போறோம்.

தொடரும்........ :-)

திருகைக்கல்லில் மாவு அரைக்கணுமா? (பயணத்தொடர் 2020 பகுதி 9 )

ஔரங்காபாத் நகரை நிர்மாணிச்சப்ப, ஊருக்குள் வர்றதுக்கு  எத்தனை நுழைவு வாசல் (Gate)கட்டி விட்டுருந்தாங்கன்னு  தெரியுமோ?  ஒன்னு ரெண்டு இல்லை.....  கொஞ்சம் மூச்சு விட்டுக்கறேன்....   மொத்தம் அம்பத்திரெண்டு !

அம்மாடியோ.......  எதிரி படையெடுத்து வரும்போது, 'கோட்டை வாயிலை மூடுங்கள்'னு உத்தரவு போடுவாரே அரசர்.....   இங்கே அம்பத்திரெண்டு வாசலை  மூடணுமுன்னா பாருங்க.... விடிஞ்சுரும்.......  இல்லே?  இந்த ஊருக்கே 'சிடி ஆஃப் கேட்ஸ்' னு  ஒரு பெயர் இருக்காம்!

அப்படி ஒரு கேட்டாண்டை வந்துருக்கோம் இப்போ.  கேட்டுக்கு முன்னால் ஒரு பாலம். பாலத்தையொட்டி இருக்குமிடம் சரித்திரப்புகழ் வாய்ந்தது!  பன்சக்கி!
தண்ணீரின் விசையால் மாவு அரைக்கும் இடம்.  பானி ன்னா தண்ணீர், சக்கி..ன்னா. அரைக்கும் இயந்திரம் (திருகைக்கல்)  அதான் பானி கா சக்கி என்றது பன்சக்கின்னு  ஆகி இருக்கு.

சொனேரி மஹலில் இருந்து  மூணு கிமீ தூரத்துக்கும் குறைவுதான்.  ஊருக்குள்ளே கம்நதின்னு ஒரு ஆறு ஓடுது. அதன் கரையில் இருக்குமிடம் இது.  உள்ளே போகப் பத்து ரூ கட்டணம் உண்டு.

சின்னதா ஒரு கேட் போட்டு வச்சுருக்காங்க. உள்ளே நுழைஞ்சதும்.... நமக்கிடதுபக்கம் ஆறும், வலதுபக்கம்  பெரிய குளம் போல ஒன்னும்... தண்ணீர் நிரம்பி வழிஞ்சுக்கிட்டு இருக்கு.  மேலே கட்டட அமைப்பில் இருந்து நீர்வீழ்ச்சி போல தண்ணீர் தபதபன்னு கொட்டிக்கிட்டு இருக்கு!

அகலமான பாதையின் ஒரு பக்கம் கடைகளோ கடைகள்.  மார்கெட் ஏரியாவுக்குள்ளே வந்துட்டோமா என்ன?  புடவைக்கடை முதல், கைவினைப்பொருட்கள் விற்கும் கடை வரை.....  சுடச்சுட 'பஜ்ஜியா' போட்டு  வச்சுக்கிட்டு இருக்காங்க. எண்ணெய்க் கடாயை எட்டிப் பார்த்தேன்.........  ஐயோ..........  இத்தனை கருப்பா, ஒரு எண்ணெயைப் பார்த்ததே இல்லை.......

இங்கே ஒரு பெரிய ஆலமரம்,இருக்கு. வயசு அறுநூறு !  இந்த மரத்தையும் , குளக்கரையில் இது நிற்கறதையும் பார்த்து, எனக்கென்னமோ நம்ம 'ஜ்யோதீசர்'  (கீதை சொல்லப்பட்ட இடம், குருக்ஷேத்ரம்) ஞாபகம் வந்தது உண்மை !

மரத்துக்கு அந்தாண்டை நமக்கிடதுபக்கம் இருக்கும் வாசல் வழியாப் போனால்,  அங்கே ஒரு தர்கா இருக்கு!  ஒரு மசூதியும்.  தொழுகைக்கு முன்னால் சுத்தப்படுத்திக்க ஒரு சின்னக்குளம் வச்சுருக்காங்க.  நம்ம செல்லங்கள்  ஏராளமா அங்கே சுத்திக்கிட்டு இருந்தாங்க. அழகான தோட்டம் வேற !

என்னன்னு பார்த்தால் முஸாஃபிர் பாபாவின் தர்காவாம். முன்ஹாலைக் கடந்துபோனால் அந்தாண்டை இன்னொரு ஹாலில் ரெண்டு சமாதிகள். சத்தர் விரிப்பு போர்த்தி இருக்காங்க. இதுக்குள்ளே போக பெண்களுக்கு அனுமதி இல்லைன்னு சொன்னதால் 'நம்மவர்' மட்டும் உள்ளே போயிட்டு வந்தார்.

அந்தக் காலத்துலே  ருஷ்யாவின் ஏதோ கிராமத்தில் இருந்து வந்த சூஃபி ஞானியின் சமாதியாம். ரொம்ப நல்ல அறிவுரைகளும் ஆலோசனைகளும்  சொல்லி, அது மக்களுக்குப் பிடிச்சுப்போய் அவரை குருவாக ஏத்துக்கிட்டுப் பலர் சிஷ்யப்பிள்ளைகளா ஆகி இருக்காங்க.  உள்ளூர் வெளியூர் மக்கள் பலர் இவர் தரிசனத்துக்காகவும், அறிவுரை, ஆலோசனைக்குமா வந்து குவிஞ்சுருக்காங்க.  இப்படி வந்தவங்களுக்குச் சாப்பாடு போடணுமே.... அதுக்கான மாவு அரைக்கத்தான் நீர்சக்தியைப் பயன்படுத்தியிருக்காங்க !  அப்புறம் ஔரங்கஸேபின் படை வீரர்களுக்கும்  இது பயனாகி இருக்கு!

மூணேமுக்கால்மைல் தூரத்துலே ஓடும் ஆற்றுத்தண்ணீரை, சுட்டகளிமண் (டெர்ரகோட்டா) குழாய்கள் வழியா இங்கே கொண்டுவந்து, அது மேலிருந்து கீழே விழும்போது, ஒரு ஃபேன் விசிறியைச் சுத்திவிட, அது சுழலும்போது திருகைக்கல் சுத்தும் விதம் அமைச்சுருக்காங்க. அந்தக் காலத்துலே எவ்ளோ அற்புதமான யோசனை பாருங்க ! வில்லேஜ் விஞ்ஞானம்! ( இதே போல  தண்ணீரின் விசையால் சுழலும் ப்ரேயர் வீல்ஸ் முக்திநாத் கோவிலில் பார்த்தமே நினைவிருக்கோ? )

இங்கே இருக்கும் திருகைக்கல்லைப் போய்ப் பார்க்க முடியுமாம்.  தனிப்பட்ட ஆளுக்குக் காசு கொடுத்தால் கூட்டிப்போய் காட்டுவாராம்.  ஆனால் அதுக்கான விவரம் ஒன்னும் அப்போ  நமக்குத் தெரியாமப் போச்சே.... அதனால் பார்க்கலை. அதுக்காக விடமுடியுமோ?   புண்ணியவான் யாரோ இங்கே யூட்யூபில் போட்டுவச்சது  இருக்கு.  ஒரு ஆறு நிமிட் வீடியோ க்ளிப். அதையே நாமும் பார்க்கலாம் ! அன்னாருக்கு நன்றி !

அதுக்கான சுட்டி ஒன்னும் கீழே கொடுத்துருக்கேன். எது வேலை செய்யுதோ அது !

https://www.youtube.com/embed/l--fCNJ94Dg

முஸாஃபிர் பாபாவுடைய சமாதியும் (Hazrat Mohammed Saeed. Musafir Baba) அவருடைய சிஷ்யப்பிள்ளை  Mohammed Ashur (also called Baba shah) சமாதியும்தான் உள்ளே இருக்கு!  இப்பவும் நிறையப்பேர் இங்கே வேண்டிக்கறதாகவும்,  அந்த வேண்டுதல்கள் நிறைவேறுவதாகவும்  சொல்றாங்க.  நம்பிக்கை வச்சாத்தான் கடவுள் என்பது ரொம்பச் சரி, இல்லையோ?   இந்த சூஃபி ஞானிகள் நம்ம சித்தர்கள் போலன்னு  நினைக்கிறேன்.

மறுபடி ஆலமரம் வழியாக் கடைகளைக் கடந்து வெளியே போகும்போது, ஒரு கடையில் வச்சுருந்த வளைகள் கண்ணை  இழுத்தது.  மகளுக்காக   ஒரு ஜோடி வாங்கினேன். உண்மையில் இது ஒன்னு மட்டும் போட்டால் போதும்தான். ஆனால் தனி வளையல் விக்கறதில்லையாம்.  அப்ப வேறொரு  டிஸைன் மிக்ஸ் &  மேட்ச்சா  வாங்கலாமுன்னா அதுவும் முடியாதாம்.  போகட்டும், ஆளுக்கு ஒன்னு ஆச்சு :-)

விலைகூட அதிகமில்லை.....   ஜோடி நூத்தியம்பது ரூதான்.  பொதுவா நான் வாங்குற சமாச்சாரங்களை எங்கூர் டாலரில் மாத்திக் கணக்குப் பார்த்துக்குவேன். சின்ன எண்ணாக வருமே,  அதுக்குத்தான்! ஜஸ்டிஃபை பண்ணனுமா இல்லையா ?  ஹாஹா

தொடரும்.... ..  :-)

சொனெரி மஹல் (பயணத்தொடர் 2020 பகுதி 8 )

தங்கமாம்!  பெயரில் தங்கத்தை வச்சுருக்கும் இந்த இடம் ஒரு ம்யூஸியம். சின்ன அளவில் இருக்கு. கட்டணமும் சின்னதுதான். வெறும் மூணு ரூ!  ஔரங்கபாத் நகராட்சியின் பொறுப்பில் இருக்கு.

ஔரங்கஸேப் இங்கே வந்தப்ப, அவர் கூடவே வந்த Bundlekhand Chief இந்தத் தங்கமாளிகையைக் கட்டினதாக ஒரு தகவல்.  வேற சிலர் 'சொல்வது   Paharsingh & His brother கட்டுனாங்கன்னு.

(இதுக்குத்தான் சரியான தகவல்களை எல்லாம் ஆவணப்படுத்தணும் என்பது !  ஆனால் பல தகவல்களையும்  எழுதிவைக்கும் போது, அப்போது ஆட்சியில் இருக்கும் மன்னர்/அரசு பக்கம் சார்ந்து அவுங்களுக்கு விருப்பமா இருக்கும் வகையில், அல்லது அவுங்களைப் புகழும் வகையில், இல்லேன்னா அவுங்களோட சம்ச்சாக்கள்/ ஜால்ராக்கள் சொன்னபடி எழுதிவச்சுடறாங்க. புகழ்ந்து பாடினால்தானே பரிசல்/ பரிசுகள் கிடைக்கும். நேர்மையா இருக்கறவங்க, அரிதுதான் எந்தக் காலத்திலும் இல்லையோ.... )

உள்ளே நுழையும் வாசலுக்கு ஹாத்திக்கானா (Hathikhana ) என்று பெயராம். யானை வரும் வாசல்.  நல்ல உயரமாத்தான் இருக்குன்னாலும், இந்த நுழைவுக் கட்டடமே உசரமாத்தான் கட்டி இருக்காங்க.  படிகள் ரொம்பச் சின்னது.  இதுலே யானை எங்கே ஏறிவரும்?  யானை கூட நுழையும் வகையில் பெரிய வாசல்னு சொல்லிக்கலாம்.

இதுவே தனிக்கட்டடம்தான். ஒரு மண்டபம் போல இருக்கு. இதையொட்டியே சுற்றுச்சுவர் போகுது.  இதுக்குள்ளேதான்  இங்கே வேலை செய்யும் பணியாளர்கள் வாஹனங்களை நிறுத்தி இருக்காங்க. அதுவும் இங்கே இருக்கும் அழகான சிலைகள், ஓவியங்களின் முன்னாலே.....  ப்ச்.....  ஒவ்வொரு சாமிக்கும் ஒன்னுன்னு.....   வேணுமுன்னா வண்டியில் ஏறி  ஊருக்குள் போயிட்டு வரலாம்....

டிக்கெட் வாங்கிக்கிட்டு  மண்டபத்தின் அந்தாண்டை வாசல் வழியாப் போறோம்.  அந்தாண்டை கொஞ்ச தூரத்துலே  தங்கமாளிகை!  பின்புலத்தில்  ஒரு  மலை!   இப்ப நாம் பார்த்துட்டு வந்தோமே  ஔரங்காபாத் குகைகள், அவை இருக்கும் மலைதான் இது. ஆனால் வேற பகுதி.

இடைப்பட்ட  இடத்தில்  நடுவில் நீளமா ஒரு நீர்த்தேக்கம்.  மொஹல் ஸ்டைலில் எல்லாம் கட்டடங்கள் முன்னால் தண்ணீர் தேக்கி வச்சு, கட்டத்தின் பிரதிபிம்பம் தண்ணீரில் தெரிவதைப் பார்த்து ரசிக்கும்படிதான்!  நல்ல வேளையா இதில் தண்ணீர் இருக்கு. ஆனால் பிம்பம்தான் தெரியலை......

நல்ல உயரமான மேடையில் மாளிகை (!) இருக்கு.  நடுவில் வளைவு வளைவா இருக்கும் மூணு வாசலும், ரெண்டுபக்கமும் ரெவ்வெண்டா இருக்கும்  துளையுள்ள அடைப்புமா ஏழு இருக்கு.  படிகளேறி  ம்யூஸியம் வாசலுக்குள் போறோம். செருப்பைக் கழட்டி வச்சுட்டுப்போக வாசல் மேடையில் ஒரு ஸ்டேண்டு.

உள்ளே படம் எடுக்க அனுமதி இல்லை என்பதால் கப்சுப்னு கண்ணால் பார்த்தவைதான்.  ரொம்ப அழகான பழங்கால ஓவியங்கள்  சட்டம் போட்ட கண்ணாடிக்குள்ளே ! தங்கப்பொடியில் வரைஞ்சதாம். அதான் சோனெரின்னு பெயர் வந்துருக்கு!

பழைய காலப் பாத்திரங்கள், மரச்சிற்பங்கள் கொஞ்சம் , கத்தி கப்டான்னு போருக்கான ஆயுதங்கள் எல்லாம் வச்சுருக்காங்க.  எல்லாம் ஒரு நாலைஞ்சு அறைகளுக்குள்தான். ஒரு புள்ளையார்  மாடம் ரொம்பவே அழகு !    மாடியிலும் அறைகள் இருக்குன்னாலும், அங்கே போக அனுமதி இல்லையாம்.

ஒரு மூணு வருஷத்துக்குமுன்னே படம் எடுக்க விட்டுருக்காங்க போல....  ஒரு புண்ணியவான் சின்ன வீடியோ க்ளிப் (நாலரை நிமிட்) எடுத்து யூ ட்யூபில் போட்டுருக்கார். அதை நான் இங்கே போட்டுருக்கேன். அன்னாருக்கு நம் நன்றி !


கீழே படம்: மேடையில் இருந்து நுழைவு வாசல் .

சின்ன இடமா இருந்தாலும் படுசுத்தமா வச்சுருந்தாங்க. ஏகப்பட்ட CCTV  கெமெராக்கள்.  முன்ஹாலில் இருக்கும் பணியாளர் ,  மக்களை வரவேற்பதோடு, இதையும் கவனிச்சுக்கிறார். அதான் தங்கப்படங்கள் இருக்குல்லே?
ஔரங்காபாத்  யுனிவர்சிடி வளாகத்து வழியா இன்னொரு இடத்துக்குப் போறோம். அங்கே...........


தொடரும்......... :-)