Friday, January 06, 2017

நம்ம குபேரன், இவுங்களுக்கு Caishen !!! (இந்தியப் பயணத்தொடர். பகுதி 115)

பயணங்களில் ஒரு சௌகரியம் என்னன்னா.... காலையில் கண்ணைப்பிட்டுக்கும்போதே.....  மூளையில்  இன்றைக்கு என்ன சமைக்கணும் என்ற கவலை வர்றதே இல்லை.  எழுந்தோமா, குளிச்சு ரெடி ஆனோமாதான்.  எப்பப் பார்த்தாலும் போன இடத்துக்கே ஏன் திரும்பத்திரும்பப்  போறோமுன்னு கூட நினைச்சுக்குவேன்.  அதுக்கு பதிலும் கூடவே வந்துரும்......   இனி எப்போ இதெல்லாம் வாய்க்கப்போகுதோ..... இப்பக் கிடைக்கும்போது  வுட்டுறக்கூடாது.  பார்த்துக்கோ.....  அதுவும் கோயில்ன்னா......   ஊஹூம்... இங்கே சான்ஸே இல்லை.....
சென்னைன்னாக் கூட  கார் வேணும், இல்லே ஆட்டோ பிடிக்கணும் .... இந்தக் கவலை  ஒன்னுமில்லாமல்  காலாற நடந்தே கோவிலுக்குப் போகலாம். நடைபாதை என்பது நடக்க மட்டுமே!  கண்டமாதிரி  கூட்டமா  வண்டிகள் மோதித் தள்ளறமாதிரி  வராது.  பாதசாரிகள் சாலையைக் கடக்கும்போது  தைரியமாக் கடந்து போகலாம். சாலைவிதிகளை எல்லோரும் கடைப்பிடிப்பதால் பிரச்சனையே இல்லை.
எதானாலும்  முதலில் சீனுன்னு போனப்பக் கோவிலில் கூட்டமே இல்லை. புன்முறுவலுடன் சீனூஸ் இருவரும்:-) தரிசனம், ஸ்ரீவிஷ்ணு சகஸ்ரநாமம் வாசித்தல், வலம் வருதல், கூடவே க்ளிக்ஸ்ன்னு எல்லாமே  ஆச்சு. அலுக்கவே அலுக்காத ருட்டீன்:-)

சாயந்திரம் கிளம்பும்போது  வந்து சொல்லிக்க முடியுமான்னு தெரியலை. அதனால் இப்பவே டாடா, பைபை எல்லாம்  பெருமாள் அண்ட் கோ வுக்குச்   சொல்லிக்கிட்டு வெளியே வந்து  சாலையைக்கடக்கும்போது நேத்து காலை ப்ரேக்ஃபாஸ்ட் சாப்பிட்ட இடம் நம்ம ராஜ்யலக்ஷ்மியோடது....ஸ்ரீலக்ஷ்மி நரசிம்மன் ரெஸ்ட்டாரண்டுன்னு தெரிஞ்சது.  இன்றைக்கு லீவோ என்னவோ....  ஒருவேளை எட்டுமணிக்குத் திறக்கறாங்க போல.....  ஆனால் ஒன்னு ராஜ்யலக்ஷ்மின்ற பெயரைப் பார்த்ததும் 'நம்ம ரஜ்ஜு எப்படி இருக்கோ.. குழந்தை' ன்னு  மனசுக்குள் பரிதாபம் வரத்தான் செஞ்சது.  ரஜ்ஜுவின் முழுப்பெயர் தெரியுமோ? ராஜலக்ஷ்மி !
மூடி இருக்கும் கடைகளின் முன் காலியா இருக்கு நடைபாதையில் கால்வீசி நடந்து போய்  செராங்கூன் சாலையின்  ஆரம்பத்துலே இருக்கும் கோமளவிலாஸ் போய்ச் சேர்ந்தோம். எதிரில் இருக்கும் வீரமாகாளியம்மனுக்கு  இந்தாண்டை இருந்தே ஒரு கும்பிடு. "அம்மா....  எஞ்சினுக்குப் பெட்ரோல் போட்டுட்டு வரேன்...."
வடைகள் வாவான்னு கூப்பிட்டதே. அதே ரெண்டு இட்லி. ஆனா மசால்வடை, மெதுவடைன்னு ரெண்டு வாங்கி  நமக்குள் பாகம் பிரிச்சுக்கிட்டோம். விலைவாசி இங்கேயும் ஏறிக்கிட்டே போகுது. அதே மெனுதானே.....  வேற வேலை இல்லை போ.... பக்கத்துலே புது விலைகளை மட்டும் புதுப்பிச்சு இருக்காங்க. காஃபி ஆனதும்... வெயில் ஏறுமுன் வேணுகோபாலனைக் கண்டுக்கலாமான்னு  தோணல்.  அப்படியே  ஸிம்லிம்  ஸ்கொயர் வழியா நீண்ட நடை போகலாமுன்னு  மெயின் ரோடு வழியாப் போகாம கேம்பெல் லேன் வழியாப்  போறோம். இதுக்கும் ஒரு காரணம் இருக்கு!  கண்ணால் திங்கணுமே.....
தெருமுனையில் இருக்கும் காய்கறிக் கடையைப் பார்த்துப் பெருமூச்சு விட்டு, காய்கறிகளைக் கண்ணால் தின்னு, நமக்கு இதெல்லாம் கிடைக்கலை பாருன்னு ....  கொஞ்சம் பொறாமைப் பட்டுட்டு, போகட்டும். இவுங்களாவது நல்லா இருக்கட்டுமுன்னு  பெருமாளை வேண்டிக்கிட்டே  நடந்தால்தான் எனக்குப் பிடிக்கும்.
ஹைய்யோ.... முருங்கைக்கீரை! இது நான்.  ஆஹா.... பாவக்காய் .... இது நம்மவர் :-)
 பசுமாடும் கன்னுகளுமா நமக்காகக் காத்திருந்தாங்க:-) இப்படிப் பார்த்தால்தான் உண்டு.... தெருவில் குறுக்கே நெடுக்கே நடந்து போக இதுகளுக்கு ரைட் இல்லை ....
அடுத்துள்ள புஷ்பக்கடையில் எனக்கு ஒரு  டாலருக்கு மல்லிப்பூ:-)

சுத்தமா இருக்கும் ஊரில் நடையின் அலுப்பு தெரியறதில்லை. நியூஸியும் சுத்தம்தான் ஆனால்.... எப்பப்பார்த்தாலும் ஒரு குளிர்....  ஸ்வெட்டரோ, ஜாக்கெட்டோ இல்லாம  நடக்கக்கிடைக்கும் நாள் அபூர்வம். அதுவுமில்லாமல்.... வீட்டுக்கடமைகள் காலையில் நடக்க விடுதா என்ன? ஒன்னு மாத்தி ஒன்னு.....
மெயின்ரோடுலே போய்ச் சேர்ந்து...     ஆல்பர்ட் கோர்ட்  வழியா ஷார்ட் கட். .
வெளியே  ட்ரிஷா அங்கிள் தனிப்பகுதி. டூரிஸ்ட்  அட்ராக்‌ஷன்!


சீனர்களின்  காசுக்கடவுள் Caishen  சிலையில்  மேடையைச் சுத்தி  பனிரெண்டு சீன ராசிகளுக்கான பலன்கள் எழுதிவச்சுருக்காங்க. இப்பதானே அவுங்க புத்தாண்டு வந்துபோச்சு ஃபிப்ரவரி 8 (2016 இல்) நம்ம தை அமாவாசைதான் இவுங்களுக்கு புது வருசம், தெரியுமோ!

நம்ம குபேரன்  சீனர்களுக்கு Caishen !  கேசவனைச் சுருக்கிக் கூப்புடறமாதிரி இருக்கே!

ஒவ்வொரு   பனிரெண்டு வருசத்து  இடைவெளியில் பிறந்த  எல்லோருக்குமே ஒரே பலன்தான். குரங்கில் பிறந்தவங்க இப்படி இருப்பாங்களாம். எப்பவும் இப்படி என்றதால்  அவ்வளவா பிரச்சனை இருக்காதுன்னு நினைக்கிறேன்:-)

ஆச்சு...  வரப்போகும் புது வருச விழா அவுங்களுக்கு ஜனவரி 28 , 2017 !  இன்னும்   மூணு  வாரம்தான் இருக்கு......குரங்கிலிருந்து சேவலுக்குப் போறாங்க :-)

அடக்கடவுளே....  நம்ம பதிவு  இந்தப் பயணத்துக்கானது  வருசம் பூராவும் இழுத்துக்கிட்டுப் போயிருக்கே.... இதுக்கிடையில் இன்னொரு பயணமும் போயிட்டு வந்துருக்கோம். எப்ப எல்லாத்தையும் எழுதி முடிக்கப்போறேன்?  நினைச்சாலே மலைப்பா இருக்கே!

சீன அம்மன் கோவிலும் ஸ்ரீகிருஷ்ணன் கோவிலும்  அடுத்தடுத்து இருக்கு. இங்கேயும் அங்கேயுமாப் போய்க் கும்பிட்டுக்கிட்டோம். கோவில்களுக்கு வெளியே நிறைய ஊதுபத்திகளும் வச்சுருக்காங்க. நாமே எடுத்துப் பக்கத்தில் இருக்கும் விளக்கில் கொளுத்தி  சாமிக்கு ஆராதனை செஞ்சுக்கலாம். இதுலே இந்தியர் சீனர்னு ஒரு  பாகுபாடும் இல்லே....  அந்தக் கோவிலுக்குப் போறவங்க இந்தக் கோவிலுக்கும் வர்றாங்க. இங்கத்து சனம் அங்கெயும் போகுது!


தாய்லாந்துக்காரர்கள் தனியா  ஒரு கூடாரத்தில் பிரம்மனுக்குக் கோவில் வச்சுட்டாங்க. பஞ்சமுகப் புள்ளையார் , எரவான் கோவில் ப்ரம்மான்னு சூப்பர்! பெரிய பிள்ளையாருக்குத் தங்க ரேக் வாங்கி ஒட்டிட்டுப்போகுது சனம். புத்தரும் ஒரு கையை உயர்த்தி ஒன்னுன்னு காமிச்சுக்கிட்டு இருக்கார். நாம் அபிஷேகம் செய்யும் வகையில்  புள்ளையாரும், புத்தரும்  பாத்டப்பில் நிக்கறாங்க. கரண்டியில் தண்ணீரை மொண்டு தலையில் அபிஷேகம் செய்யலாம்.


வெளியே  சதுக்கத்தில் கோலாகலம்! என்ன விதவிதமான சாமான்கள்!  அதிலும் பூச்செடிகள் விற்கும் கடைகள்தான் பிடிச்சு இழுக்குது.  ஒன்னும் இங்கே நாட்டுக்குள் கொண்டு வரமுடியாதே....   கண்ணால் அனுபவிச்சதோடு சரி.   என்னமோ புதுசா பழவகை ஒன்னு  பார்த்தேன். எப்படி இருக்குமுன்னு  தெரியாதே....  ப்ச்.  ஒன்னு வாங்கியிருக்கலாம்.  பெயர் என்னன்னுகூடக் கேட்டு வச்சுக்கலை. இப்ப கூகுளில் கேட்டால்....   வெஜிடபுள்னு சொல்லுச்சு :-)))))
அப்படியே  நடந்து போய் பூகி ஜங்ஷன். மாலுக்குள் நுழைஞ்சு ஒரு சுத்து. சம்ப்ரதாயம் அனுசரிக்கலைன்னா... சாமி கண்ணைக்  குத்திரும், ஆமா:-)

மெது நடையில் திரும்பி  செராங்கூன் ரோடில் இருக்கும் கடைகளொன்னில்  ஆளுக்கொரு இளநீர். சிங்கப்பூர் சூடு, பகல் நேரத்தில் உக்ரம்தான்.  ஹொட்டேலுக்கு வந்து சேரும்போது மணி பனிரெண்டரை. நமக்கு  செக்கவுட் செஞ்சுக்க ஒரு மணி நேரம் கூடுதலாக் கொடுத்துருந்தாங்க.
கொஞ்சம் ப்ரெஷப் பண்ணி உடை மாற்றிக்கிட்டு எங்க கேபின் பைகளைக் கீழே கொடுத்துட்டு, ஒரு டாக்ஸி பிடிச்சோம். இது,  இதுவரை நாம் போகாத இடம்!

தொடரும்........:-)

PIN குறிப்பு:  235 படங்களை  ஜஸ்டிஃபை செய்யணுமுன்னா ஆல்பம் போட்டுத்தானே ஆகணும்!   இதுதான் சுட்டி கொடுக்கலாமுன்னா...  ஆல்பத்தையே இங்கே காமிக்குதே கூகுள்!  உரிச்ச சாத்துக்குடி. அப்படியே திங்கலாம் :-)


Wednesday, January 04, 2017

சிங்கை சந்திப்புகள் :-) (இந்தியப் பயணத்தொடர். பகுதி 114)

ஆறடிக்க அஞ்சு நிமிட் இருக்கும்போதே  வந்துட்டோம்.  மற்ற பெட்டிகள் எல்லாம் நேரடியா நியூஸிக்கே போகும்படி புக் பண்ணியாச்சு என்பதால்  கையில் இருக்கும் அவரவர் கேபின் பேகுடன் பரபரன்னு குடிநுழைவுக்குப்போய்  கடவுச்சீட்டில்  ஸ்டாம்ப் அடிச்சவுடன்  நேரா ரயிலைப் பிடிக்கப் போனோம். ரெண்டு இடத்தில் வண்டி மாறணும் என்றாலும்  காலை நேரத்தில் அவ்வளவாக் கூட்டம் இருக்காது. நிதானமாகப் போனால் ஆச்சு. ஃபேரர்பார்க் ஸ்டேஷனில் இறங்கி  பார்க் ராயல் ஹொட்டெலுக்குப்போய்ச் சேர்ந்தோம்.

இங்கே என்ன ஒரு அநியாயமுன்னா..........  மதியம் மூணு மணிக்குத்தான் செக்கின்.  காலை 6 முதல் பகல் மூணுவரை ஒன்பது மணி நேரம்   அறை எடுத்துருந்தும்கூட தேவுடு காக்கணும் :-(

 முந்தியெல்லாம் டே ரூம்னு ஒரு புக்கிங்  இருந்துச்சு. காலையில் வந்து அறைக்குப் போனோமா.... சட்னு குளிச்சுட்டுச் சீனுவைப்போய் தரிசனம் பண்ணிக்கிட்டு, அப்படியே பொடி நடையில்  நெரிசலே இல்லாத செராங்கூன் சாலையில்  காலாற நடந்து கோமளவிலாஸ் போனோமான்னு  இருக்கும்.  கடைகள் எல்லாம் பத்துமணிக்குத்தான் திறப்பாங்க என்றதால்  நடைபாதை எல்லாம் காலியோ காலிதான். ஹொட்டேலுக்குப் பக்கத்துலேயே கோமளவிலாஸ் ஃபாஸ்ட் ஃபுட் இருந்தாலும், பழைய  இடம்தான் எனக்குப் பிடிக்கும்.  அருமையான காஃபியுடன் ப்ரேக்ஃபாஸ்ட்க்கு  இட்லி வடையை உள்ளே தள்ளிட்டு, நிதானமா நியூபார்க் (அப்ப அதுதான் பெயர்) ஹொட்டேலுக்கு  நடந்து வந்து அறைக்குப்போய்  நிம்மதியா ஒரு தூக்கம். இதுக்கே எப்படியும் காலை  ஒன்பதரை,  பத்து மணி ஆகிரும். 

 சென்னையில் முதல்நாள்  ராத்திரி பனிரெண்டு மணிக்குப்பக்கம் விமானம் ஏறணும். விமானத்திலும் தூங்க முடியாது. சிங்கை ஃப்ளைட்டு சத்தத்துக்குப் பேர் போனது.  அன்றைக்கு  இரவு ஒன்பதுக்கு நியூஸி ஃப்ளைட் எடுப்பதால்   ரெண்டு ராத்திரிகள் தூக்கமில்லாமல்  போயிரும் என்றது கஷ்டம்.
சுமார் நாலு இல்லை அஞ்சு மணி நேரம் தூங்கி எழுந்தால்  கொஞ்சம்  உறக்கச்சடைவு போய் உற்சாகம் திரும்பிரும்.  மூணு மணிக்குக் கிளம்பி தோழிகள் யாரையாவது  சந்திக்கலாம். பல சமயங்களில்  அவுங்களே அறைக்கு வந்துருவாங்க.  மாலை ஆறுவரை பேசிச்சிரிச்சு,  கீழே போய் எதாவது சாப்பிட்டுன்னு  பொழுதே ஓடிப்போகும். அப்புறம் டாக்ஸி எடுத்தால் நேரே சாங்கி.  அப்படியே போய்  எதாவது ட்யூட்டிஃப்ரீ வாங்கணுமுன்னால் வாங்கிக்கிட்டு நேரா நியூஸி ப்ளேன்தான்.

இப்ப அந்த டே ரூம் வசதியையே எடுத்துட்டாங்க........   காலை நேரத்தில் அறை வேணுமுன்னால் முதல்நாளுக்கும் சேர்த்து ரெண்டுநாளா புக் பண்ணினால்தான் உண்டு.  அறைவாடகை ஒரே கொள்ளை என்பதால்.......  ரெண்டுநாளுக்கு  எடுக்க மனசு வர்றதில்லை.

 வரவேற்பில்  இப்போதைய  வழக்கம்போல் மூணு மணிக்குத்தான் செக்கின். நீச்சல் குளம் இருக்கும் தளத்தில் நீங்க போய் குளிச்சுக்கலாம்.  பெட்டிகளை எல்லாம் நாங்க  பார்த்துக்குவோம்.  நீங்க எங்கியாவது  வெளியே போயிட்டு மூணு மணிக்கு வந்தால் உங்கள் அறை தயாரா இருக்குமுன்னு இனிப்பாச் சொன்னாங்க.
நாங்க முணுமுணுத்துக்கிட்டே  நீச்சல்குளம் இருக்கும் தளத்துக்குப்போய்  குளிச்சுட்டு உடை மாத்திக்கிட்டு, எங்கள் கேபின் பைகளை கீழே ஒப்படைச்சுட்டு  நம்ம சீனுவைப் பார்க்கப்போனோம். காலை மணி  ஒன்பதரை. காலை  பூஜைகள் முடிஞ்ச சமயம். பெருமாள் ரிலாக்ஸ்டா இருந்தார். நமக்குத் தெரிஞ்ச ஸ்ரீனிவாச பட்டர் ஸ்வாமிகளும்  அங்கே உக்கார்ந்து  என்னமோ வாசிச்சுட்டுக்கிட்டு இருந்தார்.   தரிசனம் பண்ணி  வச்சுக் குசல விசாரிப்புகள் முடிஞ்சதும்  வழக்கமான தூண் அருகில் உக்கார்ந்து கையோடு கொண்டுபோயிருக்கும்  ஸ்ரீவிஷ்ணுசகஸ்ரநாமம் புத்தகம் எடுத்து(பெரிய எழுத்து)வாசிச்சோம்.

பிறகு கோவிலை வலம்வந்துக்கிட்டே க்ளிக்கோ க்ளிக்ஸ்தான்:-)  எத்தனைமுறை படங்கள் எடுத்தாலும் அலுக்கறதே இல்லை. இங்கே மூலவரைக்கூடப் படம் எடுத்துக்கலாம். முதல்முதலில் இங்கே வந்தப்ப.....  (அது ஆச்சு  முப்பத்திரெண்டு வருசம்)  மூலவரைப் படம் எடுக்க ரொம்பவே தயக்கமா இருந்துச்சு.  மற்றவர்கள் படம் எடுப்பதை 'ஆ'ன்னு பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.  அப்போ ஃப்ல்ம்ரோல் போடும் கெமெராதான்.  ப்ளாஷ் போட்டுக்காம எடுத்ததெல்லாம் இருட்டடிப்பு பண்ணிட்டார் பெருமாள் :-)  இப்போதான் இந்த டிஜிட்டல் வந்தபின் .....  நம்ம  காட்டுலே மட்டுமில்லை நாட்டுலேயும் மழையோ மழை!



பதினொரு மணி வெயில் ரொம்பவே உக்ரம்:-(  கோமளவிலாஸ் வரை நடந்துபோக சோம்பல். கோவிலுக்கு எதிர்வாடையில்  திறந்துருக்கும் ஒரு ரெஸ்டாரண்டுக்குள் நுழைஞ்சாச்சு. முந்தி இதுக்குப்பெயர் நளன்.  முகமில்லாத பெண்களின் ஓவியங்கள் வச்சுருப்பாங்க.  இப்ப வியாபாரம் கை மாறி இருக்கு. வேற எதோ பெயர்  பார்த்த நினைவு.  உள்ளே மொத்த கடையும் பெண்களால் நடத்தப்படுதுன்னு புரிஞ்சது.  ஆளுக்கு ரெண்டு இட்லி, ஒரே ஒரு காஃபின்னு  முடிச்சுக்கிட்டோம்.  சிங்கை வந்துட்டால் எனக்கு இளநீரை விட மனசே ஆகாது.   சாலை சந்திப்பு முனையில் இருக்கும் கடையில் இளநீர். அருமை. பெரூசா வேற இருக்கு!  என் விருப்பத்திற்கேற்றபடி  கொஞ்சம் நிறையவே தேங்காயும்!  குடிச்சு முடிச்சுட்டு      ஹொட்டேலுக்கு வந்து,  வரவேற்பில்  'கொஞ்சம் எங்களைக் கவனிம்மா'ன்னு அழுதுட்டு நீச்சல்குளம் இருக்கும் தளம் போனோம். அதுவரை போக  நமக்கு  ஆக்ஸெஸ் கார்ட் சாவி கொடுத்துருந்தாங்க:-)
அங்கே போனால்  கூட்டமான கூட்டம். எல்லாம் இந்தியர்கள்தான்.  பிள்ளைக்குட்டிகளுடன் பெரிய பெரிய  குழுவா வந்துருக்காங்க. ஷாப்பிங்தான்  முக்கியமாம். வேணாமுன்னாலும் பேச்சு காதில் விழுதே!  தில்லி, மும்பை, ஹைதராபாத்னு  ஒரே கலகல.  இதுலே  தில்லிக்குழுவில் ஒரு தேன் நிலவு  ஜோடி.  கையில் இருக்கும்  பளிச் மெஹெந்தியும்  முழங்கை வரை இருக்கும் வளைகளும்,  நொடிக்கொருமுறை   வெட்கம் கலந்த புன்னகையுமா  இருக்கும்  முகங்களும்  ஜோரு!

மும்பைக்குழு ஏற்கெனவே வந்து பழக்கப்பட்டவங்க போல.  ஏகப்பட்ட பிள்ளைகள். ஏராளமான  டப்பர் வேர்  டப்பிகளில் விதவிதமான சாப்பாடு கொண்டு வந்துருக்காங்க.  முழு லக்கேஜும் சாப்பாடுதான். பொட்டி காலியானதும்.....  இங்கே ஷாப்பிங் பண்ணி, பொட்டிகளை நிரப்பிக்கிட்டுப் போவாங்க போல!

நெருங்கிய தோழிக்கு ஏற்கெனவே தகவல் அனுப்பி இருந்ததால் அவுங்க இன்றைக்கு வாரவிடுமுறையை மாற்றி வச்சுருந்தாங்க.  இங்கே வந்திறங்கியதும்  செல்லில் கூப்பிட்டு,  வந்தாச்சு. அறைக்குப் போனதும் தகவல் சொல்றேன்னு  சொல்லி வச்சதுதான். இப்ப மூணு மணி வரை அவுங்களை சந்திக்க  முடியாது.  அறை  ரெடியானதும்  சொல்றேன்னு  வரவேற்பில்  சொல்லி இருக்காங்களே....

ரெண்டுங்கெட்டானாப் போச்சேன்னு  நீச்சல் குளத்தாண்டை கூடாரம் அடிச்சு, உள்ளே போட்டுருக்கும்  லவுஞ்சரில் படுத்துத் தூங்க முயற்சி செய்யறேன்.  மேலே ஓடும் மூங்கில் விசிறிகூட சூடான காத்துதான் வீசுது.  இவர் ஏற்கெனவே தூங்கிட்டார். கொஞ்ச நேரத்தில் எப்படியோ தூங்கிப்போயிட்டேன் போல!
நம்மவர் எழுப்பி, வா அறைக்குப் போகலாமுன்னார்.  பூர்வஜன்ம புண்ணியத்தால்  ஒன்னே முக்காலுக்கு அறை கிடைச்சுருச்சு.  தோழிக்கு சேதி அனுப்பிட்டு அறைக்குப்போய்  செட்டில் ஆனோம்.  அறை ஜன்னலில் எட்டிப்பார்த்தால் அதே நீச்சல் குளம் வியூதான் நமக்கு:-)
ஒருமணி நேரத்தில் தோழி சிங்கை  எழுத்தாளர் ஜெயந்தி சங்கர் வந்துட்டாங்க. வீட்டுக்கு   ஏன் சாப்பிட வரலைன்னு  கோவிச்சுக்கிட்டாங்க.   'அறை கிடைக்கும்வரை  வேறெங்கும் போக முடியாதே....   அக்கம்பக்கத்துலே இருந்தாத்தானே  நல்லது'ன்னு சமாளிச்சார் நம்மவர் :-) பேசாம நேரா நம்ம வீட்டுக்கு வந்து குளிச்சு சாப்ட்டுத் தூங்கிட்டு, மூணு மணிக்கு இங்கே வந்துருக்கலாமேன்னு சொன்னது ரொம்பச் சரி.  ஆனால்... சீனு விடலையே :-)

கொஞ்ச நேரம் பேசிக்கிட்டு இருந்துட்டு,  எதாவது சாப்பிடலாமேன்னு கீழே இறங்கிப்போனோம்.  நேரங்கெட்ட நேரமா இருக்கு......   தோழி ஏற்கெனவே சாப்புட்டாங்களாம்.  சையத் ஆல்வி ரோடில் எதோ ஒரு கடை.  ராஜ் ரெஸ்டாரண்ட்ன்னு நினைவு.  எனக்கொரு தோசை, நம்மவருக்கு ஒரு சப்பாத்தி.
செராங்கூன்  சாலை சந்திப்புவரை  பேசிக்கிட்டே நடந்து வந்து இளநீர் ஆச்சு.  அறைக்குத் திரும்பி இன்னும் கொஞ்சநேரம் பழங்கதைகளையும் புதுக்கதைகளையும் முடிஞ்சவரை பேசிட்டு,  ரெஸ்ட் எடுங்கன்னுட்டு,   ஜெயந்தி கிளம்பிட்டாங்க.
அடுத்து இன்னொரு குட்டித்தூக்கம் ஆனதும்....   பதிவுலக நண்பர், உங்களுக்கெல்லாம் நல்லாவே தெரிஞ்சவர் வீட்டுக்குக் கிளம்பினோம்.  புங்கோல் ஸ்டேஷன்  ( பொங்கோல்னு தமிழில் எழுதி இருக்கு!) போகணும்.  அங்கே காத்திருந்தார் நம்ம கோவி கண்ணன்.  ரொம்பக் கிட்டக்க வீடு!  ஆத்து வாசலில் ஸ்டேஷன் :-)


புது வீட்டுக்கு மாறி இருக்காங்க.  ஹாலில் இருந்து பார்க்கும்போது அட்டகாசமான மில்லியன் டாலர் வ்யூ!   குடும்பமே நமக்கு நட்பு என்பதால் மகனோடும் மகளோடும்  பேசிச் சிரிச்சுன்னு  நேரம் ஓடுனதே தெரியலை!

இடையிடையே பேச்சில்  கலந்துக்கிட்ட கண்ணனின் மனைவி, சமையலில் பிஸி.  நமக்கு  அங்கேயே ராச்சாப்பாடு!    அட்டகாசமா விருந்தே வச்சுட்டாங்கப்பா!!!

சிவச்செங்கதிர் வளர்ந்துட்டார். ஆறுமாசக் குழந்தையா இருந்தப்ப  இருந்து  பார்த்துக்கிட்டு இருக்கோம்:-) அப்பா அம்மா கூடவே ரயிலடி வரை வந்து  டாடா, பை பை சொன்னது அழகு!



சிங்கையில் நமக்கு ஏராளமான நண்பர்கள் இருக்காங்க என்றாலும், அவுங்களோட   வேலைநாளில்  நாம் இங்கே  வந்தால்  சந்திக்க முடியாமல்தான் போயிருது.   இப்படிப் பயணங்களில் பல சமயங்களில் ஒரு சிலரைத்தான் சந்திக்கிறோம் என்றாலும் அவ்வளவாவது பார்த்தோமேன்னுதான் இருக்கவேண்டி இருக்கு.   வீக் எண்ட் என்றால் அதிலும் ஞாயிறுன்னா   டபுள் ஓக்கே!  போனமுறை அதிக நண்பர்களுடன் சந்திப்பு  நடந்தே நாலு வருசமாச்சு. ஹூம்.......

அறைக்குத் திரும்பி  தூக்கமோ தூக்கம்.  நீங்களும் ஓய்வெடுங்க. நாளைக்கு இன்னும் கொஞ்சம் ஊர் சுத்தலாம் :-)

தொடரும்....  :-)


Monday, January 02, 2017

குண்டு வச்சுருக்கோமுன்னு........ குழப்பம் ! (இந்தியப் பயணத்தொடர். பகுதி 113)

'காலையில் வர்றோம். லஞ்ச் உங்களோடு. சாப்பிட்டு முடிச்சதும்  கிளம்பிப் போயிருவோம். அப்படித்தான் டிக்கெட் புக் பண்ணி இருக்கு'ன்னார் பெங்களூர் மைத்துனர்!  இன்றைய ஸ்பெஷலாக ஞாயிறு. கூடவே காதலர் தினமாம். கல்யாணமானால் காதலிக்கக்கூடாதா என்ன?  ஜாலியா அவுட்டிங் கிளம்பி வாங்கன்னோம்.
நாங்கள் சென்னை மச்சினர் வீட்டுக்குப்போய்ச் சேரும்போது, காலையில் வந்திறங்கிய  பெண்களூரு மச்சினர் ப்ரேக்ஃபாஸ்ட்டில் பிஸி. நமக்கு ஏற்கெனவே லோட்டஸில் ஆச்சு  என்பதால்  பிள்ளைகளுடன் பேசிக்கிட்டு இருந்தோம்.  அப்புறம் அண்ணன் தம்பிகள் பேசிக்கட்டுமுன்னு விட்டுட்டு லேடீஸ் எல்லோரும் கிளம்பி  கடை விஸிட்.  வேளச்சேரியில்  தண்டீஸ்வரம் நகர் கடைகள்.  பெரிய கோபுரத்துடன் ஒரு கோவில் இருக்கு அங்கே.  ஒருநாள் போகணும்.....

 அவுங்களுக்கு இஷ்டப்பட்ட புடவை, சுடிதார் எல்லாம் வாங்கிக் கொடுத்துட்டு,  வீட்டுக்கு வந்தால்  பகல் சாப்பாட்டுக்கு எங்கே போகலாமுன்னு  பேச்சு நடந்துக்கிட்டு இருக்கு. அவர்கள் விருப்பமென்று சொல்லி விட்டதால்  புஹாரியைத் தெரிவு செஞ்சாங்க.  சாப்பாடு அவரவர் விருப்பம். எனக்குப் புதினா பரோட்டாவும் தயிரும்.

வீட்டுவாசலில் ஸ்போர்ட்ஸ்! 
அஞ்சு மணிக்கு  ரயில் என்பதால் நாலரைக்கு மச்சினர் குடும்பத்தை சென்ட்ரலில் விட்டுட்டுத் திரும்பி வரும் வழியில் எதாவது வாங்கணுமுன்னா சொல்லும்மா. ரூமுக்குப்போய் பைனல் பேக்கிங் செஞ்சுரணும் என்றார் நம்மவர்.  ' ஒன்னும் வேண்டாம். நீங்க கேட்டதால சொல்றேன். நேத்துப் பார்த்த நான்முகம் வாங்கலாமுன்னா  .............. '    சரின்னுட்டார். அதே எக்ஸ்பிரஸ் அவென்யூ. அதே கடை.  நான்முகம் தலையை வாங்கியாச்.


அன்றைக்கு மாலை ராஜ் டிவி செய்தியாளர்  நம்மைச் சந்திக்க வர்றார் என்பதால் வேறெங்கும் போகலை.  சொன்ன நேரத்துக்குச் சரியாக வந்துட்டார்! தமிழ்ச் செய்திகள் வாசிக்கிறாராம். தமிழ் ஆர்வம் உள்ளவர் என்பதால் உச்சரிப்பு எல்லாம் ரொம்பச் சரியாக இருக்கும். இது புது உத்யோகம். ஒருநாள் செய்தி வரும் நேரம் பார்க்கணும்.  நியூஸியில்  பார்க்கச் சான்ஸ் கிடைக்குமான்னு தெரியலை. அப்படியே  கிடைச்சாலும் நேரங்கெட்ட நேரத்தில் முழிச்சுருந்து   பார்த்தால் உண்டு.....  நம்மவர் ஒருநாள் பார்த்துட்டு, ரொம்ப நல்லா வாசிக்கிறார்.  கோட்டும் ஸூட்டுமா  மிடுக்கான உருவம் என்றார்! 
 
 கொஞ்ச நேரம் பழங்கதைகளில்  முழுகினோம்.   டிவிக்காரர் எப்படி நமக்குப் பரிச்சயமானார்?   ஹைய்யோ.....   இவர்  நம்ம பதிவுலக நண்பர்தான். நாங்கெல்லாம் ஜிரான்னு  சொல்லும்  நம்ம ராகவன் கோபாலசாமி!   மாணிக்க மாதுளை முத்துகள் என்ற வலைப்பக்கத்துக்கு உரிமையாளர்!
டீச்சரைப் பார்க்க  வரும்போது வெறுங்கையா வரலாமோ?   தானே எழுதுன   நாலுவரி நோட்டு  கொண்டுவந்துருந்தார்.  நூத்துக்கு நூறுன்னு மார்க் போட்டேன்னு தனியாச் சொல்லணுமா?  :-)
பள்ளிக்கூடத்துக்கு லஞ்ச் பாக்ஸ் கொண்டு வர்ற மாதிரி,     கூடவே   பேக்கரி ஐட்டம் வாங்கி வந்துருந்தார். டீச்சர் வேலை நல்லாதான் இருக்கு:-)

ராச்சாப்பாடுக்கு  ரொட்டியும் பாலும் இன்றைக்கு!
பேக்கிங் எல்லாம் முடிச்சுட்டுத்தான் தூங்கினோம்.  ஆச்சு   நாளைக்கு  இந்தியாவுக்கு டாடா சொல்ல வேண்டியநாள்.
காலையில் வழக்கம்போல் ப்ரேக்ஃபாஸ்ட். இந்தப் பயணத்தின் கட்டக் கடைசி. முதலில்  பாண்டிபஸாரில்  நம்ம அனுமனுக்காக  ஒரு மாலை வாங்கிக்கிட்டுப்போய்      அடையார் அனந்தபதுமநாபனை தரிசனம் செஞ்சுக்கிட்டு, போயிட்டு வரேன் பைபைன்னு  சொல்லியாச்.
கோவில் கோலாகலமா இருக்கு. ப்ரம்மோத்ஸவம் ஆரம்பிச்சு இன்றைக்கு நாலாவது நாள்.  புள்ளையார் கல்வச்ச கவசத்தில் ஜொலிக்கிறார். பெருமாளோ....   கேக்கவெ வேணாம். தகதக தகதக.....  உற்சவர் காலையும் மாலையும் வீதிவலம் போவதால் நாளுக்கு ரெண்டு அலங்காரத்தில்  மின்னறார்.


ஒரு தோழியின் பெற்றோர்  அந்த ஏரியாவில் இருக்காங்க. அங்கேயும் போய் ஒரு பத்து நிமிசம் நலம் விசாரிப்பு.  மயிலை சரவணபவனில் பகல் சாப்பாடு.  அறைக்குத் திரும்பியதும், பெரிய வண்டி கொண்டு வரேன்னு  சொல்லி, சீனிவாசன் போனார்.

அவர் திரும்பியதும்,  மூட்டை முடிச்சுகளை எடுத்துக்கிட்டு,  லோட்டஸ் பில்லை செட்டில் செஞ்சுச்சுட்டு, அண்ணன் வீட்டுக்குப் போயிட்டோம்.  விட்டுப்போன பாக்கிப் பேச்சுடன்  காஃபி டிஃபன் ஆச்சு.


 ஒன்பது மணிக்கு ஏர்ப்போர்ட்டில் இருந்தால் போதும்.  வீட்டில் இருந்து கிளம்புமுன் ராச்சாப்பாட்டுக்கு ஆப்பம்! துளசிக்கான ஸ்பெஷல்.  அண்ணி மனம் நோகக்கூடாதேன்னு நல்லா வெளுத்துக் கட்டிட்டு ஏர்ப்போர்ட் வந்து செக்கின் ஆச்சு.  ஏர் இண்டியா லவுஞ்சுக்கு  போனோம். அது ஒரு மூலையில் கிடக்கு.


அங்கே ஒன்னும்  சரி இல்லைன்னு கிளம்பி வர்றோம்.  பயணிகளுக்கு எதோ சொல்லிக்கிட்டு இருக்காங்க. அதில் என் மாமனார் பெயர் அடிபடுது.  உங்க அப்பா பெயர் ரொம்ப பிரபலமோன்னு  இவரைக் கிண்டல் செஞ்சுக்கிட்டே  போர்டிங் கேட் வந்தால்....    போர்டிங் பாஸைப் பார்த்ததும்  இவரை கப் னு புடிச்சுக்கிட்டாங்க.  அவ்ளோ நேரம்  அனௌன்ஸ் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தது  நம்மவருக்காகத்தான்! அட ராமா......

'நீ  விமானத்துக்குள்ளே  போயிரும்மா. நான் என்னன்னு கேட்டுட்டு வரேன்'னு  சொல்லிட்டு, ரெண்டு செக்யூரிட்டிகளோடு  இவர் போயிட்டார்.  எதாவது  பிரச்சனைன்னா......  உள்ளே போயிட்டால் என்னால் திரும்பிவர முடியாமப்போச்சுன்னா என்ன செய்யறதுன்னு நான் அங்கேயே இருந்தேன்.
அன்றைக்கு அந்த விமானத்துக்குள்ளே போன  மொத்தப் பயணிகளையும் பார்த்துட்டேன். என்னக் கடந்துதான் ஒவ்வொருத்தராப் போய்க்கிட்டு இருந்தாங்க.  நம்மவரைக் காணோம்.  ரொம்ப நேரத்துக்குப்பிறகு ஓட்டமும் நடையுமா வந்து சேர்ந்தார்.  காத்துக்கிட்டு இருந்த விமானப் பணியாளர்கள் எங்களைச் சட்னு  உள்ளே இழுத்துக்கிட்டாங்க.  அடுத்த அஞ்சாவது நிமிட் விமானம் கிளம்பத் தயாராகிருச்சு.

எல்லாம் நான்முகம் பண்ண கலாட்டாதான் :-) இவர் நல்ல பபுள் ராப்பரில் சுத்தி செக்கின் பெட்டிக்குள் வச்சுருந்தார்.  விமானத்தில் பொட்டிகளை ஏற்றுமுன், ஸ்கேன் செஞ்சப்ப,  மெடல் குண்டு  இருக்குன்னு தெரிஞ்சுருக்கு. அது என்ன ஏதுன்னு தெரிஞ்சுக்கத்தான்.... இப்படி.  மேல்தளத்துலே பெட்டிகளை செக்கின் செஞ்சு உள்ளெ அனுப்பும்போதே ஸ்கேன் செய்யும் வசதி இல்லையாம்.  விமானத்துக்குள் ஏத்துமுன் ஸ்கேன் செய்யறாங்களாம்.   பாதுகாப்பு சரியா இருக்குன்ற திருப்தி நமக்கு இப்போ :-)
பொட்டியைத் திறந்து, நான்முகத்தைக் காமிச்சதும்  எல்லோரும் சிரிச்சாங்களாமே:-)

'கீழே இறங்கி அங்கே திரும்பி, இங்கே திரும்பி, மாடிப்படிகளில் ஏறின்னு ரொம்பதூரம், அந்த  செக்யூரிட்டி ஸ்டாஃப் கூட  நடக்கவேண்டியதாப் போச்சு. எனக்குதான் கஷ்டமா இருந்ததே தவிர  அவுங்க  ரொம்ப வேகமா நடக்கறாங்க'ன்னு  சொன்னார்.  ஆஸ்பத்ரி போல  இது ஒரு தனி உலகம்,  இல்லை!  வேலை செய்யும் மக்கள் நடையோ நடைன்னு  உள்ளேயே பத்து கிமீ நடந்துருவாங்க போல!

பலபலன்னு பொழுது விடியும் நேரம் சிங்கையில் வந்து இறங்கியாச்சு.


தொடரும்.............  :-)