Wednesday, May 03, 2017

கால பைரவர் .......( நேபாள் பயணப்பதிவு 37 )

இந்த  காத்மாண்டு தர்பார் சதுக்கத்தில் மட்டும் பத்து முற்றங்கள் இருக்காம்.  இடிபாடுகள் காரணம் எல்லா இடங்களையும் பார்க்க முடியலை.  காலபைரவர் இருக்கும்  இடத்துக்குப் போறோம்.  எதிரில் குவிச்சு வச்சுருந்த மணல்மேட்டில் இந்தக் கால 'பைரவர்கள்' இருவர்:-)
சிவபெருமானின் 64  வடிவங்களில்  பைரவர்தான்  உலகெங்கும் வியாபித்து இருக்காராம்.  அந்த பைரவர்களில்  கால பைரவர் சிறப்பானவராம்.  திறந்த வெளியில்  பெரிய உருவமா கல்லில் செதுக்கி இருக்கும்  சிலை....   மூணு கண்கள், கோரப் பற்கள்னு  இருக்கார்.  பனிரெண்டடி உயரம். தலைக்கு மேலே ரெண்டு பக்கமும் சந்திரனும் சூரியனும்!
முழு உருவத்தையும் தரிசிக்க முடியலை. நல்ல கூட்டம் இங்கே. இதுலே ஒருத்தர் சாமியைக் கட்டிப்பிடிக்கறது போல சிலை மீது ஏறித் தொங்கிக்கிட்டே என்னமோ பிரசாதங்களை சாமி வாயில் ஊட்டி விடறார்.  சுத்தி நிக்கும் சனம் அவுங்கவுங்க  கொண்டு வந்த பிரசாதங்களை அவர்கிட்டே கொடுத்து ஊட்டச் சொல்றாங்க !  பாருங்க  வாயிலெ  பர்பி.  காஜு கத்லின்னு நினைக்கிறேன் :-)
கார்த்திகை மாதம்  கிருஷ்ணபக்ஷ அஷ்டமிதான் இவருக்கு ரொம்பவே விசேஷநாளாம்.  அன்றைக்கு பலியிடுவது  கூட நடக்குமாம்.
எதிரி பயம் ஒழிய இவரை வணங்கணுமாம். எல்லோருக்கும் நிறைய எதிரிகள் இருக்காங்க போல....
அஞ்சாம் நூற்றாண்டு  சிலைன்னு சொல்றாங்க. அந்தக் காலத்திலும் சரி, இந்தக் காலத்திலும் சரி .....  எதாவது வழக்கு,  சொல்றது பொய் இல்லைன்னு சத்தியம் செய்யறதுன்னு  இருக்கும் சண்டை சச்சரவு, மனஸ்தாபங்கள்  இதுலெயெல்லாம் இங்கே இவர்முன்னால் வந்து சத்தியம் செய்யச் சொல்வாங்களாம். பொய் சத்தியம் பண்ணா  கொஞ்ச நாளில் ஆள் காலி.  இங்கத்து சுப்ரீம் கோர்ட் இதுதான்னார் பவன் :-)

இவருக்கு முன்னால் காவல் சிங்கங்கள்  ரெண்டு இருக்கு. எல்லாம் நல்ல கருங்கல் சிலகள்தான்.
சனி பகவானின் கொடுமைகளில் இருந்து தப்பிக்கக் காலபைரவரை வணங்கினால் போதுமாம். இவரை மகிழ்விப்பது ரொம்ப சுலபம். தினசரி இந்தப் பக்கம் போகும்போது கையெடுத்துக்குக் கும்பிட்டால் போதுமாம். பார்க்கக் கொடூரமா, பயங்கரமா இருந்தாலும்.... இளகின மனசுடையவர் இவர். (அதானே... சிவனின் 64 வடிவத்தில் ஒருவர் ஆச்சே!  

சிவபெருமானையும் சுலபமா வசப்படுத்திடலாம். சாமிகளில் கொஞ்சம் அப்பாவி சிவன் தான்னு எனக்கு ஒரு எண்ணம். சாதுர்யமெல்லாம் கிடையாது. ரொம்ப ஸீதா சாதா...  இல்லாட்டி, பாற்கடலைக் கடைஞ்சப்ப வந்த ஆலகால விஷத்தைக் கண்டு எல்லோரும் பயந்து ஓடுனப்ப,  'உங்க  அனைவரின்  நன்மைக்கு வேண்டி நான் விஷத்தை முழுங்கறேன்'னு சொல்லி முழுங்கி இருப்பாரா?    கிடைச்ச ஐஸ்வரியங்களை எல்லாம் பங்கு போட்டுக்கிட்ட தேவர்கள் யாராவது , ஐயோ... வேணாமுன்னு தடுத்தாங்களா என்ன?  பாவம்... பெண்டாட்டிதான்  அழுதுகிட்டே   ஓடோடி வந்து, மயங்கிக்கிடந்தவரை மடிமேல் வச்சுக்கிட்டுப் புலம்பினாங்க....)

இப்பதான் இன்னொரு விஷயமும் நினைவுக்கு வருது. தக்ஷயாகம் கதை உங்களுக்குத் தெரிஞ்சுருக்குமே! திருவிளையாடல் சினிமா பார்த்துருப்பீங்கதானே?   யாகத்தீயில் விழுந்து இறந்துபோன மனைவி சதியைத் தோளில் தூக்கிக்கிட்டு  அலைஞ்சதும்,  விஷ்ணு  தன் சக்ராயுதத்தால்  அந்த உடலை 51 துண்டுகளா வெட்டியெறிஞ்சதும், அந்த உடல்பகுதிகள் விழுந்த இடங்கள் எல்லாம் சக்தி பீடமுன்னு கொண்டாடப்படுவதும் எல்லாம் நம்ம துளசிதளத்துலேயே பலமுறை எழுதியாச்சு.  அந்த சக்திபீடக் கோவில்களில் எல்லாம் காலபைரவர்  இருக்காராம்.

இவருடைய முழு உருவம் எப்படித்தான் இருக்குமுன்னு  வலையில் தேடினேன். ஆப்ட்டார்.  படத்தின் சொந்தக்காரருக்கு  நன்றிகள்.


பட்டாணி வேர்க்கடலை, பொரி ன்னு வச்சு வித்துக்கிட்டு இருக்காங்க. அநேகமா பேல் பூரி செஞ்சு தருவாங்க போல.....  பச்சை மிளகாய், தக்காளி உரிச்ச வெங்காயம்னு வச்சுருக்காங்க. கலர்ஃபுல்!
உள்ளூர் மக்களுக்கு இதுதான் பீச்.  சாவகாசமா உக்கார்ந்து பேசிக்கிட்டு இருக்காங்க. கூடவே சிறு தீனிகளும்.

இருட்டத்தொடங்குச்சு. போதும் பார்த்ததுன்னு  கிளம்பினோம்.   அப்பதான்    குமாரியின் மாளிகையின் முன்பக்கத்தைக் கவனிச்சேன். வெள்ளைச்சிங்கங்கள் காவலுக்கு இருக்கே!
ரவியை செல்லில் கூப்பிட்டு, அவர் வரச்சொன்ன  இடத்துக்கு நம்மைக் கூட்டிப்போனார் பவன். கிட்டத்தட்ட  அரைமணி நேரமாச்சு, லெமன் ட்ரீ வந்து சேர!  இத்தனைக்கும் ரெண்டே கிமீதான் தூரம் !
அப்படி ஒரு நெரிசலான போக்குவரத்து. ஆட்டோமேடிக் சிக்னல்  இருந்தாலும்  அதை கண்டுக்காம  ட்ராஃபிக் போலீஸ் கை காட்டிக்கிட்டு இருக்காங்க.

லெமன்ட்ரீயில்  ஓனர் ப்ரகாஷ் இருந்தார்.  போய் வந்த இடங்கள், பவன் நல்லபடியா வழிகாட்டுனாரா என்ற விசாரிப்புகள் எல்லாம்  ஆச்சு.  இந்த ரெண்டு நாட்களுக்கு மட்டும்தான் நமக்கு கைடு. பவன் தொழில் சுத்தம்:-)

கவனமாப் பார்த்துக் கூட்டிப்போனது பிடிச்சுருந்தது. பவனுக்கு  அஸ்ட்ராலியாவில் வந்து படிக்கணுமாம். மேற்படிப்புதான்.  சீக்கிரம் வந்து சேரச் சொன்னேன். அப்படியே நியூஸி வந்துட்டுப் போகவும் ஒரு அழைப்பு. நான் பதிலுக்கு வழிகாட்டியா இருக்கணுமா இல்லையா?

அறைக்குப்போய்  ஓய்வு எடுக்கணும்.  முக்கியமா வைஃபை மூலம் கொஞ்சம் மெயிலனுப்பணும்  ......

இன்றைக்கு நிறையவே சுத்திட்டதால்  இனி எங்கேயும் ராச்சாப்பாட்டுக்குன்னு கிளம்ப மனசில்லை.  கீழே சொல்லி ஒரு பிட்ஸா வரவழைச்சாச்சு. எல்லாம் அது போதும்.

மறுநாள் நேபாளை விட்டுக் கிளம்பறோம்.  ப்ரகாஷிடம் கணக்கு வழக்குகளைப் பார்த்து வைக்கச் சொல்லியாச்.

மறுநாளைக்கு வேண்டிய துணிமணிகளை வெளியே எடுத்து வச்சுட்டு, பெட்டிகளில் மற்ற சாமான்களை அடுக்கி (அடைச்சு) வைக்கத்தான் கொஞ்சம் நேரம் ஆச்சு.  ஜலநாராயணனையும், சாளக்ராம்களையும்  அடிபடாம பத்திரமாக் கொண்டு போகணுமே!

பாக்கி சமாச்சாரத்தை காலையில் பார்க்கலாம்.   குட்நைட்!

தொடரும்......... :-)





Monday, May 01, 2017

கண்டதும் காதல் கொண்டேன்... .......( நேபாள் பயணப்பதிவு 36 )

கூட்டத்துக்கிடையே  நுழைஞ்சு நேராக் கூட்டிப்போய் நிறுத்திட்டு ' இதோ நான் சொன்ன கருடா'ன்னார் பவன். ஹைய்யோ....  என்ன ஒரு அழகு!   கண்டதும் காதல் கொண்டேன்.  எவ்ளோ அழகான லக்ஷணமான முகம்!  சிரிக்கும் உதடுகள். அளவான மூக்கு! ஹைய்யோ!! ஹைய்யோ!!!!

"நாஞ்சொல்லலை....  "   பெருமிதம்,  பவன் முகத்தில்!
முன்னழகும் பின்னழகும் என்னமா..... இருக்கு, இல்லே?   க்ளிக்கி மாளலை. அக்கம்பக்கம் பூரா இடிபாடுகள். செங்கற்குவியல்கள்.  எதுக்கும் அசைஞ்சு கொடுக்காம கம்பீரமா உக்கார்ந்துருக்கார் நம்ம பெரிய திருவடி :-)

இந்தப்பக்கம்  அசோக் பிநாயக் !  சோகத்தைப்போக்கும் விநாயகர்!  அங்கே போகும் பாதை இடிஞ்சுகிடக்கு. சுத்திக்கிட்டுப் போகலாம், வேணுமானால்....  இங்கிருந்தே ஒரு நமஸ்கார்.  நேத்து நாம் ஜல்பிநாயக் பார்த்தோமே நினைவிருக்கோ? அதில் சொன்ன நாலு  புள்ளையார் கோவிலில் இதுவும் ஒன்னு!  மற்ற ரெண்டும் கார்ய பிநாயக், சூர்ய பிநாயக் !



இந்த  இடத்தில் பூ  விற்பனையாளர்கள் வரிசை கட்டி உக்கார்ந்துருக்காங்க. எல்லாம்  மெர்ரிகோல்ட்ன்னு சொல்லும் துருக்க சாமந்திதான்.  ஒரே ஆரஞ்சு....... மந்தாரை இலைமாதிரி  ஒன்னு வித்துக்கிட்டு இருந்தாங்க. எதுக்குன்னு தெரியலை.......  டிஸ்போஸபிள் ப்ளேட்ஸ்?
இந்தப்பக்கம் இருந்த  கஸ்தமண்டப் அடியோடு போயிருச்சு. இப்படி இருந்துச்சுன்னு  ஒரு படம் வச்சுருந்தாங்க. மூணு அடுக்கு மரக் கட்டடமாம்.

பதினோராம் நூற்றாண்டு சமாச்சாரம்.  1048 ஆம் வருசமாம். தப்பா ஒரு நூற்றாண்டை முழுங்கிட்டாங்க  பாருங்க படத்துலே :-(    முழுசும் ஒரே மரத்தின் பலகைகளாமே! அடடா....  உள்ளே இருந்த கோரக்நாத் சாமியை மட்டும்  வச்சு சின்னதா ஒருகூரை போட்டு வச்சுருக்காங்க....

இத்தனை இடிபாடுகளுக்கு மத்தியில் என்னவோ ஒன்னுமே நடக்காத மாதிரி  மக்கள் கூட்டமும் சிறு வியாபாரிகளின்  கடைகளும் அதுபாட்டுக்கு அதுன்னு  இருக்காங்க. ஆனாலும் நேபாள் மக்களுக்கு நெஞ்சுரம் அதிகம்தான்.   எங்க ஊருலேயும்தான் நிலநடுக்கம் வந்து பாதி ஊரேஅழிஞ்சு போச்சு. உடனே  பாதுகாப்பு வளையத்துக்குள் அந்தப் பகுதியை வச்சுட்டு, ஊர் மக்கள் கண்ணுலேயே மூணு வருசத்துக்குக் காட்டலைன்னா பாருங்க!

இன்னொருபக்கம் இருந்த வெள்ளைக் கட்டடம்  சுத்தி இருக்கும் செங்கல் கட்டடங்களுக்கு சம்பந்தமே இல்லாம  வித்தியாசமா இருக்கு. Gaddhi Baithak என்று பெயராம்.  லண்டனிலிருக்கும் நேஷனல் கேலரி கட்டடத்தைப் பார்த்துட்டு வந்த  அரசரோ,  இளவரசரோ  விரும்பினதால்  கட்டிட்டாங்களாம். அரண்மனையின் ஒரு பகுதியாத்தான் இதுவும் இருந்துருக்கு. இது ரொம்பப் பழைய காலத்துக் கட்டடம் இல்லை. நூறு வயசுதான்....   இதையும் நிலநடுக்கம் விட்டு வைக்கலை.  அமெரிகா தூதரகம், திருப்பிக் கட்டிக்கொடுக்கப் போகுதாம்.
இந்தச் சதுக்கமும்   யுனெஸ்கோவின் பாரம்பரியக் கட்டடங்கள் பட்டியலில் இருக்கு! (UNESCO World Heritage Sites)  இப்படி அடுத்தடுத்து பாரம்பரியக் கட்டடங்கள் இருப்பதை இங்கெதான் பார்க்கிறேன்!!!


இந்த காத்மாண்டு தர்பார் சதுக்கத்தில் மட்டும் சின்னதும் பெருசுமா பத்துப்பனிரெண்டு கோவில்கள் இருக்காம்.   ஒன்னு கூட  நல்ல நிலையில் இல்லை.....  நிலநடுக்க பாதிப்பு  :-(
மல்லா அரசர் பிரதாப்  மல்லாவின் அழகான சிலை ஒன்னு பெரிய தூண்மேலே இருந்தது  கீழே விழுந்துருச்சாம்.  உடைஞ்சே போச்சா இல்லை  தப்பிச்சதான்னு தெரியலை :-(   (வலையில் தேடிப் பார்த்தேன்.  மனைவி, பிள்ளைகுட்டிகளோடு உண்மையிலேயே அழகாத்தான் இருந்தது!)
இந்த சதுக்கத்துக்கு பழைய புராணப்பெயர் ஒன்னும் இருக்கு. பஸந்தபூர் தர்பார் க்ஷேத்ர!

சின்னதா திண்ணை மாதிரி இருந்த இடத்தில் ஒரு பெரியவர் காசுகளை வித்துக்கிட்டு இருந்தார். நாணயமுன்னு சொல்லணும் இல்லே?  பழைய நாணயங்கள்.  நம்ம கலெக்‌ஷனுக்குக் கொஞ்சம் தேறுதான்னு எட்டிப் பார்த்தேன். பொதிகளாக் கட்டிப்போட்டுருக்கு. நடுவில்  ஒரு  குவியல்!

 இதுலே தேடிப் பொறுக்கி எடுக்க நேரமில்லை. இவர்கிட்டே ராமர் லக்ஷ்மணன் சீதை ஹனுமன் போட்ட பழைய காலத்துக் காசு இருக்காம். எடுத்துக் காமிச்சார்.
விற்பனைக்கில்லையாம். பித்தளைக் காசு போலத்தான் இருக்கு. அவர் ஏற்கெனவே  வச்சுருந்த  'நேபாள் காயின்ஸ் ஃபார் கலெக்ஷண்' அட்டையில் 20 காசுகள்  இருந்துச்சு.  அதுலே ஒன்னு மட்டும் வாங்கிக்கிட்டேன். ஓட்டைக் காலணா !!!


பறவைகளுக்குப் போட தானியம் வித்துக்கிட்டு இருக்காங்க ஒரு பெண். பறவைகளும் எப்போ எப்போன்னு  அக்கம்பக்கம் கூரைகளின் மேல் காத்துக்கிட்டு இருக்கு.
வாங்க,  முதலில் அரண்மனைக்குப் போயிட்டு வந்துடலாமுன்னு பவன் சொன்னதால் அங்கே போனோம். வாசலில் ஒரு உயர மேடையில் ஹனுமன்(ஸ்வயம்பு) இருக்கார். இவரால்தான் இந்த இடத்துக்கு ஹனுமன் தோக்கான்னு பெயர் வந்துருக்கு. Hanuman Dhoka. ஹனுமன் எதுக்கு தோக்கா  (ஏமாத்துதல் - ஹிந்தி) கொடுத்தார்னு பார்த்தால்....   நேபாளின் நெவாரி மொழியில் இந்த தோகாவுக்கு  வாசல் என்று பொருளாம்.  த்வார் என்பது தோக்கா!  ஹனுமான் வாசல் :-)
லிச்சாவி அரசர்கள் காலம். நாலாம் நூற்றாண்டு சமாச்சாரம். சிகப்பு போர்த்துக்கிட்டு, செந்தூரம் பூசிக்கிட்டு நிக்கறார்.  பவனுக்கு ஒரு வேலை கொடுத்தாச் :-)
போற வழியில்   முகப்பில் துர்கை இருக்கும்   கதவில் சூரியனும் சந்திரனும் இருக்காங்க.  கோவிலாக இருக்குமோ? பெருசாத்தான் இருந்தது. ஒருவேளை   அரண்மனைக் கட்டிடத்தில் ஒன்னு போல!

அதுக்குப் பக்கத்தில்  வெள்ளைச் சிங்கங்கள் காவல் காக்கும் அரண்மனைக் கதவு. சிங்கத்தின்மேல் ஏறி சவாரி செய்யும் உபதெய்வங்கள்!  வாசலுக்கு மேலே இருக்கும் முகப்பில் யாருன்னு பார்த்தால்.....  அட! நம்ம நரசிம்ஹர்!  மடியில் ஹிரண்யகசிபுவைப் போட்டுக்கிட்டு, 'கீசிடுவேன் கீசி' ன்னு உறுமுறாரோ?

வாசலுக்குள் நுழைஞ்சு போனதும் இடதுபக்கம் கொஞ்சம் இருட்டா இருக்குமிடத்தில் எதோ சாமி சந்நிதி இருக்கு. அங்கே ஒரு  ஆர்மி  ஜவான் நின்னுக்கிட்டு இருக்கார்.  அவர் நகர்ந்ததும்  கேமெராவில் உள்ள ஃப்ளாஷை  ஆன் செய்து க்ளிக்கினால்....  அச்சச்சோ.... நரசிம்ஹம்! கீசிண்ட்ருக்கு ...
பக்கத்து சந்நிதியில் காளி  உருவம். இன்னும் சில உருவங்களும் இருக்கு.
அரண்மனைக் காப்பாளர்...  பக்கிங்ஹாம் பேலஸில் இருக்கறவரைப்போல் இல்லாமல்  நாம் பேச்சுக் கொடுத்தால் பேசறார். அவரையும் க்ளிக்கிட்டு அவரோடு சேர்ந்து நின்னு படம் எடுத்துக்கவான்னு  கேட்டுட்டு கொஞ்சம் க்ளிக்ஸ் ஆச்சு :-)




பெரிய வெளிமுற்றம். சுத்திவர அடுக்கடுக்காக் கட்டடங்கள்.  இடப்பக்கம் ஆரம்பத்தில்  கணக்குப்பிள்ளை உக்கார்ற  இடம் போல திண்டு திம்மாஸ் எல்லாம் போட்டு வச்சுருக்காங்க. காரியஸ்தர் இருக்கையாம். அரசர் உக்கார தனியா இன்னொரு இருக்கை.  தினப்படி அலுவல்கள் கவனிக்கிற இடமாம். சின்னத் தூண்கள், சட்னு மைசூர் அரண்மனையை நினைவு படுத்திச்சு.
இங்கேயும் இடிபாடுகள் இருந்ததை அப்புறப்படுத்திச் சுத்தம் செஞ்சுட்டு, இருக்கும் சுவர்களுக்கு முட்டுக் கட்டைகள் நிறுத்தி  சப்போர்ட் கொடுத்துருக்காங்க.  இதுக்குள்ளேதான்  த்ரிபுவன் ம்யூஸியம் இருக்கு. நம்ம டிக்கெட் ம்யூஸியத்துக்கும் சேர்த்துதான். ஆனால்  நாலு மணிக்கு  ம்யூஸியம் அடைச்சுடுவாங்க. நாம் இங்கே வந்தப்பவே  நாலே முக்கால் ஆகிருச்சே.........
கண்ணாடி வழியே தெரிஞ்சதை நம்மவர் க்ளிக் பண்ணிட்டு வந்தார்.  சரியான வெளிச்சமும் இல்லாம, படங்களில்  பிரதிபலிப்பும் அதிகமா இருந்ததால் ஒன்னும் சரிப்படலை....

நானும்    பனோரமா செட்டிங்கில் வளாகத்தைக் கொஞ்சம் க்ளிக்கி வச்சேன்.



ஒரு கதவு ரொம்ப நல்லா இருக்கு!

தொடரும்.........  :-)