Monday, October 17, 2016

உத்திரகோசமங்கை ! (இந்தியப் பயணத்தொடர். பகுதி 92)

நெருங்கிய தோழி பரிந்துரைத்த கோவில் இது. 'போகும்போதே ரொம்ப லேட். கோவில் மூடற நேரம். தரிசனம் நல்லபடியாகக் கிடைச்சது. ரொம்ப அழகான கோவில்.  உங்களுக்குப் பிடிக்கும், பாருங்க' ன்னு சொன்னாங்க.  அந்தப் பக்கம் போகும்போது போகலாமுன்னு நினைச்சுருந்தேன்.

இந்த 108 கோவில்களில் போகாம விட்டுப்போனவைகளைப் பட்டியல் பார்த்து எழுதிக்கிட்டு இருந்தப்ப, திருப்புல்லாணி  போகலையேன்னு  அதைக் குறிச்சு வச்சுட்டு,  தமிழ்நாட்டு வரைபடம் எடுத்து வச்சுத் தேடிப்பார்த்துக்கிட்டு இருக்கும்போதுதான் ராமேஸ்வரமும் கண்ணில் பட்டது.  நான் பலவருசங்களுக்கு முன்னால் ஒருமுறை போயிருக்கேன். நம்மவர் போயிருக்காரான்னு  கேட்டால் 'விவரம் புரியாத சின்ன வயசில் அப்பாவோடு போயிருக்கேனாம்' என்றார்.  ஓக்கே....  இப்ப விவரம் புரிஞ்ச வயசில் போனால் ஆச்சு :-)  திட்டம் இப்படித்தான் உருவாச்சு.

திருப்புல்லாணியில் இருந்து வெறும் 11 கிமீ தூரம்தான்.  இருவது நிமிட்டில் வந்துட்டோம். பாதை கொஞ்சம் சுமாராத்தான் இருக்கு. நல்ல உயரமான ராஜகோபுரம் தூரத்தில் இருந்தே தெரிஞ்சதால் அதை நோக்கிப்போனார் சீனிவாசன்.  சில பல இடங்களுக்கு  அவரும் முதல்முறையாகத்தான் வர்றாராம்.

கல்பாவிய பெரிய முற்றம்!  கார் பார்க்கும் இதுதான். ரெண்டு ராஜகோபுரங்கள் ஒன்னு 7 நிலை, இன்னொன்னு 5 நிலை!  தனித்தனி வாசல். பெருசு ஐயாவுக்கு. சின்னது அம்மாவுக்கு!  தனித்தனிக் கோவில் என்றாலும் உள்ளே போனதும்  இங்கும் அங்குமாப் போய்க்கலாம்.

பெரிய ராஜகோபுரத்துக்கான வாசலுக்கு ரெண்டு பக்கமும் புள்ளையாருக்கும் முருகனுக்குமா ரெண்டு குட்டிச் சந்நிதிகள்!
கோபுரவாசலுக்கு நேர் எதிரா ஒரு மண்டபம். திருமாமணி மண்டபமோ?  அதுக்குள்ளே நிறைய  பள்ளிக்கூடப்புள்ளைகள் உக்கார்ந்துருந்தாங்க. ஸ்கூல் ட்ரிப்பாக இருக்கலாம்.  பள்ளிச்சீருடையில் இருந்தாங்க.

நாம் கோபுரவாசலைப் பார்த்து நின்னால் நமக்கு வலப்பக்கம் வரிசையா தீனிக்  கடைகளும்,  நினைவுப்பொருட்கள் விற்கும் கடைகளும்,  கூடவே டெய்லர் கடை, சலூன் கடையும்! ஒரு சிற்பக்கலைக்கூடம் கூட இருக்கு!
கோபுரவாசலைக் கடந்து உள்ளே போறோம். அருள்மிகு மங்களநாதர் சுவாமி திருக்கோயில் நம்மை அன்புடன் வரவேற்றது! வெளிப்ரகாரம். நிறைய மரங்களுடனும் நடுவிலே பாதையுமா!
அதோ ஒரு அம்பது  மீட்டர்  தூரத்தில் கோவிலின் உள்பிரகார கோபுரவாசல்.  அஞ்சுநிலை கோபுரம்.  இடப்பக்கம் அரசமரத்தடியில் புள்ளையாரும், இன்னும் சில நாகர்களுமா இருக்காங்க.

கோவிலின் விவரங்கள் அனைத்தும் சொல்லும் தகவல் பலகைகள் தமிழ், இங்லீஷ், ஹிந்தி என்ற மூன்று மொழிகளில்.
நமக்கு எழுதறதுக்கு,  வேற விவரம் தேடிப்போக வேண்டிய அவசியமே வைக்கலை.  ஒரு சில எழுத்துப் பிழைகளை..........  மன்னிக்கலாமான்னு தெரியலை.  மங்களாம்பிகை 'உடணுறை'யோடு ஆரம்பிச்சு  மலித்த தலையோடு = மளித்த  தலையோடு,  வேதகாமங்களின் = வேதாகமங்களின்,  எந்நாட்பவருக்கும் = எந்நாட்டவருக்கும்.....   இன்னும் நிறைய இருக்கு.... கொஞ்சம் பார்த்து  செஞ்சுருக்கக்கூடாதா....   அதுவும் தமிழ்நாட்டுலே.....   ப்ச்...
 கோவிலுக்குள் போறோம்.  மகாமண்டபம் கொடிமரம் பலிபீடம் கடந்து மூலவர் கருவறை. போய் கும்பிட்டுக்கிட்டுக் கோவிலைச் சுத்தி வர்றோம். பிரதோஷம் இங்கே விசேஷம் !   மாணிக்கவாசகருக்கு  சிவபெருமானே குருவாக வந்து உபதேசம் செய்த தலம்.  பாடல் பெற்ற தலமும் கூட!

பிரகாரம்   பார்த்தால்....  கண்ணில் ரத்தம் வராத குறை :-(  இதைப்போல இவ்ளோ பெரிய கோவிலை  இந்தக் காலத்தில்  கட்டி எழுப்பமுடியுமா?  என்ன மாதிரி சிற்பங்களுள்ள  தூண்கள்! தரையெல்லாம் பழுதுபட்டுக் குண்டும் குழியுமா இருக்கு :-(


நாயன்மார்கள்  இருக்கும் மண்டபம், லிங்கங்களும் அம்மன்களும் நிற்கும் மண்டபம், சுப்ரமண்யர் வள்ளி தெய்வானை சந்நிதி, இன்னும் மற்ற  ப்ரகாரங்கள் எல்லாம் பராமரிப்பு இல்லாமல் கிடந்தது கிடந்தபடி.....
கோவில் ராமநாதபுரம் சமஸ்தானத்தின்  கவனிப்பில் ......   இருக்கு என்றாலும்  ராஜ வம்சத்தினர் எல்லாம்  ஏழைகளாகிப் பல வருசங்கள் ஆச்சே  :-(
வடக்கே எல்லாம்  அரண்மனைகள் இப்போ ஸ்டார் ஹொட்டேல்களாக ஆகி சம்பாரிச்சுக் கொடுக்குது.  இங்கே  நாம் ஒரு அரண்மனையைக் கூட அரண்மனையா விட்டு வைக்கலையே........


வெளிப்ரகாரம் கொஞ்சம் சுமாராக இருக்குது.  மரகத நடராஜரின் சந்நிதி, தனிக்கோவில் போலவே இருக்கு. பலிபீடம், கொடிமரம், நந்தி வெளியில் ஒரு தகரக்கூரையின் கீழ் இருக்க, க்ரில் கேட்டைக் கடந்து உள்ளே போறோம். ஒரு மேடையில் அஞ்சரை அடி உயர நடராஜர் சிலை. கீழே ஒன்னரை அடி உசர பீடம். எல்லாமே ஒரே கல்!

கோவில் ஊழியர் வேலு அவர்கள் நமக்கு தரிசனம் செஞ்சு வச்சார்.
சந்தனக்காப்பில் இருக்கார் இந்த நடராஜர். வருசம் முழுசும் இப்படி இதே சந்தனக்காப்பில்தானாம்.  வருசத்துக்கு ஒரு நாள் இவரை எந்த காப்புமில்லாமல் தரிசிக்க  முடியுமாம்.  அது ஆருத்ரா தரிசனத்துக்கு முதல் நாள் மட்டும். மறுநாள் ஆருத்ரா தரிசன தினம் இவருக்கு 32 அபிஷேகம் உண்டு.  கடைசியாச்  செய்வது சந்தனாபிஷேகம்.  அதோடுதான் வருசம் முழுசும் காட்சி தருவார்.  அபூர்வமான மரகதக்கல்லில் செதுக்கிய  நடராஜர்  இவர்!
கூடுதல் ஒலி, ஒளி எல்லாம் இவருக்கு ஆகாதாம்.   மத்தளம் முழங்க  மரகதம் பொடிபடும் என்ற பழமொழி  இருக்காமே!  இதனால் எந்த அதிர்வும் இவரைத் தாக்காமல் சந்தனப்பூச்சில் வச்சுக்காப்பாத்தறாங்க.
இந்த  மரகதக் கல் கிடைச்சதுக்கு  ஒரு 'கதை'யும் உண்டு.  ராமேஸ்வரம் போகும் வழியில் மண்டபம் என்று  ஒரு ஸ்டேஷன் பார்த்தோமே  நினைவிருக்கா?  அந்தப் பகுதியில் மரைக்காயர்  என்ற மீன் பரதவர்,  பாய்மரப்படகில் போய்மீன் பிடித்துவந்து  வியாபாரம் செய்து வாழ்க்கை நடத்திக்கிட்டு இருந்தார். ஒரு சமயம் அவர் கடலில் மீன் பிடிக்கும்போது சூறாவளிக் காற்று அடிச்சு அவருடைய  படகு நிலை குலைந்து எங்கியோ அடிச்சுக்கிட்டுப் போகுது.  அப்படியே  ரொம்பதூரம் போனபிறகு ஒரு பாசிபிடிச்ச பாறையின் மேல் மோதி நின்னதும், பாறை அப்படியே சரிஞ்சு படகிலே விழுந்துருக்கு.  ரெண்டு சின்ன பாறைகளும் ஒரு பெரிய பாறையுமா இருந்துருக்கு.  அதுவரை  அடிச்சுக்கிட்டு இருந்த புயலும் மழையும் சட்னு நின்னு போயிருக்கு.  அதிர்ச்சியில் இருந்து மீண்டதும், மரைக்காயர்,  மண்டபம் நோக்கித் திரும்பி வர்றதுக்காக பார்த்தால் அந்த இடத்தில் இருந்து திக்கும் திசையும் தெரியலை. ரொம்பக்கஷ்டப்பட்டுப் பலநாள் கடலில் திரிஞ்சலைஞ்சு ஒருவழியா மண்டபம் வந்து சேர்ந்துருக்கார்.

கடலுக்குப்போன இவர் திரும்பி வரலையேன்னு  பலநாட்கள் கவலையோடு காத்திருந்த குடும்பத்துக்கு அப்பதான் நிம்மதி ஆச்சு.  படகில் கொண்டு வந்த பாசி பிடிச்ச கற்களை வீட்டுப் படிக்கல்லா போட்டு வச்சுருக்காங்க. அதன் மேல்  வீட்டுக்குள் போக வர்ற ஆட்கள் நடந்து நடந்து, மேலே ஒட்டிப் பிடிச்சுருக்கும் பாசி கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் போய், பளபளன்னு தெரிஞ்சுருக்கு.

அப்போ வீட்டுலே கொஞ்சம் வறுமையான காலக் கட்டம்.  மின்னும் பச்சைப் பாறையை அரசருக்கு அன்பளிப்பாகத் தந்தால் வறுமை கொஞ்சம் போகும் என்ற எண்ணத்தால்  பாண்டிய மன்னரின் அரண்மனைக்குப்போய்  இந்தமாதிரி ஒரு பெரிய பச்சைக் கல் இருக்குன்னு சொன்னதும், அரண்மனை ஆட்கள் வந்து எடுத்துக்கிட்டுப்போய்  அரசரிடம் காட்டினாங்க.  கற்களைப் பற்றி விவரம் உள்ள ஒருவர்  வந்து  பார்த்துட்டு, இது விலை மதிக்கமுடியாத அபூர்வ மரகதக்கல்னு சொன்னார்.

இவ்வளவு அருமையான கல்லில்  ஒரு நடராஜர் சிலை செதுக்கணும் என்பது அரசரின் ஆசை.  இந்த வேலைக்கு உகந்த சிற்பியைப் பல இடங்களில் தேடிக் கடைசியில் இலங்கை அரசன் முதலாம் கயவாகுவின்  அரண்மனையில் சிற்பியாக இருக்கும் சிவபக்தர் இரத்தின சபாபதியைப் பற்றிய விவரம் கிடைச்சது. அவரை அனுப்பி வைக்கும்படி பாண்டியன் ஓலை  அனுப்பினார்.  சிற்பியும் வந்து சேர்ந்தார்.

முதலில் சின்னப்பாறைத் துண்டுகள் ரெண்டு  இருந்ததே அதில் அழகான ஒரு பீடம் செஞ்சு கொடுத்துருக்கார். பாண்டிய மன்னர் ஒரு பீடத்தை பழனி முருகன் சிலைக்கு அடியிலும், இன்னொரு  பீடத்தை  மதுரை மீனாட்சியம்மன்  சிலையின் அடியிலும் வைக்கச் சொல்லி அப்படியே ஆச்சு!

 அதுக்குப்பிறகு அந்த பெரிய பாறையில் அஞ்சரை அடி உயர நடராஜரை ஒன்னரை அடி உயர பீடத்துடன் செதுக்கி இருக்கார் சிற்பி.

மேற்படி கதை  எனக்கு எப்படிக்  கிடைச்சதுன்னா....   கோவில் வாசலில்  ஒருவர்  தலவரலாறு புத்தகம் விற்பனைக்கு வச்சுருந்தார். அருமையான அட்டைப்படத்தோடு பார்க்கவும் நல்லா இருந்துச்சு. விலை நூத்தம்பது ரூ.  யார் எழுதுனதுன்னு கேட்டப்பதான் தெரிஞ்சது, புத்தகத்தை விற்பவரே  இதோட  ஆசிரியர் எம் பி. தங்கவேலு சுவாமிகள் எம் ஏ. இவர் தாசில்தாரா இருந்து  ஓய்வு பெற்றவர். இந்த ஊருலெயே பொறந்து வளர்ந்தவராம். உள்ளூர்க்காரர் சொன்னா  சரியாக இருக்கும்தானேன்னு  வாங்கினோம்.

மண்டோதரி இங்கே வந்து வணங்கிதான் ராவணனைக் கணவனா அடைஞ்சாங்க, லெமூரியாக்கண்டம்  இருந்த காலத்துலேயே இங்கே கோவில் இருந்தது, சித்தோர் ராணி பத்மினி, தன்னுடைய எடைக்கு எடை தங்கம், வைரம், மரகதம் கொடுத்தால் அலாவுதீன் கில்ஜியின் அந்தப்புரத்திற்கு வருவதாக (ராஜ தந்திரம், கணவனை மீட்க) சொல்லி அனுப்பியதும், அதுக்காகத்தான் கோவில்களில் கொள்ளை அடித்த  தளபதி மாலிக்காபூருக்கு   நல்லவேளையா  மரகத நடராஜர்  சந்தனத்துக்குள் இருக்கும் விவரம் தெரியாதது,  மதுரையை ஆண்ட விஜயரங்க சொக்கநாதர்  இறந்த பின் அவருடைய மனைவி மீனாட்சி ஆட்சிக்கு  வந்து,  சிலகாலம்  ஆனபின்  அரசாங்கக்கணக்கு வழக்குகளைச்  சரிபார்க்க வந்த தாயுமானவர் மேல் ஒருதலைக்காதல் கொண்டதுன்னு பலதும் இந்தப் புத்தகத்தில் எழுதி இருக்கார் தாசில்தார்.

சரியான தகவல்கள் தானா? தரவுகள் இருக்கான்னு சரித்திர வல்லுனர்கள்தான் சொல்லணும்.....

வெயிலிலும் மழையிலும் யாகம் செய்து எலும்புக்கூடாக உடல் மெலிந்து     லெட்சுமிபுரம் என்ற இடத்தில் காய்ந்த சருகுகளுக்கிடையில்  மயங்கிக்கிடந்த தாயுமானவரை,  இறந்துட்டார் என்று நினைத்து அப்போது ராமநாதபுரத்தை ஆண்ட சிவகுமார் முத்து   விஜய ரகுநாத சேதுபதி மன்னரின் காவலாளிகள் அந்த சருகுகளுக்கு தீ மூட்டி விட்டதாகவும்,  தீ நல்லாப் பிடிச்சு எரியும்போது,   அதுவரை நிஷ்டையில் இருந்த தாயுமானவர் உடலில் சூடு உணர்வால்  கண் திறந்து பார்த்துட்டு அப்படியே திறந்த கண்களோடு 'இறை ஜோதி' யில் கலந்தார் என்றும் கூட இருக்கு. அப்போ அவருக்கு 40 வயசாம்.  காலக்கட்டம் கிபி 1742.

மரகதக் கல் நடராஜரைப் பற்றிச் சொல்லவந்து   எங்கெங்கேயோ போயிட்டேன்  .... போகட்டும்.  ஆதி சிதம்பரமுன்னு ஒரு போர்டு.  முதலில் இங்கே தனி அறையில் ஈஸ்வரிக்கு நடனக்கோலம் காமிச்சு, நடன விதிகளைச் சொல்லிக்கொடுத்துட்டுத்தான் சிதம்பரத்தில் அம்பலத்தில்  ஆடினாராம் ஈசன்.

சிதம்பரம் கோவிலுக்கு முற்பட்ட நடராஜர் இவர்.  ரெண்டு சிலைகளையும்  செதுக்கியவர் சண்முகவடிவேலர் என்னும் சிற்பி. ரெண்டு சிலைகளிலும்  பாம்பணிகளோ, புலித்தோலோ கிடையாது. ராஜ கோலம்.  இந்த ரெண்டு இடங்களிலுமே   நடராஜருக்கு வலப்பக்கம்  பெருமாள் இருக்கார் என்றாலும், எதோ காரணத்தால்  இங்கே பெருமாள் சந்நிதி மூடியே கிடக்கு :-(
அங்கங்கே சந்தனக் காப்பில் உள்ள  சந்தனம் காய்ஞ்சு  உதிர்ந்து  அரை இருட்டில் கருப்பாத் தெரிஞ்சார் நடராஜர்.
இவரை வணங்கிட்டு, அடுத்த  பகுதியில் இருக்கும் சகஸ்ரலிங்கத்தை தரிசிக்கக் கூட்டிப் போனார் வேலு.  சுமார் மூவாயிரம் ஆண்டுகள் பழமையான இலந்தை மரத்துக்குக்கீழே  சுயம்புவாத் தோன்றிய ஈசனாம்  உள்ளே இருக்கும் மூலவர் மங்களநாதர்.   இந்த மரம்   வளர்ந்து ஒரு சந்நிதியின் மேல் கவிழ்ந்தாப்லெ இருக்கு.  இதன் உள்ளே   அருள்மிகு சகஸ்ரலிங்கம் இருக்கார்.  இலந்தை மரம்தான் இங்கே தலவிருட்சமும் கூட.

கோவில் திருக்குளம்  பெருசாகவும் சுத்தமாவும் இருக்கு!  பார்த்து  இறங்கணும். படி வழுக்குமாம்!

பிறகு நேராப் போனது மங்களாம்பிகை அம்மன் சந்நிதிக்குத்தான். தனிக்கோவில் போல பிரகாரங்களுடன்  மண்டபங்களுடன் இருப்பது அருமை! அங்கேயும்  கும்பிட்டுக்கிட்டு  வெளியே வந்தோம்.
கோவில்  வெளியே கடைகளில் பஜ்ஜி பார்க்கவே  அருமையா இருக்குன்னு சீனிவாசன் வந்து சொன்னார். அவர் எப்பவும்  விடுவிடுன்னு போய் மூலவரைக் கும்பிட்டதும் வேகமா ஒரு வலம் வந்துட்டு வெளியே காராண்டை போயிருவார். அப்ப அங்கே நடப்பதையெல்லாம் கண்டுக்கிட்டு சுவாரசிய சமாச்சாரங்களை என்னிடம் சொல்வார்:-)   இப்ப... பஜ்ஜி!

போய்ப் பார்த்தோம். சுடச்சுட மிளகாய் பஜ்ஜி எண்ணெயில் வெந்துக்கிட்டு இருக்கு.  உ.வடை,  வெ.பஜ்ஜி, வா.பஜ்ஜி, சமோஸா எல்லாம் க்ளிக் க்ளிக் க்ளிக் :-)


கேமெராக்கண்ணால் சாப்பிட்டேன்.  சீனிவாசனுக்கு  வேண்டியதை சாப்பிடச் சொல்லிட்டு, ஆளுக்கு ஒரு டீ.

கிளம்பி நேரா ராமேஸ்வரம்தான் போறோம்.  ரொம்ப இருட்டுமுன் போய்ச்  சேர்ந்துடணும்.
அறைக்கு வந்தபின் தான் தோணுச்சு  பாம்பன் ரயில் பாலம்  விளக்கில் எப்படி இருக்குமுன்னு பார்க்காமப் போயிட்டோமேன்னு.....   :-(
ஏழேகாலுக்கு அறைக்கு வந்தபின், கீழே லாபியில் முக்கால் மணி நேரம், மொத்த ஹொட்டேல் விருந்தினருடன்   வைஃபை மேளாவில்  கூடவே இருந்துட்டு(!) கிளம்பி சபரீஷுக்குப்போய் ராச்சாப்பாடு.

எனக்கு பரோட்டா,  நம்மவருக்கு  ஊத்தப்பம். சீனிவாசனும் அவருக்கு வேண்டியதை சாப்பிட்டார்.  சூடா பால் சாப்பிடுங்கன்னு உபசரிப்பு நம்ம குமாரிடம் இருந்து.  ஆய்க்கோட்டே.... எனிக்கு விரோதம் ஒன்னுமில்லா.....

இந்த வருசப் பிறந்தநாள் நிறைவா  இருந்தது ரொம்பவே மகிழ்ச்சி.

நல்லா ஒரு தூக்கம்  போடணும். சரியா :-)

தொடரும்...........  :-)


Monday, October 10, 2016

திருப்புல்லாணி ஆதி ஜெகந்நாதர் திருக்கோவில் ! (இந்தியப் பயணத்தொடர். பகுதி 91)

இங்கே சுத்தி சுத்தி  எல்லாமே  ராமாயணம் சம்பந்தமுள்ள இடங்கள்தான்! இப்போ நாம் இங்கிருந்து சுமார் 62 கிமீதூரத்தில் இருக்கும் திருப்புல்லாணி போறோம். ராமேஸ்வரம் தனித்தீவாக இருப்பதால்   பாம்பன் பாலம் தாண்டித்தான் எல்லாப் போக்குவரத்தும்.  பாலம் வந்தவுடன், அங்கே ஒரு ஸ்டாப் போடாமப்போக முடியலை. ரயில் பாலம் இருக்கும் சைடு  மட்டும்தானே பார்த்தோம். இப்போ அடுத்த பக்கம் பார்க்க வேணாமா?


கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் கடலோ கடல். படகுகள் ஏராளமா நிக்குது.  எல்லாம் மீன்பிடிப் படகுகள்தான்.  வால் போல நீண்டு இருக்கும் நிலப்பகுதி. நிறைய தென்னைகள்.  நடுநடுவிலே  வீடுகள். ரெண்டு பக்கமும்  கடல்.  பார்க்கவே அழகா அம்சமா இருக்கு!  'காணி நிலம் வேண்டும்'  என்று முண்டாசு  வந்து காதில்  ஓதினார்!

எல்லாமும்  ஓலைக்கூரை, தகரம் இப்படி  இருப்பவைதான்.  மாடிக்கட்டிடமா ஒன்னும் இல்லை.  அடிக்கும் காத்தில் ஆபத்து  வந்துரும், இல்லெ!

வழக்கம்போல் பாலத்திலே இந்தக் குறிப்பிட்ட இடத்தில் கூட்டம்தான். ஆனால்  அநேகமா எல்லோரும்  எதிர்ப்பக்கம் பாம்பன் ரயில் ப்ரிட்ஜ் பார்த்துக்கிட்டு இருக்காங்க.  கொஞ்ச தூரத்தில் கப்பலாட்டம் கண்ணுலே பட்டுச்சேன்னு கெமெராக் கண்ணை அங்கெ அனுப்பினால்....  அது கரையோரப் பகுதிக்கான காவல் படையினரின்  கண்காணிப்புக் கப்பல்.
கொஞ்சதூரம் போனதும்  இந்தாண்டை ஒரு ரயில்.  போகுதா இல்லை வருதான்னு தெரியலை.....  சாலை ஓரமா   பனங்கல்கண்டு, சில்லுக்கருப்பட்டி விற்கும் விற்பனை ஒரு பக்கம்.  ஓலைப்பொட்டியிலே வச்சுருக்காங்க.


கொச்சி தனுஷ்கோடி சாலையில் போய்க்கிட்டு இருக்கும் நாம்  இடது பக்கம் திருப்புல்லாணிக்குப்போகும் சாலையில்  போகும்போது,  கொஞ்ச தூரத்தில் ஒரு யானை  கண்ணுலே ஆப்டது. என்னன்னு தெரியலையேன்னு  ஒரு நிமிட் வண்டியை  நிறுத்திட்டு, கெமராக் கண்ணை அனுப்பி விசாரிச்சால்  அது  தமிழக அரசு நிர்மாணிச்ச  ஐந்திணை மரபணுப் பூங்கான்னு   தெரிஞ்சது. அச்சடிப்பிரம்பு என்று இந்த கிராமத்துக்குப் பெயராம்.

ராமநாதபுரம் வறண்ட பகுதி என்பதால் பாலை நிலத்துக்கான பூங்கா அமைச்சுருக்காங்களாம்.     பத்து ஏக்கர் நிலத்தில் கள்ளிச்செடிகள் வச்சுருக்காங்கன்னு அப்புறம் தெரிஞ்சது.  ஹைய்யோ....  காக்டெஸ்.... கள்ளி....  கோட்டை விட்டுட்டேனே....

திருப்புல்லாணி,  அச்சடிப்பிரம்பு போகும் பாதையில் இருந்து   6 கிமீ  தூரம்தான். கோவில் காலை  7 முதல் 12.30 வரையும், மாலை 3.30 முதல் 8.30 வரையும் திறந்துருக்கும்.  நாம் போய்ச் சேர்ந்தபோது சரியா  3.50.
இன்னும் கூட்டம்   அவ்வளவா வரலை.   கோவில்  ராமநாதபுரம் அரசர்களால் நிர்வகிக்கப்படுதுன்னு  நினைக்கிறேன். ராமநாதபுரம் சமஸ்தானம் தேவஸ்தானம் என்ற குறிப்போடு  2003 இல் நடந்த கும்பாபிஷேகக் கல்வெட்டு   விவரம் பார்த்தேன்.



முன்னால்  இருக்கும் மண்டபத்தின் தலையில் ப்ரிவ்யூ காமிச்சுருக்கார்  கிடந்தவர்!   அஞ்சு நிலையோடு ராஜகோபுரம் ப்ளிச்ன்னு இருக்கு.
கோபுரவாசலுக்குள் நுழையறோம். முகப்பு மண்டபத்தில் ரெண்டு பக்கமும் திண்ணைகளும்,  வரிசையா நிற்கும் சிற்பத்தூண்களும் நடுவில்  கோவில் உண்டி, பலிபீடம், கொடிமரம், பெரிய திருவடிக்கான சின்னூண்டு சந்நிதின்னு எல்லாம் பெருமாள் கோவில்களின் வழக்கம்போல்!

நம்மவர் பக்திப்பெருக்கில், வாசலில் இருக்கும்கடையில் இருந்து துளசி வாங்கிக்கிட்டார்.

என் கையில் துளசின்னு முரசறைந்து சொல்ல ஆசை போல :-)

துலாபாரம் கொடுப்பதும் உண்டு !

 வீட்டுக் கதையை சுவாரசியமாச் சொல்லும் ஒரு அம்மாவுக்கு ஆர்வமுள்ள மூணு ஆடியன்ஸ்!  மூணாவது ஆளை ரொம்ப நேரம் நிக்கவிடாமல் கிளப்பிட்டாங்க......
வெளிப்ரகாரம்  வலம் முதலில் . சந்நிதி விவரங்கள் இருக்கு.   மரத்தடி மேடையில் எக்கச்சக்க   நாகர்கள்!  மரங்களில் நான் அரசமரமாக இருக்கிறேன்னு பெருமாள் சொல்லி இருக்கார் என்பதால் இங்கே  தலவிருக்ஷமும்  அரசமரம்தான்.  ரொம்பவே வயசான மரமாத்தான் தெரிஞ்சது! அரசும் வேம்புமா பின்னிக்கிடக்கு! எல்லா நாகர்களிலும் கிருஷ்ணனே!  தவழும் கிருஷ்ணன், காளிங்கன் மேல் ஆடும் கிருஷ்ணன்,   வெண்ணெய் உருண்டையைக் கையில் வைத்திருக்கும் கிருஷ்ணன் இப்படி....      மரத்தடி மேடைச்சுவரில் புல்லை அந்தாதிப் பாடல் ஒன்னு  பளிங்குக் கல்வெட்டில்.







வெளிப்ரகாரத்தில் சுற்றி வரும்போதே  அங்கே ஆண்டாள் சந்நிதியும்   இருக்குன்னு உள்ளே போனோம். திருப்பாவை முழுசும் பளிங்கில் பொறிச்சு வச்சுருக்காங்க. தூமணி மாடம் ஆச்சு. அழகான ஆண்டாள்.  உற்சவரும் அழகு.  பெரிய குத்துவிளக்கு   சின்னதா  அமைதியா வெளிச்சம் தருது!


பத்தடியில் சொர்கவாசல்!   ராமர் பட்டாபிஷேகச் சித்திரம் அருமை!


அப்போ ஒருத்தரைத் தொடர்ந்து  மண்டபவாசல் போல   இருக்கும்  இடத்துக்கு ஒருகூட்டம் போனதும், நானும்  கூடவே போய் எட்டிப்பார்த்தேன். கோஷ்டத்தில் இருக்கும் நரசிம்மர். ரெண்டு பக்கமும் தேவியர்!
திரும்பிக் கோவிலுக்குள் போறோம். மண்டபத்தில் கருடவாகனம்!   அழகு! அடுத்தாப்லேயே இன்னும் சில கருட வாகனங்கள்!   கொஞ்சம் வெவ்வேற கால் மடிச்சு உக்கார்ந்துருக்காங்க!


முதலில் தர்ப்ப சயன ராமரைப்போய் ஸேவித்தோம். ராமாயண காலத்துச் சம்பவம்தான்!  இலங்கைக்குப் போய் சீதையை மீட்டுக்கொண்டு வரவேணும். தனுஷ்கோடி முனைக்கு அந்தாண்டை பெரிய  சமுத்திரம். இதைத் தாண்டிப்போக பாலம் கட்டலாமுன்னு ஐடியா இருக்கு. மிதக்கும் கற்களை வச்சுத்தான் கட்டப்போறோம்.   தண்ணீரில் போட்டதும் அது பாட்டுக்கு மிதந்துக்கிட்டே போயிருச்சுன்னா கஷ்டம் இல்லையோ....  கடலரசன் தயவு  வைத்தால்  பாலம் கட்டிக்க  முடியும்.  அதனால் சமுத்திர ராஜனையே வேண்டிக்கலாம்னு  முடிவு செஞ்ச ராமன், தர்ப்பைப்புல்லைப் பரத்தி அதன் மேல் 'கிடந்து' தவம் செய்யறார்! அதுவும் ஆதிசேஷன் மேல் புல்லை பரத்தி வச்சுட்டு!  புல் அணையில் பள்ளி கொண்டதால் இந்தத் தலத்துக்குத் திருப்புல்லாணி  என்ற பெயர்வந்துருக்கு.
மனிதனா அவதாரம் எடுத்தப்ப ஆதிசேஷன் எப்படி சேஷனாவே வந்துச்சுன்னு கேக்கப்பிடாது கேட்டோ! ஆதிசேஷன்தான்   லக்ஷ்மணனாக  பிறந்தான் என்பதால் இந்த சந்நிதியில் லக்ஷ்மணன் இல்லையாக்கும்!

மூணுநாள் தவம் இருந்தும் சமுத்திர ராஜன் வந்து  அருள் செய்யலைன்னதும் கோபம் வந்துருது ராமனுக்கு. கொண்டுவா என் கோதண்டத்தை....  இன்றைக்கே  கடலரசனுக்கு நான் யாருன்னு காமிக்கிறேன்னு வில்லில் அம்பு பூட்டியதும், பயந்து போன கடலரசன், தன் மனைவியுடன் ஓடிவந்து  மன்னிப்பு கேட்டுக்கிட்டு  பாலம் கட்ட வழிவிட்டார்னு போகுது ராமாயணக்கதை.  விருந்தும் மருந்தும் மூணுநாள் என்ற கணக்குலே தவத்தையும் சேர்த்துக்கணும் போல!  மூணு நாள் மூணே நாள்  ....


இந்தக் கோவிலில்  சயனகோலம் காமிக்கும்  சந்நிதியைத் தவிர  மற்ற கோலங்களில்  பெருமாள் இருக்கும் சந்நிதிகளும் தனிக்கோவில் போல பெரிய அளவில் இருக்கு. ஆதி ஜெகந்நாதர், ஸ்ரீதேவி, பூதேவியருடன்  இருந்த கோலத்தில் ஸேவை சாதிக்கிறார்!  தவம் செய்ய வந்த ராமன் வழிபட்ட ஜெகத்துக்கே நாதன் ஆன  பெருமாள், என்பதால்   இவர் ஆதி ஜெகந்நாதர்.
நம்ம  திருமங்கை ஆழ்வார் இருவது பாசுரங்கள் பாடி மங்களாசாஸனம் செஞ்சுருக்கார். 108 திவ்யதேசக்கோவில்களில் இதுவும் உண்டு!

வில்லால் இலங்கை மலங்கச் சரம் துரத்த
வல்லாளன் பின் போன நெஞ்சம் வருமளவும்
எல்லாரும் என் தன்னை ஏசிலும், பேசிடினும்
புல்லாணி யெம் பெருமான் பொய் கேட்டிருந்தேனே.

உற்சவமூர்த்தி  கல்யாண ஜெகந்நாதர்!   இவருக்கு கல்யாணவல்லி என்னும் உற்சவத்தாயார் உண்டு.
தனியாக  இருக்கும் தாயார் சந்நிதியில் பத்மாஸனித் தாயார்!
ராமன் சந்நிதிக்கு நுழையும் வாசலுக்குப் பக்கத்தில் ஒரு பெரிய ஆஞ்சி சிலை தனி மண்டபத்தில் அருமையா அமைச்சுருக்கு!
அங்கிருந்து  இந்தப் பக்கம் வந்தால் பட்டாபிராமர் சந்நிதி!  எல்லோரும் இருக்காங்க.  நின்ற  கோலம்!
வெளியே இருக்கும் முன்மண்டபத்தின் முன்னால்  கோவில் கோபுர வாசலைப் பார்த்தாப்லே  பெரிய திருக்குளம்.  அஞ்சு ஏக்கர் விஸ்தீரணமாம்!  தளதளன்னு தண்ணீர், சுத்தமாகவும் இருக்கு. குளத்தின் கட்டை சுவரில் இங்கு குப்பை போடாதீர்னு எழுதி வச்சதைப் பார்த்ததும்தான், 'ஐயோ...  குப்பை போட மறந்துட்டோமே.... இதனால் என்ன பாவம் வந்துறப்போதோ'ன்னு பயந்த சனம் அங்கே குப்பையைப் போட்டு வச்சுருக்கு :-(



சக்கரத் தீர்த்தம், கோவில் திருக்குளம்.  ஒரு காலத்தில் ராமனே  வந்து நீராடிய புஷ்கரணி. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக்  கவனிப்பில்லாமல் கிடந்து கடைசியில் சின்னக்குட்டையா மாறி இருந்துருக்கு.   தேங்கி நிக்கும் தண்ணீர் ஒரே துர்நாத்தம். சகிச்சுக்கிட்டுத்தான் கோவிலுக்குப் போகுது சனம்.  பக்தர்களுக்கு, பெருமாள்கோவில் குளம்  இப்படி நாறிக்கிடக்கேன்னு கவலை. அவ்ளோதான்....

 மூக்கைப்பிடிச்சுக்கிட்டு சாமி கும்பிட்டு வர்றதுதான். வேற வழி?  இதுலே இந்தக் குட்டைத் தண்ணியை வச்சு ஜோசியம் வேற....  தண்ணி தெளிவா இருந்தால் நாட்டுக்கு நன்மை.  நிறம்மாறிக்கிடந்தால்  அந்த வருசத்து  விளைச்சல் குறைஞ்சுரும் இப்படி..........

1993 வரை இப்படிக்கிடந்த குட்டைக்கு நல்ல காலம் வந்தது, அப்போ  ராமநாதபுரம் மாவட்டத்துக்கு  வந்த கலெக்டர் க்ருஷ்ணன் அவர்களால். கோவிலுக்கு வந்தவர், குட்டையைப் பார்த்துட்டு, இதை சரிபண்ணி ஒரு தெப்பக்குளமா மாத்தலாமேன்னு அப்ப தமிழ்நாட்டு முதல் மந்திரியிடம்  கேட்டு அனுமதி  வாங்கிக்கிட்டு வேலையை ஆரம்பிச்சுருக்கார். கிணறு வெட்ட பூதம் கிளம்புச்சுன்னு சொல்றதைப்போல  மண்ணை அகற்றிச் சுத்தம் செய்யும் வேலையை ஆரம்பிச்சபோதுதான் படிகள் தெம்பட்டுக் கீழே இறங்கிப்போறதைக் கண்டு பிடிச்சாங்க.

சகதி, குப்பை, மண்ணு எல்லாத்தையும் வாரினதும் பார்த்தால் பிரமாண்டமான  தண்ணியில்லாக்  குளம் கண் எதிரில்.  ஊரே ஆச்சரியப்பட்டு நிக்குது!  ஊருலே  இருக்கும் வயசான  தாத்தா பாட்டிகளுக்குக் கூட  இவ்ளோ பெரிய குளம் இருந்த விவரம் கூட இல்லைன்னா பாருங்க.... எத்தனை நூற்றாண்டுகளுக்கு  முன்னே  நல்லா இருந்ததோ!!!!

இவ்ளோ பெரிய குளத்துக்குத் தண்ணீர் எப்படி ரொப்பறதுன்னு  அடுத்த கவலை ஆரம்பிச்சது.  அப்பதான் மழைநீர் அறுவடைத் திட்டம் ஒன்னு ஜோரா ஆரம்பிச்சு இருந்துருக்கும்போல...  அதையே இங்கே கடைப்பிடிச்சு வீணாப்போகும் மழைத்தண்ணியை இங்கே திருப்பி விட்டுருக்காங்க. அப்படியும் தண்ணி ரொம்பாமத்தான் இருந்துருக்கு.  ஊருக்குப் பக்கத்துலே இருக்கும் இன்னொரு ஊருணிக்குத் தண்ணியைத் திருப்பிவிட்டு, அங்கிருந்து  இந்தக் குளத்துக்கு  மோட்டர் வச்சு இறைச்சாப்லெ.

 இப்பப் பார்த்தா ....   ஊருணியும் சரி, புஷ்கரணியும் சரி தளதளன்னு தண்ணி நிரம்பிக்கிடக்கும் வற்றாத  நீர்நிலையாக, தமிழ்நாட்டு மழைநீர் சேகரிப்பு சமாச்சாரத்துலே முதலிடம் என்ற பெருமையையும்  ஒரு சேர அடைஞ்சுருக்கு!

இந்த ஒரு பதிநாலு வருசமா பெருமாளும்,   துர்மணம் போச்சேன்னு நிம்மதியா இருக்கார்!

குளத்துக்குப் படி இறங்கும் மண்டபத்தில் மழமன்னு இருக்கும் தூண்களோடு ஒரு மண்டபம் இருக்கு.  பளபளப்பான தூண்கள், பழைய செட்டி நாட்டு மாளிகைகளில் இருக்கு பாருங்க அந்த மாதிரி!  வெள்ளையடிக்கிறோமுன்னு  தூண்களில் சுண்ணாம்பைத் தெளிச்சு வச்சுருக்காங்க  வெள்ளையடிச்ச மக்கள். சீக்கிரம் சுத்தம் செஞ்சாத் தேவலை.  ராமநாதபுரம் சேதுபதி மன்னர்களின் உபயம்.  இந்த மண்டபத்தில்தான் அரிச்சந்திர புராணம் அரங்கேற்றம் ஆச்சாம். வீரை ஆசுகவிராயர் என்ற புலவர்,  இதை எழுதிப் பெருமாளுக்கு முன் பாடினாராம்.
தசரதன் புத்திரகாமேஷ்டி யாகம் செய்தபின் ராமனும், லக்ஷ்மணனும், பரதசத்ருகனுமா நால்வர் பிறந்ததைக் குறிப்பிடற மாதிரி, இங்கே பிள்ளை வரம் வேண்டி  வரும் தம்பதியருக்குப் பிள்ளைகள்  பிறப்பதாக  ஒரு நம்பிக்கை. இதுக்காக தனிப்பட்ட பூஜை முறைகள் அனுஷ்டிச்சு, நாகர் சிலை ஒன்னு வச்சு உபவாசம் இருந்து  சேதுக்கரையிலும் சக்ரதீர்த்தத்திலும் நீராடி, அந்த நாகர் சிலையை  அரசமரமாக் காட்சிதரும் பெருமாளுக்குச் சமர்ப்பித்துடறாங்களாம்.  கோவிலில்  இருக்கும் எக்கச்சக்க நாகர் சிலைகளின் ரகசியம் கடைசியில் புரிஞ்சது! தசரதனுக்குக்  கிடைச்ச பாயஸத்தையும் விடலை. இங்கேயும் பாயஸ பிரஸாதம்தானாம் புள்ளை வரம் வேண்டி வர்றவங்களுக்கு!!!

கோவிலையும் குளத்தையும் பார்த்த மகிழ்ச்சியில் வெளியே  வர்றோம்.... டூரிஸ்ட் பஸ்கள் வரிசை கட்டி நிக்க பக்தர்கள்  கூட்டம் தபதபன்னு இறங்குது!

அவுங்க போய் சாமி கும்பிடட்டும். நாம் போய் சேதுக்கரையைப் பார்த்துட்டு வரலாம்.    அதிக தூரமொன்னுமில்லை. ஒரு நாலைஞ்சு கிமீதான்.  அங்கே போனால்....  ஒரு ஆஞ்சி கோவில் கடலைப் பார்த்தபடி! சேதுபந்தன ஜெயவீர  ஆஞ்சநேயர்!  தரிசனம் செஞ்சு  கருவறையை வலம் வந்து வெளிப்பிரகாரம் போனோம்.  ஒரு புள்ளையார் சந்நிதி இருந்தது.


எதிரில் இருக்கும் கடலில் தங்கள் பாவங்கள் போக நீராடி,  இன்னும் கொஞ்சம்   புதிய பாவம் சேர்த்துக்கும் வகையில் உடைகளை விட்டுட்டுப் போயிருக்காங்க பக்தர்ஸ்.  ஒருத்தர் அவைகளை சேகரிச்சுக்கிட்டு இருந்தார்.   இன்னொரு குடும்பம் கடல் தண்ணியாண்டை  நின்னுக்கிட்டு இருந்தாங்க.  நம்மைப்போல, சுற்றுலாப் பயணிகள் :-)
இங்கே பித்ரு தர்ப்பணம் செய்வது ரொம்ப விசேஷம் என்பதால் அமாவாசைகளில் அப்படி ஒருகூட்டம் சேருதாம். இந்தக் கடல் தீர்த்தம்,   ரத்னாகர தீர்த்தம் என்ற பெயரில் இருக்கு.

 இலங்கைப்பாலம் கட்டறதுக்கு இங்கிருந்துதான் அணை கட்டுனாங்கன்னு சொல்றாங்க. சேது என்றால் அணை என்றுதான் பொருள் என்று விளக்கம் இருக்கு.

பேசாம....   ராமர் தன் தந்தைக்கு இங்கே தர்ப்பணம் செய்தார்னு சொல்லி இருக்கலாமோ?  இப்ப நமக்குக் கிடைக்கும்  வரைபடங்களை வச்சுப் பார்த்தால்....  தனுஷ்கோடிக்கும் சேதுக்கரைக்கும் இடையில்  ரொம்பவே தூரம் இருக்கே.....

தொடரும்..............  :-)