எ.கி.எ.செ? பகுதி 7

எட்டுநாட்கள் கிடைச்சா(ல்) என்ன செய்யலாம்?

எனக்காக ஒரு யானை அங்கே காத்திருக்குதுன்னு தெரியாமலேயே ஒரு இடத்துக்குப் போய்க்கிட்டு இருக்கோம்.பசிஃபிக் ஃபேர் (Pacific Fair) இங்கே நிறைய துணிக்கடைகளும், ஒரு சூப்பர் மார்கெட்டும்தான் முந்தி இருந்துச்சு. நல்ல நல்ல ப்ராண்டட் லேபிள் துணிகள் இங்கே கொஞ்சம் மலிவாக் கிடைக்கும். 'ஃபேக்டரி அவுட்லெட்'ன்னு மத்த இடங்களில் வித்துத் தீராத(??) துணிகள் கொட்டிக்கிடக்கும். போற வழியிலே 'காஸ்கேட் வாட்டர் கார்டன்'னு

போர்டைப் பார்த்ததும் டக்னு உள்ளெ நுழைஞ்சுட்டோம். அழகான பச்சைப் பசேல்னு இருக்கும் தோட்டம். எதோ பராமரிப்புப் பணி நடந்துக்கிட்டு இருக்கு. ச்சின்னதா பாறைகள் வழியாத் தண்ணி இறங்கிவிழும் சத்தம் சன்னமாக் கேக்குது. இவ்வளவு இதமான இடத்தைக் கண்டுக்காமப் பூரா சனமும் அங்கே 'பீச்'லே காஞ்சுக்கிட்டு இருக்குங்க. இந்த அமைதியை அனுபவிக்கறதுபோலஐபிஸ் பறவைகள் நாலைஞ்சு அமைதியா மேய்ஞ்சுக்கிட்டு இருக்கு. நாரை மாதிரி மூக்கு இருக்கே, ஒரு வேளை மீன்பிடிக்குமோ?

'பஸிஃபிக் ஃபேர்' இருந்த மைதானம் முழுசும் இப்பக் கட்டிடங்களால் நிறைஞ்சு வழியுது. கொஞ்சநாள் நாம வராம இருந்துட்டா,அதுக்காக இப்படியா? மைதானம் இல்லாததாலே பார்க்கிங்கூட மாடியிலே(-: கீழே இறங்குனா எதோ பழையகாலக் கிராமத்துக்குள்ளே புகுந்தமாதிரி இருக்கு செட்டிங். இங்கே காலநிலை நல்லா இருக்கறதாலே எல்லாமே ஓப்பன் ப்ளான் கடைகள்தான்.தெருவிளக்கு, தெருப்பெயர் சொல்லும் வழிகாட்டிப் பலகை, பார்க் பெஞ்சுன்னு போட்டு வச்சுருக்காங்க. அங்கே நம்ம யானை நின்னுக்கிட்டு இருக்கு. எனெக்கென்ன பயமா? ஓடிப்போய் அதைத் தடவிக்கொடுத்தேன். தாமரைக்குளம் அமைச்சு அதுலே நீராழிமண்டபம் மாதிரி ஓய்வெடுக்கும் இடங்கள். குளத்துக்குத் தண்ணீர் பாயும் குட்டி நீர்வீழ்ச்சி. திமிங்கிலம், முதலை, டால்ஃபின், இன்னும் கார்ட்டூன் மனுஷரெல்லாம் அங்கங்கே. குழந்தைகளைக் கொண்டுவரும் மக்கள்ஸ்க்கு நிம்மதியான இடம். பட்டிக்காட்டுக்குப் பக்கத்துலே பட்டணத்து செட் போட்ட மாதிரி நவநாகரீகமான மால் கட்டிடம் ஒட்டிக்கிட்டே இருக்கு. நாம் தேடிவந்த துணிக்கடைகள் ஒண்ணையும் காணோம். கான்செப்ட்டே மாறிப்போச்சு!

மாலுக்குள்ளே நுழைஞ்சால்........... நியூஜெர்ஸி மென்லோ மாலுக்குள்ளெ( அங்கெயெல்லாம் நாம வந்துருக்கொம்லெ!) வந்துட்டமோன்னு ஒரு நினைப்பு! அசப்புலே அப்படியே இருக்கு. அங்கிருந்து கிளம்பி ப்ரிஸ்பேன் போற ரோட்டைப் புடிச்சோம். 77 கிலோ மீட்டர்தான். வழியிலேயே ஒரு மாலில் சாப்பாட்டை முடிச்சுக்கிட்டு மூணரைக்கு மணிக்கு கங்காரு பாயிண்ட் வந்துசேர்ந்தோம். ராத்தூக்கம் இல்லாத களைப்பு. கொஞ்சம் ஓய்வெடுத்துக்கிட்டு, பக்கத்துக் கடையில் பால், காஃபி,டீ ன்னு சில அயிட்டங்களை வாங்கிக்கிட்டோம்.

இந்தக் காபி டீ விஷயத்துலே, அங்கங்கே ஹொட்டல்களில் இப்பெல்லாம் அறையிலேயே இதுக்கு ஏற்பாடு இருக்குன்றதுஒரு நல்லதுன்னாலும், நம்ம 'ருசிகண்ட பாழாப்போன நாக்கு'க்குப் பச்சைப்பால் ஊத்திக் குடிக்கும் காஃபி இன்னும் பழகமாட்டேங்குது. டீ பரவாயில்லை, சமாளிச்சுரலாம். அதிலும் பால்னு ஒரு ரெண்டு ஸ்பூன் அளவு வரும்( ஒரு காஃபிக்கு இதுபோதுமாம்.யார் இந்தக் கணக்கைப் போட்டாங்களோ?)குட்டியான குப்பி மூணு, நாலைச் சேர்த்தால்தான் ஒரளவாவது நிறம்வரும். அதுக்குள்ளெ அந்தக் காபி, சூடாறி ஜில்லிட்டுப்போயிருது. ( எங்க பாட்டி இந்த சூட்டை, 'பூனை மூ* * *ம் னுசொல்வாங்க!) பரவாயில்லைன்னுட்டுக் கொஞ்சம் பாலை சூப்பர் மார்கெட்லே இருந்து வாங்கிக்கறதுதான். இங்கேயும் மைக்ரோவேவ் அவன் இருக்கு. நல்ல சூடாப் பாலைக் காய்ச்சி ஒரு காஃபி குடிக்கலாமுன்னா........... மைக்ரோ அவனுக்குண்டான பாத்திரம் இல்லை. அடுப்புலே வச்சுக் காய்ச்சணுமுன்னா காய்ச்சுக்கலாம். அதுக்கப்புறம் அந்தப் பாத்திரத்தைத் தேய்ச்சுக் கழுவணும். வாழைப் பழத்தை உரிச்சு மட்டும்தான் தருவாங்களாம். நாமே தின்னணுமாமே!

நேத்தும் சர்ஃபர்ஸ் பாரடைஸ் அபார்ட்மெண்ட்லே மைக்ரோ அடுப்புக்கேத்த பாத்திரம் இல்லை(-: இவ்வளவு செய்யறவங்க ஒரு ரெண்டு மூணு டாலர்லே ஒண்ணு வாங்கி வைக்கக்கூடாதா? அவுங்ககிட்டே சொல்லணும். நமக்கும் இது ஒரு பாயிண்டாப் போச்சு. ட்ரிப்புக்கு எடுத்துப்போற சாமான்கள் லிஸ்ட்லே இனி சேர்க்க வேண்டியது , ஒரு கத்தி,காதுக்கு அடைப்பான், ஒரு மைக்ரோ வேவ் ப்ளாஸ்டிக் பாத்திரம். கண்ணாடிப் பாத்திரம் வேணாம். அதுவேற ஒடைஞ்சு கிடைஞ்சு வச்சு............

நம்ம அறை பால்கனியில் இருந்து பார்த்தால் நேரெதிரே ஒரு உயரமான கட்டிடத்தில் ஒரு பையன் தங்க நிறத்தில் ஜொலிச்சுக்கிட்டுக்,கையில் ஒரு ஊதுகுழலை வச்சு ஊதும் சிலை. அது என்னன்னு போய்ப் பார்க்காட்டா எனக்குத் தலை வெடிச்சுரும்.

சதர்ன்க்ராஸ் மோட்டல் நல்ல வசதியா இருக்கு. அலமாரியிலே ஒரு எடைபார்க்கும் கருவியும் வச்சுருக்காங்க. ஊர் திரும்பும்போது 'இன்னும் எவ்வளவு எடை கூடியிருக்குன்னு பார்த்துக்கோ'ன்னு எச்சரிக்கை விடறாங்க போல. இது இருக்கறது மெயின் தெருவும்,Walmsley street ம் சேரும் இடம். இங்கிருந்து ரெண்டு நிமிஷம் இதே வாம்ஸ்லி தெருவில் நடந்தால் ரிவர் டெர்ரஸ் வருது. ப்ரிஸ்பேன் நதியை ஒட்டியே போகும் ரோடு இது. எதிரே மினுங்கும் நதி. அக்கரையில் நகரின் ஸ்கைலைன். பார்க்கவே அட்டகாசம். இந்த சிடி & ரிவர்வியூவுக்காகவே இங்கெல்லாம் இடத்தோட விலை ஆகாசத்துக்கே தாவிருச்சு. சாதாரண சிங்கிள் ரூம் அபார்ட்மெண்ட் வெறும் 1.3 மில்லியன் தானாம்.

இருட்ட ஆரம்பிச்சது. அப்படியே ஆத்தங்கரைவரை போனோம். கரையெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லை. பார்க் டெர்ரஸ் முழுசும் இடுப்புயரச் சுவர்கட்டி வச்சுருக்கு. அதுக்கு அந்தப் பக்கம் அதல பாதாளத்தில் இருக்கு நதி. சுவருக்கும், தெருவுக்கும் இடையே இருக்கும் நடைபாதையெல்லாம் ரொம்ப அழகா விதவிதமான மரங்கள், அதுக்கிடையில் உட்கார்ந்து ஓய்வெடுக்க இருக்கைகள், பார்பக்யூ செஞ்சு சாப்பிட்டுக்க, ட்ரேயோடு கூடிய கேஸ் அடுப்புகள்னு எதோ பிக்னிக் ஏரியாவா ஆக்கி வச்சுருக்கு நகரசபை.
சுவத்துக்கு அந்தப் பக்கம் ஒரு ரெண்டடி இடம் இருக்கும். அங்கெல்லாம் இயற்கையாவே முளைச்ச(??) மரங்கள், புதர்கள், செடிகொடிகள். இதுகளுக்கிடையில் அங்கங்கே ரெண்டடி உயரக் காங்க்ரீட் தூண்கள் இருக்கு. ஒவ்வொரு தூணுக்குப் பக்கத்திலும் ஒண்ணுரெண்டு ஆட்கள், ஹெல்மெட்டும் தலையுமா! வடக்கயிறு போட்டு அந்தத் தூணில் இறுக்கி முடிச்சுப் போட்டுக்கிட்டு இருக்காங்க.'ராக் க்ளைம்பிங்' கீழே பாதாளம்வரை இறங்கிட்டு, மறுபடி ஏறி வருவாங்களாம். பொழுதுபோக்குகள் இப்படி! இதுக்கும் நகரசபை ஏற்பாடு பண்ணி வச்சிருக்கு. சரி, இப்படி ஏறி இறங்கறதை பகலில் வெளிச்சத்தில் வச்சுக்கக்கூடாதோ? கேட்டால், இப்பத்தான் வேலையில் இருந்து வந்தாங்களாம். இப்ப உடற்பயிற்சி நேரமாம். இந்த ஜனங்களுக்குச் சோம்பல் இல்லைப்பா!!

தொடரும்.............

எ.கி.எ.செ ? பகுதி 6

எட்டுநாட்கள் கிடைச்சா(ல்) என்ன செய்யலாம்?



ஊருக்குள்ளே நுழைஞ்சப்பவே பகல் ஒரு மணி. வேட்டையை ஆரம்பிச்சோம். கடற்கரைச்சாலையில் வந்து திரும்புனவுடனே இருந்த 'ஹாலிடே இன்' லே விசாரிச்சோம். டபுள் ரூம் அபார்ட்மெண்ட்தான் இருக்காம். அடுத்த கட்டிடத்துலே கேக்கலாமுன்னு போனா, சிங்கிள் ரூம் கிடைச்சது. 'ஸீ வியூ' இருக்குதான்னு நிச்சயம் பண்ணிக்கிட்டோம். பதினோராவது மாடி. கிச்சனெட், டைனிங், சிட்டிங், பெட்ரூம் & பாத்னு வசதியா இருக்கு.சிட்டிங் ரூமுக்கும், பெட் ரூமுக்கும் சேர்த்து நீண்ட பால்கனி. திரைச்சீலையை இழுத்ததும் கண்ணைக்கூசும் வெளிச்சமும், கருநீலக்கடலும் பளிச். கடற்கரை மணல் முழுசும் மக்கள்ஸ் நடமாட்டம். கீழ் தளத்துலே மின்னும் நீச்சல்குளம். ச்சின்னதா ஒரு ரவுண்டபெளட்லே நடுவிலே ஒற்றை மரம். அதைச் சுத்திப்போகும்(பொம்மை)கார்கள். அக்கம்பக்கத்துலே நெருக்கியடிச்சுக்கிட்டுக் கடலை எட்டிப் பார்க்கும் கட்டிடங்கள்.பேசாம இங்கேயே ரெண்டு மூணுநாள் இருக்கலாமேன்னு ஆசையா இருந்துச்சு.

கடற்கரை நகரத்தை எப்படி ஒரு 'தங்கச்சுரங்கமா' மாத்தலாமுன்றதை இவுங்ககிட்டே இருந்து தெரிஞ்சுக்கலாம்.

தெற்கே இருக்குமிடம் எல்லாம் கோல்ட் கோஸ்ட்( Gold Coast). வடக்கே போகப்போக சன்ஷைன் கோஸ்ட்(Sunshine Coast).நெராங் நதி இங்கேயும் வளைஞ்சு வளைஞ்சு வந்து கடலில் கலந்துருது. ஒரு வளைவையும் விட்டுவைக்காம water front அடுக்கு மாடி வீடுகள். எதோ இத்தாலி நாட்டுக்குள்ளெ வந்துட்டோமோன்னு நினைக்க வைக்கும் பெயர்கள். ஸொரேண்ட்டோ, ஐல் ஆஃப் காப்ரின்னு இருக்கு. இன்னும் தீவுத்திடலா இருக்கும் இடங்களையும் விட்டு வைக்கலை.அட்டகாசமான வீடுகள். அதென்ன மனுஷங்களுக்கு அவ்வளவு 'தண்ணி மோகம்'?

மதிய சாப்பாட்டை முடிச்சுக்கிட்டு கடற்கரை மண்ணில் ஒரு நடை. லைஃப் கார்டுகள் கண் பார்வைக்குப் படற இடத்துலே மட்டுமே தண்ணியிலே இறங்கலாம். ரெண்டு கொடிகளை நட்டு வச்சுருக்காங்க. அதுக்கிடையில் இல்லாமத் தள்ளிப்போயிடறவங்களை ஒரு ஃபோர்வீல் வண்டியிலே வந்து ' அந்தாண்டையெல்லாம் போயிராதீங்க கண்ணுங்களா. ஆபத்து எதாச்சும் வந்துறப்போகுது'ன்னு சொல்லி இந்தாண்டை ' விரட்டி' வைக்கறாங்க. Surf Board வச்சுக்கிட்டு ஆளுங்க 'விர்விர்'னு அலையில் மிதந்து வந்துக்கிட்டு இருக்காங்க. மேலே ஹெலிகாப்டர் ஒண்ணு ஓயாம பறந்து 'தண்ணியிலே யாருக்கு கண்டமு'ன்னு பார்த்துக்கிட்டு இருக்கு. இது இல்லாம ஒரு குட்டி விமானமும் பறந்து 'தண்ணி ட்ராஃபிக்'கைக் கவனிக்குது.

அருமையான பாதுகாப்புதான். நடைபாதையில், சேண்ட் ஸ்டோனில் அழகழகா நவீன சிற்பங்கள் செஞ்சு வச்சுருக்காங்க. பீட்டர் லேஸின்றவரோட சிலையும் இருக்கு. இவர் Australian Surf Lifesaving Legend. Peter J. Laceyக்கு 'Lace the Great' ன்னு மரியாதை செஞ்சுருக்கு சிட்டிக் கவுன்ஸில். போட்டிகளில் இவர் 24 தங்கப் பதக்கம் வாங்கி இருக்காராம். இது மட்டுமில்லாம அங்கங்கே இதுவரை போரில் இறந்தவங்களுக்கு 'Australia Remembers' நினைவுச்சின்னம் வச்சிருக்காங்க.

மாலை ஆறு மணிக்கு மேலே 'உயிர்காக்கும் தோழர்கள் இருக்க மாட்டாங்க'ன்றதால் ஆறுமணிக்குப் பக்கம் (கடல்)தண்ணியிலே இறங்காதீங்கன்னு தண்ணீர் விளிம்பிலே வண்டி ஓட்டிக்கிட்டே சேதி சொல்லி வைக்கிறாங்க. நம்ம மக்கள்ஸ் இதையெல்லாம் தட்டுவாங்களா என்ன? எல்லா பப் களிலும், ஹொட்டல் முன்னாலே, நீச்சல் குளம் பக்கத்துலேன்னு 'தண்ணி'யோட மக்கள் செட்டில் ஆகிடறாங்க. 'ச்சூ மந்திரக்காளி'ன்னு மந்திரம் போட்டதுபோல கடற்கரை முழுசும் 'பட்'னு காலி!வெள்ளைக் காக்காங்க( Seagull)தான் கூட்டமா உக்கார்றதும் பறக்கறதுமா இருக்குங்க. கையில் ஒரு மெட்டல் டிடெக்டரோடு ஒரு பீச் கோம்பர் 'தேடிக்கிட்டு' இருக்கார். ரொம்பச் சின்னக் காசுகள் மட்டும்தான் இப்பெல்லாம் கிடைக்குதாம்.போன கிறிஸ்மஸ் சமயம்தான் இதுவரை கிடைச்சதுலேயே பெரிய ஐட்டமா ஒரு ப்ரேஸ்லெட் ஆப்ட்டுச்சாம். பேசிக்கிட்டே அவ்ரோடு நடந்தப்ப ஒரு இடத்துலே 'க்கீ க்கீ க்கீ க்கீ'ன்னு சத்தம் விடாமக் கேக்குது. தகரத்துலே செஞ்ச ஒரு சல்லடை மண்வாரியாலே மண்ணைப் பரபரன்னு வாரிப்போட்டார். சத்தம் மட்டுமே வருது,ஆனா ஒண்ணும் கிடைக்கலை. இன்னும் ஆழத்துலே புதைஞ்சிருக்குன்னு சொன்னார். 'ஒரு பொண்ணை அங்கே புதைச்சுட்டாங்க. அவ கையிலே இருக்கும் ப்ரேஸ்லெட்தான் இந்தச் சத்தம் போடுது. தோண்டிப் பார்த்துறலாம்'னு சொன்னேன். பீச் கோம்பர், ரெண்டரையடி தோண்டுனதும் கிடைச்சிருச்சு.ஒரு பீர் கேன்:-)))))

மணலை வச்சுத்தான் எல்லாமேன்றதாலே வேற எங்கிருந்தோ மணலைக் கொண்டுவந்து பீச்சுலே கொட்டறாங்களாம்.ம்ம்ம்ம் ....சொல்ல மறந்துட்டேனே......... 'பீச் வாலி பால்' வேற ஒரு பக்கம் நடந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. இதெல்லாம் வேணாமுன்னு ஷாப்பிங் செய்யற கூட்டமும் இருக்கு. முக்காவாசிக் கடைகளில் பீச் சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்கள்தான். 20 டாலருக்குப் பூப்போட்டத் துண்டுத்துணி வாங்கிக் கட்டிக்கிட்டு, வெய்யிலில் படுத்துக்கலாம். யாரும் யாரையும் 'கவனிச்சு'ப் பார்க்கறதில்லை.

இன்னும் பொழுதுபோக்கு அம்சங்கள் நிறையவே இருக்கு. 'ரிப்லீஸ் பிலிவ் இட் ஆர் நாட்' மியூஸியம் கூட இருக்கு. மாலுக்குள்ளேஃபேஷன் பரேடு, சாப்பாட்டுக்கடைகள் எல்லாம் அதுபாட்டுக்கு அதுன்னு நடந்துக்கிட்டு இருக்கு. நிறைய ஆக்டிவிட்டீஸ்!!!!நம்ம காசையெல்லாம் சுலபமாக் கரைச்சுருவாங்க.

மணல்ச்சிற்பம் செய்யறவரைச் சுத்தி ஒரு ச்சின்னக்கூட்டம். பலவருஷங்களா இவரேதான் இந்த இடத்தைப் புடிச்சுக்கிட்டு இருக்கார். இன்னிக்கு ஒரு ராட்ஸச மீன். பீச் ரோட் நடைபாதையெல்லாம் ச்சின்னச்சின்னதாக் கூடாரங்கள் முளைக்கஆரம்பிச்சது. ஒவ்வொரு புதனும் இங்கே, மாலை அஞ்சு முதல் பத்து மணிவரை மார்கெட் நடக்குதாம்.

நல்லவேளை,இன்னிக்குப் புதன்கிழமையாப் பார்த்து இங்கே வந்தோம்:-)))) பொம்மைகள், துணிமணிகள், கைவினைப்பொருட்கள்,மேசை விரிப்பு, பூச்சாடிகள், இன்னும் டேபிள் வேர்னு எக்கச்சக்கமான கடைகள். பொறுமையா எல்லா சாமான்களையும் அடுக்கி வச்சு, அப்புறம் எல்லாத்தையும் பிரிச்சு எடுத்து பேக் செய்யவே ரெண்டு மணி நேரமாயிரும் போல.

ஒரு கடையில், வெறும் டைனிங் ஃபோர்க் லேயே பொம்மைகள் செஞ்சு வச்சுருந்தாங்க.ஒரு கல்லுக் கடையும் இருந்துச்சு.நல்ல Geodeகளைக் குறுக்கா வெட்டி, பாலீஷ் செஞ்சு அதுலே பாம்பு, கழுகுன்னுன்னு சில உருவத்தை ஒட்டி விநோதமா இருந்துச்சு. இந்தக் கல்லெல்லாம் இங்கே கிடைக்கறதில்லையாம். வெளிநாட்டுலே இருந்து மொத்தவியாபாரியிடத்தில் வாங்கி, இவர் அதுலே இந்த 'ஒட்டு'வேலை செய்யறாராம். நானும் ஒரு 'அகேட் ஜியோடு' வாங்கிக்கிட்டேன். பருந்து ஒண்ணு இறக்கைகளை விரிச்சுக்கிட்டு இருக்கு.

நம்மளை 'ப்ரிஸ்பேனிலிருந்து விரட்டியடிச்ச ரக்பி கேம்' ஏழரைக்கு நேரடி ஒளிப்பரப்பாம். அதுக்கு முன்னாலே ராச்சாப்பாடு.ரெண்டு நாளைக்கு மேலே சோறைப் பார்க்காம இருக்க முடியறதில்லை. இங்கே இருக்கும் ஒரே ஒரு இந்திய ரெஸ்டாரண்டைத் தேடிப்பிடிச்சுச் சாப்பாடாச்சு. கடைத்தெரு முழுசும் சுற்றுலாக் கூட்டம். இதுவே ஒரு தனி உலகமா இருக்கு. அதுலேஇந்தியப் பகுதியா தெலுங்கு, ஹிந்தின்னு பேசிக்கிட்டு நாலைஞ்சு பேரா அஞ்சாறு குழுக்கள் நடமாடுது. 'குருவாரல்லா'ன்னு காதுலே விழுந்ததும் கர்நாடகாவும் ஜோதியில் இருக்குன்னு புரிஞ்சது.

இவர் ரக்பியிலும், நான் நம்ம தமிழ்மணத்திலும் மூழ்குனோம். எட்டரை மணிவாக்கில் காத்துலே மிதந்து வருது ஜாஸ் இசை.நேரம் போகப்போக செவிப்பறையில் ஓங்கியடிக்குறாப்போல ஆவேசமா ஒரே 'நோட்'டைத் திருப்பித் திருப்பி வாசிச்சு ஒரு வெறித்தனத்தோட முழங்குது. பத்தரையாச்சே..... தூங்கலாமுன்னு பார்த்தா..........ஊஹூம். நம்ம ஹொட்டலில் கீழ் தளத்துலே இருந்துதான் ( நீச்சல்குளத்தையொட்டி இருக்கும் ஹால்) 'சத்தம்' வருது. ஒரு கட்டத்திலே சகிக்க முடியாமல், இவர் ரிசப்ஷனைக் கூப்பிட்டுக் கேட்டார். 11 மணிக்கு இதெல்லாம் முடிஞ்சுரும். அதுவரைக்கும் இப்படித்தான். அப்புறமும் அடங்கலைன்னா கூப்புடுங்கன்னு சொல்லிட்டாங்க. இன்னும் 20 நிமிஷம் இருக்கேன்னு, கூடுதலா அலமாரியிலே இருந்த தலகாணிகளையெல்லாம் எடுத்துப்போட்டு, அதுக்குள்ளே தலையை ஒளிச்சுக்கிட்டுக் கிடந்தோம். மண்டைக்குள்ளே துளைச்சுக்கிட்டுப்போகுது 'இசை' இசையா இது? அளவுக்கு மிஞ்சினால் இசையும்..............

பதினொண்ணேகால் ஆச்சு, இன்னும் அடங்கலை. இன்னொருக்கா ரிஸப்ஷனைக் கூப்புட்டார். Noise Control க்கு சொல்லுவாங்கன்னு பார்த்தால்........... அவுங்களாலே ஒண்ணும் செய்யமுடியாதாம். 'ஸ்பெஷல் பர்மிஷன் வாங்கி இருப்பாங்க'ன்னு பதில் வருது. போச்சுரா.........

கைப்பையைக் குடைஞ்சதுலே ஒரு செட் 'இயர்ப்ளக்' கிடைச்சதுன்னு கோபால் காதுலே அடைச்சுக்கிட்டார். எனக்கு நாலு தலைகாணி. ஒரு கட்டத்துலே பொறுக்கமுடியாம நானே கூச்சல் போடற நிலைக்கு வந்துக்கிட்டு இருக்கேன்.இவர் எழுந்துபோய், ச்சின்னதா ரெண்டு துணி உருண்டை கொண்டுவந்து கொடுத்தார். என்ன ஏதுன்னு கேக்கும் திராணிகூட இல்லை. காதுலே அடைச்சுக்கிட்டு ஒரு வழியா மெத்தைக்குள்ளே அமுங்குனேன்.

சரியான தூக்கமில்லாம மண்டையிடியோடு கண்முழிச்சப்ப ஆறரை மணி. பால்கனிக் கதவைத் திறந்தால் கடல் சத்தம் மட்டும்.கீழே அமைதி. வண்டி நடமாட்டம் ஏதும் இல்லை. அடிவானத்துலேச் செந்நிறக் கீத்தாச் சூரியன் வருகை தெரியுது. ஆளில்லாத மணல்பரப்புலே லைஃப் கார்ட் வண்டி வந்து நிக்குது. நாமும் ஒரு காஃபியைக் குடிச்சுட்டு அதிகாலை நடைக்குப் போகலாமுன்னு அடுக்களைக்கு வந்தால்........... அடுக்களைக் கத்தியும், முனை வெட்டப்பட்ட கைகுட்டையும் மேடையில் இருக்கு!ஆஹா......... ' தேவை தான் கண்டு பிடிப்புகளின் தாய்':-)))) காதுக்குள்ளில் இருந்து துணி உருண்டையை வெளியில் எடுத்துப்போட்டேன்.

வெளியே வந்து சாலையைக் கடந்து மணலுக்குப் போகுமுன்னே திரும்பிப் பார்த்தால் ஒரு அறிவிப்பு பேனர் கண்ணுலேபட்டது. 'ஜாஸ் ஃபெஸ்டிவல் வீக். 8 PM To 2 AM daily'. நல்லவேளை. தப்பிச்சோம். கடலுக்கு ஆசைப்பட்டு, இன்னும் ரெண்டு நாள் இங்கேயே தங்கிறலாமுன்னு நினைச்சதை, இப்ப நினைச்சாலே குலை 'நடுங்குது'! ஒரு மணி நேரத்துக்கு நடை. போய்வந்துட்டு, குளிச்சு ரெடியாகி, ஒம்போதரை மணிக்கு, கீழே ப்ரேக்ஃபாஸ்ட்க்கு போனோம். மொதல்நாள் அறை எடுக்கும்போதே, இதுக்குன்னு 20 டாலர் மதிப்புள்ள வவுச்சர் கொடுத்துருந்தாங்க.

திரும்ப அறைக்கு வந்தப்ப, நமக்கு நன்றி சொல்லி ஒரு வாழ்த்து அட்டையும், கூடவே நாம் தங்குனப்ப நாம் சேர்த்த குப்பைகளை எங்கே கொண்டுபோய்ப் போடணுமுன்னு 'நாசூக்கா' ஒரு குறிப்பும்! குப்பையைக் கடாசிட்டு, அறையைக் காலி செஞ்சுக்கிட்டுக் கிளம்புனோம்.

தொடரும்...............

படங்கள் சேர்க்கறதுக்கு 'நெட் தானம்' செஞ்ச கோபாலுக்கு ஒரு ஸ்பெஷல் 'ஓ'

எ.கி.எ.செ? பகுதி 5

பேசாம நாளைக்குக் கிளம்பி கோல்ட்கோஸ்ட் போயிறலாம். ப்ரிஸ்பேன்லேதானே இடமில்லை. அங்கத்து ஆட்களெல்லாம் இங்கேயில்ல இருப்பாங்க. இன்னிக்குச் சுத்துனது போதும். சீக்கிரம் இருட்டிருது வேற. பொழுதோடப் போய்ச் சேரலாமுன்னு திரும்பி மோட்டர்வேயைப் புடிச்சோம். பக்காவா எல்லா விளக்கமும் போட்டுத் தலைகாணி சைஸுலே ப்ரிஸ்பேன் ரோடு மேப் புத்தகம். ஒரு வழியைத் தேர்ந்தெடுத்துக்கிட்டு,புத்தகத்துலே அந்தப் பக்கத்தையும் திறந்து வச்சுக்கிட்டு, எங்கே எப்ப இடது பக்கம் திரும்பணும், எந்த இடத்துலே வலது, எதுக்கப்புறம் நாம திரும்பற பகுதின்னு சொல்லிக்கிட்டேப் போயிறலாமுன்னா வரிசையா அடுத்தடுத்த பக்கங்களில் இல்லாம பக்கம்138 போய்சேருவது பக்கம் 118 ன்னு இருக்கு. 224 லே இருந்து 244 தான் கனெக்டிங் பக்கம். பக்கங்களை உருட்டிக்கிட்டே நான்வழி சொல்றதுக்குள்ளே முன்னாலே சரசரன்னு கிளைவிட்டுப் பரவும் லேன்கள். ரெண்டு பக்கமும் நவ்வாலுன்னு எட்டு லேன் பாதை.



எந்தப்பக்கம் திரும்பப்போறோம். ரைட்டுக்கு மாத்தணுமானு இவர் கேக்கறப்ப............ லெஃப்ட் லே ஸ்லோ லைன்லே போய் எக்ஸிட்லே வெளியே போயிறலாமுன்னு சொல்லி, வெளியே வந்ததும் ஓரங்கட்டிக்குங்கம்பேன். எதுக்குன்னு இவர்முழிக்கும்போது........... நாம் திரும்ப வேண்டிய இடத்தைத் தாண்டியே ரொம்ப நேரமாச்சு. எது என்னன்னு பார்க்கறதுக்குள்ளே இம்மாந்தூரம் வந்துட்டுருக்கோம்(-: இன்னொருக்கா மேப்பில் ரூட்டைக் கண்டு பிடிச்சு பழையபடி மோட்டர் வேயில் கலந்துக்கலாம்.போட்டும், நாமும் சுத்திப் பார்க்கத்தானே(???) வந்தோமுன்னு சிரிச்சுக்கறதுதான். GPS இருக்கும் வண்டியா இருந்தா நல்லதுன்னு முந்தியே கேட்டும், அவுங்ககிட்டே இல்லைன்னுட்டாங்க. அதான் 'நல்ல ரூட் மேப்' இருக்கேன்னு பதில் வருது.(மேப் மட்டும் இருந்து என்ன பயன்? )




சாலைகள் ரொம்ப நல்லா இருக்கறதாலே எல்லா வண்டிகளும் 110 கி.மீ வேகத்துலே எதோ ராமபாணம் போலச் சீறிப்பாயுதுங்க. இதுக்கு நடுவுலே நாம மாட்டிக்கிட்டு, அந்த வேகத்துக்கு ஈடு கொடுத்துப் போகலைன்னா விபத்து நிச்சயம்.ஒரு முறை லாஸ் ஏஞ்சலீஸ்லே இப்படிக் கிளைகிளையாப் பிரியும் வழியில் போனப்ப ரொம்ப பிரமிப்பாவும் பயமாவும் இருந்துச்சு.ஆனா அப்ப வண்டியை ஓட்டுனது அங்கத்து ஒரு ட்ரைவர்தான். அந்த அளவுக்கு இங்கே இல்லேன்னாலும்கூட எனக்கு இது கொஞ்சம் 'திக்திக்'தான். (ஒரு ஸ்பகாட்டி ஜங்ஷனை நினைவுப்படுத்திக்குங்க.) ஒரு வழியா சிட்டிக்குள்ளே நுழையறப்ப,'கவனமாப் பார்த்துக்கிட்டே ' ரைட் லேனைத் தவறவிட்டாச்சு. நேராப்போங்க. வேற இடத்துலே ரைட்டைப் புடிச்சுத் திரும்பலாமுன்னு போய்க்கிட்டே இருக்கோம். வலது பக்கம் 'கப்பா( Gabba) ஸ்டேடியம்'னு போர்டு தெரியுது. அட, இங்கேதான் நாளைக்கு அந்த ரக்பி கேம். திடுக்குன்னு கண்ணுலே படுது 'சதர்ன் க்ராஸ் மோட்டல்'. என்ன ஒரு ஒத்துமை பாருங்க. அந்தக் காலத்துலே கேப்டன் குக் நியூஸியைக் கண்டுபிடிச்ச பயணத்துலேயும் இந்த சதர்ன் க்ராஸ் என்னும் நட்சத்திரக் கூட்டம்தான் வழி காட்டுச்சாம்.



மோட்டலுக்குள்ளே போய் இடமிருக்கா?ன்னு கேட்டதுக்கு 'அதே பதில்'. நாளைக்கு இல்லை. நாளான்னைக்கு இருக்கு.அறையைப் பார்க்கலாமான்னு கேட்டுச் சாவி வாங்கிக்கிட்டுப் போய்ப் பார்த்தோம். அறை எண் 4.முதல் மாடி. கிச்சனெட், அதையொட்டி டைனிங்,கொஞ்சம் இடைவெளிவிட்டு கட்டில் அப்புறம் பால்கனி. பாத்ரூம் அருமையா இருக்கு. தாராளம். எடுத்துக்கறோமுன்னு சொன்னோம்.மூணு நாளைக்கு வேணுமுன்னு சொன்னதும், அப்படீன்னா இன்னொரு அறையைத் தரோம். அதையும் பாத்துட்டு வாங்கன்னாங்க.



அதே முதல் மாடிதான். அறை எண் 4 A. தனியா படுக்கை அறை, அதே மாதிரி அட்டகாசமான பாத்ரூம், பால்கனி, தனிஅடுக்களை,சமைச்சுக்கப் பாத்திரங்கள், மைக்ரோவேவ், டைனிங் & ஸிட்டிங் ரூம், டிவி, 2 ஏர் கண்டிஷனர், வாஷிங் மெஷீன், ட்ரையர், இன்னும்அயர்ன் போர்டு, இஸ்திரிப்பெட்டின்னு சகலமும் அம்சமா இருக்கு. பேசாம இங்கியே குடிவந்துறலாம் கையை வீசிக்கிட்டு! 4 & 4Aரெண்டுத்துக்கும் சேர்த்து இருக்கு அந்த பால்கனி.



கீழே வந்து வரவேற்புலே இருந்த பிஜியன் பெண்மணி( மோட்டல் ஓனர்)கிட்டே 'யெஸ்' சொல்லிட்டு, இது என்ன இடமுன்னு சாவகாசமாக் கேட்டோம். 'கங்காரு பாயிண்ட்'. ரொம்பப் பிடிச்சுப்போச்சு இந்தப் பேர். திரும்பக் கப்பா வழியாவே வந்தோம். கிரிக்கெட்டு மேட்ச்ங்க இங்கேதான் எப்பவும் நடக்குமுன்னு ஞாபகம் வந்துச்சு. ஒரு வழியா ராச் சாப்பாட்டை முடிச்சுக்கிட்டு ரூமுக்குப் போயிரலாம்.நாளைக்குக் காலி செய்யணும். பேக்கிங் வேற இருக்கே. வழக்கம்போல 'மால் காலி' . அரை இருட்டில் ஆணும் பெண்ணுமாஓய்வா 'அக்காடா'ன்னு உக்கார்ந்துக்கிட்டு இருக்கு ரெண்டு வெங்கலச் சிலைகள். நமக்கு இந்தியன் சாப்பாட்டைத் தேடி ஓடற தெம்பு இல்லை. எது கிடைக்குதோ அதுன்னு பார்த்தப்ப, ஒரு டோனர் கபாப் கடை(க்ரீக்) தெரிஞ்சது. நம்ம சப்பாத்திமாதிரி ஒண்ணுலே நமக்கு வேணுங்கற கோழி, இல்லை ஆட்டிறைச்சியை வச்சு கூடவே இலைதழை, தக்காளி, வெங்காயமுன்னு நிரப்பி, கூம்புப் பொட்டலமாச் சுருட்டிஅதுக்குன்னு இருக்கும் ரெண்டு மூணு 'சாஸ்'களை அதன் தலையிலே ஊத்தித் தருவாங்க.



டோனர் கபாப் பத்தித் தெரியாதவங்களுக்கு மட்டும்:

இதுக்குண்டான இறைச்சிகளை மைய்ய அரைச்சு, ஒரு பெரிய உருளையில் அடைச்சு, ராட்சஸக் கபாப் போல இருக்கும். இந்தஉருளை அப்படியே அந்தரத்தில் தொங்கி, சுத்திக்கிட்டே இருக்கும். ஒரு பக்கம் மின்சாரத்தகடுகளில் இருந்து வரும் சூட்டில் இந்த இறைச்சி வெந்துக்கிட்டே இருக்கும். வேணுங்கறப்ப அதைக் கத்தியால் சுரண்டி எடுத்துச் சப்பாத்தியில் வைப்பாங்க.



மேற்படிச் சமாச்சாரங்கள் இல்லாம நமக்கு வெஜிடபிள் சவுலாக்கியும் செஞ்சு கொடுக்கறாங்க. ஆர்டர் கொடுத்துட்டுக் காத்திருந்தப்ப,ஒரு இந்திய முகம் நம்மளைப் பார்த்துச் சிரிச்சது. இது போதாதா? சொந்த ஊர் மும்பையாம். நேத்து வந்து இறங்குனாராம்.இன்னிக்குக் காலையில் வேலையில் சேர்ந்துட்டாராம். ஸ்ட்ரக்ச்சுரல் எஞ்சிநீயர். இதுக்கு முன்னாலே அரபுநாட்டுலே வேலை செஞ்சாராம். ஒரு மகன், நாலைரை வயசு. வீடு பார்த்ததும் ரெண்டு வாரத்துலே குடும்பம் வரப்போகுதாம்.ம்ம்ம்ம்....நல்லா இருக்கட்டும்.



வேலைவாய்ப்புகள், ச்சின்ன வேலை முதல் பெருசுவரை அங்கே எக்கச்சக்கமா இருக்கு. தகுதி இருந்தா உடனே வேலை கிடைச்சுருது. தினப்பத்திரிக்கையிலும் வேலைக்கான விளம்பரங்கள் ஒரு ஏழெட்டுப் பக்கம் வருது.பெரிய நாடா இருக்கறதுலேஇப்படி அட்வான்டேஜ் இருக்குல்லே!



காலையில் ஒம்போதரைக்கெல்லாம் கிளம்பிட்டோம். கரவாத்தாக் காடுகள் வழியாப் போகலாமுன்னு எண்ணம். 320 வகைமரஞ்செடிகளும், 160 வகை உயிரினங்களும்( மனுஷன் நீங்கலாக) இருக்காம். நடந்துபோகறதுக்காவே அருமையானபாதைகள் 9 கிலோ மீட்டர் தூரத்துக்குப் போட்டுவச்சுருக்காங்க. இந்தக் காடு, பிரிஸ்பேன் நகரைவிட்டு வெளிவந்த ஒரு இருபது இருபத்தியஞ்சு நிமிஷத்துலெ வந்துருது. மொத்தம் 660 ஹெக்டேர்களாம். ஒவ்வொரு மாசமும் கடைசி ஞாயிறு காலைஒரு குழுவாச் சேர்ந்து நடக்கலாம்.(Karawatha Forest Protection Society bushwalk) அவுங்களோடு போனோமுன்னாஎங்கெங்கே என்னென்ன உயிர்கள் இருக்குன்னு சொல்வாங்க. நமக்கும் எளிதா இருக்கும். நமக்கு இப்பச் சான்ஸ் இல்லைன்றதாலேச் சும்மா அந்தப் பக்கம் ஒரு ரைடுதான். நேத்தும் அதுவழியா வந்தப்ப எதாவது மிருகங்கள் தென்படுதான்னு இருந்தேன். இன்னிக்கும் அதுவழியாவேதான் போனோம். காட்டை அடுத்துப் புதுக்குடியிருப்புகள் கட்டிக்கிட்டு இருக்காங்க. எல்லாம் தனித்தனி வீடுகள். ஒரு நாள் வீட்டு வாசலில் கங்காரு வந்து நிக்குமோ என்னவோ?



அங்கிருந்து போனது பீன்லே(Beenleigh )வுக்கு. எனக்கு இந்தப் பேர் ரொம்பப் பிடிச்சுப்போயிருச்சு. இதுக்கு முன்னாலெ இங்கே பயணம் வந்தப்பெல்லாம் ரயில் வண்டியில் ரொபீனா(Robina. இதுவும் ஊர்ப்பேருதான்)வரை போகும்போது இந்த பீன்லே ஸ்டேஷனைப் பார்த்துருக்கேன். ( எல்லாம் வண்டிக்குள்ளெ இருந்துதான்) ரயில்பாதையை ஒட்டி இருக்கும் வீடுகளில் வாழை, மா, தென்னைமரங்கள், மரவள்ளிக்கிழங்கு, சேம்பு, மல்லின்னு செடிகள் எல்லாம் பச்சப்பசேல்ன்னு இருக்கறதைப் பார்த்து இந்த ஊர்மேலே ஒரு பிரியம் விழுந்துருச்சு. கோல்ட்கோஸ்ட் போகவும் இதே ரயிலில் வந்து நெராங்( Nerang) என்னும் ஊரில் இறங்கிக்கணும்.இங்கிருந்து பஸ்லே கடற்கரை ஊருக்குக் கொண்டுபோவாங்க. ரயில் & பஸ் எல்லாத்துக்கும் சேர்த்து ஒரு டிக்கெட் வாங்குனாப்போதும். இந்த ஊருக்கு ஒரு ஸ்டேஷன் முன்னாலே ஹெலன்ஸ்வேல்(Helensvale) என்ற ஊர். நம்ம ரயிலில் வரும் இளவயசுக்காரர்கள் இங்கெ கூட்டமாக இறங்கிருவாங்க. தீம் பார்க்குகள் இங்கே இருந்து ஆரம்பிச்சுருது.



Dreamworld, whitewater world, wet'n'wild water world , sea world, warner brothers movie world,ன்னுஎல்லாமே 'உலகங்கள்'தான். ஒவ்வொண்ணுக்கும் நுழைவுச்சீட்டுக்குன்னு தீட்டிருவாங்க. நாலைஞ்சுக்குச் சேர்த்தும் ஸ்பெஷல் டிக்கெட் கிடைக்கும். கோல்ட்கோஸ்ட்லே நீங்க தங்குறதா இருந்தால் அங்கேயே பல இடங்களில் 'தீம் பார்க்' டிக்கெட் ஸேல் லோல்படும். இங்கே இருந்து வாங்கிக்கிட்டுப் போறதைவிட மலிவாவும் கிடைக்கும். நம்ம ஸ்டீவ் இர்வின்(க்ரோக்கடைல் ஹண்ட்டெர்) நடத்திக்கிட்டு இருந்த முதலை ஷோ நடக்கும் Australia Zoo, இன்னும் பலவிதமான பொழுதுபோக்கு ஐட்டங்களும் நிறைஞ்ச இடம்தான் இந்தப் பகுதிங்க. இந்தமுறை இதுலே எதுக்கும் நாங்க போகலை. மகள்கூட வந்தால்தான் ஒரு 'ரைடு' விடாமப் போகணுமுன்னு திட்டம் போட்டுருவா. நானும் கத்திக்கிட்டே எல்லாத்துலேயும் போயிருக்கேன்)




பீன்லேவை ஒரு சுத்து வந்துட்டு அப்படியே போகவேண்டியதுதான். இந்த இடம் ப்ரிஸ்பேன் நகருக்கும் கோல்ட்கோஸ்ட்க்கும் ஏறக்குறைய நடுவுலே இருக்கு. அரைமணி நேரப்பயணம்தான் ரெண்டு பக்கமும். நிறையப்பேர் காரைக் கொண்டுவந்து ரெயில்நிலையத்துலே நிறுத்திட்டு, ரயிலைப் புடிச்சு வேலைக்குப் போய்வராங்க. ரயிலும் காருமா ரகளையாத்தான் இருக்கற இடத்துலே ஒரு பெரிய சூப்பர் மார்கெட் கட்டி வச்சுருக்கும் கில்லாடித்தனம் நல்ல வியாபாரத் தந்திரம். சூப்பர் மார்கெட்ன்னா,இங்கே நான் பார்த்தவரையில் ரெண்டே ரெண்டு நிறுவனங்கள்தான் கொடிகட்டி வாழுது. வுல்வொர்த் ( இது நியூஸியிலேயும் இருக்கு) &கோல்ஸ்( Coles). வேலையை விட்டு வந்து, கையோடு ஷாப்பிங்கை முடிச்சுக்கிட்டு வீட்டுக்குப் போயிறலாம்.



சொல்ல மறந்துட்டேனே....... இந்த கோல்ட்கோஸ்ட் ஹைவே ஒரு டோல் ரோடு. கட்டணம் அதிகமில்லை. வெறும்ஒரு டாலர்தான். அதுவும் போகும்போது மட்டும். பரவாயில்லையே!



தொடரும்...........



படங்கள் போட முடியாமக் குழப்புது இந்த ப்ளொக்கர். உதவி வேணும் ப்ளீஸ்.