தீபத்திருநாள் !

திரும்பிப்பார்த்தால் கார்த்திகை தீபம்..... இதோ நான் வந்துட்டேங்குது.... அதுக்குள்ளேயா ? 

"பின்னே.... நீ பாட்டுக்குத் தீபாவளிகளைக் கொண்டாடிக்கிட்டு இருந்தால் அது முடியும்வரை நான் காத்திருக்கணுமா ? "

"சொல்றது சரிதான்.... இந்த வருஷம் தீபலக்ஷ்மிகள் வேற வந்துருக்காங்க...... கொண்டாடினால் ஆச்சு !"

முக்கியமா தீபம் ஏத்தணும்!  ஏத்தியாச் :-) 

சம்ப்ரதாயமா செய்றதெல்லாம் இங்கே முடியலை...... தெரிஞ்சவரை செய்யறதுதான்.... அதுவுமே  இந்தியப் பண்டிகைகளைக் கொண்டாடும்  வகையில்  நம்ம குடும்பச்சங்கிலியில்  கடைசியில் நிக்கறது நாந்தான்...... விடக்கூடாது !

என்ன ஒரு சோகமுன்னா.......   இந்த கலாட்டாவில் நம்ம தோட்டத்துலே இருக்கும் கன்ஸர்வேட்டரியை எட்டிப்பார்க்கலை..... பதிமூணு வருஷமாக் காத்திருந்த கள்ளியில் அன்றைக்கு மொட்டு வந்துருச்சேன்னு கொண்டாடிட்டு, தினமும் ஒரு பார்வை பார்க்காமல் போனது என் தப்புதான்.

முந்தாநாள் பூத்துருக்கு ! இதன் வாழ்வு 24 மணி நேரந்தான் என்றபடியால் வாடி நிற்கும் பூவைப் பார்த்துக்  கண்ணில் ஜலம் வச்சுண்டேன்.............. ப்ச்...

ஆனால் ஒரு அல்ப சந்தோஷம்.... நான் யூகிச்சதுபோல பூவின் நிறம் வெள்ளை !