ரெண்டுவாரம் லீவு விட்டாலும் விட்டேன், கை அரிப்பு தாங்கலை. நிறைய சம்பவங்கள் என்னைத் துரத்தித் துரத்தியடிக்குது. லீவைக் கேன்ஸல் செஞ்சுறலாமான்னு துடிக்கிறேன், துவளுறேன்...... மாணவமணிகளுக்கு அதிர்ச்சி தரணுமா? ஊஹூம்ம்........
அதிசயமா இந்த வருசம் இவருக்கும் ஒரு ப்ரேக் கிடைச்சிருக்கு. வீட்டுவேலை செஞ்சு ஆனந்திக்கட்டுமே ஃபார் அ சேஞ்ச்:-))))
நமக்கு இப்போக் கோடை காலம். அதுவும் இப்போ மூணுநாளா வெய்யில் சக்கைப்போடு போடுது. ஒரு நாள் 30 டிகிரி செ. வந்துச்சு. ஓஸான் லேயர்லே பெரிய ஓட்டை இருக்காம் இங்கே நியூஸிக்கு மேலே. போதாக்குறைக்குப் பொன்னமான்னு தெந்துருவக் காத்தும் அடக்கி வாசிச்சதா...... ஐயோ...செமச் சூடு. பொழுதன்னிக்கும் குளுருன்னு புலம்புவயே...இனி வாயைத் திறப்பயான்னு மிரட்டல். கோகிவேற சடாமுனியா இருக்கானா...சூடு தாங்காம அடுத்த வீட்டுத் தோட்டத்துலே போய் பதுங்கிட்டான். அங்கே நிறைய மரங்கள் இருக்கு.
மரங்கள்னு சொன்னதும் கொஞ்சம் அப்படியே பின்னோக்கி ஒரு சரித்திர நிகழ்வைப் பார்க்கலாமா?
ஆதாம் ஏவாள் எங்கூரில் தின்ன முதல் பழம் எது? பேரிக்காய்!!!!!
1846இல்.டீன் சகோதரர்கள் நட்ட மரம். இவுங்களைப் பத்திக் கொஞ்சம் கூடுதலான விஷயம் இருக்கு. அப்புறம் ( இன்னும் ரெண்டொரு நாளில்) சொல்றேன்.இது நம்ம ஆயிரத்து நூறில் வராது:-))))
ஏவான் நதிக்கரையில் 1863 ஜூலை 9 ஆம்தேதி இளவரசர் ஏழாம் எட்வர்டு & இளவரசி அலெக்ஸாண்ட்ராவின் திருமணத்தை நினைவுகூரும் விதமா தோட்டத்துக்காக ஒதுக்குன இடத்தில் ஒரு OAK மரத்தை நட்டாங்க. ஊருக்கு நடுவுலே வளைஞ்சு நெளிஞ்சு போகும் ஆத்தையொட்டி 405 ஏக்கருக்கும் கொஞ்சம் கூடுதலா வரும் இடத்தைத் தோட்டத்துக்குன்னேத் தனியா எடுத்துவச்சாச்சு:-))))
இதுக்கு அடுத்தவருசமே 1864 இல் ஹார்ட்டிகல்ச்சுரல் சொஸைட்டி ஒன்னு ஆரம்பிச்சு, என்னென்ன பூச்செடிகளைக் கொண்டுவரலாமுன்னு திட்டம் போட்டாங்க. தாவர இயல் பூங்கா. இதுக்கு ஒரு 52 ஏக்கர். மானாவரியா ஆளில்லாமக் கிடக்கும் இடத்தை அள்ளிக்கோ அள்ளிக்கோன்னு .....
இங்கிலாந்தில் இருந்து Beech, Chestnut, Oak,Elm, Pine மரக்கன்னுகளைக் கொண்டுவந்து நட்டாங்க. அப்படி நட்டவங்க, உள்ளூர் மரங்களை(Ferns, Tussock, Cabbage trees, and Flax )யும் புதர்களையும் அங்கங்கே எடுத்து வீசிட்டு அவுங்க ஊர் மரத்தை நட்டாங்க. அதுபாட்டுக்கு அது இது பாட்டுக்கு இதுன்னு விட்டுருக்கலாமுல்லே. எல்லாம் பூனைக் குசும்பு. இதனாலேயும் மவோரிகளுக்கும் வெள்ளைக்காரகளுக்கும் கொஞ்சம் லடாய் ஆச்சு.
அஞ்சாறு வருசத்தில் நர்ஸரியில் மேலும் மரக்கன்னுகளை வச்சு வளர்த்தாங்க. ஊர்முழுசும் மரம் நட ஏற்பாடுகள் நடந்துச்சு. கொஞ்சநஞ்ச எண்ணிக்கை இல்லை. ஏழுலட்சத்துச் சொச்சம். சரியாச் சொன்னா 763,034 மரக்கன்னுகள். இது போதாதுன்னு ரெயில்வே லைன் போட்ட கம்பெனி தெற்குத்தீவுப் பாதைகளில் ஓக் மரங்களை நட்டுக்கிட்டே போச்சு.
தோட்டம் ஒரு பக்கம் தாவர இயல் பூங்கா ஒரு பக்கமுன்னு வேலைகள் பரபரன்னு நடந்து இன்னிக்கு உலகப்புகழ்(???)பெற்ற ஹேக்ளி பார்க், உலகம்பூராவும் உள்ள தாவரப் பிரேமிகளைக் கவர்ந்து இழுக்குது. வருசம் 365 நாளும் திறந்து வைக்கிறாங்க. மேலும் உள்ளே நுழைஞ்சுச் சுற்றிப் பார்க்க அனுமதி இலவசம். வண்டிகளைப் பார்க் செய்யவும் ஏராளமான இடங்கள். அதுவும் இலவசம்தான்.
சும்மாக் கிடைச்சா, சும்மா இருக்க முடியுதா? அதான் வகுப்புக் கண்மணிகளுக்காக வாரிக்கிட்டு வந்தேன்.
வரவேற்பூ:-)
ரோஜாவுக்குன்னே ஒரு தனி இடம். அதுக்கு முன்னாலே வரவேற்புக்குன்னு வருசம்பூராவும் மலர்ந்து சிரிக்கும் பூ.
இந்தப் பூக்கள் போதுமா இன்னும் கொஞ்சம் வேணுமா?
(சந்தடிச் சாக்கில் நம்மூட்டுப் பூக்களையும் கோர்த்துவிட்டுருக்கேன்)
என் கண்ணுக்கு ஒரு யானைக்குட்டி தெரியுது. உங்களுக்கு????
Showing posts with label Hagley park. Show all posts
Showing posts with label Hagley park. Show all posts
Wednesday, January 07, 2009
வரவேற்பூ:-))))))))))))
Posted by
துளசி கோபால்
at
1/07/2009 12:16:00 PM
52
comments
Labels: christchurch NZ, Hagley park, Roses, அனுபவம்
Subscribe to:
Posts (Atom)
